KENAN: İçeride görebildiğim dokuz tane dev vardı. Devlerin geçtiği büyük bir salona bende girdim. Büyükçe bir havuzun bulunduğu salon ve havuzun ortasında ise som altından büyükçe bir taht bulunmaktaydı. Taht suyun üstünde ve etrafında (360) derece dönmekteydi. Devlerin havuzun etrafında daire oluşturmalarından sonra taht dönmesi aniden  durdu.’’

PİR-İFANİ: Hazreti Mevlana Mesnevisinde ‘’şeytanın yer ile gök arasında bulunan tahtına kurulup,Allah’lık tasladığını söyler’’. Nasıl beden gözünün bir imtihanı var ise   gönül gözünün imtihanı da bu olsa gerek. Zira; bu makama kadar sadece suret-i Hak’tan görünen şeytan, bu seferde Allah’lık iddiası ile yol kesecektir. Bu makamlar,gönül gözünün görüş sınırları içindedir.Gönül gözünün açılması ile imtihan bitmeyip,derin uçurumlar bulunan imtihanlar başlamaktadır.

Öte yandan şeytana uymuş olan ve şeytana kulluk eden kavimlere, yine şeytan tarafından evrenin ve yaratılışın sırları verilmektedir. Bu mel’una kulluk eden kavimlerin ileri gelenleri, evrenin işleyiş sistemine uygun tapınaklar inşa etmişler ve bu tapınakların içinde , onunla görüşüp,irtibata geçmişlerdir. Bu mel’un onların efendileri olduğu için altından bir tahtı uygun görmüşler. Ancak tahtın su dolu bir havuz üzerinde bulunmasının hikmeti,suyun hafızasının sürekli olması ve her zaman yeni bilgiye yer olmasıdır. Bir anlamda havuzdaki su, şeytanın bütün sürecinin  kayıt edildiği kitabıdır. Tahtın (360) derece dönmesi,o mel’unun her yönden sokulabildiğini  ve  her yönden saldırabildiğini gösterir. O yüzden şeytan,doğruya en yakın yerden kandırır demişlerdir.’’

KENAN: Havuzun  suyuna bakınca, suyun içinde binlerce insanın ruhaniyeti ile karşılaştım. Hepsi acı içerisindeydiler ve bu acılarının haykırışları, suyun içinde eriyip gitmekteydi.’’

REHYAN: Son nefeste elinde bir bardak su ile öleni kandırmaya gelen şeytanın getirdiği su, işte bu su Kenan. Bu sudan içenlerin, ruhlarını şeytana satmış olmanın acı ve haykırışlarıdır duydukların’’

PİR-İ FANİ: Ahiret süreci henüz başlamamıştır ve bu sürecin başlama vaktine kadar, toplam (50) kapı deneyimleyecektir insanoğlu. Durum böyle olunca berzah diye isimlendirilen boyutlarda,kafir cinlerin ve şeytanın kölesi olanlar da olacaktır.

Rab’lığın, yaratma ve hakimiyet olmak üzere iki tecellisi vardır. Mescidler bilindiği üzere CEM olma yeridir. Nasıl ki dünya denen ARZ,biz insan türünün bir kısmının toplanıldığı,bir arada tutulduğu ve cem edildiği yerdir. Ayni bunun gibi kainat sarayının her bir odası ve her bir hücresi de, bizim dışımızda yaratılmış varlıkların herbirinin toplanıldığı,iskan edildiği yani CEM edildiği yerlerdir.

Parçadan bütüne yani kainat sarayının her bir odasından sarayın tamamına göz atarsak, kainat; yaratılmışların varlık sahnesine çıkarılarak cem edildiği yerdir. BU ilk cem yerinde varlıklar, sınırlı bir süreç  deneyimledikleri gibi irade yönünden sınırlı da olsa belli ölçülerde serbest bırakılmışlardır.

Devamında  ahiret denen süreç ise cebren cem edileceğimiz, kısıtlı olan irademizin elimizden alınacağı ve her yönden HAKİMİYET altına alındığımız yerdir. Bu açıdan bakılınca yaratılarak varlık sahnesine çıktığımız kainatın bu yüzü ilk cem yeri,ahiret denen süreçte cebren toplanıp cem olacağımız, ikinci cem yeridir. Söyelenen bu ikisi arasında (50) kapı olduğudur.’’

KENAN: Tahtın ön cephesinde sinema perdesi genişliğinde bir taş bloğun yüzeyinde çenesi sivri, baş tarafı geniş ve yassı bir resim vardı. Resim konuşuyordu ama konuştuğu lisan, sanki bütün lisanların ve dillerin kökü gibiydi. Resim konuşurken, gözleri canlıymışçasına parlıyor ve oynuyordu. Devler, saygıyla başlarını eğmişler ve hiç biri resmin gözlerine bakmıyordu. Resmin gözleri bir anda benim üzerime odaklandı ve korkunç bir şekil aldı. Devler, heyecanla etrafa bakınmaya başladılar ama beni göremiyorlardı. Ne hayal ne de enerji bedenle değil sırf bilinç olarak burada bulunduğumdan, devler beni görememişti ama resimdeki gözler fark etmişti.

Bir anda havuzun suları hızla çalkalanmaya, soldan sağa doğru hızla dönmeye başlamıştı. Havuzun bu hareketliliği içinde hapis edilmiş ruhlara ya da hapis edilmiş düşüncelere büyük acı veriyordu.’’

PİR-İ FANİ: O taş duvarda gördüğün şeytanın yüzüydü evlat. Şeytan kendine bağlı kavimlerde, kavmin yöneticileri ile bu şekilde görüşmektedir. Sinema perdesi gibi olan o duvar,Atlantis uygarlığından kalmadır. Zaman zaman ayni duvar halka açılır ve halkın, duvar önünde tapınması sağlanırdı. Yahudilerin ağlama duvarı,bu tapınmanın devamıdır. Şeytan’ın serüveni,insanoğlunun bedenen yaratılışından önce olduğu için bütün dilleri bilmektedir. Konuştuğu dil,bütün dillerin köküdür.Kök olan lisan ile konuştuğun zaman,bütün lisanlarla konuşmuş gibi olursun.  O duvardaki yüzün bakışları,duvarın önünde tapınmakta olan insanları adeta esir edip,büyülemektedir.Bir çeşit beyin kontrolü ve beynin istenen istikamette programlanmasıdır,işleyen sistem.

Melun,beklenen (12)ci Havari’yi birdenbire karşısında ve çok gizli olan merkezlerin birinde görünce,çok şaşırdı herhalde. Hem korkup hemde sinirlenince kendisine bağlı olanların ruhaniyetlerine de yansıdı bu hali ve dolayısı ile onlara da ızdırap vermiş oldu.’’

KENAN: (12)ci Havari mi? Yani ben onikinci Havarimiyim?’’

PİR-İ FANİ: Evet sen beklenen (12)ci Havarisin.  Bu kadar kısa zamanda ve bu kadar çok şey öğrenmen bunun için. Artık dünyanın kaderi değişiyor evlat.Yeni gerçekler,eski gerçeklerin yerini çoktan almaya başladı bile.  Burada olma sebebin, senin seçimindi ve şimdi bu seçimin sana yüklediği  sorumluluğu ifa edeceksin. İnsan korkunç bir rüya gördüğünde hemen uyanmak ister. Lakin içine girdiğimiz dönemde öyle korkunç şeyler olacak ki,insanlar uyandıklarına bin pişman olacaklar. Kulübeye döndüğünde profesöre şunları söyle:

    ‘’ İNSANLARA SÖYLEYİN; İÇİNDE BULUNDUĞUMUZ SAAT (11)Cİ SAATTİR. ASIL SAATİN GELMESİNİ BEKLEYİN (!)

Kenan ile Reyhan, kendilerini tekrar kulübenin olduğu mezarlıkta buldular. Aceleyle kulübeye döndüklerinde,Musa efendi ile Profesör hala mektup üzerinde istişare etmekteydiler. Kenan ,sağ elinin işaret parmağını (11)’ci kürenin üzerine koyarak ‘’İnsanlara söyleyin;içinde bulunduğumuz saat (11)’ci saattir.Asıl saatin gelmesini bekleyin’’ sözünü tekrar edince, Profesör Kerim bey ile Musa efendinin yüz ifadeleri değişmiş ve birbirlerine endişe ile bakmışlardı.

MUSA EFENDİ: Bu ölülerin dirildiği,dirilerin öldüğü ve kapıların açıldığı deccalin vaktidir. Hemen dönseniz iyi olur’’

PROFESÖR: Hemen merkeze dönüp,dünyanın kalp atışları raporlarına bakmamız lazım’’

KIYI KÖYDE OLANLAR:

Özel kuvvetler birliğinin etrafını çembere aldığı kıyı bölgesinin ,manyetik alan yoğunluğu gittikçe artmaktaydı. Bölgeye yakın birkaç kasaba ve köyde gerçekleşen toplu ölümler biliniyor ama girilemiyordu. Aselsan’dan özel ekipmanlar ve personelin yanı sıra ülkenin ileri gelen birkaç üniversitesinden de yardım istenmiş ve Tübitak ile işbirliğine gidilmişti.

Dev Küre’nin nereden geldiği ve nasıl ortaya çıktığı hala anlaşılamamıştı. Herhangi bir hareketlilik tespit edilmemesine rağmen, yapılan ölçümlerde manyetik alan yoğunluğu gittikçe artmaktaydı. Artan manyetik alan yoğunluğu, beynin işleyiş sistemine direkt olarak etki ettiğinden,algılanan düşünce dalgalarının titreşim frekansını yükselmesine sebep oluyordu.

Titreşim frekansı yüksek olan düşünce dalgaları,beyin tarafından algılandıktan sonra, kişinin içinde bulunduğu bilinç katının ve bilinç altında saklı olan duyguların tesiri ile şekillenerek,kendi manyetik alan yoğunluğunu oluşturuyordu.

Kişinin bilincinin manyetik alanı,varlığının Öz’ü olduğundan, kişiyi ayni  bilinç katının titreşimine çektiği için, insanlar kuş sürüleri gibi bir araya otomatikmen toplanırlar. Bu ayrışma,ırkçı,bölücü ve her türlü eğilimin fanatikleşmesi ve bu fanatiklerin bir araya gelmesi demektir.

Çevre emniyetini alan özel kuvvetler birliğinin ve çalışan teknik personelin, bu durumdan etkilenmemesi için üretilmiş olan ,özel başlıklar bulunmaktaydı. Ortamın manyetik alan yoğunluğunun ölçümünden sonra,bu başlıklar takılarak önlem alınmış oldu. Ancak bölge insanının bu olaydan nasıl etkileneceği ve nasıl önlem alınacağı belli değildi.

ÖZEL KUVVETLER BİNASINDA:

Özel kuvvetler binasının yer altında bulunan kısmında ve toplantı salonunda, çok hararetli bir tartışma vardı. Mektubun üzerindeki şema,dev ekrana aktarılmış ve profesör gerekli açıklamayı yapmaktaydı. Konunun aciliyetine binaen önceki safhalar atlanmış,direkt (11)’ci küre üzerinden anlatıma başlamıştı. Elinde bulunan ışıklı kalemin lazerini (11)’ci küre üzerine yönelttikten sonra şöyle söyledi:

PROFESÖR: Arkadaşlar; görüldüğü üzere mektuptaki çizim,basit olarak bir saate benziyor.  İçine girdiğimiz dönem, insanoğlunun varlığında kayıtlı olan bilginin hızla açığa çıkması ile hızlanmış bir tekâmül sürecidir. Her yeni doğan çocuk, bir önceki nesilden daha fazla bilgi içeren yani hatırlayan ve yüksek bilince sahip çocuklardır. Varlığımızı oluşturan atomların bünyesindeki elektronların yükü, gün geçtikçe artmaktadır. Atomda sonsuz bir döngü halinde bulunan evreninmanyetik gücü ve bu gücün bilgileri ayni hızla açığa çıkmaktadır.

Atom’un yapısından açığa çıkan yani bulunduğumuz evrene inen programlanmış düşünce dalgaları, evrenlerin yaratılış bilgisini içerdiği gibi açığa çıkan manyetik güç, paralel evrenler arasında bir geçiş kapısı da açmaktadır.

Sizde biliyorsunuz ki sadece biz değil, tüm evren atomlardan oluşmuştur. Buda demektir ki değişim sadece bizde değil evrenin her bir noktasında meydana gelmektedir. Evrenin her zerresin bir  frekansı ve titreşme sayısı vardır .

Dünyamızın da frekansı, ya da kalp atışı vardır.  Bilimsel çevrelerin yaptığı ölçüm raporlarına göre, son ölçümlerde dünyanın rezonansı, binlerce yıldan beri sabit olandan farklı olduğu görülmüş olup, son raporlara göre (11 ) devire ulaşmıştır ve  yükselmeye de devam etmektedir.

Elimizde bulunan mektuptaki saate göre (11)’ci saatte bulunuyoruz. Bu mektupla ilgili gelen son uyarı ‘’ ‘’İnsanlara söyleyin;içinde bulunduğumuz saat (11)’ci saattir.Asıl saatin gelmesini bekleyin’’ uyarısıdır.  Mektubun yapılan çözümüne göre (11)’ci küre HEYBET makamıdır ve (11) rakamı, kötülüklerin, günahların,ölümlerin ve İfritlerin gizemini taşımaktadır. Tarihte cereyan eden önemli olayların genelde yılın (11)ci aylarına tekabül etmesi, ya da gerçekleştiği ayların (11) ve (22) ci günlerinde meydana gelmesi çok enteresandır.’’

BAŞKA PROFESÖR: (11) rakamı ayni zamanda seyri sulukta, makamların ve basamakların sayısıdır. Sonsuza doğru açılan 11-121-1331 gibi..’’

PROFESÖR: Güçler dengesi’’

BAŞKAN: Dünyanın titreşimi, bizim de titreşimimizi etkilemektedir. Ne kadar
hızlı titreşme olursa o kadar süptil bağlantılarımız kuvvetlenmekte, algılarımız ve anlayışımız değişmekte, hislerimizde büyük ölçüde değişim meydana gelmektedir. Titreşimin seviyesi oranında soyut evrenle bağlantılarımız artmakta ve  ruhsallığa daha yakın bir bilinç düzeyi ortaya çıkarmaktadır.’’

PROFESÖR: Bu olay güçler dengesi kaidesince,negatif ve pozitif kutuplarda ayni oranda olmaktadır. Atom’un yapısından açığa çıkan evrenlerin yaratılış bilgisine hem Deccal ve taifesi hemde Mehdi (a.s) ve Ashabı ulaşmaktadır. Açığa çıkan manyetik gücün, paralel evrenler arasında açtığı geçiş kapısından hemRahmaniler hemde Şeytaniler istifade edeceklerdir.’’

BAŞKAN: O zaman az önce bahsettiğin İfritlerin yeryüzüne inmesinin yanı sıra Mehdi (a.s) askeri olacağı söylenen Ashab-ı Kehf’in,Şehitlerin ve Berzahta bekleyen Salih kulların gelmesinin vakti geldi ya da geliyor?’’

PROFESÖR: Başkanım; beklenen siyah SANCAK açıldığında,o sancağın arkasında birer nefer olmak için (18) bin alemde bekleyenler var efendim

Öyle bir zamana girdik ki, İsa (a.s) havarisinden kalan sırlı mektubun üzerindeki şemada,akrep ve yelkovan (12) rakamında birleşmiş durumda çizilmiştir. Dünya şu an titreşim olarak (11) rezonansında.Dünyanın kalp atışları (12) rezonansını gösterdiğinde, yani mektubun sırları  tamam olup,(12)’ci Havarinin de katılmasıyla İsa(a.s) zuhur edecek. Dünyanın titreşimi (12) rezonansına yükseldiğinde, ölülerin bir müddet diriltilebilmesi mümkün olacağından İsa (a.s) zuhur vakti anlaşılmış olacak.

BAŞKAN: Ölülerin diriltilmesi mi?

O sırada Doktor Ömer bey’in geldiği bildirilmiş olup, içeri alınmasından sonra topantıya devam edilmişti. Doktor Ömer bey, dev ekrandaki kürelerin dizilişine ve üzeri işaretlenmiş olan (11)’ci küreye uzun uzun baktıktan sonra ‘’Tabi ya’’ diyerek bağırınca herkes ona doğru baktı.’’

BAŞKAN: Ömer bey hayırdır?’’

DR. ÖMER: Başkanım; Şu Urfa’da ortaya çıkan ve İsa Mesih olarak tanıtılan, kabullendirilen çocuğun,Ayasofya’da yapılacak törenin zamanı da (11) sayısı ile ilgili’’

BAŞKAN: Nasıl yani?’’

DR. ÖMER: (11/11/2011) başkanım ‘’

O sırada kıyı köydeki dev kürenin ve Trakya bölgesindeki gelişmelerin görüntüleri ile birlikte, ilk rapor bilgileri gelmişti. Gelen görüntüler dev ekrana yansıtılmış ve olanlar seyredilmeye başlanmıştı. Başkanın yaptığı açıklamaya göre dev kürenin sebep olduğu manyetik alan yoğunluğu gittikçe artmaktaydı. Çevre güvenliğini alan askerlerin ve teknik ekibin , küreye hiçbir şekilde yaklaşması mümkün değildi.

BAŞKAN:  Manyetik alanın artması veya arttırılması ne için,sebebi ne?’’

DR. ÖMER: Başkanım; atomlardan örülü hücreler, hücrelerden örülü moleküller ve moleküllerden örülü bir madde bedene sahibiz. Atom boyutundan daha alt boyuta baktığımızda elektron ve protonları görürüz. Bu elektron ve protonları açığa çıkaran FOTONLARDIR. Foton boyutunun daha altı ise kozmik bellekten yayılan ve evreni oluşturan düşünce dalgalarıdır.

Manyetik alanın artması ile algılanan düşünce dalgalarının daha net algılanması hedeflenmiş olabilir.’’

PROFESÖR: Ne için,hangi gaye ile?’’

DR. ÖMER:İyilik ve kötülük insanda CEM olmuştur. Algılanan herşey birer kozmik bilgisayar olan ve adına cevher topu denen beyin sayesinde açığa çıkmaktadır. Eğer bu beyinleri kontrol edebilirseniz,açığa çıkanın negatif ve pozitif olmasını da belirleyebilirsiniz. Dünya üzerinde olan ve olmakta olan her şey direkt olarak değil , yüksek düzeydeki beyinlerin vesilesi ile olmaktadır. Buna vesile olanların çoğu ise bu işlemden habersiz ve bilinçsizdirler.

Manyetik alan yoğunluğu ile algısı atom altı boyuta indirgenen beyinlerin, algıladıklarının beyinlerinden açığa çıkış sürecindeki elektomanyetik işlemi kuvvetlendirmek ve bu süreci yönetmek istemiş olabilirler.’’

BAŞKAN: O zaman her ne olacaksa veya olmaktaysa,sistem bu şekilde işlemektedir. Dolayısı ile Deccal veya Deccaliyet gücünü buradan almaktadır.’’

DR. ÖMER:İlahi sistemin işleyişi ‘’Talep edilen, arz edilir’’ şeklindedir. Dolayısı ile sorumluluk arz edenin değil, talep edenindir. Taleplerimiz tercihlerimizdir ve seçimlerimizdir. Yüzlerce hatta binlerce televizyon kanalı arasından seçtiğimiz kanalı izler ve dinleriz. Seçtiğimiz kanalın yayın frekansından, gözümüzün frekansında olanları görür, kulağımızın frekansında olanları ise duyarız. Hâlbuki bağlandığımız frekansın içerisinde beş duyumuzun algılayamadığı düzeyde frekanslar da mevcuttur. Bunlar bizim bilinçaltı dediğimiz belleğimize kodlanmakta ve beynimizin işleyiş sistemi ile bizi etkileyip, kontrol etmektedirler.

Farklı boyutları algılayan veya sadece enerjilerine maruz kalan kişilerin,olumlu yada olumsuz herhangi bir olaya yoğunlaşması demek, olayın gerçekleşmesi için enerji akışının başlaması demektir. İşte bu noktadan sonra korkularak yada ümit edilerek kurgulanan birşeyin gerçekleşmesi mümkündür. Durumun şiddetine göre bir takım kazaların meydana gelmesi ve  sürpriz olayların gerçekleşmesi kaçınılmazdır. Rüyaların her şekilde hayra yorulmasının ardındaki sır budur. Çünkü görülen rüya, bu boyuta ait olmayıp,görüldüğü boyutun tüm enerjisini de beraberinde taşımaktadır.Siz hangi hal üzere yorumlar iseniz,rüyanın tüm enerjisi o yöne doğru akacaktır.

Bu gerçeğin farkında olan bir takım güçler,yazılı ve görsel medyayı kullanarak gördükleri veya derledikleri rüyalar arasından, emellerine uygun olanları gündemimize servis ederler. Oluşturulan yapay gündem sayesinde, kalabalıkların  konuya yoğunlaşmasını sağlayarak,insanların zihinlerine nakşederler.Kişilerin zihin dünyası,sürekli bu konuyla meşgul olduğundan, rüyanın ait olduğu boyutun enerjisi,zihinlerde oluşturulan kurgu üzerinden boyutumuza akmaya başlar.

İşleyen bu sistem üzerinden atomun alt boyutu olan foton boyutunun ve daha alt boyutun bilgisi açığa çıkarken, beraberinde enerjisinide taşımaktadır. Bu enerjinin açığa çıkması ve kullanılabilmesi ,insanların beyinleri sayesinde olduğundan, programlanan ve işlevi kuvvetlendirilen beyinlerin üzerinden,istenen şekilde zuhur ettirilebilmektedir.’’

KENAN: Mayıs (2000) tarihinde gerçekleştirilen deney ile dünyaya getirilen o iki çocuk, negatif olarak işlev gören iki süper beyin ve bu süper beyni  daha da güçlendirecek olan programlanmış ve algısı arttırılmış diğer beyinler’’

BAŞKAN: Peki bu süreçte, manyetik alana maruz kalan ve kapasitesi arttırılmış olan beyinlerin,olağanüstü olaylara sebebiyet vermesi mümkün mü?’’

PROFESÖR:Musa efendi şöyle demişti başkanım;’’ Bu ölülerin dirildiği,dirilerin öldüğü ve kapıların açıldığı deccalin vaktidir’’

 KIYI KÖYDE OLANLAR:

     Dev küre, dilimlenmiş karpuz gibi (8) ayrı parça halinde açılmaya başlamış ve parçalar, bir çiçeğin açılması misali yatay hale gelirken, tam eksen noktasından yavaş yavaş ve dönerek burgulu hale gelen  ve (4) kenarı olan, kristal bir  sütun yükselmeye başlamıştı. Kristal sütunun tepe noktasında bulunan HAÇ işaretinin her köşesinde, yeri göğü aydınlatacak mavi ışık saçan prizmalar bulunuyordu.

Bir çiçeğin taç yaprakları gibi açılan (8) parça, tamamen yatay hale geldiğinde, billurdan zemini olan muhteşem bir şehir ortaya çıkmıştı. Şehrin tam ortasında ve kristal sütunun hemen altında,som altından inşa edilmiş piramit, görenleri hayrete düşürüyordu.

Piramitin etrafında bulunan yapılar, adeta ışıktan inşa edilmişlerdi. Dar bir tabanı bulunan binalar, orta kısmına doğru dairesel olarak genişliyor ve sonra tekrar daralarak devam ediyordu. Her binanın tepesinde bulunan dairesel çatılar (3) boğum halinde olup üçüncü boğum, cami minaresi şeklinde sivriliyordu. Bazı binalar ise müthiş şekilde lale çiçeğine benziyordu. Şehrin kendine özgü bir atmosferi olup,rengarenk ve ışıltılar içindeydi. Zeminden atmosfere doğru  yükselen ışık zerreciklerinin yağmuru,ilk bakıldığında atmosferden zemine doğru yağıyor sanılıyordu. Ama bilinenin tersine,zemin atmosferi besliyordu. Şehir rüya bile olamayacak kadar güzeldi.

Piramidin tepesinden yükselen burgulu kristal sütunun, üst tarafında bulunan haç işaretinin (4) kenarı, birbirine ters yönlere doğru kıvrılarak,  her bir prizmanın dört farklı yönü görmesi sağlanmıştı. Prizmaların baktığı yön değişince birbirinden farklı olarak, renkleri de değişim göstermişti. Evrensel boyutlardan emilen enerjinin,bu prizmalar sayesinde dünyanın farklı yerlerindeki, diğer şehir piramitleriyle paylaşımı ve  ortak bir alan oluşturması hedeflenmişti.

Prizmalar sayesinde evrensel boyutlardan emilen enerji, kristal sütunun içinden müthiş bir ışık parlaması ile geçerek piramidin içine giriyor ve bir takım işlemlerden geçerek ,billur zemin sayesinde şehrin her noktası besleniyordu. Ayni enerji,zeminden ışık yağmuru şeklinde yükselerek,şehrin yapay atmosferini de besliyordu.

(Bu şehrin İYON silahları vardı ve bu silahlar sayesinde ,canlı cansız her yapıyı iyonlarına ayırabiliyorlardı)

Zaten yüzyıllardır bu bölgeye olan enerji akışı, pozitif ve negatif tarafların ilgisini çekmiş olduğundan, Trakya bölgesinde büyük savaşlar olmuştu.  Edirne’nin, Osmanlı imparatorluğuna uzun yıllar başkent olmasının bir sırrı da bu enerji akışıydı. Daha sonra ayni enerji akışının daha güçlü olduğu tespit edilen İstanbul başkent olmuş, akabinde kurtuluş savaşının ardından başkentin Ankara olmasının sebebi,  İstanbul’un uzun yıllar boyunca, negatif enerji akışına maruz kalacağı gerçeğiydi. İstanbul’un aldığı enerji akışı pozitif olarak değişirken bu seferde Urfa yöresi müthiş bir negatif enerji akışına maruz kalmıştı.

Köye ulaştıklarında önce arkadaşının kabrine uğrayıp, ardından babasının evine vardılar. İhtiyar evde yoktu ama şehit eşinin yaptığı acı kahveyi içmek için içeri geçtiler. Tahsin cebinden çıkardığı şekerlemeyi küçük kıza uzatarak, başını okşadı. Küçük kız bir şeyler söyleyecekmiş gibi Tahsin’in gözünün içine bakıyor ama odadakiler yüzünden söyleyemiyordu. Tahsin, kızı kucaklayarak ’’ hadi bana küçük buzağıyı göster bakalım’’ diyerek dışarı çıkardı.

KIZ: Babam söylemişti geleceğinizi Tahsin ağabey’’

TAHSİN: Sana şekerleme getirdiğimi de söyledi mi?’’

KIZ: Unuttu galiba’’

TAHSİN: Herhalde unutmuş, olsun’’

KIZ: Sen babamı görüyor musun?’’

TAHSİN:  Ya sen görüyor musun?’’

KIZ: Sadece geceleri, o da her zaman değil’’

TAHSİN: Kimseye söylemiyorsun değil mi?’’

KIZ: Yok; babam ‘’ sakın söyleme’’ dedi’’

’Ben sizin Rabbiniz değilmiyim?’’ hitabına ‘’ Ezelden ebede ‘’kadar diyerek şahit olan dostlar; gayri vakit tamamdır. Elif ÖZLEME, mührü devrettiğim andan itibaren, uyuyanlar uyandırılmaya,saflar sıklaştırılmaya ve sırlar açılmaya başlasın. Dirilsin beden kabrindeki ölüler,açılsın sırların üstündeki mühürler.’’

Meryem bacının bu sözlerinden sonra,kendisinin sağ tarafına düşen gayb erenlerinden iki kişi,gözden gayb oldular. Kısa bir süre sonra geldiklerinde yanlarında güzel ve hanım hanımcık bir kız vardı. Baş örtüsü bembeyaz olarak omuzlarından aşağı doğru sarkmış, üzerine giydiği elbise,ayak topuklarına kadar vücudunu  örtmüştü. Meryem bacı ayağa kalkarak kendisini karşılamış, gelen kızcağızda büyük bir şaşkınlık içerisinde,Meryem bacıya sarılmıştı. Meryem bacının ruhaniyetinin nuru,gelen kızın tüm vücudunu kaplamış, ikisinden yayılan nur, gayb erenlerinin her birinden yayılan nur ile birleşmişti.

Ağaçın yapraklarının her birinin ışıl ışıl yanması ve hepsinin nurunun birbiri içine geçmesi neticesinde ,gençlerin gözleri kamaşmış ve bir şey seçemez olmuşlardı. Gelen kız ile Meryem bacı dizdize oturmuşlar,birbirlerine nazar etmekteydiler.

Elif ÖZLEM,Meryem bacıyı tanıyordu ama rüyalardan ya da rüya sandığı Hakikat levhalarından. Ardı ardına gördüğü rüyaların herbirinde çok güzel bir kadın, onu elinden tutarak bir gül bahçesine götürür, gül bahçesinin en nadide gülüne konmuş bir bülbülün nağmelerini, birlikte dinlerlermiş. Kadının yüzü, o kadar güzelmiş ki; bülbülü dinlerken, kadının yüzüne bakar, baktıkça da derinlere dalar gidermiş. Kadının kendisine söylediği sözler, ayni kendisi kadar güzelmiş ama uyandığında bir türlü hatırlayamazmış

Şimdi o kadının,bizatihi huzurunda durmaktaydı Elif. Ayni bunun gibi Meryem bacı da,anasının ve babasının ölümünden sonra dedesi ile yaşadığı günlerde böyle rüyalar görür,sabah ezanıyla uyanarak,günü ağlayarak karşılardı. Meryem bacıyı bir önceki mübarek hanım,Elif ÖZLEMİ’de Meryem bacı yetiştirmişti. Gayb erenlerinin huzurunda ilk sorusu sorularak tören başladı:

MERYEM BACI: ’Uzun çok uzun bir yolculuğa var mısın, gönlünün baharla bezenmiş bahçesini, güz mevsimiyle gelen rahmet yağmurlarına bırakıp, kopup geldiğin ötelerin ötesi, Cennet bahçelerine uzanan bir yolculuğa var mısın?
Hazır mısın? Ötelerden uzanan, o eli tutmaya ve Cennet’in gülünü koklamaya hazır mısın?
Dostlarıyla dost olmaya, dizinin dibine çöküp, o mübarek eli öpmeye, öpüp yüzüne-gözüne sürmeye ve hıçkırıklarla ağlamaya hazır mısın?
Ayrılığın acısı yetmedi mi? Ten kafesindeki süren bitmedi mi? Mum ışığı yetmez, onu bu karanlıklarda aramaya. Aydınlat nurunla, ziyanı saç her yana. Unuttun mu yoksa? Sen nursun, mum ışığınla ne arayıp durursun?
Yırtarak karanlığın bağrını, aydınlığa çıkmaya hazır mısın? Susuzluktan kurumuş şu bağrı yanık gönüllerin özlemini çektiği ve Rabbimin tecelli ettiği, boynu bükük çiçeklerin açmak için beklediği Cennet bahçesini, gözyaşlarınla sulamaya hazır mısın?…
Ay’ın, Güneş’in ziyasını yansıttığı gibi, Rabbimin nurunu yansıtıp, ayna olmaya hazır mısın? Sağnak sağnak yağan rahmet yağmurlarına çanak tutup, kucak açan toprak olmaya hazır mısın? Ayni toprak misali, baharla çiçek açmaya ve sonbahar rüzgârıyla savrulan, yaprak olmaya hazır mısın?
Akan bir su misali, başını taştan taşa vurup, çağlayarak deryaya akmaya hazır mısın? Uyanarak kâbus gibi bir rüyadan, gerçeği ve gerçek sevgiliyi görmeye hazır mısın? Öğütülerek değirmende, bembeyaz bir un olmaya, kudret eliyle yoğrulup, aşkın ateşinde mis gibi bir ekmek olmaya ve nice aç gönülleri doyurmaya hazır mısın?
Doya doya, Abı hayat suyundan içmeye, ardına bile bakmadan çoook uzak bir yolculuğa gitmeye hazır mısın? Bir ah çekerek derinden ve ötelere olan özleminden, vazgeçerek dünya denen çöplükten, dostlar meclisine dönmeye hazır mısın?’’

ELİF ÖZLEM: Ezelden ebede kadar, Ya Allah’’

Gençler bu manzara ve bu sözler karşısında kendilerinden geçmiş bir şekilde gayri ihtiyari olarak ‘’ ezelden ebede kadar Ya Allah’’ demişlerdi,Elif’in dediği gibi.

Sıra, Besmele çekerek devreye girme zamanıydı. Hakan’ın imamlığında Besmele çekilerek ‘’Ummandan Selam getirdik’’ dendikten sonra gayb erenlerinin gözünde görünür olmuşlar ve usulca ağacın arkasından çıkmışlardı.

MERYEM BACI: Ummanın selamını aldık ve başımızın tacı yaptık efendim. Hele yaklaşın bakalım  yaklaşında, nefesinizden ummanın kokusunu duyalım’’

Gençler, Meryem bacıya iyice yaklaştıktan sonra bir şeyin farkına vardılar. Bedenleri eski bedenleri değil,latif ve bir kuşun tüyü kadar hafifti. Gayb erenlerinin nurdan şemsiyesi altına girdikten sonra,vücutları süngerin suyu emmesi gibi,ortamın nurunu emmeye başlamıştı. Elif ÖZLEM, Hakan’ı görür görmez heyecanla bir şeyler söyleyecek gibi yönelmişti ki; Meryem bacının eline hafifce dokunmasıyla, durakladı. Heyecanlanmasının sebebi, gördüğü rüyalardaki Gül bahçesindeki oğlan olmasıydı. Ayni rüyalarda Meryem bacı, kendisini bu gencin yanına oturtmaktaydı. Gençler, Adem efendinin kendilerine emanet ettiği soruyu sormak için müsaade istediklerinde, Meryem bacı yerinden kalkarak, gayb erenlerinin yanına, hilalin ucuna oturmuştu. Yıldızın olduğu yerde Elif kalmış, Alper ve Yahya geriye doğru çekilerek, Hakan huzurda kalmıştı.

HAKAN: Adem efendinin selamı ile (1617)’nin mana ve sırrını talep etmekteyiz’’

ELİF ÖZLEM: Bu öyle bir şifredir ki ne  soran bilir, ne de sorulan bilir. Bildiğimiz,müsaade edilen ve bildirilen kadarı iledir. İnşaallah biri Hazreti İsa (a.s) diğeri ise Hazreti Ali (k.v)Efendimizdir.  Şems’imiz ve (12) seyyare, alemler içinde bir alemdir ve şifreler bu alemde gizlidir. Size bildirilen bu şifreye, (12) seyyare içerisinde karşılık gelenlerin ikinci bir şifresi daha vardır. Dedik ya biri Hazreti Ali(k.v.),diğeri Mehdi (a.s.).

Alemde her şey çift yaratılmıştır ki biri diğerini tamamlamaktadır. Bu (1617) rakamının bildirildiği,siz üç arkadaştan hanginizdir?’’

HAKAN: Bana bildirilmiştir efendim’’

ELİF ÖZLEM: Diğeride bana bildirilmiştir Ey Yusuf’’

HAKAN: Yusuf, benim tenhalardaki ismimdir efendim’’

ELİF ÖZLEM:Herkesin tenhalarda bir ismi vardır ve her yaratılanın, Ruhlar meclisinden  bir eşi vardır.’’

HAKAN: Eşi vardır?’’

ELİF ÖZLEM:’’ Nefesi Rahman üflendiğinde her harfin (2) manası, ayrı ayrı vücut giymişlerdir’’

HAKAN:Biraz daha açarmısınız ki iyice hazmedelim?’’

ELİF ÖZLEM: Kâinat bir vücut, insan ise bu vücudun bir uzvudur. Diğer bütün âlemler ve bu âlemlerde mevcut olan yaratılmışlar dahi bu kâinat vücudunun bir uzvudur. Bu vücudun içindeki mevcut dengeyi sağlayan sisteme ise DİN adı verilir. DİN, sadece insan uzvuna ait bir sistem değildir. Mevcut sistem içinde, insanın olması ve durması gerekli olan mevkidir. Bu mevki öyle bir mevkidir ki; bütün kâinat, insanın karşısında dile gelmiş, lisanı hal ile kendilerini ona arz etmekte ve anlatmaktadır. Ey Mürşit arayanlar! Cenabı Allah, kâinatın her zerresinden, maddeden ve manadan, sana Mürşit olmuş ki haberin bile yoktur. Sana senden seslenen, sana karşıdakinden seslenen, Gül’den ve Bülbül’den seslenen esasta Cenabı Hak’tır, gerisi sadece bir tercüman olmuştur o kadar..
Tüm yaratılmışlar kelim at’ı İlahiye’den ibarettir ,ilmi ilahide hepsi harfler misalincedir. Bu harfler, nefesi Rahman ile önce mana sonrasında ise vücut giymişlerdir. Sonrasında BİRleşip, yer ve gök denilen âlemler vücuda gelmiştir. Nefesi Rahman üflendiğinde her harfin (2) manası, ayrı ayrı vücut giymişlerdir. Biri Gül olmuştur, mananın diğer yarısı Bülbül olmuştur. Biri erkek olmuştur diğeri kadın. Biri Mevlana olmuştur diğeri Şems…

HAKAN: Manası BİR ama giydikleri anasır beden ayrı olanlar,birbirilerini bulabilirlermi?’’

ELİF ÖZLEM: Seçimlerimizden sorumluyuz ey Yusuf’’

HAKAN: Bu cevap, bulabilirler mi demek oluyor?’’

ELİF ÖZLEM: Aklımıza gelenler ve getirilenler, çoğu zaman bu seçimlerimizin bize arz edilmesidir. Hangisini seçersen ve üzerinde yoğunlaşırsan, seçtiğini yaşarsın.’’

HAKAN: Ya seçimimde yanılırsam ?’’

ELİF ÖZLEM: Aklına getirilenler ayni rüyalar gibi MİSAL âlemindendir ve MİSAL âleminden görülen, algılanan her şey YORUM gerektirir ve doğru yorum çok önemlidir.Bazen aradığımız,bize bizden yakındır ama ne görebilir ne de duyabiliriz ey Yusuf’’

HAKAN: ‘’Rabbim, okuyabilenlerden eylesin inşaallah’’

ELİF ÖZLEM: Bazı insanlar, başlarına gelecek hadiselere hatta ne zaman öleceklerine bile vakıf olurlar. Bütün bunlar insanın SIRRINDA zaten yazılıdır ama  mühim olan OKUYABİLMEK ve OKUYABİLENLERDEN olmaktır. Eğer okuyabiliyorsan gönlünde olanı, hatırlamışsındır Kalü Bela’da sana, soru Soranı…’’

Hakan başını öne eğerek, gözlerini yummuştu. Karşısındaki kendine bir şeyler anlatmaya çalışıyordu ama ne?  Böyle düşünürken ,sessiz ve sözsüz bir şekilde karşısındaki kızın gönlünden, kendi gönlüne manalar akmaya başladı. Buyrun beraber dinleyelim:

ELİF ÖZLEM: İnsan bedeni sürekli olarak bulanır, arınır, karışır ve berraklaşır ki bu kalbinin sol tarafındaki ruhuna kadar sirayet eder.

İnsanın kendi zat’ında iki kıblesi vardır. Biri cismani yönü, diğeri ruhani yönüdür. Cismani yönüyle cismani olana yönelir, ruhani yönüyle de ruhani olana yönelir. Eğer bir kişinin ruhu, başka bir kişinin ruhu ile iletişime geçer yani başkasının ruhuna yönelirse, kendi ruhundan, yöneldiği ruhun nuru, kalbine düşer..Kalp aynasında yansıyan bu nur, cismaniyetinin her zerresine nüfuz eder.

Ruhlar aleminden indirilirken çıktığımız yolculuğun öncesi, herkesin gönlüne bir suret nakşedilmiştir ki,bu senin diğer manandır.’’

HAKAN: Herkesin gönlüne, bir suret lazımdır yani’’

ELİF ÖZLEM: Bazen insanın ruh aynasında, kişilerin asıl varlığı yani şu an için beş duyumuza gayb olan varlıklarının yansımaları, zamandan ve algıladığımız mekândan ayrı olarak parlayabilmektedir. Bu parlama rüyada olabildiği gibi uyanık halde görülen yakaza şeklinde de gerçekleşebilir. Ruhumuzdan direkt olarak kalbimize yansıtılan bu suret, nefsin veri tabanı istikametinde değişik şekillerde algılanır. Ruhtan kalbe yansıyan suret, nefis tarafından rüyada ya da yakaza halinde bir takım görüntüler şeklinde görülebilir. Bazen görüntü olmaz da değişik duygusallıklara bürünme olarak da algılanabilir, yaşanabilir.

Bu algılama ASIL olan değildir, ayrıntıları belli değildir. O yüzden asıl olan gerçekleşip, surete bürünene kadar söylemekte caiz değildir. Söylendiğinde, söylenen üzerinde korku ya da sevinç gibi duygular oluşur ve bu duyguların, kişinin aklını ve kalbini meşgul etmesine sebep olunur.      Aklımızda ve kalbimizde kurguladığımız düşünceler, var oldukları, tekrar tekrar hatırlandıkları müddetçe DUA hükmüne geçer ve suret bulur. Eğer korkuyorsak korktuğumuz başımıza gelir, eğer ümit içinde bekliyorsak zaten gelecek olan, bizim çizdiğimiz sınırlar içinde gelir.

Yusuf (a.s) rüyasını babası Yakup (a.s.) anlattığı zaman, Yakup (a.s.) korkmaya başlamıştı. Yusuf (a.s.) rüyası, görüldüğü üzere suret buldu ama Yakup (a.s.) gönlündeki korkunun, DUA hükmüne geçen etkisini, bir dizi olaylar şeklinde yaşayarak suret buldu.

Yusuf suresindeki anlatılan Yusuf, bir manada kalptir. Babası Yakup (a.s.) ise kalp için korkan, akıla misaldir. Kardeşleri ise Muhiddin İbni ARABÎ efendimizin dediği üzere zahiri (5) duyu ve batıni (5) duyudur. Kardeşi Bünyemin ise kâh bu beş duyunun verileri istikametinde, kâh kalbin ilhamları istikametinde şekillenen düşünce melekesidir.

Beş duyumuz, akıl melekemizin kendi arzu ve talepleri doğrultusunda şekillenmesini ve kendilerini fiiliyata geçirmesini isterler. Oysaki düşüncenin yönü, genellikle kalbe dönüktür. İnsanın aklının her daim kalbine dönük olması için kalbinde bir suret olması ve bu suretten yansıyan görüntünün, düşünceyi şekillendirmesi lazımdır. Aşk için suretin gerekliliği bu noktada LAZIMDIR. Ey Yusuf; bedenlere konmadan önce kalbine nakşedilen sureti görmeye ve sana anlatılanları OKUMAYA bak. Bu konuda müsaade edilen söz, bu kadardır. Şimdi gelelim (1617) sırrına.

Cenabı Allah,Peygamberlik makamını Hazreti Muhammed(s.a.v.)Efendimiz ile noktalayıp,tamam etmiştir.Ayni bunun gibi Halifelik makamını ise Hazreti Ali (k.v) Efendimiz ile tamam etmiş olduğundan, bu makam halen Hazreti Ali(k.v) Efendimizdedir.

Ahir zaman sürecinde,Mehdi(a.s) devretmek üzere zahiren gelecektir ve Mehdi (a.s) veziri olarak,yanında yer alacaktır.Ahirette, Liva-i Hamd sancağını taşıdığı gibi ahir zamanda da sancağı taşıyacak olan Hazreti Ali(k.v)Efendimizdir.

Sultanül Enbiya (s.a.v) Efendimiz,Liva-i Hamd sancağını ellerine verdiklerinde Adem(a.s)dan İsa(a.s) kadar bütün peygamberler,sıddıklar,şehidler,salihler ve bütün iman ve irfan sahipleri bu sancak altında toplandıkları gibi ahir zamanda da Mehdi(a.s) veziri olarak sancağı taşıyacak, nice evliyalar,şehidler,melekler ve salih kullar,bu sancağın altında toplanacaklar ey Yusuf.

Şimdi;size verilen bu şifrelerdeki her rakamın karşılık geldiği seyyare vardır ve bu seyyarenin ikinci bir rakamsal değeri vardır.Bu ikinci rakamsal değeri,ikinci şifredir ki,sır bu ikisiyle çözülür’’

HAKAN: Dinliyorum’’

ELİF ÖZLEM: (1) karşılığı Mars,(6) karşılığı Merkür,(7) karşılığı Venüstür. Her rakama karşılık gelen seyyareleri yazarak,altlarına diğer rakamsal değerlerini yazar ve her iki sayıyıda toplarız.

1             6          1         7     =      15   =  5+1  =  6

Mars Merkür    Mars   Venüs

+8 +3 +8 +2 =    +21 =   2+1  =  3

9      +     9      + 9     +   9   =      36   =  3+6  =   9

Nereden toplarsan topla sonuç (9) çıkmaktadır. Kuran’ı Kerim’in (9) suresi Tövbe (Berae) suresidir ve başında Besmele yoktur.. Hicretin (9) senesi nazil olmuştur ve başında besmele olmayan tek suredir. Hicretin (8)inci senesi Mekke fethi gerçekleşmiş, (9) sene nazil olan bu sureyi yine o sene Hacca gelenlere okumak üzere, Hazreti Peygamber (s.a.v.) Efendimiz, Hazreti Ali efendimizi kendi devesine bindirerek hacca göndermiştir.
O sene Hac kafilesinin Emir’i, Hazreti Ebu Bekir Efendimizdi. Hazreti Ali efendimiz gelince, Hazreti Ebu Bekir ‘‘ Emir misin, memur musun?’’ diye sordu. Hazreti Ali Efendimizde ‘’Memurum’’ diye cevap verdi.Ayni bunun gibi Mehdi(a.s)’’Emir misin, memur musun? Diye soracak,Hazreti Ali(k.v.) Efendimiz ise’’Memurum’’ diye cevap verecektir.
1-Allah’dan ve Resulü’nden bir ültimatomdur bu, kendileriyle antlaşma yaptığınız müşriklere’
2-Bundan böyle yeryüzünde (4) ay daha istediğiniz gibi gezip dolaşın. Şunu da bilin ki, Allah’ı aciz bırakacak değilsiniz. Allah kâfirleri mutlaka perişan edecektir.’’

Bu savaş çıkmasını gerektiren dokunulmazlığın kaldırılması ve ilişiğin kesilmesidir. Önce bir kesin uyarı ve ardından da gerekçeleri sayılmıştır. Yukarıda verilen (4) aylık süre, Muharrem ayının sonunda bitmektedir. Bu süre bittiğinde (…) senesine girilmektedir.

Bu sureyi Hac zamanı Hazreti Ali Efendimizin okuyup tebliğ etmesi de önemli sayılmaktadır. Bilindiği gibi ahir zaman süreci içerisinde ilk görev alacak olan Hazreti Ali (k.v) Efendimizdir.

9=Tövbe suresi: Bu surenin ilk ayeti (Allah ve Resulünden kendileri ile antlaşma yapmış olduğunuz müşriklere bir ihtar !) sözleri ile başlar. Bu ihtar üzerine Müminler, iç dünyaları itibari ile müşriklerden uzaklaşacakları gibi zahiren de onlardan uzaklaşırlar. Onların ahitlerini, antlaşmalarını hakikatte bir kenara attıkları gibi, şeklen de tutup atarlar.

Tövbe suresinin (9) ayeti: Allah’ın ayetlerine karşılık az bir değeri (dünya malını ve nefsanî istekleri) satın aldılar da (insanları) O’nun yolundan alıkoydular. Gerçekten onların yapmakta oldukları şeyler ne kötüdür.)

Kuran’ı Kerim’in (9) ayeti, Bakara suresinin (2) ayeti olan O KİTAB diye geçer.

O vaat edilen Kitap..Yani ‘’Kitabul cifr’’ (Cifir Kitabı) ve ‘’Kitabul camia’’ (her şeyi kapsayan) ve ahir zamanda Mehdi’nin yanında olacağı VAAT edilen o kitabı..Ondan başkası hakiki anlamda okuyamaz. Cifir, Aklı Kül denilen Kaza Levhidir

El Camia ise, Nefsi Kül denen Kader Levhidir. Dolayısı ile Cifir ve Camia Kitabının anlamı Olanı ve olacakları ihtiva eden İKİ KİTAB’ TIR. Bakara suresi ve Neml suresi gibi.

Elif Lam Mim, Kitabın Allah katında ismidir.

Bu konuda İsa (a.s.) şöyle buyurmuştur.

‘’Biz, size tenzili (indirilmiş vahyi) getiriyoruz, tevili ise ahir zamanda Mehdi getirecektir’’

Urfa’daki doğum hastanesinin bahçesi ve hastanenin önü ,dolup taşıyordu adeta.Yazılı ve görsel basın sayesinde reklamı yapılan çocukların, yurt dışından devlet nezninde ziyaretçilerinin olması ve  bilim çevrelerinden önemli isimlerin, beraberinde gazeteci ordusu ile Urfa’ya gelmeleri,insanları bayağı meraklandırmıştı.

Bütün dünyanın gözü, oluşturulan yapay gündemle  bu çocukların üzerindeydi. Kendi içinde karışan ortadoğu coğrafyasında, yükselmekte olan Türkiye’nin adı bir kez daha bu olayla uluslar arası platforma ön plana çıkmış, beraberinde yüksek izleyici kitlesi olan özel televizyonların yaptığı programlarla, hem bu olay hem de HANİF din tartışması ile ‘’İbrahimi Dinler’’ sloganı, beyinlere nakşedilmekteydi.

Urfa’nın yüksek binalarının tepesine kurulan dev çanaklar ve son altı ay içerisinde artan Baz istasyonları sayesinde, muazzam bir elektromanyetik alan oluşturulmuştu. Ücretsiz sağlık kontrolü ve yöre halkına verilen bedava kadın doğum hizmetleri sayesinde, yüzlerce kişinin ‘’beyin frekansının kodları’’ çıkarılmış olduğundan, özellikle de geceleri baz istasyonu ve dev çanaklardan yapılan özel frekanslı yayınlarla, insanların rüyaları şekillendirilmişti.

Parmak izi gibi beyin frekansları tespit edilen kişilerin gördüğü rüyalar, hemen hemen ayniydi. Rüyaların görülmeye başlanmasından sonra sözde rüya uzmanları ekranlarda boy göstermiş ve rüyaların hakikatini anlatmaktaydılar. Bir kısmı, rüyanın Cenabı Allah ile kul arasındaki irtibatı olduğunu söyleyerek, Müslüman çevrelerin ilgisini, bir kısım uzmanlar ise dış uzaydan gelen bilgiler, iç uzayımızdan gelen bilgiler gibi tanımlarla bilimsel bir atmosfer oluşturarak, her türlü inanç kesiminden insanın ilgisini çekmekteydiler.

Hedef kitlenin gördüğü rüyaların senaryosu, özel bir bilgisayar sayesinde hazırlanıp, ayni bilgisayarda kayıtlı olan beyin frekanslarının dalga boyuna dönüştürülerek, baz istasyonlarından ve dev çanaklardan yapılan yayınlarla alıcılara gönderilmekteydi. Sistem bu şekilde işlemekteydi ama hedef kitlenin beyinlerinin kontrol altına alınabilmesi için dikkat ve yoğunluklarını ayni konuya vermeleri gerekmekteydi. Yazılı ve görsel basın sayesinde uyandırılan merak, insanların düşünce yoğunluğunu bu konuya yeterince çekmekteydi zaten.

İnsanın herhangi bir konuya odaklanması ve yoğunlaşması, kişinin frekansını belirlemekte ve bu  frekansda olan düşünce dalgalarını kendine çekmektedir. Dolayısı ile beyin frekansı çıkarılan hedef kitlenin haricinde kalan  kalabalıkların da basın ve yayın yoluyla dikkatleri çekilerek, oluşturulan yapay gündeme dahil olmaları sağlanmıştı. Görme ,işitme ve duyma gibi beş duyu ile algılanan bilgiler beyinde nasıl değerlendiriliyorsa, kozmik alemden dalgalar halinde gelen düşünceler de ayni şekilde değerlendirilmektedir. Bu sistemin sırrını çözen şeytaniler, oluşturdukları yapay elekromanyetik alan sayesinde,beyinlere istedikleri bilgileri göndermekteydiler.

Çocukların ilk gösterisi yağmur yağdırmak olacaktı.Atmosferdeki yoğunluğun kontrol edilmesinden sonra uygun hava durumu kollanmış ve gösterinin yapılacağı gün belirlenmişti. Urfa’nın en yüksek yerine çıkarılan çocukların elbiseleri, süt beyazını andırıyordu. Her iki çocuğun da beyinlerinde,bilgisayar ile irtibatlarını sağlayan micro-cipler bulunmaktaydı. Çocukların düşünce işlemleri beyinlerinde bulunan ve her biri, bir yapay zeka olan micro-cipler sayesinde bilgisayara bağlanmıştı. Çocukların beyin fonksiyonlarının haritası çıkarılarak, nöronlar arasındaki elektrik sinyallerinin hareketliliği takip edilerek kodlanmıştı.

Çoçukların,ana karnındaki (120) gününden itibaren takip edilen ve kodlanan beyinlerine  ait bilgiler,bir bilgisayar programına dönüştürülmüş, çocukların izlenmesi ve beyinlerinin işleyiş sistemi ile ilgili her yeni bilgi ile programın yazılımı güncelleştirilmişti. Aslında beyinlerindeki micro-cipler sayesinde, program kesintisiz ve   otomatik olarak kendini  güncellemekteydi. Bilgisayarın bağlı olduğu ana merkez yani ana bilgisayar, güney Amerika’daydı.

Kalabalıklar toplanmış,dünyanın her yerinden televizyon ekipleri gelmiş ve yağmurun yağdırılmasını izlemek için hazır olmuşlardı. Kendilerinin dindar olduğunu söyleyen bir kısım insanlar bu olayı protesto etmişler ve yağmuru ancak tanrının yağdırabileceğini söylemekteydiler. Yağmur duasının bile müspet olup olmadığı tartışılan bir coğrafya da, bütün dikkatler bu olaya odaklanmıştı. İstenilen de buydu zaten.Dikkatlerin bu çocuklara ve yağmurun yağmasına odaklanması küresel bir RABITA oluşturmuş, çocukların bulutlara yönlendireceği beyin dalgalarını, müspet anlamda kuvvetlendirmişti.

En güçlü silah BİLGİYDİ ve BİLGİYİ elinde bulundaranlar,  bunu toplumların üstünde kullanmaktaydılar. Yağmur duasına bilimsel bir  pencereden bakar isek, işleyen evrensel sistem içindeki, cereyan eden olayları şu şekilde açıklayabiliriz:
‘’Bilindiği gibi bir atom, atom çekirdeği içinde yer alan nötron ve protondan ve bu çekirdek etrafında belli yörüngelerle hareket eden elektronlardan oluşur. Elektron ve protonların her biri elektrik yüklüdür. Proton (+),elektron ise (-) yüklüdür. Dışarıdan yapılacak bir darbe elektronun yörüngeden çıkmasına sebep olabilir. Bilindiği gibi sıcaklık, atomların daha hızlı hareket etmelerine sebep olur. Atomlar öyle hızlı hareket ederler ki, ana atomdan ayrılırlar.
Yağmurun yağabilmesi için ana atomlardan ayrılan atom parçacıklarını çekecek bir işleve ihtiyaç vardır. Yağmur yağmadan önce bulutların arasındaki sıcaklığın artması, atomların yer değiştirmesine sebep olur. Pozitif yüklü iyonların yukarı, negatif yüklü iyonların ise aşağı halde kalması gerekir.
Yağmur duasında, dua eden topluluğun yaydığı yönlendirilmiş beyin dalgaları önce ısı farkını oluşturarak, iyon ayrımını meydan getirir ve çekim gücü ile negatif iyonları, bulunduğu alana doğru çeker. Ana atomlardan kopan negatif iyonlar, farklı ısılarda yağmur denen yoğunluğu oluşturur ve mevcut yerçekimi sebebi ile de yağmur yağar.’’
Çoçukların beyin dalgaları,bilgisayar sayesinde dev çanaklar ve baz istasyonları ile kuvvetlendirildiği gibi, bu olaya odaklananların oluşturduğu küresel RABITA ile daha bir desteklenmekteydi. Yüzlerce kişinin gördüğü(gösterildiği) rüyalar ile çocuklara manevi anlamda yönelerek DUALAR ile desteklemesi ise muazzam bir enerji yüklemesine sebep olmaktaydı.
Yukarıda saydığımız sistem üzere bulutlar toplanmaya ve hava kararmaya başlamıştı. Hafiften başlayan gök gürültüsü gittikçe şiddetlenmiş ve hava biraz daha kararmıştı.Bu durumu ekranlardan izleyenlerin ve olay yerinde bizzat bulunanların çocuklar hakkındaki ZANNI değiştirmiş ve HÜSNÜ ZANNA dönüşmüştü. Küresel olarak yükselen DUALAR, çocukları daha bir kuvvetlendirmiş ve muazzam bir enerji yüklemesi olmuştu. Beyinlerinde bulunan micro-cipler sayesinde ayni enerji, ana bilgisayara aktarılmış ve bilgisayarın belleğine ,milyonlarca insanın beyin dalgalarından oluşan frekans yumağı kodlanmıştı.

Yağmurun yağması gittikçe şiddetlenmekteydi hatta korkulacak bir hal almıştı. İnsanlar kendi elleri ile bir TANRI yarattıklarının farkında değillerdi. Yağmurun bu kadar çok şiddetli yağması, insanları endişeye sevk etmiş ve akabinde çocuklara taraf olanların da,muhalif olanlarında yüreğinde korku uyandırmıştı.    Dev çanaklardan ve baz istasyonlarından yayılmakta olan elektromanyetik dalgalarla bu korkular beslenmiş, insanlar yapay bir korkunun pencesine esir edilmişlerdi.

Elektromanyetik alanla beyinlerin uyarılması neticesinde, beyinlerin konuşma merkezindeki elektrik faaliyetleri sözlü düşüncelere çevrilebildiği gibi, kulaklar devre dışı bırakılarak, direkt olarak beynin işitme  korteksine müdahale edilerek halisinasyonlar oluşturulabiliyordu. Ayni sistem üzere, beynin korku ile ilgili merkezi ,elektromanyetik alanla uyarılıp,kişi ve kişiler yapay bir korku içine düşürülebilmekteydi.

Uzaktan Nöral Denetim,gözleri ve optik sinirleri atlayarak(devre dışı bırakarak), doğrudan görsel kortekse görüntü gönderilebildiği için beyin frekansı çıkarılan hedef kitlenin,beyinlerinde oluşturulan  görüntüye göre çocukların üzerine gökten nur(ışık) yağmakta, etraflarını (9) adet kanatlı melek çevirmekte ve her birinin elinde tuttukları,kapağından nur (ışık) fışkıran kitaplar sunulmaktaydı.

Beyinleri kontrol edilen hedef kitleden, korkuyla karışık bir uğultu yükselmesi ve çocukların cephesine doğru secdeye kapanmaları,ekranlardan izleyenleri büyük şaşkınlığa uğratmıştı. Meydandaki kalabalık ‘’ Hoş geldin bakire Meryem’in oğlu’’ diye nida etmekteydiler.

Ses dalga dalga bütün kalabalığa yayılmaktaydı. Korkunun pencesine esir olmuş insanlar hep bir ağızdan ayni sözü bağırıyorlar ve irade dışı secde ediyorlardı. Bir takım ifritlerin, şiddetli rüzgarla yağmur bulutlarını dağıtması neticesinde  yağmur dinmiş  ve Güneş açmıştı. Gökyüzünden  bir kılıçın inmesi ise hem meydanda olanları hem de ekranlardan izleyenleri tam bir şaşkınlığa sevk etmişti.

Kılıçın inmesi yahudilerin, Davut (a.s) beri süre gelen beklentisi ile tam bir uyum içindeydi. Öyle  muazzam bir sahne segilenmişti ki, şuursuz Müslümanlar,yahudiler ve  Hıristiyan dünyası adeta büyülenerek kandırılmıştı. Müslümanların şüphelenmesini engellemek için sadece ‘’Bakire Meryem’in oğlu’’ kelimesi kullanılmış, kılıç figürüyle ise yahudilerin, Davut (a.s.) soyundan ‘’Kral’’ beklentileri tatmin edilmişti.

Büyük kalabalıklar Vatikan’ın önünde çoktan toplanmıştı. Papa’dan bu olanlar için bir açıklama bekliyorlardı. Gerçi Vatikan’ın yapacağı açıklamadan önce dünyanın dört bir tarafından bazı rahip ve papazların açıklamaları,ekranlardan canlı olarak veriliyor ve beklenen Nasıralı İsa’nın geldiğini haykırıyorlardı. İsrail’li hahamların biatlarını sunması ise geçikmemişti.En son,Papa’nın canlı yayında ’’ artık İsa mesih geldi’’ diyerek taçını çıkarması ise oyunun son sahnesiydi.

Türkiye’de satın alınmış bir takım ilahiyatçılar ve  sözde tarikat liderleri, Ancak Hazreti İsa’nın üç dini birleştirebileceğini,dolayısı ile bu çocuğun Hazreti İsa(a.s) olduğunu söylemekteydiler.

Yeryüzünde yaşayan üçüncü (3)cü  TÜR olan insanlık, bir kez daha küresel bir fitne ile karşıkarşıyaydı.  Mikrociplenmiş insanlık tek bir merkezi hükümet tarafından yönetilecek ve bu hükümete bağlı özel bir ordu olacaktı. Genetik bilim sayesinde insanların yapı taşları olan DNA’lar ile oynanmış, bünye uyumlu hale getirilerek biyolojik uzuvların yerine biyonik uzuvlar ve organlara geçiş yapılmıştı.

Başarılı olan deneklerden ,zaten özel bir birlik kurulmuştu bile. Urfa yöresinde doğan çocukların beyinsel olarak tekamüle kapatılması,geleceğin robotlaşmış insan orduları için ilk adımdı.

PAPAZ: Gençler; akşam olmak üzere. Eğer soracağınız başka soru var ise hemen sorun ve cevaplayayım İnşaallah. Bu akşam, ölülerin ve dirilerin toplantısına iştirak edecek, Meryem bacı makamının, devir teslimine tanık olacaksınız. Âdem efendinin, Meryem bacıya sorulmak üzere size emanet ettiği soruyu yeni dönemin Meryem bacı makamının sahibi olacak olana soracaksınız.’’

HAKAN: Efendim; o zaman Âdem efendinin emanet verdiği soru, bu makamın ilk sorusu. Burada Âdem efendinin makamına işaret olmakla beraber birçok hikmet gizli olsa gerek?’’

PAPAZ: Elbette evlat; ancak siz işin orasını zamanın akışına bırakıp, verilen vazifeyi ifa etmeye bakın. Buyurun, sorularınız bekliyorum’’

HAKAN: Efendim; (32 ya da 33)cü Miraç döneminde bulunuyoruz demiştiniz. Hazreti Muhammed (s.a.v.) efendimizin (33) defa ruhani Miraç ettiğini (34)cü Miracının hem bedenen hemde ruhen olduğunu, bu son Miraç edişinde Muhammed ile AHMED’in cem olduğunu söylediniz. Bu konuyu biraz açarmısınız?’’

PAPAZ: Çocuklar; insanın bel kemiğinin bir ucu (+) pozitif diğer ucu ise (-) negatiftir. Bunların manevi karşılığı ise Ruh ve sekinedir. Bu ikisi ilahi güç olan iki kutuptur’’

HAKAN: Efendim verdiğiniz örnek ayni bir pil cihazının tarifi gibi’’

PAPAZ: Elbette delikanlı, enerjinin özellikle de yaşam enerjisinin ortaya çıkması için, iki zıt kutup lazımdır. İnsanın madde ve manasına muazzam bir güç hapsedilmiştir. Nazar dediğimiz olay, bu gücün ve enerjinin varlığına delildir.

Erenlerden biri, soğuk bir kış gününde buz tutmuş bir göle girer. Göle girmesinden kısa bir süre sonra, göl fokur fokur kaynamaya başlar. Gavs’ül Azam Abdül Kadir Geylan’i efendimiz; enerjisini topraklamak için ağaçlara sarılırmış mübarek. Neyse ne demiştim? Enerjinin açığa çıkması için iki zıt kutup lazım demiştim. Bu açıdan bakınca madde bedenimiz ile bu bedene soyut kalan ruhumuz dahi iki zıt kutuptur ki, devre tamamlanıp yaşam enerjisi açığa çıkmaktadır.

Omuriliğimiz çift kanaldır ve (33) omurdan oluşmaktadır. Çift kanal toplamında (66) eder. Bu rakam sayısal EBCED değeri olarak ALLAH ismi şerifinin ebced değerine eşittir.

Âlemler, insanın beden yapısına resmedilmiştir. İnsanın zahir olan beden yapısında da (7) enerji merkezi vardır. İnsanın manasında da yani ruh (enerji) bedeninde de (7) enerji merkez vardır. Bir ucu (+) diğer ucu (-) olan bel kemiğimiz, beden mabedimizin (33)şerefeli minaresidir. Bu şerefeden (7) ayrı frekansta ezan okunmaktadır.  Hazreti Rasulullah (s.a.v)bu otuz üç (33) şerefeyi ruhen çıkmış ve sonrasında (34) çıkışında hem bedenen hemde ruhen Miraç etmiştir.

İnsanlık âlemi de ayni bunun gibi yani bel kemiğimizdeki (33) omurilik sayısınca ruhen miraç edecek ve ahir zaman sürecinde ise ruhen miraç, madde de kendini tamamlayacaktır.’

HAKAN: Yani ‘’Altın çağ’’ denen ahir zaman diliminde, madde ve manada muazzam bir tekâmül yaşanacak’’

PAPAZ: Öyle de diyebiliriz’’

HAKAN: Bel kemiğimiz, beden mabedimizin (33)şerefeli minaresidir. Bu şerefeden (7) ayrı frekansta ezan okunmaktadır dediniz’’

PAPAZ: Kulaklarımızla duymasak bile düşüncelerimiz ve arzularımız bu (7) frekansın her hangi birinden çıkmaktadır. Dolayısı ile seçtiğimiz EŞ, dostlar yani cemaatimizde bu frekanstaki ezanı duyan, düşünceyi algılayanlardır.

Nefis kendini arıtıp (+) ile (-) birleşip, aşağıdan yukarı (33)cü şerefeden (7)ci enerji merkezinden (frekansından) seslenmeye başladığın an, beden mabedinin imamı, artık ruhundur. İlk enerji merkezi insanın üreme organlarının seviyesindedir ve nefsi Emmare denilen bilinç düzeyidir. Yükseldikçe, bilinç düzeyinde yükselir ve seçimlerin değişir evlat’’

YAHYA: Efendim; İstanbul’dan Âdem efendinin yanından ayrıldıktan sonra gecenin sabahında Edirne’ye yolculuk ettik.  Ön tarafta ana yola bakan cephede bulunan minarelerden, kapının sağ tarafında olan minarenin tam üstünde, iki tane beyaz kuş hiç kanat çırpmadan süzülerek, minareyi tavaf ediyorlardı. Ama kuşların bir tanesi daireyi geniş tutuyor ve sağdan sola doğru dönüyordu. Diğer kuş tam aksi istikamette ve diğer kuşun yaptığı dairenin içinde dönüyordu.  Yaklaşık yarım saat bu görüntüyü izledik. Hatta ben, cep telefonu ile bu olayı görüntülerken sabah namazı okunmaya başladı. Müezzinin sesi duyulmaya başlar başlamaz kuşlar tavafı bırakarak gözden kayboldular. Hemen ardından siyah ve ufak bir sürü kuş gelerek, bunlar tavaf yapmaya başladılar. Bu olayın hikmetini açıklayabilir misiniz?’’

PAPAZ: Az önce değindiğim konudan başlayarak açıklayayım çocuklar. İnsan bilindiği gibi kâinatın bir numunesi yani cem edilmiş şeklidir. Dolayısı ile (7) kat sema diye tabir edilen âlemler, insan bedenine mevcuttur. İnsanın bedenindeki (7) temel enerji merkezi ve bunların her birinin kendine has renkleri olan manyetik alanları vardır. Bu enerji merkezleri, bedenimizin önünde ve dikine eksende bulunurlar.

Bunların manyetik alanları, sürekli olarak devir (zikir) halindedir. Erkeğin sağa doğru olan manyetik alan döngüsü, kadının beden yapısında tam tersi istikamettedir. Kadın ve erkeğin enerji döngüleri bu şekilde birbirini tamamlamaktadır. Kuşların birbirine ters istikamette süzülerek, minareyi tavaf etmeleri, bu ilahi gerçeğin her yerde ve her zerrede gözlemlenmesinden başka bir şey değildir.

Bunun yanı sıra Kuran’ı Kerim’de Necm Suresi (49) Ayeti Kerimeye işaret eder. Bu Ayet mealinde adı zikredilen ‘’Şi’ra’’ yıldızı vardır. Aslında bugüne kadar her ne kadar yıldız olarak Türkçeye çevrilmiş olsa da aslında gezegen manasına gelmektedir.’’

HAKAN: Yani meşhur ismi ile SİRİUS gezegeni’’

PAPAZ: Evet evlat diğer bir adıyla SİRİUS gezegeni. ‘’A’’ ve ‘’B’’ takımyıldızları olarak geçen bu iki gezegen, birbirlerine doğru yay şeklinde bir eksen çizerler ve her (49,9) yılda bir, birbirlerine yaklaşırlar. Edirne’deki caminin aslının gökyüzünde olduğu söylenir’’

HAKAN: Gökyüzünde derken, yoksa?’’

PAPAZ: Evet evlat; gökyüzünde derken kast edilen, dünyaya yakın olan SİRİUS(A) gezegenidir. Gördüğünüz o kuşlarda kuş değil, o âlemin varlıklarıdır.’’

HAKAN: Ya kuşların ya da bize kuş gibi görünen varlıkların, kapının sağ tarafında olan minarenin tam üstünde tavaf yapmaları ne manaya gelmektedir?’’

PAPAZ: O minarenin bir sırrı vardır çocuklar. Zaten Allah’ın veli kulunun tam o minare altında olması da bu sırra işaret eder. İsa (a.s.) yeryüzüne iniş zamanıyla ilgili bir sırrı ifade etmektedir’’

HAKAN: Yoksa İsa (a.s.) yeryüzüne indimi ya da o kuşlar görüldüğü gün mü indi?’’

PAPAZ:  Bana müsaade edilen açıklama buraya kadar evlat, gerisini zaten öğreneceksiniz. Siz, size verilen vazifeyi ifa etmeye bakın’’

Gençler, papazın yanından ayrıldıktan sonra arabayla hızlı bir şekilde Şehitler köyünün girişindeki Meryem Bacı türbesine gelmişlerdi. Köyün camisinden okunan akşam ezanı, rüzgârında etkisiyle dalga dalga, ormanın içlerine doğru yayılıyordu.

Arabayı gözden gayet uzak bir yere park ederek, Hakan’ın imamlığında akşam namazına durdular. Alper tam kamet getirecekti ki; sanki çok uzaklardan ama bir o kadar da yakından gelen bir ses, kamet getirmeye başladı. Ses kulak rahimlerinden, gönül toprağına bir yağmur gibi düşmüş, adeta kendilerinden geçmişlerdi. Rüzgâr, sanki bir gül bahçesinin üzerinden esiyor ve bahçedeki güllerin tüm kokusunu getiriyordu. Gençlerin vücudunun her zerresi, gaipten gelen kametin sesiyle titremeye başlamış, namaza durdukları zemin ayaklarının altından kayar gibi olmuştu. Hakan ‘’ Zahirimle ve Batınımla, Zahirine ve Batınına yöneldim, Niyet ettim zahirden ve batından bana tabi olanlarla, akşam namazını eda etmeye’’ diyerek Tekbir getirdi.

Secdeye vardıklarında, altında namaz kıldıkları Çınar ağacının da eğilip, secdeye vardığını fark etmediler. Eğer onları dışarıdan bir yabancı görmüş olsaydı, kesin aklını kaçırırdı. Gökyüzü olabildiğine açık ve berrak, yıldızlar her zamankinden daha parlak bir şekildeydi. Bir insanın hem maddi hem de manevi olarak tekâmül ederek kemale ermişliğinin simgelendiği dolunay, bu akşam daha bir başkaydı.

Bu akşam,  Mevlana hazretlerinin, Hakk’a ve Hakikate kavuştuğu, dünya hayatından azad olarak, Miraç ettiği günün yıl dönümüydü. Ayın (16)sını (17)sine bağlayan geceydi ve Âdem efendinin dediği gibi (17) ,Kuran’da Miraç suresine denk gelmekteydi.  Gençler namazın ardından ‘’ Ve hüvellezi yakbelüt tevbete an ibadihi ve ya’fü anisseyyiati ve ya’lemü ma tef’alün’’ ayetini okuyarak gözlerden gayb oldular. Üçünün de etrafını nurdan bir bulut kaplamış, zaman ve mekân algısının ötesine taşıyarak, gayb erenlerinin dahi, nazarından gizlemişti. Âdem efendi kimdi ki; verdiği bu ayetin sırrı ile bu üç genci, gayb erenlerinin gözünden gizleyebilmişti.

Çok geçmeden bulundukları yerin kıble istikametinden, boşlukta bir kapı açılmış ve bir takım kimseler peyda olmaya başlamışlardı. Gelenlerin başlarında yeşil sarıklar ve üzerlerinde sırmalı cübbeler vardı. Bu garip kimseler, Çınar ağacının altına gelip oturduklarında, ağacın her bir yaprağı bir kandil gibi yanmaya başlamıştı. Bir kandil gibi yanan her yapraktan, aşağı doğru ışık pırıltıları yani nurlar dökülüyordu.

Daha sonra latif bedenli insan siluetleri uçarak inmeye ve Meryem bacının türbesinin az ilerisine konduktan sonra yürüyerek ağacın yanına gelmeye başladılar. Ağacın yanına yaklaştıkça, latif olan bedenleri, normal bir insanın görüntüsü gibi kesafet kazanmaya başlıyordu. Gelenler, Türk bayrağındaki Hilalin şeklini tamam edince, Çınar ağacının da nuru ziyadesiyle artmıştı.  Bir anda öyle bir gök gürültüsü koptu ki, hem gençler hem de ağacın altında oturan gayb erenleri, iliklerine kadar titreyerek ürperdiler. Gayb erenleri edeple başlarını öne eğerken, gençler ürkek ve çekingen gözlerle, gökyüzüne bir nazar attılar.

Berrak ve yıldızlarla süslü gökyüzü bir anda ikiye yarılmıştı. Gökyüzünün yarılan kısmından öyle bir nur yağmaktaydı ki, ne gözler dayanabilirdi, ne de sözler ifade edebilirdi. Çınar ağacının tam üstüne nurdan bir sütun inmiş ve koskoca ağaç’’Allah’’ diyerek inlemişti. Gençler şaşkınlıkla birbirlerine bakıştılar. Hayret! Üçü de ayni şekilde ağacın lisanını anlamışlardı.

Sütunun içinden öyle bir kadın çıktı ki, dünyadaki hiçbir kadına benzemiyordu. Hatta bütün kadınların güzelliğini toplasan, göz kirpiklerden bir tanesi dahi etmezdi. Güzelliğinin nuru, gece sarmış dünya arzını, bir anda gündüz gibi etmişti. Öyle güzel kokusu vardı ki, bugüne değin böyle bir koku ne duyulmuştu ne de duyurulmuştu!

Hakan’ın gözleri iri iri açılmış, gelen kadına bakıyordu. Yakaza halinde gördüğü kadın buydu evet buydu. Gelen Meryem bacının ruhaniyetiydi. Hilal şeklinde dizilen gayb erenlerinin tam ortasına gelerek, Türk Bayrağındaki yıldızın olduğu yere oturdu. Masmavi gözleri öyle bir ışık saçıyordu ki, bu ışığın değdiği her bir gayb ereni, başını dahi kaldıramıyordu.

Hakan’ın gönlüne, Mustafa ağabeyi ile yaptığı sohbetlerden bir bölüm düştü. Yahya’nın anlattığı Meryem bacı hikâyesini, Mustafa abiye aktardıktan sonra şöyle demişti:

‘’Meryem bacının, yaprakları ışıl ışıl yanan bir ağacın altında, kendisi ortada olmak üzere Ay yıldız şeklinde toplanmalarının hikmeti; Neml suresinin (7) ci ayetin mealinde Musa (a.s.) bir ağaç görüp, yanındakilere ‘’Size oradan bir haber getireceğim yahut bir kor, ateş parçası alıp geleceğim’’ demiştir. Sonra o ateşin yanına vardığında yine ayni Surenin devam eden (8) ci ayet mealinde ‘’Ateşin bulunduğu yerdeki ve çevresindekiler mübarek kılınmıştır’’ denmişti.

Bu yerde bulunan ve bu ateşin etrafında dolaşan kimseler ilahi ikram ve bereketlere nail olmuşlardır. Musa (a.s.) bu ateşin etrafına geldiği için bu topluluğun bir ferdi olduğundan mübarek kılınıp, ilahi ikramlara nail olmuştur. Ayrıca bu ateşi gören ve hisseden yalnız Musa (a.s.) değildi! Musa (a.s) yanına vardığı ağaç ayni Meryem bacının ve etrafındakilerin, altında toplandığı bu ağaç gibidir.’’

Meryem bacı, Neml suresini (9) ayete kadar okumuştu ki; bu ayetin bitiminde gayb erenleri ‘’Allah’’ diyerek bir feryat kopardılar ki, Şehitler köyünün zemini sallanmaya başlayıp, insanlar korkuyla ‘Allah’’ diyerek kendilerini dışarı attılar. Gençlerin elleri ve ayakları titremeye başlamış, korkudan kendilerinden geçmişlerdi. Ömürlerinde hiç bu kadar korktuklarını hatırlamıyorlardı. Meryem bacı, dokuzuncu ayeti öyle bir okumuştu ki; mümkün müydü korkmamak?

‘’Ey Musa, gerçekten ben, güçlü ve üstün, hüküm ve hikmet sahibi olan ALLAH’IM’’

Güneş, ruhları ve bedenleri ısıtarak yeni bir günün üstüne doğmaktaydı. Tabiat, insanoğlundan önce uyanmış ve ömründe tertemiz yeni bir sayfa açmıştı. Sabah namazından dönenler, sıcak bir çay içmek için kahveye uğrarken, aralarından genç bir delikanlı, sessizce camın kenarına oturmuş, soğuktan üşüyen ellerini, çay bardağını avuçlayarak ısıtmaya çalışıyordu. Pencereden dışarı bakarken, hemen yolun karşısındaki çorbacının serptiği ekmek kırıntılarını, kapışan serçeleri seyre daldı.

Çocukluğundan beri her nedense bu kuşlara baktığında, hayata dair korkusu yok olur gönlü, bahar görmüş bir dal gibi yeşerirdi. Şimdi ise baktığında, mini minnacık bu hayvanlarda, Cenabı Allah’ın ‘’Vedud’’ ve ‘’Rezzak’’ esmasını müşahede etmekteydi.

Bardağındaki çayı bitirmeden yerinden kalktı ve karşı kaldırıma doğru yürüyerek ‘’Vedud’’ esmasının manasının müşahedesi ile kuşlara doğru ellerini uzattı. Normal zamanlarda insanlara yabani olan serçeler, Tahsin’in avuçlarına konmak için adeta yarışıyorlardı.

Çorbacı, bu duruma hayretler içerisinde bakakaldı. Yıllardır bu hayvanlara ekmek kırıntılarını verirdi ama hiç böyle bir olaya tanık olmamıştı. Tahsin ile serçelerin muhabbetine, karşı saçaktan bakmakta olan bir kumru, uçarak delikanlının omzuna kondu ve boncuk boncuk sürmeli gözleri ile Tahsin’in yüzüne bakmaya ve yan yan sekerek, yüzüne yaklaştıktan sonra başını, delikanlının boynuna sürtmeye başladı. Çorbacı bu duruma şaşkın şaşkın baka dursun, Tahsin kumruyu tanımıştı. ‘’Selam efendim’’ diyerek öptükten sonra, kuş uçup gitti.

Çorbacı, Tahsin’i bir tas sıcak çorba içmek için içeri buyur ettiğinde, delikanlı içeri geçerek, davete icabet etti. Adam (40–45) yaşlarında, nur yüzlü biriydi ve ayağının biri, dizden aşağı sakattı. Duvardaki fotoğrafın düğünde çekildiği belliydi. Başı kapalı hanım hanımcık bir kız ile çorbacının delikanlılık fotoğrafı.

ÇORBACI: Az önce sizi seyrediyordum delikanlı. Cenabı Allah’ın mahlûkatı ile olan muhabbetiniz ve yakınlığınız, gerçekten çok şaşırtıcı’’

TAHSİN: Sizde ayni yakınlığa sahipsiniz ki; bu muhabbeti müşahede etmişsiniz’’

ÇORBACI: İnşallah dediğiniz gibi olur’’

TAHSİN: Adınız bey amca’’

ÇORBACI: Selim, ya sizin ki ?’’

TAHSİN: Tahsin, Selim bey’’

Çorbacı bu ismi duyunca bakışları değişti ve gözleri iri iri açıldı. Tahsin  ‘’Hayırdır Selim bey, bir şey mi oldu?’’ diye sorunca ‘’Şu Allah’ın işine bak’’ diye söylendi.

ÇORBACI: Üç gündür, Tahsin isminde biri rüyama geliyor ve bana Kuran veriyordu’’

TAHSİN: Hayır olsun Selim bey, evli misiniz?’’

Adam duvardaki resme bakıp ‘’ beş yıl önce kanserden vefat etti. O gündür bugündür tek başıma yaşıyorum. Zahirde dulum ama kalbimle hala evliyim’’ diyerek sağ elini uzattı. Yüzüğü hala parmağındaydı.

Tahsin gönlünden ‘’ Allah’ım; bugün burada olanların hikmeti ne ola’’ diye niyaz etti.

TAHSİN: Selim bey; rüyalarınızdan hatırladığınız başka hususlar var mı?’’

ÇORBACI: Üç rüyada da tekrarlan sahne, yanan bir ocağın başında geçiyor’’

TAHSİN: Ocak yani ateş, dünyaya ait bir gaye ve bir işarettir ki, ahirete bakan yönüyle Musa (a.s) kıssasında olduğu üzere bir haber ve nasihattir. Size verilen Kuran’ın kattığı mana ile Salih bir haber ve ilahi bir nasihattir’’

ÇORBACI: Hay ağzına sağlık delikanlı, ne de güzel tabir ettin. İyi ama bu işaret ve nasihat ne ola ki?’’

TAHSİN: Allah bilir ne diyebilirim ki?’’

ÇORBACI: Elbette Allah bilir ama böyle bir tabiri de, bildirdiği kulları yapabilir’’

TAHSİN: Estağfurullah efendim, biz sadece gönlümüze düşeni, dile verdik’’

ÇORBACI: O zaman bekleyip göreceğiz demek ki’’

TAHSİN: Ben de merak ettim Selim bey. İnşallah bizde nasiplenenlerden oluruz bu vesile ile’’

ÇORBACI: Hep beraber inşallah, âmin’’

TAHSİN: Hoş sohbetiniz ve gönlünüz kadar sıcak çorbanız için çok teşekkür ederim, Allah razı olsun. Müsaade istesem?’’

ÇORBACI: Ne demek delikanlı? Müsaade sizin ve her zaman beklerim. Hem bu rüyanın sırrı da sizde galiba?’’

Tahsin hafiften tebessüm ederek dükkândan ayrılırken, hakikaten bu olanlarda bir sır olduğunu düşünüyordu. Necati amcanın ruhaniyetinin, bir kumru kuşu olarak kendini göstermesi de başlı başına bir işaretti zaten. Necati amcayı düşünürken, içine bir sevinç ve ferahlık, gözlerine de yaş dolmuştu. ‘’Ah Necati amca ah’’ diyerek derin bir iç geçirdi.

Tahsin ailesine kavuştuktan sonra Şebnem’in bulduğu işten ayrılmıştı. Ailesi uzun yıllar yurt dışında kaldıktan sonra Türkiye’ye dönünce önce bir ayakkabı mağazası açmışlar, işler iyi gidince de ardından oto galerisi açmışlardı. Tahsin iki katlı ayakkabı mağazasının başına geçmiş, Şebnem’in ağabeyinin izine gelmesi ile nişan yapmışlardı.

Günlerden Pazar olduğu için Şebnem’e kahvaltıya gidiyordu. Genç kız kapıyı açtığında, her zaman ki tatlı gülümsemesi ile karşılamıştı nişanlısını. İçeriden de mis gibi börek kokusu geliyordu.

ŞEBNEM: Aşkım Günaydııınnn’’

TAHSİN: Hem günaydın, hem gönlümüz aydın’’

ŞEBNEM: Allah Allah; o niye ki?’’

TAHSİN: Güneş ile günümüz aydın, gülüşünle gönlümüz aydın oldu inşallah’’

ŞEBNEM: Bak sen, ne de güzel sözler edermiş, benim sevgilim’’

TAHSİN: Bir daha söylesene’’

ŞEBNEM:  Neyi?’’

TAHSİN: Şu son söylediğini’’

ŞEBNEM: Benim sevgilim’’

Delikanlı, elleri ile genç kızın ellerini tutarak, kendine doğru çekti. Yüzünü yüzüne yaklaştırıp, Kâbe’yi andıran gözleri ile gözlerinin içine, en derinlere bir bakış attı. Genç kız, Tahsin’in bu bakışlarından iliklerine kadar ürpermişti. ‘’Ay çay taştı yaa’’ diyerek delikanlının ellerinden kaçmıştı. Tahsin, onun niye kaçtığını bildiğinden, ardından başını sallayıp, tebessüm etti.

Kahvaltı masasına oturduklarında, delikanlının çayını kendi elleri ile içirmekteydi genç kız. Bundan çok zevk alıyor ve mutlu oluyordu. Çok seviyordu Tahsin’i hem de çok’’

TAHSİN: Aşkım; bugün seninle rahmetli arkadaşımın köyüne, ailesini ziyarete gidelim mi? Hem gezmiş oluruz, biraz da değişiklik olur’’

ŞEBNEM: Sen nasıl istersen sevgilim’’

TAHSİN: Ama başka bir planın var ise söyle lütfen’’

ŞEBNEM:  Olur mu aşkım? Benim bütün planım seninle olmak’’

TAHSİN: O zaman anlaştık kara kız’’

ŞEBNEM: Biz seninle ezelde anlaştık, biliyorsun sevgilim’’

TAHSİN: Kusura bakma, yine sana çiçek getiremedim’’

ŞEBNEM: Olsun bir tanem. Hem çiçek dalında güzeldir, koparıp solduran biz olmayalım. Üstelik bana çiçeklerin en güzelini verdin sen’’

TAHSİN: Neymiş o?’’

ŞEBNEM: Sıcacık ve tertemiz kalbin’’

TAHSİN:  Sende benim hayatımdaki tek çiçeksin, hem de en güzeli’’

ŞEBNEM: Sevgilimmm’’

TAHSİN: Aşkımm’’

Tahsin, babasının arabasını almış, kahvaltıdan sonra yola koyulmuşlardı. Şehrin çıkışında yanında iki kız çocuğunla bir kadın, belli ki otobüs bekliyorlardı. Gittikleri güzergâh olduğu için durup aldılar.

ŞEBNEM: Hayırdır abla, ne tarafa gidiyorsunuz?’’

KADIN: Çavuşlar köyüne gidiyoruz kardeşim’’

ŞEBNEM: Kızların maşallahı var, sizin mi?’’

KADIN: Şimdilik’’

TAHSİN:  Hayırdır abla, ne demek şimdilik?’’

KADIN: Beyim öleli üç sene oluyor, çok çabaladım ama olmadı. Kızlarımı yarın yetiştirme yurduna alacaklar. Son bir defa kayın pederime yalvarmaya gidiyorum, ümit işte’’

Tahsin, yetimhane sözünü duyunca yüreği burkulmuştu. Yüreğindeki dalgalanmayı hisseden Şebnem ile bir an göz göze geldiler.

ŞEBNEM: Rahmetli eşinizin babası, çocukları sahiplenmiyor mu?’’

KADIN: Erkek çocuk olsaydı belki sahiplenirdi ama kız olunca’’

TAHSİN: Evet kız olunca?’’

KADIN: Rahmetli eşimde böyleydi be kardeş. Erkek çocuk veremedim diye üstüme kuma getirecekti ama ömrü vefa etmedi ve trafik kazasında öldü’’

ŞEBNEM: Her dönemin cahiliye toplumu var demek ki’’

TAHSİN: Olmaz mı hayatım’’

ŞEBNEM: Kızlarını yuvaya verdikten sonra sen ne yapacaksın abla?’’

KADIN: Bilmiyorum kardeş ama Allah büyük’’

Çavuşlar köyüne varmak üzereydiler ki, yolun sağ tarafındaki kıraç tepenin üzerinde birini gördüler. İhtiyar bir amca, elinde küçük bir kazma ile yeri kazıyor ve fidan dikiyordu. Bizimkiler geçerken elindeki işi bırakıp, arabaya doğru bakmaya başladı. Tahsin arabayı durdurarak, ihtiyara doğru baktı ve ‘’Aleyküm Selam amca’’ diye fısıldadı.

ŞEBNEM: Hayırdır ne oluyor, bize de anlatsana?’’

TAHSİN: Tepeye yaklaşırken fidan diken amcanın, her fidanda şöyle dua ettiğini duydum:

‘’Kökü toprakta gayet kuvvetli ve sağlam olsun. Gayet ihtiyaç sahibi olan kimseler yesin’’

Bende ettiği bu duaya gönlümden‘’âmin’’ dedim. Oda bize dönüp selam verdi. Akabinde durup, selamını aldım.’’

Arabada bir an sessizlik olmuş, Şebnem ile kadının gözleri yaşarmıştı. Tahsin, ihtiyarın yanına gitmeleri gerektiğini hissediyordu. Arabadakilere dönüp söylediğinde hep beraber tepeye çıktılar. İhtiyarın yanına geldiklerinde, tekrar selamlaştılar. Adam ‘’Cenabı Allah’ın selam isminin selamet dairesinde olun inşallah’’ diyerek mukabele etti. Elleri ile küçük kızların başını okşayarak, yanaklarından öptü.

İHTİYAR: Madem buraya kadar geldiniz, birer fidan dikin bakalım cennet’in bahçesine’’

KADIN: Amcacım, siz buralardan mısınız?’’

İHTİYAR: Bazen oralıyım, bazen buralıyım. Cenabı Allah nereyi takdir ederse’’

ŞEBNEM: Yaptığınız bu işe, herhangi bir ücret alıyor musunuz?’’

İHTİYAR: Biz ücretimizi peşin aldık kızım’’

İhtiyar, omzundaki heybesinden üç adet elma çıkarıp birini kızların arasında, diğerini Tahsin ile Şebnem’in arasında paylaştırıp, diğerini kadına verdi.

KADIN: Amca, bana niye bütün verdin?’’

İHTİYAR: Zevcenle paylaşman için kızım’’

KADIN: Ama benim eşim öldü be amca’’

İHTİYAR: Ölen eşinden bahsetmiyoruz kızım. Üstelik onun nikâhı, senden düşeli çok oldu.’’

KADIN: Allah Allah! Ya kimden bahsediyorsunuz?’’

İhtiyar bakışlarını Tahsin’e çevirdiğinde, Şebnem’in yüreği cız etmişti. İhtiyar Şebnem’in gözlerinin içine bakarak gülümsedi ve ‘’ O değil kızım korkma’’ dedi. Hiç kimse bir şey anlamamıştı,Tahsin’den başka..

Arabaya tekrar döndüklerinde, tepedeki ihtiyarda çoktan kaybolmuştu. Hepsi Tahsin’e bakıyordu ama o sus pus olmuştu.

TAHSİN: Ablacım, kayınpederine boşuna gitme diyeceğim ama madem niyetine girmişsin hayır ola. Dönüşte uğrayıp seni alacağız inşallah’’

KADIN: Kardeş, neler oluyor, siz kimsiniz Allah aşkına?’’

TAHSİN: Allah’ın garip bir kuluyuz inşallah’’

ŞEBNEM: Ya hemen arkamızdan, tepeden kaybolan ihtiyar?’’

TAHSİN: Hızır’dı ya Şebnem’’

Kadın bu sözü duyunca ağlamaya başladı. Hem öyle ağlıyordu ki, bir anda hıçkırıklara boğulmuştu. Neden sonra kendine geldiğinde şunları söyledi:

KADIN: Bütün kapılar kapanıp, ümitlerim tükenince, geceleri oturup, gözyaşları ile şöyle dua ettim:

‘’ Ya İlahi! Eğer Senin yolunda eğri isem Sen doğrult. Eğer hata ettiysem Sen affet. Eğer ihlâsım var ise beni başkalarına muhtaç etme. İlahi! Kullarından nimetini ve refahını kesme.

Ya İlahi! Dertli kullarına, Hızır kulunla eren Sensin

Sonsuz hazinenden, elden ele veren sensin

Bittim ya Rab dendiğinde, yettim kulum diyen Sensin

Bittim Ya Rab, bittim Ya Rab, bittim Ya Rab

Arabadakiler hep beraber ağlamaya başlamışlardı, hem nasıl ağlama..

Ey Kemal-i kudretin nefhinde âlem bir nefes

Vey Celali izzetin bahrinde dünya keff ü hes

TAHSİN: Ablacım, sen bu duaya ne zaman başladın?’’

KADIN: Üç gecedir zikir eyledim kendime’’

TAHSİN: Çorbacının gördüğü rüyanın sırrı şimdi anlaşıldı inşallah’’

ŞEBNEM: Çorbacı da kim Allah aşkına?’’

TAHSİN: Sonra anlatırım hayatım, hepsinin vakti var’’

Kadını çavuşlar köyünde indirdikten sonra yola devam ettiler. Şebnem başını sevgilisinin göğsüne yaslamış ve gözlerini kapamıştı. Genç adam, kızın ipek gibi saçlarını hem okşuyor hem de kokluyordu. Genç kız çok önemli bir şey hatırlamış gibi birden doğruldu ve ‘’ okuduğun o beyitlerde neyin nesiydi’’ diye sual etti.

TAHSİN: Fatih sultan Mehmet’in hocası ve kendi zamanının kutbu olan Akşemseddin hazretleri, bir ara halvete çekildiğinde Âlem-i sülukda, meratib-i anasırdan, meratib-i eflake uruç eder. Kendi sözü ile dördüncü asümana çıktığında, meleklerin bu beyti okuduğunu görür. O anda kendiliğinden dilime gelen bu sözlerdi Ruhumun nuru..

Bülent Gökçen

Taşın içindeki kapsüle zarar vermeden lazer yardımı ile kesilmiş ve içindeki kapsül çıkarılmıştı. Kapsülün her iki ucu da eritilmiş mumla kapatılmış ve içindeki kâğıdın zarar görmesi engellenmişti. Kâğıdın her iki yüzü, bir çeşit kimyasal madde ile kaplanmıştı. Kâğıdın zarar görmemesi için ek bir tedbir olabileceği gibi başka bir nedeni de olabilirdi. Kâğıdın üzerindeki yazıların çözümlenmesi için Profesör beklenmiş, Kenan’ın hastaneden çıkmasından sonra beraberce gelmişlerdi.

Kâğıdın arka yüzü Süryanice ‘’ELİF-LAM-MİM’’ olarak başlıyordu. Kâğıdın ortasına bir küre resmedilmiş ve bu resmin etrafına ise daire şeklinde(12) adet daha küre resmedilmişti. Merkezdeki küreden saat (12) istikameti yönündeki küreye doğru iki ok çizilmişti. Bu oklar bir nevi yelkovan ve akrebe benziyorlardı.

Okların ucundaki küreden, saatin dönüş istikametinde her küre arasındaki mesafe farklı farklıydı ve her kürenin üzerinde yine Süryanice sayılar bulunmaktaydı. Kâğıdın üzerindeki yelkovan ve akrep üst üste geldiği için ilk bakışta saat (12) gösteriyordu.

Profesör; kürelerin üzerindeki sayıları çözümleyip, topladığında ortaya şöyle bir tablo çıkıyordu.

Sayıların toplamı (78) sayısını veriyordu. Profesör; kâğıdın yüzeyindeki kimyasalın üstüne resmedilmiş olan bu tablonun ötesinde daha başka şeylerin olması gerektiğini düşünüyordu. Kimyasalın ne tür bir madde olduğunu çözebilirlerse, kâğıdın yüzeyinden silebilirler ve altında ne olduğunu görebilirlerdi.  Zira mevcut kimyasal, hiçbir cihazın arkasını görmesine izin vermiyordu. Bu konu konuşulurken kâğıdı eline alan Kenan, dikkatli bir şekilde kâğıdı incelemeye başladı. Kenan’ın bakışlarının odaklandığı noktadan itibaren kimyasal çözülmeye ve bir duman gibi havaya karışmaya başlamıştı. Havaya karışan kimyasalın yaydığı koku ve aldığı renk gerçekten çok hoştu. Kimyasal uçup gittikten sonra alt tarafta, her küreye denk gelen yerde yazılar belirmiş ve kâğıdın altında yine Süryanice bir metin çıkmıştı.

Süryanice olan metin, profesör tarafından çözümlendiğinde ortaya şöyle bir tablo çıkmıştı.

‘’Bu (12) perde henüz (6) günde yaratma yani bulut-duman-göksel cisim-ateş ve toprak evresinden önce RABBANİ tecelliler kısmındandır. RABBANİ tecelliler kısmında mekân, yön ve uzaklık gibi mesafe anlayışı ve kavramları yoktur. (6) günde yaratılış evresinden sonra bu kavramların SURET bulması başlamıştır.

Mekân, yön ve mesafenin, Arş’ın altından itibaren vücut bulduğunu düşünürsek RABBANİ tecellilerden olan bu (12) evrenin (perdenin) (6) günde yaratma evresinde ve devamında mekân, yön ve mesafe olarak vücut bulması mümkündür ki; bunlar (12) BURÇ olarak bilinmektedir.

RABBANİ tecelliler, ilk yaratma lahza (AN)’larıdır ki mukayesesi mümkün hiçbir denk ve misal olmayan, tekrarlama ve benzemekten beri olan, çeşitli yaratıkların yeniden yeniye yaratıldığı evredir.

‘’Duman=>Cisim=>Sıcak ateş=>Toprak=>Su=>Hayat’’ yaratılışın (6) evresidir. Ancak; ikinci evre olan CİSİMLER evresinde bir ayrışma söz konusudur ki; bilinen toprak arzların dışında başka tür arzların oluşması söz konusudur ve İsa’nın bedeni madde ya da eşya cinsinden olmayıp bu CİSİMLER ÂLEMİNE aittir.

Kâğıdın arka yüzünde ise sekiz köşeli bir yıldız ve altında şöyle bir metin vardı

‘’Kâinat bin odalı bir saraya benzer. Her odasında, Hakk’ın başka bir yüzünü gizler. Her yüzünde, bin tane dili vardır. Her dilin, bin tane lisanı vardır. Her lisanda, bin tane ismi vardır. Her ismin, bin tane manası vardır. Ölüler ve diriler, bu sarayın bir odasından başka bir odasına gezer dururlar. Bu odadan öbür odaya geçene ölü derler. Bir oda var ki, dirilerle ölüler bir araya gelirler. Bu odaya girene Melekler selam verirler. Bu sırrı bilenler ebediyen susarlar. Bir olan Allah’a inanan bilsin ki, insanın sırrı üçtür. Bir olana inanmayanın, bunları bilmesi güçtür. Anahtar bir sözdür ki, bu odanın anahtarı bu sözde bulunur, bir de bakan iki gözde bulunur.

Kardeşlerim; bu verilen birinci sırdır. İkinci sır, altın anahtarla açılan, odada gizlidir. O odada bir isim gizlidir. O isimde bir fitne gizlidir. Bu sözlerimi kardeşlerime söylediğim gibi, bu mektubu okuyan adama da söylerim. Eğer ahir zaman değilse bu mektubu gizleyesiniz, eğer beklenen gelmiş ise bu sözlerimi dinleyip sekiz köşeli yıldızı izleyesin.’’

Profesör ile Kenan kâğıdı alarak hemen binadan ayrıldılar ve Musa efendinin olduğu mezarlığa doğru hareket ettiler. Mezarlığa varasıya kadar aralarında hiç konuşmadılar. Kullandıkları araba, uydudan takip edilmemeleri için eski model olduğu gibi yanlarına cep telefonu, kredi kardı gibi hiçbir şeyde almamışlardı.

Mezarlığa vardıklarında yine daha önce olduğu gibi Musa Efendi onları kapıda karşılamıştı. İçeri geçtiklerinde Reyhan sessiz bir şekilde kulübenin köşesinde oturmakta, geldiklerini fark etmemişçesine hiç tepki vermemişti. Neden sonra hoş geldiniz diyerek ortama dâhil oldu.

PROFESÖR: Hayırdır kızım, yine nerelere gidip geldin?’’

REYHAN: Simsiyah ve ıslak saçları omzuna kadar dökülen, ince bıyıklı ve hafif sakallı, narin ve ince kemikli bir adamı seyrediyordum. Ne gariptir ki; dünyanın bir ucunda insanlar ona benzeyen dev bir heykel dikerlerken, kendisi bir gölün kenarında oturmuş, balıklarla sohbet ediyordu.’’

PROFESÖR: Balıklarla sohbet mi ediyordu?’’

REYHAN: Hem sohbet ediyor hem de balık tutuyordu daha doğrusu balıklar, ona kendini takdim ediyorlardı.’’

KENAN: Nasıl yani?’’

REYHAN: Elini suya sokuyor ve bir balık gelip elinin altında duruyordu. O şahıs hiç incitmeden balığı sudan çıkarıyor, tekrar elini suya sokuyor ve tekrar bir balık daha gelip elinin altında duruyordu. Toplam (12) balık tuttuktan sonra onları bir sepete koyarak bir köye doğru yol tuttu. Bedeni gayet latif ve hafif gibiydi, yürürken sanki ayakları yere basmıyor gibiydi. Köye geldiğinde tıpkı ona benzeyen (11) tane genç tarafından karşılandı’’

MUSA EFENDİ: Biri eksik galiba’’

PROFESÖR: Sende benim düşündüğümü mü düşünüyorsun kardeşim?’’

MUSA EFENDİ: En doğrusunu Cenabı Allah bilir ama galiba düşündüğümüz gibi’’

PROFESÖR: Sonra neler görün kızım?’’

REYHAN: O sırada siz geldiniz Kerim Bey ve görüntü kayboldu’’

PROFESÖR: Hayırdır inşallah, bir şeyler oluyor ama ne?’’

MUSA EFENDİ: Evet kardeşim, emaneti bir görelim istersen’’

PROFESÖR: Doğru ya, buraya onun için gelmiştik’’

Profesör kapsülün içinden kâğıdı çıkararak masanın üstüne bıraktı. Kâğıdın üstündeki kimyasal uçmadan önceki şekli de boş bir kâğıda çizerek yanına koydu. Musa Efendi, sessiz bir şekilde bir müddet kâğıda öylece bakakaldı. Gözleri kâğıdın başındaki ‘’ELİF-LAM-MİM’’ yazısına ve sayıların toplamı (78) sayısına odaklanmıştı.

MUSA EFENDİ: Kuran’ı Kerim’de tekrarları da dâhil olmak üzere tam olarak (78) adet Mukatta Harfleri vardır.  Ayrıca RAHMAN ve HAC suresi (78) ayettir.’’

KENAN: Çok garip bir durum’’

MUSA EFENDİ: Garip sözü biraz basit kalır ama taşları yerine oturttuğun zaman sırrı açmış olursun evlat’’

KENAN: Bu nasıl bir sırdır ki; Kuran’ı Kerim’e kadar uzanmaktadır?’’

REYHAN: Ya nereye uzanacaktı ?’’

MUSA EFENDİ: Durun bir dakika, Kırşehir civarında türbedarlık yaptığım sırada birkaç defa mektup gönderilmişti. Lakin o zamanlar ne göndereni tanıyordum, nede nereden geldiğini biliyordum. Şu mektuplardan birine tekrar bakmanın zamanı geldi galiba?’’

Musa Efendi, duvardaki rafın üzerinden deri kaplı bir kitap indirmiş ve sayfalarının arasındaki sararmış mektup kâğıtlarını çıkarmıştı. İçlerinden birini seçerek okumaya başlamıştı. Yazı, eski Türkçe olarak yazılmıştı:

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİYM

Değerli Türbedar kardeşim;  tarafımdan tarafınıza hürmetle selam eder ve bu Selam isminin, selamet dairesine dâhil olmasını Cenabı Allah’tan niyaz ederim.

Sizde bilmektesiniz ki; sözler bir testinin, içinde suyu muhafaza etmesi gibi mana suyunu muhafaza ederler. Değerli olan testinin kendisi değil içinde taşıdığıdır. Ayni bunun gibi bazı sözler, ab-ı hayat gibi diriltici mana taşırken, bazı sözler ise ahu gibi zehirli manalar içermektedir. Cenabı Allah, bizleri bu tür sözlerden muhafaza eylesin.

Allah’ın Veli kullarının, ağzından çıkan sözlerin her bir harfine, noktasına ve virgülüne, kulak denen rahimden, gönle ulaşan sesine dahi; nice sır yüklü manalar, suyun, ağacın her tarafına sirayet etmesi gibi sirayet etmiştir. Lakin söz denen kabuğu kıramayıp, içindekine eremeyenler çoktur. Cenabı Allah, bizleri, söze değil içindeki öze vakıf kılsın inşallah.

Kuran’ Kerim, tıpkı yeryüzü gibidir. Görebildiğimiz kadar yüzeysel bir inceliğe ama kazarak inebildiğimiz kadar derinlemesine bir gizeme sahiptir. Şeyhimiz efendimiz, Kuran’ı bir deryaya benzetirken, bu deryanın sahiline ulaşılamayacağını ifade etmektedir. Kendi adıma sonsuzluğun bir sahili ve dibi olabilir mi bilmiyorum ama öğrendiğimiz kadarı ile bu sonsuzluğa açılan kapının mührü, insanın kendisidir. Kim ki; bu hazine dairesinin mührünü kırıp ta, kapıyı açarsa, kendini tam olarak o deryanın ortasında bulur. Bu kapının farkına varmamıza vesile olan Şeyhimizden, Cenabı Allah razı olsun.

Kardeşim; sende bilmektesin ki insan, dünyaya gelirken toprağa gömülü bir hazine mirasıyla doğar. Büyük birçoğu bu kendi hazinesinden hiç haberi olmadan, aramadan, bulamadan ve kullanamadan ölüp gider. Büyükler bu hazineyi, insanoğlundan başka hiçbir yaratılmışın ulaşamayacağı ( ZAT’İ) boyut olarak ifade ederler. Bu öyle bir boyut ki; bu boyutun ilmi, dünyayı, ahireti, Allah’ın cennet ve cehennemini, yaratılışın sırrını kapsadığı gibi, birimi AHİRETİN ÖTESİNE, AHMEDİ SIRRA TAŞIR.

Yaratılan cümle âlemler ve nice evrenler bir Gül goncasının açması gibi bu Sır’dan açılarak vücuda bürünmüşlerdir. Bürünmüşlerdir diyorum çünkü Bu AHMEDİ sırrın, nurunun bir yansımalarıdır. Özlerinin özü bu AHMEDİ NUR’ dur. Büyükler bu nurdan ötesinin mutlak gaybın sahasına girdiğini söylemekteler.

Gönlüme ilham edilen mananın, akıl melekemde büründüğü suretin, dilimden söz ile ifade edilişi şöyle ki; Cenabı Allah’ın, Zat’ından Zat’ına olan ilk tecellisinde meydana gelen bu nur, Nuru Ahmed’dir. Suya atılan bir taşın dalga dalga oluşturduğu halkalar misali, yaratılan cümle âlemler, Nuru Ahmed’den yayılan nurun, dalga dalga halkalar oluşturmasıdır. AN’ dan Zaman atılmış ve bu zaman dalga dalga genişleyerek alemler vücuda gelmiştir.Dalga dalga yayılan halkaların tekrar geldiği yere geri dönmesi gibi, zaman küreciklerinin taşıdığı alemler ve evrenler, küreciklerin (KÜF) diye sönmesiyle Nuru AHMED’E geri dönecekler.Ama ahiretin sonsuzluğu içerisinde yaratılış devam edeceği için AHMED’İ Nur’un yansıması da devam edecektir.

Kardeşim; En doğrusunu Cenabı Allah’ın bilmesi ile beraber, gönlümüze doğduğu ve Şeyhimizin buyurduğu gibi (32 ya da 33)üncü Miraç dönemine girmek üzereyiz. Seninde bildiğin üzere Cenabı Peygamber (s.a.v) Efendimiz,(33) defa Ruhani Miraç etmiştir.(34)cü Miracı, hem bedenen, hem de Ruhen olmuştur. Bu Miraç hadisesinde, Muhammed (s.a.v) ile AHMED, cem olmuştur. Yani Finale yaklaşmış bulunuyoruz.

Lakin Hazreti Muhammed (s.a.v) Efendimizin (17) surede anlatıldığı üzere, yaptığı esas Miraç hadisesi öncesinde, ne büyük sıkıntılara maruz kalındığını, bir takım Yecüc kılıklı heriflerin, Mecüc’lere, iki cihan Sultanını, taşa tutturduğunu da biliyoruz.

Hazreti Muhammed (s.a.v.) Efendimiz, üstü başı kan olmuş ve öylesine üzülmüştü ki; (Allah’ım; acizliğimi Sana şikâyet ediyorum) diye, Cenabı Allah’a niyaz eylemişti. O’nun üzüldüğü kendisi değildi, taşların isabet ettiği yerlerden akan kan, kendi kanı değildi.

O’nun üzüldüğü, ahir zaman sürecinde, finalden önce yani(32 ya da 33)üncü Ruhani Miraç dönemine denk gelen bir dönemde (KARDEŞLERİM) dediği insanların, uğrayacağı ağır sıkıntılardı. Onların yüreklerine ve bedenlerine isabet edecek olan taşların, akıtacağı kanlaraydı. İşte bu sıkıntılardan sonra Ümmeti Muhammed’e (17) suredeki MÜJDE ve ilahi yardım gelecek, Ümmeti Muhammed, Ay Yıldızın bayrağı altında, mana ve madde olarak MİRAÇ EDECEK inşallah.

Şimdi sana ileriki bir zamanda ulaşacak bir emanet için yine o emanetin bir kısmını açıklayan başka bir emanet bırakıyorum. Büyükler şöyle buyurmuşlar ve nakletmişlerdir:

‘’Cenabı Allah, Arş’ı, Kürsi’yi, Cennet’i ve Cehennem’i, Yerleri ve Gökleri yaratmazdan evvel Hazreti Muhammed’in (s.a.v.) nurunu yaratmıştır. Ondan sonra (12) perde yaratarak bu nurun her perdede bir müddet durmasını takdir etmiştir. Kudret perdesinde(12),Azamet perdesinde (11),Minnet perdesinde(10) Rahmet perdesinde(9),Saadet perdesinde(8),Keramet perdesinde (7),Menzilet perdesinde(6),Hidayet perdesinde(5), Nübüvvet perdesinde(4),Rif’at perdesinde(3),Heybet perdesinde(2),Şefaat perdesinde(1) yıl durmuş ve beklemiştir. Bunların toplamı (78) bin yıl etmektedir.

Şimdi şu sözümü iyi dinleyesin kardeşim. Bütün peygamberler bu âlemde birer konuk ve misafir hükmündedir. Onlar bir önceki âlemde ya da âlemlerde tekâmüllerini tamamlamışlardır ve her peygamber ayni ailenin, fertleri gibidir. İnsanın beden yapısının temel taşı olan Gen’lerinin içeriği yani bir anlamda formülü değişkendir. Ancak; peygamberlerin büründüğü bedenlerinin GEN yapısı da en mükemmel manadadır. Ruhun GEN yapısı ise yani bir anlamda dokusu ‘’yerlerin ve göklerin nurundandır.’’ Kiminin ruhunun nuru daha baskın ve parlak, kiminin ise diğerine göre kısık ve sönüktür. Nur; âlemlerin her birinde, bir önceki âleme göre perdeli olarak tecelli etmiştir. Ruhu; göklerin nuru ile ayni nurdan olan ile Ruhu; yerlerin nuru ile ayni nurdan olan bir değildir. Her ne kadar görünüşte insan bedeni ile bedendenmiş olsalar bile.

Ruhunun nuru göklerden olana göklerin sırrı, Ruhunun nuru yerlerden olana ise yerlerin sırrı ilham edilir.’’

PROFESÖR: Hayret; mektubun sonunda hem Gen’den bahsetmesi, hem bir önceki âlemlerde tekâmüllerini tamamlayan Peygamberlerden bahsetmesi ve bunların bu âlemde misafir olmalarını ikaz etmesi ve ruhların, farklı farklı âlemlerin nurundan olduğunu söylemesi’’

KENAN: Acaba ne anlatmak istiyor, dikkatimizi nereye çekmek istiyor?

PROFESÖR: Henüz olayı kavramış değilim, tam olarak çözemedim’’

MUSA EFENDİ: Peygamberlerin bu âlemde misafir olmalarını ikaz etmesinin ardında, acaba başka misafirlerinde olacağını mı söylemek istiyor?’’

PROFESÖR: Son Peygamberden (s.a.v) sonra Peygamberlik devri kapandığına göre, gelen misafirlerin Peygamber olması mümkün değil ama’’

MUSA EFENDİ: Ama gelenin ya da gelenlerin onların meclisinden gelmesine engel değil’’

REYHAN: Elbette değil, nasıl ki Hazreti İsa (a.s.) ilk gelişi Peygamberlik vazifesi ile olduğu halde, ikinci gelişinde bu vazifeyle olmadığı gibi’’

KENAN: Aman Allah’ım yoksa?’’

MUSA EFENDİ: Orada dur evlat, daha emin değiliz. Bunu söylemek için henüz çok erken’’

REYHAN: Baba erken diyorsun ama dünyanın Cennet’in etkisi altına girdiği artık aşikâr. Dünyanın atmosferinde ve enerji alanındaki değerlerin giderek artması bunu gösteriyor. Gerçi henüz belli bölgelerde, Cennettin çekim alanı yoğunlukta ama içinde bulunduğumuz çağ’ın devam eden sürecinde bütün gezegenin bu çekim alanına gireceği biliniyor.’’

PROFESÖR: Cennet’in çekim alanına girdiğimizin kanıtı nedir kızım?’’

REYHAN: İlk işareti Babasız doğum Kerim Bey, ikinci işareti ise insanların ancak rüyalar vasıtasıyla gördüğü ölüm sonrası âlemin ve o âleme göç edenlerin görülebilmesi’’

KENAN: Bu insanoğlunun bir anlamda tekâmül etmesidir o zaman. Hasan hocanın dediğine göre ‘’Altın Şehirde’’ yaşayanlar Bizim uykuda gördüğümüz Salih rüyaları, onlar uyanık iken görüyorlardı. Hatta taşı bulduğumuz gün, ÜmmüGülsüm ninenin anlattığı rüya ve devamında gördükleri karşısında Elissa şöyle demişti:’’ İnsanoğlunun ölüm sonrası âleme dair görebileceği şeyler bugün için rüya yoluyla algılanabiliyor ama devamındaki tekâmül neticesinde uyanık iken rüya görür gibi görülecek’’

PROFESÖR: Bu tekâmül belli bölgelerden başlayıp, dalga dalga bütün gezegene yayıldığına göre şeytanilerin özellikle bu bölgelerde faal olup, insanlığın tekâmülüne engel olmaya çalışacağı da kesin’’

KENAN: Şu an için yoğunlaştıkları bölgeler Irak toprakları ve Bağdat, ikinci olarak Urfa yöresi’’

REYHAN: Bu bölgelerin olduğu yerde ‘’RANYUM’’ adında cennete ait bir cevher var ama işlenmiş cevher.’’

PROFESÖR: Bir anlamda kozmik bir araç, gemi ya da bilgisayar gibi yani’’

KENAN: Kozmik bilgisayar mı ?’’

PROFESÖR: Kozmik bilgisayarlar, evrensel enerji ile yerel enerjiyi birbirine dönüştürerek, her iki frekansın birbirini tanımasını sağlarlar. Dünyada yaşayan insanların beyinleri ile bu kozmik cihazın işleyiş sistemi arasında bir bağ olması muhtemeldir.’’

KENAN: O zaman ‘’RANYUM’’ denilen her neyse ve Cennet’e aitse insanoğlundan daha önce buraya gelmiş olmalı ya da insanın yaratılışındaki hikmetler zincirinin bir halkası olmalı.’’

PROFESÖR: Meseleyi insan nesli ile direkt olarak alakalandırır isek hata yapmış oluruz. İnsan neslinden önce yeryüzünde ‘’NESNAS’’ denilen bir tür yaşamaktaydı. Bunlar ayni insanoğlu gibi ‘’Halife’’ olma vasfındaydılar. Daha sonraları istikametlerini kaybedip, azgınlığa düştükleri için toptan yok edildiler. Bunların ardından ise yeryüzünde ‘’cin’’ taifesi iskân edildi.’’

MUSA EFENDİ: İnsan neslinden önce yeryüzünde iki farklı tür iskân edilmiş devamında ise bildiğimiz insan nesli yaratıldıysa biz üçüncü tür olmaktayız. İnsan neslinin yeryüzünde, madde ve mana olarak etkileşim ve iletişim içinde olduğu mübarek ‘’KÂBE’’ ve ‘’Hacerül Esved’’ taşı var. Bu taş biz insanlar için Cennetten düştü olarak bilinmektedir. Reyhan kızımın söylediği Cennet’e ait diğer iki cevher, insan türünden önce yaşamış olanların madde ve mana olarak etkileşim ve iletişim içinde olduğu nesneler olabilir.’’

PROFESÖR: Bağdat yani eski ismi ile Babil bölgesinde olması muhtemel bu ‘’RANYUM’’ ‘’NESNAS’’denen türe ait olmalı ki bu bölge hem ilim diyarı hem evliyalar diyarı. Üstelik (insan –melek) denen iki meleğin indikleri bölge’’

MUSA EFENDİ: Bağdat’la ilgili olarak şu sözü hatırlamamızda sanırım fayda var’’

PROFESÖR: Hangi sözü?’’

MUSA EFENDİ:’’ ‎”Dehalte bağdade ila bağdade vesetahrucü bağdade min bağdade velem tedri bağdade ma bağdadü”(Bağdat’tan Bağdat’a girdin ve Bağdat’tan Bağdat’a çıkacaksın. Bağdat ne Bağdat’tır bilemedin)’’

KENAN: O zaman ikinci tür olan cin türüne ait olan kutsal merkez Urfa yöresinde mi?’’

REYHAN: Nasıl ki insan türünün kutsal merkezi Kâbe ve sabittir, değişken değildir, Bağdat’taki ‘’Nesnas’’ türünün kutsal merkezide sabittir, değişken değildir. Ancak Urfa yöresindeki cinlerin kutsal merkezindeki ‘’Ranyum’’ sabit değildi. En son Musa (a.s.) zamanında yerinin sabitlendiği sanılıyor.’’

KENAN: Vay be; üç tür ve üç kutsal merkez. İnsan ister istemez merak ediyor, bu kutsal merkezlerin altında ne var ve nasıl bir işleve sahipler?’’

PROFESÖR: Daha önceleri Kâbe’nin duvarları temeline kadar indirilmiş ve temelden itibaren onarmak için temel taşları da sökülmek istenmişti. Kâbe’nin temel taşları, yeşil Zümrüt renginde ve insan dişleri gibi birbirine bindirmeli bir şekildeymiş. Bu yeşil taşlardan birini çıkartmak için uğraştıklarında her seferinde Mekke sallanmış ve zelzele olmuş’’

MUSA EFENDİ: Altında her ne varsa, sıradan insanlar tarafından bilinmesi istenmiyor demek ki’’

KENAN: Bu yok edilen ‘’Nesnas’’ türünden kalanlar, saklananlar ya da gezegenler arası seyahat eden gemiler yapıp başka bir gezegene gidenler olmuş olamaz mı?’’

PROFESÖR: İnsanın hem içsel hem de dışsal mücadele yaptığı, yapmakta olduğu ve yapacağı iki tür var. Birincisi cin ve şeytanlarla içsel (enfüsi) mücadele, ikincisi kendinden üstün bir tür ile yapacağı haber verilen mücadele. Bu ‘’Nesnas’’ denilen türden bir şekilde başka gezegenlere kaçanlar olmuşsa ve Bağdat’taki kutsal merkez onlar için hala kutsallığını koruyorsa, tekrar geri dönerek, dünyanın şimdiki sakinleri olan bizlerle bir mücadele vermeleri muhtemel.’’

KENAN: O zaman Urfa yöresinde verilmeye çalışılan yani planlanan mücadele neyin nesi?’’

REYHAN: O da cin türü ve şeytan ile iletişim içinde olanların verdiği mücadele. Aslında bu insanlar üzerinden şeytanın ve cinlerin tekrar dünyaya hâkim olma mücadelesi diyebiliriz.’’

KENAN: İnsanlığın işi çok zor o zaman’’

PROFESÖR. Zor ne kelime? Üstelik bir avuç insan bu durumun farkında’’

MUSA EFENDİ: Sadece bu bir avuç insan perdenin arkasını biliyor ve hazırlanıyor. Görünen perdenin ardında çok dehşetli işler dönüyor’’

KENAN: Hocam; Sivas bölgesinde helikopteri düşerek vefat eden kişi hakkında bir ara kardeşimiz diye bahsetmiş ve beklenen şahsın İstanbul sınırları içinde olduğunu, ayrıca sadece bu rahmetlinin, beklenen şahısla görüştüğünü söylediniz’’

PROFESÖR:  O emaneti hem taşıyan hem de yaşayan bir insandı. Emanet taşımak çok zordur, çünkü taşınan emanetin düşmanı çok olur. İnsan da öyle bir emanet taşımaktadır ki; o emanetin baş düşmanı iblis’tir. Bütün insi, cinni ve daha nice ŞER orduları, bu melunun emrindedir. Bu melun öyle bir düşman ki, İNSANIN en büyük düşmanı, İşte bu yüzden deccalın ardındaki kuklacıyı ve gerçek düşmanı görmek lazımdır.

Dediğim gibi emaneti hem yaşayan hem de taşıyan bir İNSANDI. Hep güzel gördü, güzeli söyledi. O siyaset arenasında MUHAMMED’İ GÜLÜN kokusunu duyuran ve güzellikleri haykıran bir insandı. Ama ne yazık ki; ne güzel kokudan anlıyoruz ne de gerçek güzelliğin peşindeyiz. Bizim güzellik anlayışımız para, mal, mevki ve şöhret çerçeveleri çerçevelenmiş kimisi siyasi şöhretin, kimisi sanatsal şöhretin ve kimisi de MÜBAREKLİK şöhretinin peşinden koşmaktadır. Koşalım bakalım nereye kadar?

Gerçek kahramanlar sessizdir, mütevazı ve tevazu sahibidirler. Sadece söylenmesi gereken yerde, söylenmesi gereken kadarını söylerler ve yapılması gerekeni, zamanı geldiğinde yaparlar. İNSANÜSTÜ değillerdir sadece İnsan olmanın gereğini yerine getirirler. Kim ki; İnsanüstü bir kahraman arıyorsa, bilsin ki; aradığı sadece şeytanın kendisine fısıldadığı yalanlardır, boş hayallerdir.

Kardeşimizin öldürülmesinin (şehit edilmesinin) ardında öyle bir GERÇEK var ki; Nice babayiğit insanları ve kurumları ACİZ bırakmıştır. Üzeri örtülen bu GERÇEĞİ kim eşelerse CANINDAN endişe etmektedir. Can deyince hepinizin aklına kendi canı geldi değil mi? Kimisinin canı- malıdır, kimisinin canı-makamıdır, kimisinin canı-aile bireyleridir ve kimisinin canı da-vatanıdır.

Kardeşimizin ölümünün ardında öyle bir GERÇEK var ki; bütün bu saydıklarımdan endişe edildiği için, eşelenmeyip üzeri örtülmektedir. Herkesin bir fiyatı vardır ve herkesin durduğu ve durdurulduğu bir SINIR vardır. İsteseniz de bu sınırı geçemezsiniz. Ülkemiz neyle tehdit ediliyor hiç bileniniz var mı? Bazı şeyler MECBURİYETTEN yapılıyor (***)

Kardeşimiz öyle birini tanıyordu ki; bu bilgiyle ahirete intikal etti. Öleceğini de biliyordu ister inanın ister inanmayın. O, ölüme gönüllü gitti O, bir başkasının yerine öldü. Onun gönüllü olarak bir başkasının yerine ölmesi perde ardındaki (1) numaralı gerçektir. İnsanları durduran ilk sınır budur işte.

Kardeşimizin ölümünün ardında insan bedeni ile bedenleşmiş İFRİTLER’DE görev aldılar Aramızda, hemen yanı başımızda insan diye gördüklerimiz var ya; kimisi Melek, kimisi ise cin ya da İfrittir. Bu bir SIRDIR der EHLİ,bu bir SIRDIR..

KENAN: Rahmetlinin en son konuşmasında ölümü anlatırken kullandığı ‘’KÜF’’ kelimesi,  yıllar önce Musa efendiye, gizli biri tarafından gönderilen mektuptaki ‘’KÜF’’ kelimesiyle ayni. Rahmetli de ölümü bu kelimeyle anlatmıştı ve ilk defa rahmetlinin ağzından duydum bu kelimeyi birde bu enteresan mektupta karşıma çıktı’’

ACABA!

Bülent Gökçen

Güney Amerika’nın AND dağlarında bir düzlüğe gelmişlerdi. Reyhan ve Kenan, farklı bir boyuta ait bedene büründükleri için, et ve kemik bir bedene ait gözle görülemeyecek, manyetik bir fanus içinde jilet kadar keskin ve ince, muazzam bir ışık huzmesi sızan yarık gördüler (Boyut Kapısı). Manyetik fanusun dairesel zemini hemen hemen bir futbol sahası büyüklüğündeydi. Kenan’ın büründüğü beden yapısı, manyetik alanın etkisi ile rüzgârda savrulan toz zerreleri gibi dağılmaya başlamıştı.

Fanusun manyetik alanı, insan beyninin işleyiş sistemine direkt olarak etki edip düşüncelerinin dağılmasına ve dalga boyunun değişmesine sebep oluyordu. Bu şekilde, insanların düşüncelerinden ve yönelişlerinden uzak tutulan bölge korunmuş oluyordu. Kenan’ın büründüğü beden, düşüncenin vücut bulmuş hali olduğu için bu etki sayesinde düşüncelerin dağılması misali, rüzgârda uçuşan toz zerreleri gibi dağılmaya başlamıştı. Kenan’ın vücudu dağıldı, uçuştu ve savrulup yokluğa geri döndü. Artık hayalden ibaret bile olsa bir bedeni yoktu. Yoktu ama Kenan hala vardı yani Kenan adında kendini tanımış ve bilmiş olan BİLİNCİ hala mevcuttu.

Manyetik fanusun içine girdiği an’da, o futbol sahası büyüklüğünde olan zemin birden bire çökerek dipsiz bir kuyu görüntüsüne dönüştü. Boşluğun tam ortasında bulunan, jilet keskinliğindeki ışık huzmesinden içeri süzüldüğünde tonlarca ağırlıkta devasa boyda, bir taş işlemeli kapı gördü. Kapının üst tarafında dünya ve çevresindeki Ay’ın döngüsü resmedilmişti. Ay’ın büyüklüğü ve döngü içerisindeki görüntüsü, bugün bilinenlerden çok farklı ve daha büyüktü. Kapının arkasında bulunan tünel yerin altına doğru indiği halde, düz bir doğrultuda ilerlendiği izlenimini veriyordu. Tünelin duvarları cama benzeyen parlak bir şeyle kaplanmış ve ışık olmadığı halde ilerlendikçe, kendiliğinden aydınlanıyordu. Tünelin bitimi dikdörtgen şeklinde gayet büyük ve cama benzeyen bir maddeden yapılmış, ışık huzmelerinin saçıldığı asansöre çıkıyordu. Asansörle yerin  (5) kat altına inildiğinde büyükçe bir salona çıkılıyordu. Salonun dört köşesinde de birbirinin aynisi olan (4) kapı vardı. Kapılardan birinden girildiğinde, bir birine simetrik olarak inşa edilmiş duvarlardan müteşekkil büyük bir odaya çıkılıyordu. Hangi yöne bakarsanız bakın, duvarlar birbirinin aynisiydi.

Odanın tam ortasında, merkezden başlamak üzere içten dışa doğru belli yörüngeler üzerinde ve hareket halinde olan şekiller resmedilmişti. İlk bakışta insan beyninin açılımının andıran bu şekil, aslında Samanyolu galaksisinin haritasıydı. Hareketli ve renkli bir animasyona benziyordu. Salonun tam ortasında ve tavan ile zemin arasında boşlukta, (360) derece kendi etrafında dönen bir küre vardı. Kenan, hızla kürenin içine doğru çekildiğini an’da başka bir gücün kendisini geri çekerek muhafaza ettiğini hissetti. Havada asılı duran bu kürenin çekim gücü, buraya ait olmayanlar üzerinde bir ‘’Kara Delik’’ kadar kuvvetliydi.

Taş kapının arkasında bulunan hiçbir şey dünya arzına ait değildi.  Bu dünyaya ait element ya da canlı türleri yani bu arz’a ait her ne varsa bu küre tarafından bir kara delik gibi emilmekteydi. Normal şartlarda buraya herhangi bir şekilde girmek mümkün olamazdı. Kenan, çok özel bir odaya girmişti. Bulunduğu odanın dışını hiçbir şekilde göremiyor ve hissedemiyordu. Çıkış yolu aradı ama bulamadı. Sonra birden zemindeki hareketli, Samanyolu galaksisi animasyonunda bu Güneş sistemini ve sıralı gezegenleri fark etti. Bu fark ediş, Bektaşi’nin parmağına takmış olduğu yüzüğün kendisine yapmış olduğu tecelliler sayesindeydi. Samanyolu galaksisi içindeki Güneş sistemimiz, mavi renkle kodlanmıştı. Ayni renkle kodlanmış başka sitemlerde mevcuttu. Sonra Dünya arzının uydusu olan Ay’ın, mavi renkte olmadığını fark etti. Ay’ın rengi daha çok altın sarısına çalıyordu.

Az önce devasa boydaki taş kapının girişinin üst tarafına resmedilmiş dünya ve Ay’ın döngüsünün resmi geldi aklına. Aklına gelmesi ile birlikte görmesi de bir oldu. Ay’ın döngüsü (12) değil (14) adetti. Her döngünün üzerinde bulunan yazılar bir veya iki heceden oluşuyordu. Bu hecelerin, Kuran’ı Kerim’deki surelerin başında Süryanice olan ‘’Hurufu Mukatta’’ harfleri olduğunu fark etti. Bu fark ediş ve biliş, yine Bektaşi’nin parmağına taktığı yüzükten sonra hâsıl olan tecellilerdendi.

Birden bulunduğu salonun duvarlarında bir hareketlenme oldu. Birbirine simetrik olan dört duvar, soldan sağa doğru dönmeye başlayıp, tam ortadan belli bir açı ile bükülüp (8) duvar haline geldi. Sekiz duvarın yüzeyinde beliren yüksek düzeyde bir ışıma, duvarların her birinden birbirine yansıtılmaktaydı. Zemindeki animasyonlu Samanyolu galaksisinin resmi, bu ışıma içerisinde küreye kadar yükselerek, neredeyse gerçek bir görüntü haline dönüştü. Kenan’ın bulunduğu salon, Samanyolu galaksisinin çok boyutlu canlandırıldığı bir ekran halini almıştı. ‘’Burası bir ekran ise, sekiz köşenin dışından seyredenlerde vardır’’ dedi kendi kendine. Çıkmak istedi ama önce çok boyutlu bu galaksi modelini incelemek istedi. Bizim Güneş sistemimiz gibi mavi renkte başka sistemlerde kodlanmıştı. Demek ki bunların yaşam formatı birbirine benzemekte ya da aynisi olmaktaydı. Ay’ın dâhil olduğu sistemin aksine altın sarısına çalan farklı rengi olması ve kendi etrafında dönmemesi tuhaftı. Altın sarısı olan bu küçük cismin, giderek dünyaya yaklaşması ve neticede dünyaya düşmesi görüntüleniyordu. Mavi gezegenin rengi bir anda kararmaya başlamıştı. ‘Ay’ın dünyaya düşmesi mi? Aman Allah’ım bu nasıl olurdu?’’

Kendini duvarların dışında bulduğunda daha büyük bir şaşkınlığa düştü. Dev bir ekranın karşısında dev insanlar vardı. Devler gerçek miydi hem de Güney Amerika dağlarının altında?’’

Dokuz kişiden oluşan devlerin arasında, görüntüsünden en yaşlısı olduğu belli olanın bir el hareketiyle iki guruba ayrılan devlerin hemen arkalarında bulunan duvar, dörtkenarına doğru açıldı. Büyükçe bir havuzun bulunduğu salon ve havuzun ortasında ise som altından büyükçe bir taht bulunmaktaydı. Taht suyun üstünde ve etrafında (360) derece dönmekteydi. Devlerin havuzun etrafında daire oluşturmalarından sonra tahtın dönmesi durmuştu. Kenan; havuzun berrak suyuna bakınca suyun içinde binlerce insanın ruhaniyeti ile karşılaştı. Hepsi acı içerisindeydiler ve bu acılarının haykırışları, suyun içinde eriyip gitmekteydi.

Tahtın ön cephesinde sinema perdesi genişliğinde bir taş bloğun yüzeyinde çenesi sivri, baş tarafı geniş ve yassı bir resim vardı. Resim konuşuyordu ama konuştuğu lisan, sanki bütün lisanların ve dillerin kökü gibiydi. Resim konuşurken, gözleri canlıymışçasına parlıyor ve oynuyordu. Devler, saygıyla başlarını eğmişler ve hiç biri resmin gözlerine bakmıyordu. Resmin gözleri bir anda Kenan’ın üzerinde odaklandı ve korkunç bir şekil aldı. Devler, heyecanla etrafa bakınmaya başladılar ama Kenan’ı göremiyorlardı. Ne hayal nede enerji bedenle değil sırf bilinç olarak burada bulunduğundan devler kendisini görememişti ama resimdeki gözler fark etmişti.

Bir anda havuzun suları hızla çalkalanmaya, soldan sağa doğru hızla dönmeye başlamıştı. Havuzun bu hareketliliği içinde hapis edilmiş ruhlara ya da hapis edilmiş düşüncelere büyük acı veriyordu. Hiçbir mahlûkun dayanamayacağı acı ve korku frekansında yükselen feryatlar yüzünden Kenan’ın lambanın altında yatmakta olan bedeni, sara hastası gibi sarsılmaya ve titremeye başlamıştı. Kalp atışları hızlanan ve sarsılmaya başlayan bedeni, odadakiler zapt edemiyorlardı. Kenan’ın kalbi patlarcasına hızlanmış, ağzından, burnundan ve kulağından kan gelmeye başlamıştı. Kenan’ı derhal geri getirmeleri ve uyandırmaları gerekiyordu.

Kenan’ın bilinci resmin karşısında sabitlenmiş bir şekilde kıpırdayamıyordu ama bedenine olanlardan da haberdardı. Odadakiler Kenan’ı geri getirmeye çalıştıkça resmin bakışları ve yüzü gittikçe korkunçlaşıyor ve Kenan’ın bilinci, üzerinde binlerce ton ağırlık varmışçasına olduğu yere sabitleniyordu. Daha önce billur köşk içinde gördüğü ve kendisinin Bektaşi olduğunu söylediği gencin eli uzanarak, Kenan’ı bulunduğu yerden çekerek, bedenine iade edince herkes rahat bir nefes almıştı.

Kenan kaldırıldığı hastanede gözlerini açtığında, kendini çok yorgun ve bitkin hissediyordu. İlk anda nerede olduğunu pek anlamadığı için boş gözlerle tavana öylece baktı. Neden sonra bir hastane odasında olduğunu fark edince, yaşadıklarını bir bir hatırlamaya başladı Bütün bu yaşadıklarının bir hayal miydi yoksa rüyamıydı?

O sırada odaya giren Profesör Kerim bey’in yüzünde tatlı bir tebessüm vardı. Kenan’ın kendine gelmesi hepsini çok sevindirmişti. Profesör Kerim beyin beraberindeki doktor,  hemşireye ‘’Kenan’ın yatağında doğrulması için yardım etmesini’’söyledi. Hemşirenin yardımı ile yatağın içinde doğrulan genç adamın arkasını, yumuşak bir yastıkla desteklediler.

KENAN: Ne zamandır buradayım?’’

DOKTOR: Üç gündür uyuyordunuz Kenan Bey’’

KENAN: Üç gün mü? Bu süre zarfında hiç kendime gelemedim mi?’’

DOKTOR: Şaşırtıcı bir durum, daha önce hiç böyle bir şeyle karşılaşmamıştım’’

KENAN: Ne gibi?’’

DOKTOR: Buraya getirildiğinizde beyniniz, sanki mikro dalga fırının içinden çıkmış gibiydi. Bedeninizde herhangi bir hasar olmadığından, hızla beyninizi soğutmak zorunda kaldık. Daha sonra çektiğimiz beyin tomografisinde ise, bugüne kadar insan beyninin yaymış olduğu dalga boylarından çok farklı frekansların varlığını tespit ettik. Beyninizden yayılmakta olan dalgalar, tomografi cihazının kullanım dışı kalmasına ve bozulmasına sebep oldu. Üç gün boyunca odanıza girenlerin cep telefonları, hiçbir şekilde çalışmadı. Şu an beyninizden yayılmakta olan bu dalga boyu kesildiği için cihazlarımız çalışır durumda. Zaten kendinize gelmenizde, bu dalga boyunun kesilmesinden sonra gerçekleşti.

KENAN: İlginç

PROFESÖR: Asıl ilginç olan, beyninden yayılan frekans ve dalga boylarının çeşitliliği yanında, beynin bu güne kadar tespit edilmiş dalga boylarının sayısı hemen hemen %4 gibi çok küçük bir bölümünü oluşturmakta. Kalan %96’lık bölümü tespit edebilecek herhangi bir cihaz yok şu anda.’’

DOKTOR: Hastaneye geldiğiniz günden itibaren, üç gün boyunca beyninizin yaydığı frekansa çeşitliliği hakikaten çok ilginç. Ve daha da ilginç olanı, beyninizin bu dalga boylarını yayması kesildikten sonra kendinize geldiniz. Hiçbir şekilde tıbben açıklamak mümkün değil.’’

KENAN: Kerim hocam; Doktor Ömer bey ve diğerleri neredeler?’’

Kenan’ın bu sorusundan sonra Profesör Kerim Bey, cevap vermemiş ve doktora manalı bir bakış atmıştı. Bu bakışın ne olduğunu anlayan doktor, onları yalnız bırakmak üzere müsaade ister.

DOKTOR: Müsaadenizle ben diğer hastalarımla da ilgileneyim. Tekrar geçmiş olsun Kenan Bey’’

KENAN: Sağ olun doktor bey, teşekkür ederim’’

PROFESÖR: Doktor Ömer acilen Urfa’ya dönmek zorunda kaldı. Zira üç gün önce Urfa yöresinde bir kız ve oğlan çocuğunun şifa yaydığından, ölülerin ruhları ile konuştuğundan ve yağmur yağdırdığından bahseden haberler kamuoyuna duyurulmaya başlandı.  Sözde bu çocukları, Ömer beyin çalıştığı hastane keşfetmiş ve durumlarına müspetlik kazandırmak için klinik incelemeye almışlar. Sanırım çocukları sıra dışı bir takım halleri ile dünya kamuoyuna tanıtacaklar. Dünyanın çeşitli bölgelerinden çok sayıda din adamı ve bilim adamını davet etmişler. Büyük bir organizasyon planlanmış gibi.’’

KENAN: Bir anda bütün dünya kamuoyunda, Urfa şehrinin adını duyuracaklar ve ön plana çıkaracaklar. Davet edilen din ve bilim adamlarının sayesinde ise hem bu yörenin hem de çocukların üzerinde tüm dikkatleri toplayacaklar.’’

PROFESÖR: Türk yetkilileri ve sivil toplum kuruluşları ise bu olaya, Türkiye’nin adının duyulacağı ve dünya kamuoyunda bedava reklâmı olacağı gözüyle bakıyorlar. Türkiye’de yaşayan Şii vatandaşların bir kısmı ise bu çocuklardan erkek olanın kaybolan (12) İmam, Mehdi İmam’ın dönüşü olduğunu dillendiriyorlar.’’

KENAN: Sanırım birileri düğmeye basmış hocam ama neden Urfa?’’

PROFESÖR: Tek bir dünya hükümeti, tek bir ekonomik sistem ve tüm dinlerin-kültlerin karmasından oluşan tek bir inanç sistemi için en ideal bir bölge. İBRAHİMİ DİNLERİN BİRLEŞMESİ VE İKİNCİ ADIM. Bu arada sen nasılsın evlat? AND dağlarındaki düzlüğe kadar seninle beraberdik. Ancak manyetik fanusun içine girdiğinde seni kaybettik ve bir daha da ulaşamadık.’’

Kenan; manyetik fanusun içine girdiği andan sonra yaşadıklarını ve gördüklerini bir bir anlatmaya başladı. Altın taht ve sinema büyüklüğündeki taş bloğun üstündeki resim kısmında, profesörün yüzünün rengi değişti. Dudaklarının arasından usulca ‘’ATLANTİS’’ sözü döküldü. Profesör;(12) yüzyıl evliyalarından olan ve gelmiş geçmiş en büyük bilim adamı olan kişinin kitabında bunları yazdığını söyledi. O resmin ardında Kenan’ın fark etmediği bir şey daha vardı.

Kenan’ın fark etmediği tek şey taş bloğun arka tarafında, gövdesi altın olan, kapağı cam gibi saydam bir maddeden yapılmış bir lahitin içinde kolunun biri, cami minaresi uzunluğunda dev bir ceset vardı. Bu ceset, Muhiddin İbni ARABÎ’NİN belirttiği ‘’İskenderi Zülkarneyn, bir mağarada gördüğü dev ölüsüne’’ çok benziyordu.



İSA’NIN SIRRI 9.BÖLÜM

O gece mezarlıktaki konuşulanlar, Kenan ve Kenan gibi insanlar için çok ağır konulardı. Kâinatı bu dünyadan ibaret sanan ve baykuşun gördüğünü göremeyen, yarasanın duyduğunu duyamayan insanoğlunun, gördüklerinin ve işittiklerinin dışında başka bir âlem olabileceğine ihtimal vermesi ve aklının alması, elbette zordur. Hoş; akıl dediği cevheri (Esma Bileşimini) bile ne gözle görebilmekte, nede elle tutabilmektedir. Dil ile söylenmeyen, iki dudak arasından sıcak nefes olarak çıkmayan ve beden kulağı ile duyulmayan, vicdanından ve iç dünyasından gelen sesleri (boyutsal derinliğinden=> bilincine) duymakta, anlamaktadır. Şimdi söylesin ki; bu sesler ve konuşmalar hangi âlemden gelmekte ve hangi kulağı ile duymakta ve hangi aklı ile anlamaktadır?

Burada anlatılan tüm âlemler ve varlıklar, yalnızca ve yalnızca Allah isimlerinin işaret ettiği manalardır. Âlem içre âlemler, Zat’ı Mutlak’ın (kayıtsız Zat’ın) esma ve sıfatlarının, her boyutun farklı varlıkları tarafından, algılama kapasitelerince görünür yerlerinin yoğunlaşıp, vücuda gelmesi yani surete bürünmesidir. Ama her boyutun varlığı, kendi boyutuna göre bu yoğunlaşmayı algılar ve anlar.

Beden gözü ile karşımızda gördüğümüz, varlığımızın ve varlıkların iç ve dış boyutlarının gerçeği, Cenabı Allah’ın esmalarının açığa çıkışından başka bir şey değildir. Burada anlatılan varlık aşamaları, ölümü tadıştan sonra bir Üstadın dediği gibi ‘’BA’S’’ aşamalarından geçerek ‘’ölümsüz’’ olarak sonsuza dek yaşanacak olan EVRELERDİR.

KENAN: Reyhan kaç yaşında?’’

REYHAN: On altı yaşındayım Kenan Bey’’

KENAN: O zaman (17) Ağustos depreminde, beş yaşındaydınız. Bektaşi’nin haber verdiği üzere takke ve hırkayı bu yaşta giymeniz zaten mümkün değil ki. Garip ve sıra dışı halleriniz beş yaşında mı başladı?’’

MUSA: Normalde Reyhan kızımın (17) Ağustos depreminde, biraz daha büyük olması gerekiyordu. (1988) yılında evlendim ama (1995) yılına kadar evladımız olmadı. Takke ve cüppeyi giydikten sonra (1994) senesi içinde hanımım hamile kalıp,(1995) yılında doğum gerçekleşti’’

KENAN: Kendisinde ne gibi sıra dışı haller görülmeye başlandı ?’’

MUSA: Aslında her şey, anlattığım üzere en başından beri sıra dışı, daha neyi duymak istiyorsunuz?’’

REYHAN: Kenan Bey; deprem olduğunda annemin molozlar altında öldüğünü ve dadılığımı yapan Peri sultanında üzerine düşen bir ışın meteoru ile yandığını gördüm. Peri sultanı o günden sonra hiç görmedim ama annem öldükten kısa bir süre sonra hem beni hem de babamı kucaklayarak, dışarı çıkarıp kurtardı.’’

MUSA: Eşim beni dışarı çıkarırken, hafif yaralıydım. Beni kurtardıktan sonra büyük bir telaşla Reyhan’ı aramaya koyulmuştu. Ardından bende yıkıntıların arasına daldım ve beraber aramaya başladık. Ancak; eşim kucağında Reyhan’la çıkarken, yıkılan duvarın altındaki, eşimin cesedine bakıyordum. Yaşanan felaketin telaşından dolayı, ilk anda kendimi toparlayamadım.’’

KENAN: Şimdi eşinizin cesedi duvarın altında ve siz ona bakıyorsunuz ama diğer tarafta eşiniz, kucağında Reyhan’la dışarı çıkıyor öyle mi ?’’

MUSA: Dedim ya; ilk anda bende sizin gibi şaşırdım ve şok oldum. Eğilip yokladığımda, yerde yatan bedenin cansız olduğunu gördüm ve hızla dışarı çıktım. Yanlarına geldiğimde eşim ’’ çok şükür hayattayız Musa, bak kızımızda yaşıyor’’ diyerek Reyhan’a sarıldı.  Anladım ki eşim öldüğünün farkında değildi, yaşadığı şokun etkisi ile yoğunlaşıp görünür hale gelmişti’’

PROFESÖR: Ayni durum, sıklıkla savaş alanında şehit olanlarda da görülmektedir. Ancak; savaş sırasında şehit olanlar, öldüğünün farkında olan insanlardır ki zaten ölüme gittiklerini bilmektedirler. Deprem gibi afet sırasında ölenlerde şehittir. Biri savaş alanında yoğunlaşıp, bedene bürünür, diğeri afet bölgesinde ve öldüğünü bilmeden yoğunlaşıp, bedene bürünür.’’

DR. ÖMER: Ölüm denen olayın ardından hemen Berzah boyutu başlamadığı için kişi hala bu dünyadadır ama et ve kemik bedeni ile değildir. Moda olan tabirle, enerji bedeni ile bulunmaktadır. Her ne kadar et ve kemik bedeni üzerinden tasarrufu alınmış olsa bile, bulunduğu enerji bedeni ile hala tasarruf sahibidir ki; kabrin başında kendisine telkin verilene kadar kalabalığın arasında bulunmakta, ölenin kim olduğunu sormakta ve tabutunun ardından yürümektedir. Telkin verildikten sonra, ölenin kendisi olduğunu anlayınca bütün tasarrufu elinden alınır ve cebren bir yaşam türüne geçiş yapar.’’

MUSA: Eşim o gece birkaç sefer, görünür olmaktan çıkıp kayboluyor ve tekrar geri geliyordu. Kendisine öldüğünü söylemek istedim ama yapamadım. Sonradan öğrendiğime göre bu durum, birçok insanın başına gelmiş. Çoğu bunu anlatmaktan çekinirken, bir kısmı ise akıl sağlığını yitirmiş. Kurtarma ekipleri, kendilerine yardım eden birçok insanın, sonradan cansız bedenlerini bulduklarını söylüyorlar’’

PROFESÖR: Rusya ve İsrail’den gelen ekibin, hem depremzede hem de kurtarma ekipleri ile görüşüp, ayrıntılı bir rapor hazırladığını biliyoruz’’

DR. ÖMER: Adamlar, ölüm ve ölüm sonrasını araştırıyorlar. Ellerinden gelse, bu taraftan diğer boyuta bile müdahale yapacaklar’’

PROFESÖR: Maddeden –moleküle, molekülden-atoma, atomdan-kuantların yapısına kadar ulaşabildi insanoğlu. Şimdi ise Enerji ve Nur boyutunun peşindeler. Dolayısıyla öbür tarafın sırlarına, fen ilmi ile uzanmaya çalışıyorlar.’’

KENAN: Bu mümkün mü?’’

PROFESÖR: Çok uzun zamandır rüyalar derlenmekte ve sentez edilmektedir. Bilindiği gibi rüyalar, kozmik âleme açılan birer penceredir. Berzah ve ahiret boyutlarının da bilgisini içermektedir. Fen ilmi ile kuant boyutuna kadar uzandıkları gibi, rüyaların sentezlenmesi ile de o âlemlerin haritasını çıkarmaya yani sırlarına ulaşmaya çalışmaktalar. Elbette her çabanın bir neticesi ve her neticenin de bir getirisi vardır. Unutmayalım ki insanoğlu, Cenabı Allah’ın müsaade ettiği sınırlara kadar uzanabilme kabiliyetine sahiptir. Ahir zaman, insanların idraklerinde çok geniş bir açılma olacağı, iflas eden maddeci görüşün yerini, manevi ve ruhi bir tekâmülün alacağı, bunun yanında gelişen teknolojinin yardımı ile diğer dünyalar ve dünyalılar arasında, ilişkiler kurulacağı zamandır.

İnsanoğlu kendi aslının ve ruhunun sırlarına vakıf olacaktır ve şimdiye kadar, sadece rüyalarda, ruhanilerden aldığı bilgilere, doğrudan ulaşacaktır. Ruhun sırları keşfedilmeye başlandığı bu dönemde, ölülerin bir müddet diriltileceği ve TIP ilminde doruk noktaya ulaşılacağı, eskiden beri rivayet edilmektedir.’’

MUSA: Öbür âlemlerin sırrına erebilmeleri için özellikle rüyaları derlediklerine göre, doğru iz üzerinde sayılırlar ama yine de çok uzun yolları var.’’

KENAN: Neden özellikle rüyalar?’’

PROFESÖR: İnsanın ilk yaratılışı Şeffaf bedendir. Âdemlerden önce yaratılan bir ÂDEM var ki; her bir Âdem ve Âlem, bu şeffaf bedenin hücrelerinden halk edilmiştir.’’

MUSA: Buradaki Âdem ismindeki ilk şeffaf beden, aslında ruh’tur. Kâinatın varlık sebebidir. Her bir insanın ruhu, bu ruhun hücrelerinden kopyalanmıştır. Her şey aslına bağlıdır. Evladın vücudu, babaya işaret ettiği gibi, Hak olan yönümüz bu ilk ruha işaret etmekte ve ondan olduğu için ona bağlanmaktadır.’’Allah Teâlâ, Âdem’i kendi sureti üzere halk etti’’ buyrulmaktadır. Buradaki Âdem’den kasıt İnsan-ı Kamil’dir ki; âlem içre âlemlerin ruhu denmektedir. İnsanın hakikati bu Âdem olunca, âlemden insana müsahhar olmayan yoktur. Kuran’ı Kerim’de “Göklerde ve yerde olan şeylerin kâffesini size müsahhar kıldı” buyrulmaktadır. (Câsiye, 45/13)

DR. ÖMER: Âlem; Mutlak Zat’ın esma ve sıfatlarının yoğunlaşıp, vücut bulmasıdır ki; hakikati Esma-i Hüsnâ ve Sıfatların suretidir. İnsanın hakikati ise adı geçen Âdem’den olan şeffaf hücredir ki; insanın geçirdiği bütün evrelerde beraberinde bulunmaktadır.  ‘’Âlemden esma görünür, Âdem’den ise Mevla görünür’’ demiştir erenler. ‘’KÜN’’ sırrı, bu şeffaf hücreden, titreşim halinde tecelli ederek sonsuzluk yolculuğumuzda, varlığımızın devamını sağlamaktadır. Et ve kemik bedenin, hayatiyetini yitirip ölmesi, bu şeffaf hücreden, bedene yayılan ‘’KÜN’’ emrinin, titreşiminin kesilmesi sebebiyledir.’’

MUSA: Ruhumuzdaki bu şeffaf hücrenin, beden yapımızdaki karşılık bulduğu nokta, kalbimizdeki FUAD denen noktadır ki burası ana rahmine düşen ilk hücredir.’’

DR. ÖMER: Nasıl ki; ana rahmine düşen ilk hücre kaybolmayıp, kalp denen organın üzerinde bedenle birlikte var olmaktadır; ruhumuzun yaratıldığı ve ilk ruhtan bir emanet olan şeffaf hücre de, sonsuzluk yolculuğumuzda her daim var olacaktır ve her evredeki algıladığımız beden yapımızda bir karşılığı olacaktır.’’

KENAN: O zaman bu ilk şeffaf hücre, bizim çekirdeğimiz olmaktadır ki buradan titreşimler halinde yayılan ‘’KÜN’’ emri, bir ağaç gibi bizi vücuda getirmektedir.’’

MUSA: Buna NOKTANIN sırrı derler Kenan oğlum. Mübarek nede güzel anlatmış, hele dinleyin:

Bir gece ansızın kapım çalındı

Gayb erenleri tarafından ismim anıldı

Baktım ki; zaman perdesi kaldırıldı

Cümle âlemler, bir noktada yazılıydı

Noktada bir âlem dediler

Âlem içine âlemler gizlediler

Bir Burak verip, noktayı gezdirdiler

Sonra dönüp, o nokta sensin dediler

Bildim ki; kendi âlemlerimi gezmekteyim

Nefsimi Burak edip, üstüne binmekteyim

Bu sözleri, gezdiğim âlemlerden söylemekteyim

Her âlemde, başka bir surete bürünmekteyim

Kalp denen organımızdaki işareti siyah noktacık olan FUAD noktası, zaman algısının bittiği ve sonsuzluğun başladığı KAPIDIR. Burada Bektaşi’nin dediği gibi, zaman perdesi kaldırılır ve cümle âlemlerin sırrına varılır. Bu kapının eşiği, kişinin KADİR gecesidir. Gaflet perdesi adı altında zaman perdesinin, et ve kemik bir beden algısının, Öz’üyle olan sanal mesafenin kalktığı An’dır. Öncesi kişinin gecesi, sonrası ise Hakikat Güneşinin doğuşudur. O yüzden KADİR gecesi denmiştir.’’

REYHAN: Rüyalar; bu kapının ardına açılan pencereler olduğu için, titizlikle üzerinde duruyorlar. Pencereye düşen, Güneş ışığının peşindeler.’’

PROFESÖR: Öz’ümüz olan şeffaf hücre, ilk ÂDEM’İN sırrındandır. Bu Âdem’e SULTANİ RUH diyenler erenler çoktur. Bu sultani ruh bir nevi aynadır ama ‘’görünen ne aynadır ne de gören’’ derler. Buradan ötesi, nefsini BURAK edemeyenlere MAHREMDİR evlat.

PROFESÖR: Bu şeffaf hücrenin ardında İLK MÜŞAHEDENİN arşivi bulunmaktadır.’’

KENAN: İlk müşahede mi ?’’

MUSA: İnsan aklının üzerinde bulunan perde, bu müşahedeye uzanmasına engeldir. Cenabı Allah, bu müşahedeyi lütfederken perdeleri kaldırmış olduğundan insanla, Allah arasında ilgi sağlandı. İnsan yaratanını bildi, tabi bu bilme en mükemmel mana ve ölçüde idi. Ama Allah (c.c.) vaadini infaz (yerine getirmek) istediğinde belirtilen hicabı tekrar indirdi, bu hicapla insan zat’larının gözleri önüne bir perde çekti.’’

PROFESÖR: Buradan anlıyoruz ki; ruhların bedenlere indirilişinden önce geçirmiş olduğu bir süreç var. Biz (5) duyu kapasitemizle bu olayı süre ya da zaman diye algılamaktayız ama her şey AN içerisinde vuku bulduğundan, süreç dediğimiz bu olay boyutsal bir olaydır. Ruhlar, mükemmel mana ve ölçüde bir müşahede dönemi geçirdiklerine göre, demek ki insan denen bilinç-şuur yapının, boyutsal olarak kendini bilme(vücuda gelme) olayı bedenlere indiriliş sürecinden öncedir. Ancak anlatılan tüm bu olaylar, Cenabı Allah’ın sonsuz ilminde tezahür etmektedir. Biz burada Lisan-ı İnsan ile ifade ettiğimizde geçirilen zaman diye anlamaktayız. Hakikatlerin insana gösterilmesi ve imtihan için tekrar o hakikatlerin, insanın belleğinde şifrelenmesi anlatılmak istenilen. Arz üzerinde geçirdiğimiz (70–80) yıllık ömür denen süreçte, beden yapımızın DNA sarmallarına, Beynimizin kıvrımlarına, Ruhumuzun titreşim frekanslarına ve varlığımızı oluşturan atomların boyutsallığına ŞİFRELENEN bu Hakikat (Müşahede) bilgileri, öğrenmeye, araştırmaya ve hatırlamaya dayalı olarak bizde açığa çıkmaktadır. İşte bu yüzden kimse sana bir şey öğretemez, ancak sende olanın yine sende açığa çıkmasına vesile olur. Bu vesileler içinde, Kuran’ı Kerim’i okumak ve anlamak, emredilen ibadetleri yerine getirmek ve zikir denen bir takım çalışmalar da vardır.’’

MUSA: Rüyaların derlenmesi ve sentez edilmesi neticesinde, bilgisine uzanabilecekleri âlemlerin ve evrelerin farkındalar mı acaba?’’

KENAN: Buraya kadar anlatılanlardan, Musa beyin, henüz doğmamış kızının ruhunu çağırıp, konuşması doğrulanıyor. Dünya hayatının sonrası olduğu gibi, öncesi de var demek ki? Vefat etmiş birinin ruhunun çağırıldığını duymuştum ama henüz doğmamış birinin ruhunu çağrılması nasıl oluyor ki?’’

MUSA: Bütün sır, az önce anlatılan ‘’Şeffaf Hücrede ‘’evlat. Buradan titreşimler halinde yayılan ‘’KÜN’’ emrinin enerjisini ( NUR) kullanabilmekte. İsa (a.s.),Allah’ın izni ile dirilttiği ölüler, iyileştirdiği hastalar ve canlandırdığı şekil verilmiş çamur, hep bu noktadan yayılan ‘’KÜN’’ emrinin KUDRETİ iledir’’

PROFESÖR: Bu şeffaf hücrenin ait olduğu esas beden, İLAHİ SURET üzere yaratılan ve bütün ilahi mertebeleri kendi nefsinde toplayan, adına ÂDEM denen İnsan-ı Kamil’dir.’’

DR. ÖMER: İnsanın üreme organlarından itibaren başlayan sıralı (7) enerji merkezi, avuç içlerimizde düğüm olmuştur. Dünyanın LEY hatlarının, Kâbe’nin altından kesişmesi gibi, bu düğümün altında kesişen (7) enerji semamız, KUDRET noktasını oluşturmaktadır. Öz’ü olan şeffaf hücrenin sırrına eren kişi, bu hücreden titreşimler halinde yayılan ‘’KUDRET’’ tecellisini, ellerinden enerji olarak dışa akıtabilmektedir. Eğer ölmüş bir insanın bedenine bu enerjiyi akıtabilirse, bedenin canlanması mümkündür. Ancak; bedeni canlandıran bu enerji akışı değil, bedenin her bir zerresine yayılan enerjinin (NUR), bedenin tekrar ruhu ile irtibat kurmasını sağladığındandır. Nasıl aküsü boşalmış bir arabaya, başka arabadan takviye yapılarak çalışması sağlanıyor ve devamında araba kendi aküsü ile çalışmaya devam ediyor, burada anlatılan durumda buna benzemektedir.’’  PROFESÖR: Buradan ötesi, bedenin kendi ruhundan gelen canlılıktır. Ancak; dünyadaki ömrü bitmiş olan ve Allah’ın emri gereği ölümü tatmış olan kişi, hangi hikmet ve gaye ile canlandıysa, o gaye yerine geldikten sonra tekrar ruh ile bedenin irtibatı kesilerek, eski haline geri döner. Aslında fiziksel bedenimiz, ruhumuzun bu dünyaya yönelmiş, (3) boyutlu holografik projeksiyonundan (iz düşümünden, gölgesinden) başka bir şey değildir. Durum böyle olunca, ölünün dirilmesi denen olay, ruhun gölgesinin, kısa bir süreliğine, bu âleme tekrar düşmesidir.’’

KENAN: Öz’ümüz olan şeffaf hücre, algıladığımız madde boyutunun bittiği yer anladığım kadarı ile’’

PROFESÖR: Buradan ötesinde, varlıklar ilmi suret alırlar. Esmaların belli terkipler halinde aldığı madde görüntüsü hatta melekler dahi başka şekil ve suret alırlar. Bu nokta, Allah’a ait isimlerin (Esmaül Hüsna’nın) bir terkip halinde kuvveden fiile çıktığı sınırdır ki, diğer adı ‘ARŞ’’ olmaktadır. Buradan ötesi, nefsini Burak edemeyenler için mahremdir demiştim,

Reyhan kızımızın Öz’ünden açığa çıkan enerji, vücudunun her bir hücresini, her bir atomunu ve alt boyut olan kuant yapısını etkilemektedir. Buradan ötesi ise SOYUT ÂLEME açılan bir kapının eşiğidir. İnsanın maddi bedeni, düşünceleri ve içinde yaşadığı evren, salınan ve titreşen bir enerji deryasından ibarettir.  Reyhan kızımız ise Öz’ünden bu enerji deryası ile her daim alış veriş içindedir Aslında her birimiz en azından cansız bir taş kadar, evren ile her daim alış veriş halindeyiz. Aramızdaki fark, FARKINDA olmaktır. Bu kozmik alış veriş neticesinde akan bilgi, varlığımızın atom boyutundan, kuant yapısına geçerek tekrar soyut âleme geri dönmektedir. Bu tek taraflı bir alış-veriştir. Her an yenilenerek akan bilgi, değerlendirilmeden tekrar geldiği deryaya geri dönmektedir. Reyhan kızımızda ise bu alış veriş iki taraflıdır.

Öz’ünden yani şeffaf hücreden, vücudunun her bir zerresine yayılan nur, DNA yapısında (vücut kimyasında) değişimlere sebep olmaktadır. Bilimin, bugün için ispatladığı verilere göre insanın DNA yapısının (%10) gibi bir potansiyeli kullanılmakta, geri kalan (%90) gibi potansiyel ise keramet adı altında mistik ve psişik güçlerini barındırmaktadır.

Reyhan kızımızın DNA yapısının kalan (%90)lık bölümünün bir kısmı, Öz’ünden gelen nur ile bilinçli olarak faal ve etkendir. Durum böyle olunca evren denen enerji deryasından akan bilgi, DNA yapısında kodlanmakta ve bizatihi

YAŞANMAKTADIR.’’

KENAN: Durun bir dakika! Taşı almak için gittiğimiz evdeki Ümmü Gülsüm nine şöyle demişti: ’’ Toprağa, peygamberleri ve Evliyaları çürütme yetkisi verilmemiştir dedim kızım’’ Devamında ise Elissa ile yaptığımız tartışmada aramızda şöyle bir diyalog geçmişti:

‘’  ELİSSA: İhtiyarın dediğine göre ‘’ toprağının kristali (KÜP) şeklindedir ve küpün şekli (4) kenardır’’ Normal insan bedenlerinin ‘’DNA’’ yapısı da (4) harflidir. Toprak ve topraktaki bakteriler, kendi gibi kendinden olanı çürütebilmektedir’’

KENAN: Açık havada da çürüyen cesetler var. Toprak çürütemez ama açık hava da çürüyebiliyor’’

ELİSSA: Yahu anlamadın mı? Toprak derken aslında bu dünyayı, bu gezegeni kast ediyor. Burası bir arz ve genel olarak toprak denilen bir yapıdan oluşmuş. Çürütme yetkisi bu dünyaya verilmemiş yani bu arz’a verilmemiş’’

KENAN: O zaman bu insanların beden yapılarında bir değişim olduğu muhakkak ki, bu dünya şartlarında çürümüyorlar’’

ELİSSA: Bu değişim her neyse adına melekleşme denilemez bence. Bana göre melekler gibi bir bedene bürünmek, ancak ölüm sonrasında yaşanacak bir olaydır ve bu olay, bu beden ile olmayacak’’

KENAN: O zaman, bedenlerde ki bu değişimi nasıl açıklayacağız?’’

ELİSSA: İnsanın, bedenen tekâmül etmesi diyebiliriz ama bu tekâmülün vücut kimyasını nasıl değiştirdiği, bilim adamlarının sahasına girmektedir. Bizim işimiz ise taşı çıkarıp, bulmaktır’’

PROFESÖR: Elissa kızımızın dediği gibi ’’Tekâmülün vücut kimyasını değiştirmesidir’’ başından beri anlattığımız.’’

KENAN: Bir şey daha soracağım? Neden insanların toplu halde yaşadığı yerlerde değil de, yerleşim birimi dışında, mezarlıkta yaşıyorsunuz?’’

ELİSSA: İçinde yaşadığımız dünyada özelliklede teknolojinin geliştiği bu devirde, bizleri negatif olarak etkileyen binlerce maddi ve manevi etken var ki! Elektrikli ve elektronik aletlerin yaydığı manyetik alandan, gürültü kirliliğine kadar her şey bizleri negatif yönde etkilemektedir. Özellikle de insanların negatif düşünceleri en büyük zararı vermektedir. Bireysel plandan toplumun içinde gelişen negatif sosyal olaylara kadar etkilenmekte ve hakikatimizden uzaklaşarak, farkında lığımızı kaybetmekteyiz.

İnsanlar ölümden korktuğu için genellikle ölümü hatırlatan mezarlıkları akıllarına getirmezler. Akla gelmeyen ve özellikle getirilmek istenmeyen bir mekâna, beyinden yayılan hiçbir düşünce frekansı yönlenmediği için ulaşmaz ve uğramaz. Dolayısı ile bu köy mezarlığında, bireysel ve toplumsal düşünce bulutlarının oluşturduğu manyetik alandan, elektrikli aletlerin yaydığı alandan ve gürültü kirliliğinden uzaktayız ve eminiz Elhamdülillah.’’

MUSA: Dostlar; vakit gece yarısını geçti farkındaysanız? Her ne için geldiyseniz bir an önce başlayalım hayırlısı ile..’’

İnsanın zat’ının bütün yaratılmış zat’lardan güzel ve kuvvetli olmasına rağmen, Allah’ın ezeli ilminde ondan bir kısmının Cennet’e, bir kısmının Cehennem’e gireceği belirlenmiştir. Bunun sebebi ise, insanların gözleri üzerindeki, müşahedeye engel olan hicap yani perdedir. Bu hicaptan dolayı ilahi azamet ve kudreti görememektedirler. Çünkü Cenabı Hak önce insanın zat’ına ruhu yerleştirdi, onunla birlikte sırrı mahiyetindeki aklı koydu. Ayrıca Ma’rifet-i ilahiye ile imanı da, ona verdi.

Müşahedeyi lütfederken hicabı yani perdeyi kaldırdı. Böylece insanla, Allah arasında ilgi sağlandı, insan yaratanını bildi, tabi bu bilme en mükemmel mana ve ölçüde idi. Ama Allah (c.c.) vaadini infaz (yerine getirmek) istediğinde belirtilen hicabı tekrar indirdi, bu hicapla insan zat’larının gözleri önüne bir perde çekti.

‘’ Buradan anlıyoruz ki; ruhların bedenlere indirilişinden önce geçirmiş olduğu bir süreç var. Biz (5) duyu kapasitemizle bu olayı süre ya da zaman diye algılamaktayız ama her şey AN içerisinde vuku bulduğundan, süreç dediğimiz bu olay boyutsal bir olaydır. Eş Şeyh Abdül Aziz DEBBAĞ Hazretlerinin de belirttiği üzere ruhlar, mükemmel mana ve ölçüde bir müşahede dönemi geçirdiler. Demek ki insan denen bilinç-şuur yapının, boyutsal olarak kendini bilme(vücuda gelme) olayı bedenlere indiriliş sürecinden öncedir. Ancak anlatılan tüm bu olaylar, Cenabı Allah’ın sonsuz ilminde tezahür etmektedir.

Biz burada Lisan-ı İnsan ile ifade ettiğimizde geçirilen zaman diye anlamaktayız. Hakikatlerin insana gösterilmesi ve imtihan için tekrar o hakikatlerin, insanın belleğinde şifrelenmesi anlatılmak istenilen. Arz üzerinde geçirdiğimiz (70-80) yıllık ömür denen süreçte, beden yapımızın DNA sarmallarına, Beynimizin kıvrımlarına, Ruhumuzun titreşim frekanslarına ve varlığımızı oluşturan atomların boyutsallığına ŞİFRELENEN bu Hakikat (Müşahede) bilgileri, öğrenmeye, araştırmaya ve hatırlamaya dayalı olarak bizde açığa çıkmaktadır. İşte bu yüzden kimse sana bir şey öğretemez, ancak sende olanın yine sende açığa çıkmasına vesile olur. Bu vesileler içinde, Kuran’ı Kerim’i okumak ve anlamak, emredilen ibadetleri yerine getirmek ve zikir denen bir takım çalışmalar da vardır.

‘’ ’Her insan İslam fıtratı üzerine doğar, ancak bu doğma ruhlar âlemine yani ilk yaratıldığımız An’a doğmaktır. Her insan, Efendimizin(s.a.v.) bir kopyasıdır ve Efendimiz, her Fıtratıyla, Allah (c.c.) ahlakı üzeredir.
En doğrusunu Rabbimiz olan Allah (c.c.) bilir ve bize de bildirir.

Ruhlar âlemine doğan insan, bu âlemde çeşitli mertebelerde gezdirilir. Yani bir hayatı Rabbini tanımak ve bilmek için, bir öğrenim ve seçim dönemi geçirir. Bu âlemde (40) Mertebe vardır ve bu (40) mertebeyi yaşar. Bu mertebelerdeki yaşam ve seçimleri ile ilgili (41) Mertebe olan dünya âlemine gönderilir.

İnsanın bu dünyaya, kadın ya da erkek olarak gelmesi, ailesinin kimler olması, malı-mülkü ve Rabbini tanıması yani bu dünyada doğuştan sahip olduğu her şeyi kendi seçer ve ONAYI müteakip buraya gelir. Yani şu dünyada her şey, aslında bizim seçimimizdir.

Bazıları bu dünyaya şaki gelir, şaki giderler, bazıları ise Sait gelir, Sait giderler. İnsan Rabbinden razı olmalı, kul ne istedi ise RAB onu yarattı, o şekilde yarattı.
Ruh, Allah’ın İlminde vardır. Allah’ın ilmi kadim olduğuna göre Ruh’da kadimdir. Yalnız burada çok ince ve hassas noktalar var, onlara dikkat. İnsan hangi zamana yakınsa, o zamanı daha iyi hatırlar.
Öğretilen şey unutulmaz ve insanla beraber bu âleme gelir. Bugün bilinçaltı denilen aslına henüz kimsenin eremediği ve insanda saklı olan depolama biriminde saklanır bu haller ve yaşananlar. Ancak insan öğrendiği ya da yaşadığı An’lara birtakım haller içerisine girdiğinde, o depolama birimindeki benzeri, ona kılavuz olur.

O depolama biriminin bir kısmını zaten akıl ve vicdan olarak kullanıyoruz. Düşünsene, bunlar nereye başvuruyorlar da, bizde rahatlama ya da içeride bir sıkıntı oluyor. İnsan buraya Hard diskinde işletim sistemi ile yüklü geliyor. Ama bu işletim sisteminin bazı dosyaları okunamamakta, hatta erişim engellenmektedir.

Peki neden?

Çünkü sende olan her şeye erişebilseydin, bu bedende duramaz, bu âlemde yaşayamazdın ve doğruluktan imtihan edilmezdin.’’

Böylece daha önce mazhar olduğu müşahede kalkmış oldu. Bu sebeple Allah’ın azamet ve kudretini göremez oldu ve kesilip kaldı. Evet, bu kopma ve kesilmeyle cidden insana yazık oldu. İnsan böylece düştüğü şey de bir nevi muhayyer de bırakılmıştı. Şöyle ki; insanın zat’ı kendisindeki aklın nurundan meydana gelen manevi ipe bakınca, ona yapıştı ve onu kendine dayanak seçti. Her şeyde onun rehberliğine başvurdu. Bu sebeple Allah’tan kopup uzaklaşması arttı.( Çünkü her şeyi çözmeye, anlamaya, yaratanını bulup azamet ve kudretini görmeye yeterli değildir.)

İnsan bu gafleti içinde hep aklına baktı, aklını kendinden bir parça olarak gördü, kendinden çıktığını ve yine kendisine döndüğünü düşündü, bütün işlerinde ona müracat etti, böylece akıl onun zat’ına bir istiklal getirdi, fakat Allah’tan da koparıp uzaklaştırdı. Eğer insan aklına, onun Allah’tan gelme bir nimet olduğu ölçüsünde bakıp, onu her an harekete geçirenin Allah olduğunu görseydi, bu Basiret içinde insanın dönüşü Allah’a olur, aklından ve diğer şeylerden bir bakıma kopardı. Yani kendisinden alınan Müşahedeye tekrar mazhar olurdu.

Netice olarak diyebiliriz ki; insanın zat’ının durumu şudur:

O aklına bağlanıp kalmakla öncesiz olandan koptu, sonradan olma şeye bağlanıp kaldı. Eğer böyle bir bağlantısı olmasaydı, kendisi için çok hayırlı olurdu.

‘’ Ben şahsen kendi adıma bunu şöyle anlıyorum:

İnsanın beden yapı içindeki aklı, asgari (5) duyunun verileri ile işlem yapmaktadır. Bildiğimiz gibi (5) duyumuz tamamen Zahir âlemden yani maddesel yapı ve olaylardan etkilenmektedir. Algılama araçları ve algılanan bu kadar kısıtlı olunca, insanın bu kısıtlılık içinde evrenini oluşturan düşünce dünyası da kısıtlı olmaktadır. Evrenimizi genişletmek, sonsuzluğa uzanmak istiyorsak (5) duyumuzun ötesine uzanmalı, varlığımızda ya da belleğimizde kayıtlı bulunan bilgiyi hatırlamaya çalışmalıyız. Bu ise Kuran ve sünnet çerçevesinde, Allah’a bağlanmakla ve teslim olmakla olur. Öğrenilen her şey aslında sendekinin hatırlanmasıdır. Hatırlamak için ise özümüze dönmemiz gerekmektedir. Aradığımız her neyse özümüzdedir. İçyapımızda (enfüsümüzde) ne varsa dış yapımızda (afakta) olan, onun yansımasıdır.’’

İşte böylece Cenabı Hak vatka ki, insanın aklına bağlanıp kaldığını, bütün işlerinde akla başvurduğunu, her şeyde tek dayanak olarak aklını seçtiğini görünce, artık bu durumda onun Hak yolundan sapacağını anladı ve onu doğru yola çevirmek için marifetine eriştirmek üzere Peygamberler gönderdi. Bu durumda ezelde mukadder olan hüküm yerini bulmuş oldu.

‘’İnsanın dönem dönem içinden, özünden de seslenip Hak yola çağıran vardır. Hatta her daim bizimle konuşan VİCDANIMIZIN SESİ neyin nesidir. Zahir âlemde kurtarıcı, Hak olanı emredici ve Hidayeti tebliğ edici Peygamberler gelirde, Batınımızdan ayni bu Peygamber misali doğruyu, Hakk’ı söyleyen gelmez mi? Zahir âlemde ki peygamberden seslenen de Cenabı Hak, Batınımızdan, özümüzden ve vicdanımızdan da seslenen Cenabı Hak. Özündeki sese kulak vermeyen, duymayan ya da duymak istemeyen kişi, zahirdeki Peygamberi hiç duyamaz ya da duymak istemez. (Duymak istemeyen kadar sağır olan yoktur.)’’

EL İBRİZ KİTABINDAN (2) CİLT (411) SAYFASINDAN istifade edilerek yazılmıştır.

Bülent Gökçen

Bazı nefisler, tavını almış demir misali örsün üzerine yatırılır ve çekiç sesleri ile nefsin üzerindeki şeytani duyguların tesirleri bertaraf edilir. Hem zahirden hem de batından inmekte olan çekiçlerin sesleri, demirci ustasının sıcak demiri işlemesi ve şekillendirmesi gibi kişinin iç dünyasını şekillendirmekte, cürufların atılarak temizlenmesine sebep olmaktadır.

Nefsin dünyaya bakan beklenti ve emellerini bir cüruf gibi söküp atan en kuvvetli darbe ölüm korkusudur ki, deprem, sel ve ölümcül hastalık gibi durumlarla burun buruna gelen insanlar, bu darbenin etkisini, varlıklarının her zerresi ile hissederler.

Bilindiği gibi kalp atışları duran insanlara yapılan müdahalelerden biride ŞOKLAMADIR. Bilinçlerimizin, vicdanlarımızın ve hissi bütün kuvvetlerimizin üzerini kaplayan gaflet halini, uyanıklığa çevirecek olan ve ŞOK etkisi yapan durumlar, bizi tekrar mana hayatımıza geri döndürmekte ve manevi anlamda tekrar yaşam bahşetmektedir.

Bu şoklama, hem içten hem de dıştan tesir ettiği için ağır bir darbedir ve atlatılması biraz zordur. Öncesinde manevi anlamda hazırlıklı olanlar için yeniden hayata dönüş olabilirken, tamamen nefislerinin doğrultusunda yaşayanlar için, yardım alınmadığında psikolojik olarak bir yıkıma sebep olabilmektedir. Ancak; her ne kadar dışarıdan yardım alınmasa bile Cenabı Allah, yarattığı kulunu hiçbir zaman yüzüstü bırakmayacağı içindir ki; bu O’nun şanına yakışmaz, iç dünyasından ve vicdan denen kırmızı telefon hattından yol gösterici, teselli edici ilhamlar ve mesajlar göndermektedir. Akıl ve tefekkür mekanizmasını çalıştıran her insan, ZAMAN denen ilacın etkisinden istifade edebilmektedir, etmektedir.

Soğuk demiri, ne kadar suyun içerisine sokarsan sok, dış yüzeyinin ıslanıp bir süre sonra kurumasından başka bir şey elde edemezsin. Hatta ıslanan soğuk demirin yüzeyi paslanarak, parçası olduğu mekanizmayı, çalışmaz hale getirmektedir. Bunun için demiri önce eritirler veyahut ateşe tutarak, kor haline geldikten sonra kararında suyu verirler. Yine verilen suyun kararında, çekiçleyerek işlerler. İnsan denen nefis-beden ve ruh’tan müteşekkil varlığın, iç boyutlarına doğru Miraç ederek, ruh’una ve ruhunun sırlarına ermesi için, İlahi rahmet hazinesinden ayni su misali, ilim, ilham ve marifet emmesi gerekmektedir. Bunu emebilmesi için ise demir gibi sert olan nefsinin, ateşe tutulması gerektir. Bu ateş; bazen beşeri aşk, bazen ölüm korkusu, bazen bedensel bir hastalık ya da Yusuf medresesi denen ve insanın her yönden aciz bırakıldığı hapis olabilmektedir.

Buraya kadar anlattıklarım, gözümüzü korkutmuş olabilir. Her birimizin nefislerimizin hastalığı farklı olduğundan, yaşadığımız deneyim ve sıkıntılar da farklı olmaktadır. Ayanı sabite, insan ile birlikte yaratılmıştır. İnsana iradei cüz’iye verilince, ayani sabite de devreye girmiştir. Ayani sabitenin bir tarafı Hakk’ın iradei külliyesine, öbür tarafı mahlûkatın iradei cüziyesine bağlı olan KUDRET tezgâhıdır. Kudret tezgâhında her birimiz farklı ipliklerden, farklı renklerden, farklı motiflerle dokunmuşuz ve dokunmaktayız. Kimisi Aşk tezgâhında dokunur, kimisi İlim tezgâhında dokunur velhasıl her insan farklı farklı dokunmaktadır. Başı DİK olarak yaratılanın başı eğdirilir. Başı eğik olarak yaratılan için başını eğdirecek bir yönteme gerek yoktur. Onun imtihanı ise başka türlüdür. Bütün bunların bize acı ve ıstırap vermesi ise kendimizi madde boyutunda algıladığımız için yani burayı ESAS, bir üst boyutu ise RÜYA hükmünde kabul ettiğimiz içindir ki, buradaki olaylar bizi üzer ve esir alır. Ama Allah dostları bizim için sadece rüya olan bir üst boyutu yaşadıklarından, bu dünya onlar için rüya hükmündedir. Biz rüyalarımıza ne kadar önem verir isek. Allah dostları da rüya hükmünde olan dünyaya o kadar önem verirler.

Onların bu dünyayı boş vermişliği, genele(avama) dâhil olan bizler için bir hastalık ya da rahatsızlık olarak algılanmaktadır. Onlar; dünya rüyasından uyanmışlar, bizim baş gözü ile gördüğümüz olay ve nesnelerin ardındaki hikmet ve illetleri algılamışlar ve Hakikatin tahsiline başlamışlardır. Ancak; Hakikat mertebelerinin her birinde farklı kitaplar tahsil edilmektedir. Abdül Kadir GEYLANİ efendimizin bu konuda güzel bir sözü vardır:

‘’ Gönüllerin KİTABI vardır, Sırların KİTABI vardır, Nefislerin KİTABI vardır. Organların KİTABI vardır. Bunlar dereceler, makamlar ve sayılı-sıralı adımlardır. SEN hangi kitabı okumaya talipsin ey yolcu! Ve sen ey OKUYORUM diyen: Hangisini okumaktasın?’’

Velhasıl, onların okudukları ile bizim okuduğumuz kitaplar farklı olduğundan ya da henüz okuma safhasına geçmemiş olduğumuzdan, onları anlayamayız, anlayamadığımız gibi kendimizi normal, onları anormal olarak tanımlamaktayızdır. Şu dünya hayatı bir süreç ve mecburi bir süreç ve şartlarına göre yaşanacak ama GERÇEĞİN ne olduğunu da unutmadan, bilincini bu et -kemik beden formunun verileri ile sınırlandırmadan…(Ey örtüsüne bürünmüş olan peygamber KALK) emri ilahisi sadece hazreti Muhammed (s.a.v.) efendimize mi geldi… EY KENDİNİ(BİLİNCİNİ) ET VE KEMİK BEDEN FORMUNUN VERİLERİ SINIRLANDIRMIŞ(ÖRTMÜŞ) OLAN İNS-AN KALK. İnşallah ALLAH’IM inşallah

Sözlerimi değerli maneviyat ehli ve rahmetli Lütfü FİLİZ’İN bir yazısıyla bitirmek istiyorum:

‘’ İki kişi Miraç eder, biri tekrar halkın arasına dönemez MECZUP olarak kalır. Diğeri tekrar halkın arasına döner ve halkın anlayacağı lisan üzere, onların seviyesine göre Hakk’ı anlatır. Meczup ise hala Hak’kın katında olduğundan, Hak ile konuşur, Halk onun konuşmasından bir haber olur… Meczupların sözlerini, Miraç edipte, halkın arasına tekrar dönenlerden sorunuz…

Böyle Allah kullarının yoldaşlığından sana yansıyan HAL, seni Şeyhlerin bile kıskanacağı makama erdirir’’

Bülent Gökçen

Bazı nefisler, tavını almış demir misali örsün üzerine yatırılır ve çekiç sesleri ile nefsin üzerindeki şeytani duyguların tesirleri bertaraf edilir. Hem zahirden hem de batından inmekte olan çekiçlerin sesleri, demirci ustasının sıcak demiri işlemesi ve şekillendirmesi gibi kişinin iç dünyasını şekillendirmekte, cürufların atılarak temizlenmesine sebep olmaktadır.

Nefsin dünyaya bakan beklenti ve emellerini bir cüruf gibi söküp atan en kuvvetli darbe ölüm korkusudur ki, deprem, sel ve ölümcül hastalık gibi durumlarla burun buruna gelen insanlar, bu darbenin etkisini, varlıklarının her zerresi ile hissederler.

Bilindiği gibi kalp atışları duran insanlara yapılan müdahalelerden biride ŞOKLAMADIR. Bilinçlerimizin, vicdanlarımızın ve hissi bütün kuvvetlerimizin üzerini kaplayan gaflet halini, uyanıklığa çevirecek olan ve ŞOK etkisi yapan durumlar, bizi tekrar mana hayatımıza geri döndürmekte ve manevi anlamda tekrar yaşam bahşetmektedir.

Bu şoklama, hem içten hem de dıştan tesir ettiği için ağır bir darbedir ve atlatılması biraz zordur. Öncesinde manevi anlamda hazırlıklı olanlar için yeniden hayata dönüş olabilirken, tamamen nefislerinin doğrultusunda yaşayanlar için, yardım alınmadığında psikolojik olarak bir yıkıma sebep olabilmektedir. Ancak; her ne kadar dışarıdan yardım alınmasa bile Cenabı Allah, yarattığı kulunu hiçbir zaman yüzüstü bırakmayacağı içindir ki; bu O’nun şanına yakışmaz, iç dünyasından ve vicdan denen kırmızı telefon hattından yol gösterici, teselli edici ilhamlar ve mesajlar göndermektedir. Akıl ve tefekkür mekanizmasını çalıştıran her insan, ZAMAN denen ilacın etkisinden istifade edebilmektedir, etmektedir.

Soğuk demiri, ne kadar suyun içerisine sokarsan sok, dış yüzeyinin ıslanıp bir süre sonra kurumasından başka bir şey elde edemezsin. Hatta ıslanan soğuk demirin yüzeyi paslanarak, parçası olduğu mekanizmayı, çalışmaz hale getirmektedir. Bunun için demiri önce eritirler veyahut ateşe tutarak, kor haline geldikten sonra kararında suyu verirler. Yine verilen suyun kararında, çekiçleyerek işlerler. İnsan denen nefis-beden ve ruh’tan müteşekkil varlığın, iç boyutlarına doğru Miraç ederek, ruh’una ve ruhunun sırlarına ermesi için, İlahi rahmet hazinesinden ayni su misali, ilim, ilham ve marifet emmesi gerekmektedir. Bunu emebilmesi için ise demir gibi sert olan nefsinin, ateşe tutulması gerektir. Bu ateş; bazen beşeri aşk, bazen ölüm korkusu, bazen bedensel bir hastalık ya da Yusuf medresesi denen ve insanın her yönden aciz bırakıldığı hapis olabilmektedir.

Buraya kadar anlattıklarım, gözümüzü korkutmuş olabilir. Her birimizin nefislerimizin hastalığı farklı olduğundan, yaşadığımız deneyim ve sıkıntılar da farklı olmaktadır. Ayanı sabite, insan ile birlikte yaratılmıştır. İnsana iradei cüz’iye verilince, ayani sabite de devreye girmiştir. Ayani sabitenin bir tarafı Hakk’ın iradei külliyesine, öbür tarafı mahlûkatın iradei cüziyesine bağlı olan KUDRET tezgâhıdır. Kudret tezgâhında her birimiz farklı ipliklerden, farklı renklerden, farklı motiflerle dokunmuşuz ve dokunmaktayız. Kimisi Aşk tezgâhında dokunur, kimisi İlim tezgâhında dokunur velhasıl her insan farklı farklı dokunmaktadır. Başı DİK olarak yaratılanın başı eğdirilir. Başı eğik olarak yaratılan için başını eğdirecek bir yönteme gerek yoktur. Onun imtihanı ise başka türlüdür. Bütün bunların bize acı ve ıstırap vermesi ise kendimizi madde boyutunda algıladığımız için yani burayı ESAS, bir üst boyutu ise RÜYA hükmünde kabul ettiğimiz içindir ki, buradaki olaylar bizi üzer ve esir alır. Ama Allah dostları bizim için sadece rüya olan bir üst boyutu yaşadıklarından, bu dünya onlar için rüya hükmündedir. Biz rüyalarımıza ne kadar önem verir isek. Allah dostları da rüya hükmünde olan dünyaya o kadar önem verirler.

Onların bu dünyayı boş vermişliği, genele(avama) dâhil olan bizler için bir hastalık ya da rahatsızlık olarak algılanmaktadır. Onlar; dünya rüyasından uyanmışlar, bizim baş gözü ile gördüğümüz olay ve nesnelerin ardındaki hikmet ve illetleri algılamışlar ve Hakikatin tahsiline başlamışlardır. Ancak; Hakikat mertebelerinin her birinde farklı kitaplar tahsil edilmektedir. Abdül Kadir GEYLANİ efendimizin bu konuda güzel bir sözü vardır:

‘’ Gönüllerin KİTABI vardır, Sırların KİTABI vardır, Nefislerin KİTABI vardır. Organların KİTABI vardır. Bunlar dereceler, makamlar ve sayılı-sıralı adımlardır. SEN hangi kitabı okumaya talipsin ey yolcu! Ve sen ey OKUYORUM diyen: Hangisini okumaktasın?’’

Velhasıl, onların okudukları ile bizim okuduğumuz kitaplar farklı olduğundan ya da henüz okuma safhasına geçmemiş olduğumuzdan, onları anlayamayız, anlayamadığımız gibi kendimizi normal, onları anormal olarak tanımlamaktayızdır. Şu dünya hayatı bir süreç ve mecburi bir süreç ve şartlarına göre yaşanacak ama GERÇEĞİN ne olduğunu da unutmadan, bilincini bu et -kemik beden formunun verileri ile sınırlandırmadan…(Ey örtüsüne bürünmüş olan peygamber KALK) emri ilahisi sadece hazreti Muhammed (s.a.v.) efendimize mi geldi… EY KENDİNİ(BİLİNCİNİ) ET VE KEMİK BEDEN FORMUNUN VERİLERİ SINIRLANDIRMIŞ(ÖRTMÜŞ) OLAN İNS-AN KALK. İnşallah ALLAH’IM inşallah

Sözlerimi değerli maneviyat ehli ve rahmetli Lütfü FİLİZ’İN bir yazısıyla bitirmek istiyorum:

‘’ İki kişi Miraç eder, biri tekrar halkın arasına dönemez MECZUP olarak kalır. Diğeri tekrar halkın arasına döner ve halkın anlayacağı lisan üzere, onların seviyesine göre Hakk’ı anlatır. Meczup ise hala Hak’kın katında olduğundan, Hak ile konuşur, Halk onun konuşmasından bir haber olur… Meczupların sözlerini, Miraç edipte, halkın arasına tekrar dönenlerden sorunuz…

Böyle Allah kullarının yoldaşlığından sana yansıyan HAL, seni Şeyhlerin bile kıskanacağı makama erdirir’’

Bülent Gökçen

Gecenin ilerleyen saatine rağmen, farklı bir isimle kiraladıkları arabayla yola çıkmışlardı bile. Şehrin çıkışana doğru patika bir yola sapmışlar ve Ay ışığında, toprak yola girmişlerdi. Kenan, Elissa ile nasıl görüşeceğini pek merak ediyordu ama bunun mümkün olacağına pekte ihtimal vermiyordu. Arkeoloji bölümünü kazandığında hatta bu bölümü seçmesine sebep olan ‘’ALTIN HAÇ’I’’ gördüğünde sürecin bu kadar sıra dışı olaylara varacağını nereden bilebilirdi. Toprak yolun sonuna geldiklerinde önlerine küçük bir köy mezarlığı çıkmıştı. Mezarlığın kapısında arabayı durdurmuş, motoru stop ederek farları söndürmüşlerdi.
Kenan, neden bir mezarlığa geldiklerini çok merak ediyordu. Normal zamanda olsa, bu yaptığına resmen delilik derdi. Mezarlığın içinde, taşlardan inşa edilmiş tek katlı küçük bir kulübe vardı. Kulübeye doğru ilerlerken, Ay’ın ışığında çevresine şöyle bir göz gezdirdi. Her köy mezarlığı gibi meşe ağaçları ile kaplanmış olmasına rağmen gayet temiz ve bakımlı bir görüntüsü vardı.
Bizimkiler daha kulübeye varmadan kapı açılmış, kırk beş-elli yaşlarında bir erkek, kendilerini karşılamaya çıkmış ve hiç ses çıkarmadan içeri geçmişlerdi. İçerisi gaz lambası ile aydınlanıyordu ve tek kişilik çekyatın dışında, küçük bir masa, duvara monte edilmiş tahta raflardaki kitaplar ve köşede küçük bir sandık göze çarpıyordu.     Kenan, kızın sesini duyana kadar odada başka biri olduğunu fark etmemişti bile. Sesin geldiği yöne, evin kıbleye bakan tarafına döndüğünde, on altı yaşlarında ve mavi gözlü, güzel bir kızla karşılaştı. ‘’Hayret’’ dedi kendi kendine. Böyle küçük bir kulübede, bu kızı görememiş olması gerçekten hayretti.

KIZ: Babacığım misafirlerimiz geldi mi ?’’
BABASI: Geldiler kızım, söylediğin gibi üç kişiler’’
PROFESÖR: Merhaba küçük hanım, nasılsınız?’’
KIZ: Teşekkür ederim Kerim Bey, hoş geldiniz’’
KENAN: Burada neler oluyor ve bu insanlarda kim. Gecenin bir yarısı, bir köy mezarlığında ne işimiz var?’’
KIZ: Kenan Bey; lütfen kısık sesle konuşur musunuz? Misafirlerimizi rahatsız etmek istemeyiz değil mi?’’
KENAN: Ne misafiri? Burada bizden başka misafir göremiyorum ben’’
KIZ: Sorunda bu ya, hala göremiyorsunuz, hala gözleriniz açılmadı’’

Kenan, kızın olduğu tarafa yönelip, kendisine iyice yaklaşınca şaşırıp kaldı. Gaz lambasının loş ışığında bile kızın gözlerinin maviliği fark ediliyordu, fark ediliyordu ama bakışları donuk ve boşluğa doğru akıyordu. Elini, kızın gözlerinin önünde gezdirince ‘’kör’’ olduğunu fark etti. Kenan daha bir şey söylemeden, kız söze devam etti.

KIZ: Evet Kenan Bey; gözlerim sizin gözlerinizin gördüklerini görmüyor ama sizin göremediğiniz pek çok şeyi görenlerdenim’’
KENAN: ‘’Görenlerdenim’’ derken, çoğul bir ifade kullandınız’’
PROFESÖR: Merak etme, her şeyi anlayacaksın. ‘’
DR. ÖMER: Musa efendi; sanırım Reyhan kızımızın olanlardan haberi var ?’’
MUSA EFENDİ: Var Ömer bey var ama !’’
PROFESÖR: Ama ne?’’
MUSA EFENDİ: Reyhan’ın durumu gittikçe kötüleşiyor. Son zamanlarda daha çok ortadan kaybolmaya başladı ve yemesi –içmesi de iyice azaldı. Gece bazen uyanıyorum ve bir bakıyorum ortada yok, öbür tarafa geçmiş. Sabah ezanı okunana kadar gelmiyor bazen. Bazen de ikindi vakti kayboluyor ve gecenin bir yarısı geliyor. Sizde fark ettiğiniz gibi buraya geldiğinizde de yoktu ve siz içeri girdikten sonra geldi.’’
REYHAN: Kenan beyin arkadaşını getirmeye gitmiştim ama yapamadım. Bedenini korumaya aldıkları alanın içinde, diğer bedenlerin ruhları ile beraber tutuluyor’’
KENAN: Hangi alanın içinde? Ruhlar, bedenler… Allah aşkına siz nelerden bahsediyorsunuz?’’

PROFESÖR: Kenan evladım; önce sessizce bir dinle, sorularını sonra sorarsın. Musa Efendi; sizde bu gencin konuya hâkim olması için durumu en başından itibaren özetleyebilir misiniz?’’ 

MUSA: Cezaevinde gardiyanlık yaptığım günlerde, Bektaşi’nin birini asılsız bir iftira sebebi ile hapsetmişlerdi. Sanırım iftira edenlerde, cezasını kesenlerde mezhep düşmanlığı içerisindeydiler.  Kendisini, benim görevli olduğum koğuşa koymuşlardı. Adamcağızla bütün gün dalga geçmelerine rağmen, susma orucundaymışçasına hiç cevap vermez, bir adamlara bakar birde göğe bakardı. Kendisine ‘’ tanrı gökyüzünde mi ki, durup durup oraya bakarsın’’ diye sorduklarında yine cevap vermez, gülümserdi.

Yine bir gün dayanamayıp, hakikaten niye gökyüzüne baktığını sordum. Üstelik cezaevinin üstü kapalı olduğu için, gökyüzü gözükmüyordu bile. Benim bu sorumdan sonra yine yukarı bakıp,  şöyle cevap verdi:

‘’ Daha önce kalbime bakıp konuşurdum, dayak attılar. Sonra kalplere bakıp konuştum, hapse attılar. Şimdi Levh-i Mahfuz’a bakıyorum ama konuşamıyorum, bu seferde asarlar diye korkuyorum’’

Adam böyle söyleyince, çarpılmış gibi donup kaldık. O günden sonra bu Bektaşi’ye, ziyadesiyle muhabbet beslemeye başladım. Kendisi ile yakinen ilgilenir, hürmette kusur etmezdim. Benim kendisine olan bu ilgim sebebi ile hakkımızda çıkan dedikodulardan dolayı başka bir cezaevine tayinim çıktı. Ayrılacağımız son akşam bana şunları anlattı:

‘’ Gayri vakit geldi Musa evladım, sana anlatacaklarımı iyi dinleyesin. Benim ikide bir gökyüzüne bakmamın sebebi, kendimi ARAF üzerinde görmem sebebi iledir. İnsanlar Cennet’teki ya da Cehennem’deki yerini görmeden vefat etmezler. Şu garip, gönlüne doğan sırları, avama anlattığı için bir ton sopa yedi. Yediğim sopadan sonra bu seferde insanların kalplerinde olanı anlatmaya başladım, bu seferde iftira edilip hapse girdim. Hapse girdikten sonra ise Levh-i Mahfuz’da ömrümün son demleri olduğunu gördüm. Ama kendimi hala ne Cennet nede Cehennem tarafında göremiyordum. Her baktığımda Araf’taki yüksek surların üstünde görüyor, daha vakit var diyordum. Lakin senin tayinin çıktığı gün yerimi gördüm. Senden üç gün sonra da beni asacaklar ve falanca mezarlığa defnedecekler.

Ama benim kaderimde gözüken bir kız evladım var, adı Reyhan. Ben hiç evlenmedim ve üç gün sonra asılacağım. Şimdi bu evladımın sırrını sana teslim ediyorum. Şu takkemi ve hırkamı alasın Musa evladım. Evlendikten sonra zifaf gecesinden itibaren giyesin. Cenabı Allah nasip ederde Reyhan doğduktan sonra bir sandığa koyup saklayasın. Geçireceğiniz bir deprem felaketinden sonra Reyhan’da bazı garip haller görülecek, bu haller görülmeye başladıktan sonra takkemi ve hırkamı kıza giydiresin’’

Bu konuşmadan sonra bende yeni görev yerime sefer ettim. Kendisinin dediği gibi ardımdan üç gün sonra Bektaşi’yi asmışlar. Yeni görev yerimde de haksız yere hapis edilen ve idam edilenleri görünce, dayanamayıp istifa ettim. İstifa ettiğim günün ardından üç gece arka arkaya bir rüya gördüm. Rüyamda ‘’ HAKKAL YAKİN İSEVİ ‘’ makamında, bir Allah kulu beni çağırıyordu. Çağırdığı yer bir türbeydi.

İşin içinden çıkamayınca, bir yakınım sayesinde Alevi dedelerden biriyle görüşmeye gittim ve başımdan geçenleri bir bir anlattım. Bana söylediği Kırşehir civarında ve Selçuklu mimarisi ile inşa edilmiş bir türbe olduğu, bu türbede yatan zat’ın beni çağırdığıydı.

Zaten bekâr olduğum için elime bir tane valiz alıp, yola koyuldum. Cebimdeki parayı hesaplı harcamam gerektiği için kâh otomobillere, kâh kamyonlara otostop yaparak yolculuk ediyordum. Bir akşamüzeri yine bir köyün yakınına kadar geldim. Bulunduğum patika yolun az aşağısından bir dere sesi geliyordu. Vakit akşam namazı olduğu için dere kenarında abdest alıp, namazı kılar ve köye öyle inerim dedim. Patika yoldan aşağı doğru inerken kulağıma, bu güne kadar hiç duymadığım güzel çalgı sesleriyle karışık kadın ve kız sesleri gelmeye başladı. 

Biraz daha aşağı inince birde ne göreyim; derenin içinde çok güzel bir kadın soyunmuş ve yıkanmaktaydı. Etrafında ise onlarca hizmet eden kızlar vardı. Kadın öyle güzel, öyle güzeldi ki; şimdiye kadar hiç böylesini görmemiştim. Bekâr olduğum için aklım başımdan gitti ve öylece kadına bakakaldım. Kızlardan biri beni görünce hemen koşup, yıkanan kadının üzerini örttü ve beni gösterdi. Bir anda bütün kızlar, kadının etrafını sardılar ve bana bakmaya başladılar. O anda beni bir sara tuttu ve bayıldım. Kendime geldikten sonra ise gözlerimin görmediğini fark ettim. Çaresizce ağlayıp, sızladım ve dua ettim ama gözüm görmediği için bir yere kıpırdayamıyordum ve öylece uyumuşum.

Rüyamda beni çağıran zat’ı gördüm. Türbesinin içi o kadar geniş bir alandı ki tarif edemem. Yeryüzünde ne kadar velayet ve keramet sahibi Allah kulu varsa, bu alanda toplanmışlardı. O dediğim zat ise kabrinden çıkıp, kalabalığın önünde kendisine ayrılan yere oturdu. Bana ‘’ evladım gözlerine ne oldu?’’ diye sorunca başımdan geçeni bir bir anlattım. Hemen yanında bulunanlardan birini göndererek Cin padişahını huzuruna getirtti. Kendisine ‘’ Musa evladımız, bizi ziyarete gelirken, sizlerden zarar görmüş’’ dedi. Cin padişahı ise şöyle cevap verdi:

’ Efendim; ne olur beni af edin. Zira bu garibin, sizin tebaanız olduğunu bilmiyordum. Benim kızım falan derede, insanlar el ayak çektikten sonra yıkanırken çıkıp gelmiş ve kızıma bakmaya başlamış. Namahrem olduğu için, kendisini bu hale koymuşlar’’

O zat, Besmele çekerek mübarek ellerini gözlerime sürünce gözlerim açıldı. Ben kendisinin ellerine sarılıp, öpmeye ve teşekkür etmeye başladım. Zat; cin padişahına dönerek:

‘’ Musa evladımızın, kızınıza bakmasının diyetini, gözlerine kesmeleri çok ağır olmuş. Bu durumda kızınızın üzerine hakkı geçmiştir ve bu hakkında diyeti vardır. Bu diyet, kızınızın bir süre Musa evladımıza hizmet etmesidir’’ deyip kestirip attı. Cin padişahı ‘’Baş üstüne’’ diyerek huzurdan ayrıldı.

Neden sonra kendime geldiğimde hala dere kenarındaydım ve gözlerim açılmıştı. Gördüklerim rüyamı, gerçekmi diye etrafıma bakınırken cin padişahının kızını gördüm.’’

PROFESÖR: Musa efendinin gördüğü ‘’ Yedi Peri Sultanlarından’’ biridir. Çok güzel yaratılışta, Hak din üzere olup, uysal ve insanoğluna yakındır. Tenha ve temiz yerlerde, özellikle de temiz su kenarlarında yaşarlar’’

KENAN: Şu asılan Bektaşi, Araf’taki yerinden bahsetmiş.  Yanılmıyorsam Kuran’ı Kerim’de A’RAF suresi bulunmaktadır’’

PROFESÖR: Buraya değindin isabet oldu delikanlı. Yeri gelmişken bunu da açalım inşallah. Kuran’ı Kerim’in Araf suresinin (46)cı ayetinin mealinde şöyle buyrulmaktadır:

‘’Cennetliklerle cehennemlikler arasında bir perde vardır. A’raf üzerinde de, her iki taraftakileri simalarından tanıyan kişiler vardır. Bunlar cennetliklere:’’ selam olsun size’’ diye seslenirler. Bunlar henüz cennete girmemiş, fakat girmeyi arzu eden kimselerdir’’

İbnü Abbas (r.a.), A’raf denen yerin ‘’ sıratın şerefeleri’’ olduğunu rivayet eder. Buna göre cennet ile cehennem arasına çekilen perdenin ve örülen surun yüksek tepeleri olmaktadır. Hasan-ı Basri hazretlerinin görüşüne göre ise A’raf; marifet(bilmek) demektir. Yani cennet ile cehennem ehlini, simalarından tanıyanlar demektir. Yine Hasan-ı Basri hazretlerine göre bu insanların bir kısmı halen aramızdadır.

Şimdi bu iki görüşü esas alırsak, Bektaşi’nin kendini A’RAF üzerinde görmesi böyle bir yerin varlığına delildir ki İbnü Abbas’ın rivayeti sahih olmaktadır. Kendisinin ne cennet ne de Cehennemde olduğunu ‘’Araf’taki yüksek surların üstünde’’ olduğunu görmesi, kalplerde olanı ve Levh-i Mahfuz’u okuması ise Hasan-ı Basri hazretlerinin dediği gibi ‘’marifet’’ ehli olduğunu gösterir ki yine Hasan-ı Basri hazretlerinin dediği gibi ‘’bir kısmı halen aramızdadır’’ ve bu Bektaşi, bunlardan biri olmaktadır. Musa Efendi; buyurun devam edin lütfen’’

MUSA: Cin padişahının kızı beraberimde olduğu halde yola devam ettim. Alevi dedesinin dediği gibi türbeyi buldum. Eski bir medresenin alanı içinde kalmaktaydı. Oraya vardığımda saçı-sakalı ağarmış ve beli bükülmüş bir ihtiyar beni karşıladı. Buranın hizmetlisiymiş ayni zamanda türbedarlığını da yapıyormuş. O gece külliye içerisinde, kendisine ayrılan odada beraber kaldık. Çok uzun zamandır burada görev yaptığını ve manadan Mekke’ye tayini çıktığını söyledi. Yerine bakacak yeni bir türbedar gelene kadar devam etmiş.’’

KENAN: Bu durumda siz, manadan tayin edilmiş oluyorsunuz öylemi?’’

MUSA: Elbette delikanlı ama hapishanede ki Bektaşi’nin himmeti ile olsa gerek.  Ertesi günü beni belediyedeki sorumlu ile tanıştırıp, kendisinin işten ayrılacağını söyleyerek, tavsiye etti. Daha önce devlet memurluğu sıfatıyla gardiyanlık görevinden ayrıldığımı öğrenince hemen işe aldılar. Külliyenin hizmetli işine ve türbedarlığa başlamış oldum. Deprem sırasında ölen ve Reyhan kızımızın annesi olan eşimle burada tanıştım.

Kendisi türbeyi ziyarete gelmişti. Daha ilk gördüğümde âşık oldum ve iradem elimden gitti. Hemen hemen her hafta ziyarete gelirdi. Beraberinde annesi ve diğer kardeşleri olduğu için sokulamazdım bile. Benden önceki türbedar giderken odasında birçok kitap bırakmıştı. Yanına sadece seccadesini ve siyah tespihini almıştı. Bir akşam yine bu kitapları karıştırırken, ruhlar konusunda acayip bilgilere rastladım ki bugün bile hiçbir yazılı neşriyatta bu bilgileri bulamazsınız. Orada yazanları uygulamaya başlayınca ilk olarak Ay’ın on dördü gibi parlayan bir yüzle, kendi ruhum ile karşı karşıya geldim. Daha sonra ise âşık olduğum kızın ruhunu çağırdım ve ona aşkımı ilan ettim. Kız ertesi günü sabah erkenden türbeye gelip, benimle konuşmak istediğini söyledi. Beni rüyasında gördüğünü ve benim kendisine âşık olduğumu söylediğimi anlattı. O günden sonra birkaç defa daha ayni şeyi tekrarladıktan sonra kız ile aramızda güzel bir muhabbet hâsıl oldu.

İki sene kendisi ile yavuklu olarak muhabbet ettik. İki senenin sonunda rüyamda, türbedarlığını yaptığım zat’tan izin alıp, kızı ailesinden istedim. Halleri gayet iyi olup, büyükçe bir evde oturuyorlardı. Evlendikten sonra bir nevi iç güveysi gibi ayni evde yaşamaya başladık. Gündüzleri külliyede normal görevime gidiyor, pazartesi ve Cuma akşamları oradaki küçük odada kalıyordum. İlk zamanlar çocuğumuz olmadı. Hakkımızda dedikodular çıkmaya başlayınca yine bir akşam külliyede kaldığımda ayni kitaptan istifade ederek Bektaşi’nin haber verdiği kızın, ruhunu çağırdım. Kendisinin ne zaman geleceğini sorduğumda ‘’takke ile hırkayı giydiğin gün’’ diye cevap vermişti. Nasılda unutmuştum takke ve hırkayı giymem için yapılan vasiyeti’’

PROFESÖR: Bununda bir hikmeti olsa gerek Musa Efendi, hiçbir şey sebepsiz değildir’’

MUSA: Elbette Kerim bey; dediğiniz gibi hiçbir şey sebepsiz değildir. Bir Cuma akşamından itibaren (7) gece, üzerimde takke ve cübbe olduğu halde hanımımla beraber olduk. Yedinci gecenin sonunda gördüğüm bir rüyada, sulak ve bereketli bir bahçeye, incecik bir gülfidanı ekmiştim. Bektaşi gelerek elleriyle, fidanın dibini biraz daha sağlamlaştırıp, fidana aşı yaptı. O rüyadan sonra anladım ki hanımım, Reyhan’a gebe kaldı. İşte bu noktadan sonra hizmetimde olan cin padişahının kızını, hanımıma hizmetle görevlendirdim.  Hizmeti, Reyhan doğup (17) Ağustos depremine kadar devam etti’’

KENAN: Neden ki? Hizmet süresi yani diyeti o zaman mı bitiyordu?’’

MUSA: Hayır delikanlı, deprem sırasında hem hanımım hem de cin padişahının kızı öldüler.’’

KENAN: Ama nasıl olur? Benim bildiğim deprem esnasında sadece insan ve hayvan türü canlılar zarar görür.’’

PROFESÖR: Deprem esnasında, dünyanın manyetik alanında bazı gedikler açılır. Açılan bu gediklerden gelen zararlı ışın ve ışın meteorları, bizim dışımızdaki canlı türlerine de zarar verir. Ayni zamanda bitki, insan ve hayvan türlerinin de manyetik korunma kalkanlarına yani auralarına isabet ederse yine zarar verir. Özelikle depremden sonra bölgeye sürekli ışın ve ışın meteorları düşmeye devam eder. Bu açıdan, kurtarma faaliyetleri dışında bölgede belli bir süre bulunmamak lazım’’

KENAN: Işın meteorlarımı ?’’

REYHAN: Özellikle bu zararlı ışın ve ışın meteorlarının devam etmesi, cinlerin vampir türünü, bölgeden uzak tutmak ve telef etmek içindir.’’

PROFESÖR: CİN suresinin bir ayeti kerimesinde, bu ışın ve ışın meteorlarından haber verilmektedir zaten.

‘’ Doğrusu biz (cinler), göğü yokladık, fakat onu sert bekçilerle, alev huzmeleriyle doldurulmuş bulduk.’’

Burada haber verilen alev huzmeleri, Güneş ve diğer yıldızlardan gelen ve cin türünün dünyanın manyetik alanını terk etmesini engelleyen ışın ve ışın meteorlarıdır. Bu ışınların dünyaya ve dünya üzerinde yaşayan canlılara zarar vermesi, yine dünyanın manyetik alanı ile engellenmekte ve korunmaktadır. Ancak deprem zamanı, dünyanın aurasında (kalkanında) gedikler açıldığı için bu ışınlar ve ışın meteorları, deprem bölgesine yoğun bir şekilde düşmektedir. Bu düşen ışınların ise bir hikmeti, bölgeye akın eden vampir cinlerin uzaklaştırılması ve bertaraf edilmesidir.’’

KENAN: Vampir cinler mi?’’

PROFESÖR: ‘’CAN’’ bu bedene, damarlardaki kan ile nüfuz edip, hükmeder. Can’ın aslı ateştir, dolayısı ile kan sıvısının mevcut sıcaklığı, Can’ın ateş olmasından ileri gelmektedir. Kan sıvısına verilen diğer bir isim ise ‘’SIVI ATEŞ’TİR’’  Bu ateşin sıcaklığı artar veya eksilirse, insanın fizik bedeninin hayatı tehlikeye girer.

Bu ateş, bir çeşit elektromanyetik dalga boyunda bir enerjidir. Nur’un bir alt tecellisidir. Maddenin aslı zulmettir yani karanlıktır. Ruh’un nurunu direkt olarak alırsa yanar, kül olur. Bu yüzden Ruh’un nurunu, bu bedene sirayet ettirecek olan ve santral  ( düşürücü)  görevi yapan CAN’ dır.    Can, Ay ışığına benzer. Ay’ın Güneş’ten, Nur alış verişi kesildiğinde sönmesi gibi can’ında Ruh’tan nur alış verişi kesilirse söner ve fizik bedendeki hükmünü yitirip, bedenin ölmesine sebep olur.

Kan sıvısındaki bu ateşe bir çeşit enerji demiştik. İşte bu enerji (içinde nur ihtiva etmektedir) habis cinlerin iştahını kabartmaktadır. Cinlerde enerji bedenli olduğu için insan kanındaki bu enerji, habis olanlar için bulunmaz fırsattır.  Deprem esnasında ölen insanların kanları hala sıcak olduğu için, bu enerjiyi ihtiva etmektedir. Vampir cinler, ayni kargalar gibi bölgeye üşüşürler’’

KENAN: O zaman, normal ölüm sonrası, mezara gömülen kişinin bedenine de hücum ederler’’

PROFESÖR: Sadece onlar mı? Çeşit çeşit bakteri ve böcek türü hayvanda hücum eder. Kefenin arasına Çöre otu konmasının aslı, cin türünü bedenden uzak tutmak içindir evlat’’

KENAN: Aman Allah’ım !’’

Bülent Gökçen

Kenan’ın getirdiği taş, laboratuara indirilmiş ve incelemeye alınmıştı. Prof. Kerim Bey ve Dr. Ömer beyin eşliğinde, Ankara’nın en lüks otelinde bir yemek yenmiş, sonrasında Dr. Ömer beyin kaldığı odaya geçilmişti. Laboratuardan gelecek olan haberleri heyecanla bekliyorlardı.

 KENAN: Ömer bey; siz doktorsunuz ve insanın biyolojik yapısının birçok hikmetlerine vakıfsınız. Adamlar Elissa’yı gözümün önünde öldürdüler yani öldüğünü bizzat gördüm. Şimdi bu taş sayesinde Elissa’nın tekrar hayata dönmesi mümkün mü?’’

 DR.ÖMER: Açıkçası bilmiyorum delikanlı. Ancak Hazreti İsa (a.s.) ve tarih içinde yaşamış, evliya diye isimlendirilen birçok insanın elinden bu tür olaylar zuhur etmiştir. Ancak; dirildiği söylenen kişilerle yapılan bir konuşmanın ardından tekrar ölüm haline döndükleri anlatılır. Eğer Elissa’nın hayata dönmesi mümkün olursa, sanırım kısa süreli bir olaya şahit olacağız’’

 KENAN: Ölülerin bir müddet dirilmesine vesile olan en başta Hazreti İsa (a.s) ve diğer zat’lardan nasıl bir enerji açığa çıkmaktadır veya bu enerji bütün işlevini yitirmiş olan bedenin üzerinde nasıl bir etki yapmaktadır? Bunu bilimin açıklaması mümkün mü?’’

 DR.ÖMER:  Delikanlı; insanın bedeni, düşünce ve ruhun evidir. Düşüncelerimizin yönetildiği organ ise beynimizdir. Beden ile beynimiz arasında sürekli bir iletişim ve etkileşim hüküm sürmektedir. Ancak; bedenimizin beynimize gönderdiği uyarılar ve beynimizden bedene verilen yanıtlar, genellikle denetimimiz dışındadır. Beden kitabının şifreleri çözülüp, işleyişine dair sırlara ulaşıldıkça insanın düşüncelerine hükmetme ve ruhun sırlarına ulaşabilme de mümkün olacaktır.

 İnsanın doğal ölümü sırasında, vücudunun ayak kısmından itibaren soğumaya başladığı yani ölüm sürecinin hücreden hücreye geçiş yaparak tüm vücuda yayıldığını biliyorsunuz’’

 PROFESÖR: O zaman bu hücrelerin işlevini durduran ve mevcut kimyasal yapısını bozarak değişime uğratan bir şey var ve biz bunun adına ölüm diyoruz, öylemi?’’

 DR. ÖMER: Aslında bu olay hücrenin yapısı çözümlendikten sonra kanserin hücreler arasında nasıl yayıldığı izlenirken tespit edilmiş.’’

 KENAN: Ölüm, kanser gibi bir şey mi?’’

 DR: ÖMER: Hayır demek istediğim bu değil, sadece ölümün hücreler arasında nasıl yayıldığını anlatmaya çalışıyorum. Buradan yola çıkarak dirilmeye vesile olan hayat enerjisinin de vücut üzerindeki işlevini kıyaslamış oluruz.’’

 PROFESÖR: Buyurun devam edin’’

 DR. ÖMER: Kanserli hücreler ölürken, kendisinin içinde bulunduğu ölüm koşullarının şablonunu içeren ‘’ ölüm fotonlarını’’ yayarlar. Bu ölüm fotonları diğer hücreler tarafından emilerek, hücrenin işleyişini ve yapısını bozmaya başlarlar. Yani bir anlamda bu ölüm fotonlarını emen her hücrenin yapısı bu ışımayla şarj olmaktadır. Ölüm fotonlarının ışıması devam ettikçe bu ışımaya maruz kalan hücrelerin ölmesi yani mevcut işleyişi ve kimyasal yapısı bozulmaya başlar.’’

KENAN: O zaman ölüm bir çeşit enerji yani kara enerji, hayat ise tam tersi olarak beyaz enerji olmaktadır. Yani (+) pozitif ve (-) negatif gibi? Azrail (a.s.) bu ölüm fotonları yani ‘’kara enerji’’ ile çok yakından bir ilişkisi var o zaman?’’

PROFESÖR: Aslında her zerre, Cenabı Allah’a ait esmaların manalarının bir tecellisidir. Nasıl ki kıyamet sonrası ölmüş her zerrenin hayat bulacağı SUR borusunu üfleyeceği söylenen İsrafil (a.s.) HAY ve MUHYİ isminin bir tecellisi ise, Azrail (a.s.)’da başka bir ismin tecellisidir.’’

KENAN: Hocam; o zaman Hazreti İsa (a.s) elinden HAY isminin manası tecelli etmiş yani bu ismin nuru açığa çıkmıştır bir anlamda değil mi?’’

PROFESÖR:  ‘’Ya HAY’’ ismi, Hak Te’ala’nın esma-i zat iyesindendir. Bu ismin tecellisine mazhar olanlar her kime dokunur ve nazar ederlerse, o kişin hayat bulmasına vesile olurlar.

Aslında Hazreti İsa( a.s.) ölüleri diriltmesinin en başlıca hikmeti, böyle bir olayın bir insanın elinden tecelli etmesinin, Cenabı Allah’ın, biz insanları ölümden sonra dirilteceğine dair bir delildir. Hazreti İsa (a.s.) hakkında yani onda hangi isimlerin tecelli ettiği hususunda ‘ENVAR-ÜL AŞIKIN’’  isimli eserde şöyle denmektedir:

‘’ İsa (a.s.) hakikati ve ruhu, Allah’ü Teâlâ’nın ZAT isimlerinden EL AHAD (tek) nurundandır. Çünkü babasız dünyaya gelmiştir. Bu isim, Allah’ın BİR’liğine işaret etmektedir.

Hazreti İsa (a.s.) aklı ve kalbi, hak Teâlâ’nın sıfat isimlerinden ikisinin VAHİD ve HABİR nurundandır. VAHİD olmasının sebebi gerek ruhani, gerek cismani âlemde TEK’liğinden ötürüdür. HABİR olduğu da, açık ve gizli ilimlerde bilgiç, âlim olması sebebiyledir. Nitekim Allah’ü Teâlâ Hazretleri Maide suresi (110)cu ayette mealen şöyle buyurmaktadır:

‘’ Hani sana yazı yazmayı, hikmeti, Tevrat ve İncil’i öğretmiştim’’

Burada zikredilen Tevrat’tan murat ZAHİR ilmidir. İncil’den murat ise BATIN ilmidir.

Hazreti İsa (a.s.) nefsi, Hak Teâlâ’nın fiil isimlerinin MUHYİ (hayat veren),MÜMİYT (öldüren) ve HALIK (yaratan) gibi üçünün nurundandır. Muhyiliğe mazhar olduğu Allah’ın izni ile ölüleri diriltmesindendir. Mümiyt olması, birçok kâfirleri öldürmesindendir. Halık olması da çamurdan bir kuş yapıp ona üflemiş yine Allah’ın izni ile canlanmış ve havaya uçmuştu’’

KENAN: Ve benim bulup getirdiğim taşın çamuru, bu kuşun çamurundan arta kalan kısmıydı. İyi ama MUHYİ isminin manasının bir taştan tecelli ederek, ölmüş bir bedene can vermesi mümkün mü?’’

PROFESÖR: Ölmüş gönüllerin, kesilmiş bir kamıştan yani Ney’den çıkan ses ile dirilmesi mümkün oluyor da, ölmüş bir bedenin Hazreti İsa(a.s.) elinin ve NEFESİNİN değdiği çamurdan dirilmesi niye mümkün olmasın? Kamıştan çıkan ses, İnsanın NEFESİDİR. Bu çamura ise Hazreti İsa (a.s.) NEFESİ değmiştir.

Varlık işiterek can bulmuştur. Yaratılış SES ile olduğu gibi Kıyamet dahi SES iledir. SES ise NEFESTEN hâsıl olmuştur. Ayni zamanda İsa peygambere ‘’RUH’ denmektedir ki ruhun sırrı, İsa peygamberle maddi âlemde zuhur etmiştir. RUH her neye nüfuz ederse, nüfuz ettiği şeye hayat verir. Kuştan arta kalan bu çamura ise İsa (a.s.) NEFESİ ile RUH nüfuz etmiştir.

KENAN: Hocam; Urfa yöresinde Hazreti İsa olarak teşhir edecekleri erkek çocuğun sıra dışı güçleri var. Taşı bulduğumuz akşam, havada asılı duran görüntülerinden belli oluyor zaten. Ama ayni güçlere sahip birde kız çocuğu var. Kızı ne olarak tanıtacaklar ki? Veya Hazreti İsa gerçekten enkarne olup, yeniden mi dünyaya gelecek?’’

 PROFESÖR: Kız çocuğunu, Meryem anne olarak teşhir edecekler. Hıristiyanlık içerisinde Hazreti Meryem’in de göğe çekildiğine ve ahir zamanda ineceğine inananlar var. Hazreti İsa (a.s.) tekrar dünyaya gelmesi meselesini ise şöyle açıklayayım:

 Kâbe’ye kuş bakışı olarak seyrettiğimizi farz edelim. Kâbe sabit olarak durmakta, çevresini tavaf eden insan kalabalıkları, içten dışa doğru genişleyen bir halka oluşturmaktadırlar. En iç halkadaki tavaf edenlerin dönüş süreci ile en dış halkadakilerin dönüş süreci ayni değildir. İçten dışa doğru bütün halkaların dönüş zamanı, artarak birbirinden farklıdır. Tabi bizim dışımızda Kâbe’yi tavaf eden farklı boyutların sakinleri de bulunmaktadır.’’

 KENAN: Farklı boyutların sakinleri mi ?’’

  PROFESÖR: Varlıklar, Ruh, Nur, Enerji, Kuant, Atom, Molekül ve Madde olarak farklı yapılardan yaratılmıştır. İnsanlar bu sıralamadaki molekül boyutundan yaratılmıştır. Bizim dışımızda Atom, Kuant, Enerji, Nur ve Ruh boyutunun canlı ve irade sahibi varlıkları vardır.’’

 KENAN: İnsan bedeninin molekülden ama toprağın molekülünden yaratıldığını, Hasan Hoca’da söylemişti.’’

 PROFESÖR:  Muhterem doğru söylemiş.  Sıralamaya bakarsak molekül (5)ci sırada yer almaktadır. Beş vakit namaz gibi (!)

 DR. ÖMER: Kerim bey; Ruh’u da sayarsak sıralamaya göre (6) eder ama’’

 PROFESÖR: Hayır sıralamaya Ruh’u katamazsınız. İnsanın Öz’ü zaten ruhtur ve biz beşerin bildiği kadarı ile yaratılışın başlangıcıdır. Hakkında ise müspet bir bilgiye henüz sahip değiliz. Sıralamaya Nur boyutundan başlarsak Kuant ve Atom’dan sonra Molekül beşinci sırada yer almaktadır.’’

 DR. ÖMER: Bu sıralamaya göre insanoğlu, Atom ve Kuant boyutunun bilgisine ulaşmış bulunmaktadır. Şimdi sırada Enerji ve Nur boyutunun keşfedilmesi ve sırrına erişilmesi kaldı o zaman?’’

 PROFESÖR: Aslında insanoğlu, yaratılış olarak maddeden moleküle, molekülden atoma, atomdan Kuantlara, Kuantlardan enerjiye, enerjiden nura ve nurdan da ruh’a dönüşebilme yeteneğini özünde barındırdığı için zaten bütün bunların bilgisine sahiptir. Mesele bu bilginin Fen ilmi ile açığa çıkması yani zahir olmasıdır.’’

 KENAN: Hocam; Kâbe örneğini veriyordunuz’’

 PROFESÖR: Ne diyorduk? Kâbe gibi ARŞ-I ALA’NIN çevresinde, zerrelerden gezegenlere, enerji taneciklerinden galaksilere kadar, az önce saydığımız bütün boyutların canlı cansız bütün varlıkları yani her şey, çok hassas dengelerle, ilahi ilim ve irade ile dönmektedir. Atomun yapısında dahi bu böyledir. Tabi her boyutun, her tabakanın dönüş hızı, Kâbe’nin etrafındaki halkaların dönüş hızları gibi farklıdır.

 Yüksek tabakalarda yani Ulvi katlarda, bir günün bizim bin(1000) yılımıza eşit olması, o tabakalarda zamanın dünyamızdan (365) bin kere daha yavaş döndüğünü gösterir. Değerli bir hocamızın ifade ettiği üzere Hazreti İsa(a.s)  iki bin yıl süren, göğe çekilme hadisesi, çekildiği gök katına göre iki gün etmektedir.’’

 KENAN; Hocam iyi ama bir insanın bu dünyadan farklı bir mekân ve zaman kavramının olduğu yere gitmiş olması, vücut kimyasını ve hücrelerin bu dünyanın zaman döngüsüne göre işleyen yaşam saatini etkilemesi mümkün mü ?’’

PROFESÖR: Yasin Suresinin (68) ayetinde Cenabı Allah, mealen şöyle buyurmaktadır:

 ‘’Biz kimin ömrünü uzatıyorsak, yaratılışta onu tersine de çeviriyoruz.’’

Hazreti İsa (a.s) ömrü, ahir zamana kadar uzatılmıştır. Durum böyle olunca az önce saydığımız sıralamaya göre molekül boyutundan başlayarak geriye doğru başka bir boyutun bedenine bürünmüştür. Ahir zaman geldiğinde ise tekrar yoğunlaşarak eski bedenine bürünecektir. Tabi en doğrusunu Cenabı Allah bilir.’’

KENAN: Elissa’ya yazık oldu, koruyamadım kızı. Hala gözümün önünden gitmiyor gözlerindeki son bakışı’’

PROFESÖR: Aslında seni Elissa ile görüştürebiliriz Kenan’’

KENAN: Nasıl yani?’’

PROFESÖR: Elissa’nın bedeni muhafaza altına alındığı için, onun açısından henüz berzah âlemi başlamadı. Şu anda bedeninin bulunduğu boyutta ama enerji bedeni ile bulunmaktadır.’’

KENAN: Yani diğer tarafa geçemediği için hala bu dünyada mı dolanmakta?’’

PROFESÖR: Diğer tarafa geçemeyen sadece Elissa değil ki? Ani ölümle vefat eden insanların yaşadıkları şok, ayni bu bedendeymişçesine devam ettiği için birçok kişi bu boyutta, bir müddet başıboş gezmektedir. ‘’

DR: ÖMER: Mezarın başındaki imamın telkin vermesi, kişiye öldüğünü duyurmak ve berzah sürecini başlatmak içindir.’’

KENAN: Başıboş gezen ruhlar mı?’’

PROFESÖR: (17) Ağustos, İstanbul depreminden sonra öldüğünün farkında olmayan yani ölüm anından önceki felaketin şoku üzerlerinde devam eden birçok kişi, hala aile bireylerini, çoluk-çocuğunu kurtarma telaşı içinde iken farkında olmadan yoğunlaşarak, görünür hale gelmişlerdir.

Depremzedelerin çoğu ve kurtarma ekiplerinin anlattıkları kadarı ile bir görünen, bir kaybolan insanlara rastlamışlar. Bu konuda Rusya ve İsrail’den gelen bir ekip, depremzede ve kurtarma ekipleri ile görüşerek ayrıntılı bir rapor hazırlamışlar. Düşen helikopterdeki Profesör Ahmet Bey, bu ekibin mihmandarlığını yapmıştı’’

KENAN: Hani şu Özal döneminde bir mağarada bulunan İNCİL kopyasını tekrar gözden geçirmekte olan SÜRYANİCE ve Sümer tarihi uzmanı Profesör mü?’’

PROFESÖR: Zaten özellikle onu istemeleri kendisinin SÜRYANİCE ve Sümer tarihi uzmanı olması sebebiyledir.’’

KENAN: İyi ama insanların gördüğü hayalet hikâyeleri ile Süryanice ve Sümer tarihinin ne ilgisi var ki ?’’

PROFESÖR: Onlar bir kere hayalet değil. Öldüğünün farkında olmayan, yaşadığı şokun etkisi ile yoğunlaşıp görünür hale gelen ama yine farkında olmadan görünür olmaktan çıkan insanlar. Süryanice ise ruhların ve meleklerin dilidir evlat. Bu görünenlerin ölü olması sebebi ile sarf ettikleri sözlerin, ruhların dili yani Süryanice olması ihtimali üzerine çağırmışlar. Ayrıca Sümerler, Melekler konusunda çok sıra dışı bilgilere sahiptiler. Ve Meleklerinde Süryanice konuştuğunu farz edersek, AHMED beyi çağırmaları gayet normal’’

 KENAN: Hocam bir dakika durun, kafam karıştı. Teker teker soruyorum. Sümerlerin, Meleklerle görüştüğünü iddia ediyorsunuz herhalde? Önce bunu bir izah edin lütfen’’

 PROFESÖR: Evlat; yeryüzündeki varlıklar denilince, madenler, bitkiler, hayvanlar ve insanlar gibi çok çeşitli yaratılış ve yetenekteki milyonlarca varlık anlaşılıyorsa, meleklerin ve ruhanilerin de milyonlarca farklı özellik ve biçimde olan çeşitleri vardır. Âlem içre âlemler, Zat’ı Mutlak’ın (kayıtsız Zat’ın) esma ve sıfatlarının, her boyutun farklı varlıkları tarafından, algılama kapasitelerince görünür yerlerinin yoğunlaşıp, vücuda gelmesi yani surete bürünmesidir. Ama her boyutun varlığı, kendi boyutuna göre bu yoğunlaşmayı algılar ve anlar. Bize somut olan başka bir varlığa göre soyut olabilir. Nitekim iç içe yaşadığımız halde berzah âlemi, nasıl bize soyut ise, berzahtaki varlıklara göre bizler ve beş duyumuza hitap eden oluşlarda soyut hükmündedir.Âlem içre âlemler, Zat’ı Mutlak’ın (kayıtsız zat’ın) esma ve sıfatlarının, her boyutun farklı varlıkları tarafından, algılama kapasitesince görünür yerlerinin yoğunlaşıp, vücuda gelmesi yani surete bürünmesidir.

 Her boyutun varlığı, kendi boyutuna göre bu yoğunlaşmayı algılar ve anlar. Bize somut olan başka bir varlığa göre soyut olabilir. Nitekim iç içe yaşadığımız berzah âlemi, nasıl bize göre soyut ise berzahtaki varlıklara göre bizler ve beş duyumuza hitap eden oluşlarda soyut hükmündedir. Ayrıca Bu çeşitlilik içinde Melek-İnsan ve Cin-İnsan gibi türlerde mevcuttur’’

 KENAN: Melek-İnsan ve Cin-İnsan türleri mi?

 DR. ÖMER: HARUT ve MARUT, Melek-insan türündendiler. ‘’Ey Rabbimiz, biz insan olsaydık sana asi olmazdık’’ demişler ve Hak Teâlâ hazretleri onları imtihan için insan olarak BABİL şehrine indirmiştir. Ayni bizim gibi molekül bir beden yapısına bürünmüşler ve bu arz’ın şartlarına tabi olmuşlardır. Tabi daha önce bulundukları arz’ın ve boyutun şartları farklı olduğu gibi oranın ilmi de farklıydı. Geldikleri yere ait olan ilim, bu dünya şartlarına ve insanların deney imleyeceği imtihana göre kurulmuş düzene uygun değildi, yani yasaktı. Dengeler çok hassas TAKDİR edilmiştir.

 KENAN: Şimdi taşlar yerine oturmaya başladı. Hasan Hoca’nın anlattıklarını daha yeni yeni idrak etmeye ve inanmaya başlıyorum’’

 DR: ÖMER: Ne anlattı muhterem bu konuda?’’

KENAN: İnsanın asıl varlığının, bilinç yapı olduğunu, cisimler âleminden olan gezegenlerde de yarı şeffaf beden yapısına sahip bilinçler mevcut olduğunu söyledi. Dediğine göre; Âdem nesli, cennet vadisinde yaratıldığı an’dan itibaren sürekli yenilenerek, şeffaf bedeni daha da şeffaf hale geliyordu. Ne zaman ki ölümsüzlüğün sırrına merak sarıp, cennet vadisinden indirildi, kademe kademe yoğunlaşarak bu hayvan postuna büründü. Ancak, bu iniş ve sürgün tek bir seferde olmadı. Şeffaf bedeni ile sürgün edildiği başka şeffaf arz’lar vardı. Şeffaf beden daha da yoğunlaşarak yarı şeffaf hale geldi ve başka arz’lara sürgün edildi. Yoğunlaşmanın son haddi yani et ve kemik bir bedene bürünmek ’’aşağıların en aşağısı’’ olarak tarif edilmektedir.

Bu dünya dışında bu beden formunun bir üstü olan yarı şeffaf beden yapısına sahip Âdem’ler mevcutmuş. Yaratılan ilk Âdemin, tek olarak yaratılmadığı, her birinin kademe kademe farklı arzlara sürgün edildiği, her arz’ın fizik yapısı, zaman algısı ve şartları değişik olduğundan büründükleri fizik beden farklı, düşüş ve tekâmüllerindeki zaman algısı farklı olduğunu da söyledi.

İşte bu Âdem’ler yani bilinçlerin, dünya üzerinde yaşayan biz insanlara müdahale ettiği dönemler olmuş. Ancak bu müdahale, müdahale edenlerin durumuna göre, negatif ya da pozitif yönde olmaktaymış’’

PROFESÖR: Ayni Sümerlere yapılan müdahale gibi… Maşaallah! Muhteremi yakından tanımak isterdim doğrusu’’

KENAN: Kıyı köyün altındaki altın şehrin hikâyesini duymuşsunuzdur? Dediğine göre bizden önceki altıncı hissi kuvvetli olan yani beş duyusu değil, altı duyusu da faal olan bir ırk’a, nesle kadar uzanmaktaymış’’

PROFESÖR: Zaten o bölgede ve İğne ada civarında sıklıkla UFO görüntüleri alınmaktadır. Az kaldı birçok gerçek artık su yüzüne çıkacak İnşaallah’’

Bülent Gökçen

İSA’NIN SIRRI BÖLÜM (6)

 Odada kısa bir süre sessizlik olduktan sonra Başbakan’ın gözü, masa üzerinde duran taş’a ilişti. Genç adamı ilk defa görüyordu. Başbakan sormadan, başkan hemen durumu kısaca özetlemiş ve Kenan’ı tanıtmıştı.

  PROFESÖR: Sayın Başbakanım; helikopterin düştüğü ya da düşürüldüğü yer yine yüksek bir dağ efendim. Dikkat ederseniz her iki helikopterin düştüğü civarda Denizli ilimizdeki ‘’HONAZ’’ dağında da  olduğu gibi ayni şekilde Amerikan radar üssü bulunmaktadır.’’

  BAŞKAN: Denizli ilinde üs, resmi olarak diğer ikisi gayri resmi olarak bulunmaktadır Kerim bey.’’

  BAŞBAKAN: Buraların anlaşması (1947) yılında yapılmış, bunu sizde biliyorsunuz. Hükümetimizin bu anlaşma süresi bitene kadar yapabileceği pek fazla bir şey yok. Bu arada Kahraman Maraş bölgesinin raporları geldi mi?’’

  BAŞKAN: Geldi efendim’’

  BAŞBAKAN: Durum nedir?’’

  BAŞKAN: Bölgede yoğun enerji artışı tespit edilmiş. Son (30) yıldır ülke genelinde yapılan ölçümlere göre çok yüksek bir seviye efendim’’

  BAŞBAKAN: Son (30) yıldır derken daha önce bu şekilde yoğun enerji artışı yaşanmış mı ?’’

  BAŞKAN: Evet efendim; en son (1970) yılında Denizli ilinde böyle bir enerji artışı olmuş’’

  PROFESÖR: Sayın başkanım; bu enerji artışlarının normalde her yüz ya da bin yılda, bir defa olacak şekilde olması gerekmiyor mu?’’

  BAŞKAN: Evet Kerim Bey; Eldeki verilere göre, Ortadoğu ve şu anki Türkiye toprakları üzerinde son yüzyıldır, bu şekilde dengesiz enerji artışları gerçekleşmektedir. Bu toprakların işgal edilmesi ve bir kurtuluş savaşı vermemize neden olan da bu enerji artışı zaten.’’

  PROFESÖR: Normalde bu tür enerji artışları, yüz ya da bin yılda bir gerçekleşmeydi. Bunun son yüzyıl içinde bu kadar sıklıkla tekrarlanması, galaksi düzeyinde bir şeylerin olduğunu gösterir.’’

  BAŞBAKAN: Konuyu biraz daha açarmısınız Kerim Bey?’’

  PROFESÖR: Efendim; dünyamızın dâhil olduğu Güneş sistemi ile birlikte Samanyolu galaksisi içinde belli bir hareketi ve yörüngesi var. Tabi ayni galaksi içinde başka sistemlerin ve gezegenlerinde belli bir hareketi ve yörüngesi var. Bugüne kadar yüz ya da bin yıllık zaman döngüsü içinde dünyamız, diğer sistemlere yaklaşmakta ve o sistemlerin enerji alanları ile etkileşim ve iletişime girmekteydi.

    Bu dönemler büyük peygamberlerin, evliyaların geldiği, ilim ve bilim alanında büyük sıçramalar yaşandığı dönemlerdir. Bu dönemlerde insanlığa ışık tutacak büyük önderler yetişmiş ve yüksek medeniyetler açığa çıkmıştır.’’

  BAŞKAN: Ortadoğu ve Türkiye toprakları üzerinde son yüzyıldır oynanan, kanlı ve vahşi bir şekilde, fiili işgale dönüşen saldırıların sebebi şimdi anlaşılıyor.’’

  BAŞBAKAN: Demek ki; kurtuluş savaşı verdiğimiz dönemler, aslında büyük insanların yetişeceği ve Türklerden çok yüksek bir medeniyetin ortaya çıkacağı dönemlerdi?’’

  PROFESÖR: Evet efendim; verdiğimiz mücadelede bu yüksek medeniyeti kuracak olan insanlar ya da anne ve babaları kaybedilmiş, binlerce insanımız savaşlarda şehit edilmiş ve beklenen medeniyetin ertelenmesi sağlanmıştır’’

  BAŞBAKAN: Ertelenmesi sağlanmıştır derken!’’

  PROFESÖR: Eldeki veriler efendim; son yüzyılda sürekli bu bölgede enerji artışları gözlemlenmektedir. Beklenen büyük insan ve insanların, buradan çıkacağı ve insanlığın görüp görebileceği yüksek bir medeniyetin de buradan çıkacağı kaçınılmazdır. Büyük kargaşalar çıkararak bir şekilde bunun ertelenmesini amaçlıyorlar ve şu ana kadar başardılar da. Bu süre içinde bölgeye hâkim olmak, büyük miktarlarda toprak alımı yapmak ve süreci kendi kontrolleri altında tutmak istiyorlar. Kürtler üzerinden oynanan ve pkk terör örgütü ile sürdürülen hain oyun bu sürecin geciktirilmesinin yöntemlerinden biri sadece…

  KENAN; Müsaadenizle bir şey söylemek istiyorum’’

  BAŞBAKAN; Buyur delikanlı’’

  KENAN: Bu anlattıklarınız, Hazreti Musa (a.s.) doğacağını, kendi hâkimiyetini yıkıp, israiloğullarının başına geçip, esaretten kurtaracağının bilgisine sahip olan firavunun, doğan bütün erkek çocukları öldürtmesine benziyor efendim’’

  BAŞBAKAN: Yeni bir Musa’nın gelmesi mi söz konusu o zaman?

  KENAN: Hazreti Muhammed(s.a.v.) efendimiz zamanından beri (1400) yıldır beklenen Mehdi, yeni bir Musa olamaz mı?’’

  BAŞBAKAN: İlginç !’’

  KENAN: Konuşmaların başında Profesör Kerim bey, bu odadaki insanların kırklar örgütünden olduğunu ifade etti ve (1950) yılındaki değerli bir üyesinin sözlerini aktardı. Sanırım sizler beni deniyorsunuz efendim. Bu sürecin Hazreti Musa (a.s.) kıssasındaki sürece benzediği çok aşikâr. Ayrıca Hazreti Musa(a.s.) (40) kişiden oluşan özel bir ordusu vardı. Kerim bey ile olan sohbetlerimizden bütün bunları hatırlıyorum’’

  BAŞKAN: Delikanlı; aramıza hoş geldin. Kırklar örgütüne katılacak olanlar özenle seçilir ve bir üstadın himayesinde, fark ettirmeden yetiştirilir. Ne zamanki hazır olur ve durumun farkına varır, kırklar meclisinde yerini alır. Tekrar aramıza hoş geldin. Profesör Kerim Bey, seni çok kısa zamanda hazırlayıp, yetiştirmiş Maşaallah’’

  KENAN: Şu masanın üzerinde duran taş, bu taşı çıkaracağımız akşam, havada ve boşlukta, bir kız ile bir erkek çocuğun bakışları ile karşı karşıya kaldık. Az önce Mayıs (2000) yılında doğumları gerçekleşen, sıra dışı iki çocuktan bahsettiniz. Evrensel boyutta gerçekleşen kozmik olayların, kişiler ve toplumlar üzerinde büyük değişimlere sebep olduğu aşikâr. Büyük yükselişler yaşandığı gibi büyük yıkımlarda yaşanabilmektedir .(17) Ağustos depreminin öncesinde dünyanın manyetik kutuplarında bir değişim olduğu da gözlemlenmişti. İstanbul’da özellikle de alt geçit projesinin olduğu bölgede, Kâbe’nin altından geçen pozitif ley hatları gibi bir hattın varlığı tespit edilmişti. İstanbul’da gerçekleşen büyük depremden bir yıl sonra sıra dışı bu iki çocuğun doğumları gerçekleşiyor. Sanki satranç oyununa benziyor. Birileri gerçekleşecek hamleyi biliyor veya tahmin ediyor akabinde kendi hamlesini yapıyor. Bu çok büyük bir oyun efendim.’’

  PROFESÖR: Evrende yalnız değiliz delikanlı. Bedende bir hücre neyse galakside ki bir Güneş sistemi ayni şeydir. Hepimizin Öz’ü, bir atomun şuuru veya galaktik bilinçle aynidir. Bizim altımızda, yani maddeden hücreye, hücreden atoma doğru giden boyutta çeşitli varlıklar mevcut olduğu gibi bizim içinde adeta bir hücre gibi kaldığımız sayısız çeşitli varlıklar vardır. Oyun tahminimizden de büyük’’

  KENAN: Acaba sizler, bütün bu olanların içinde gelmesi beklenen Musa’nın bilgilerine vakıf mısınız?’’

  PROFESÖR: Beklenen şahsın İstanbul sınırları içinde olduğunu biliyoruz ama aramızda henüz kendisini zahiren tanıyanımız yok. Kahraman Maraş’ta helikopteri düşürülen kardeşimiz dışında, onunla görüşen olmadı’’

  BAŞBAKAN: Ben, bakanlarım ile acilen toplantı yapmaya gidiyorum. Şu taşı, aşağıdaki laboratuarda hemen incelemeye alın ve beni de bu konuda bilgilendirmeyi ihmal etmeyin’’

     Başbakan, geldiği kapıdan tekrar odayı terk etmişti. Profesör Kerim Bey, bu taşın haricinde elinde herhangi başka veri olup olmadığını sorduğunda Kenan, Hasan hocanın verdiği kâğıdı çıkarıp, masanın üzerine serdi. Kâğıdın üzerinde bir haç resmi ve resmin ortasında sekiz köşeli yıldız simgesi vardı. Profesör Kerim Bey bu resmin manasını, dinler tarihi bilgisine dayanarak kısaca açıkladı.

   PROFESÖR: Bildiğimiz gibi beden (4) unsurdan oluştuğu için bir manada  (4) kolu olan haç işaretine benzer. Ayni bu sekiz köşeli yıldızın, haçın ortasında olması gibi RUH, beden haçına çakılmıştır. Bir manada haça yani çarmıha gerilen ruh olmaktadır. İslam tasavvufunda mutmainne makamı denilen makamda, ruh-beden çarmıhından kurtularak, sayılan diğer (3) mertebede göğe yükselir. Buradaki göğe yükselme, ruh tekâmülü manasındadır.’’

  KENAN: Hocam; buradaki sekiz köşeli yıldızın, birçok manaya geldiğini de biliyorsunuz. Sekiz köşeli yıldız ayni zamanda kayıp ırkın simgesi olduğu gibi sekiz köşesi, Cennet’in sekiz kapısına da işaret eder denmektedir. Eğer bu son manası ile ele alacak olursak, insanın yaratılışı, kutsal metinlerde de ifade edildiği üzere Cennet denilen bir yerdedir.’’

  DR. ÖMER: O zaman cennet kavramını masaya yatırmak gerekiyor değil mi, yanılıyor muyum?’’

  PROFESÖR: Hayır yanılmıyorsunuz Ömer Bey, aksine meselenin en can alıcı noktasına parmak basmış bulunuyorsunuz. Mesela Kâbe’deki Hacerül Esved taşının, Cennet’ten bir Cuma günü, yeryüzüne düştüğü söyleniyor. Eğer düz mantıkla gidersek Hacerül Esved taşı, eni-boyu-ağırlığı ve rengi olan bir madde. Elle dokunabiliyor, Gözle görebiliyoruz. Bilimsel olarak ele aldığımızda ise bir göktaşı olduğunu söyleyebiliriz.’’

  DR. ÖMER: Renginin siyah olması, daha sonra geçirdiği bir süreç bildiğimiz kadarıyla’’

  PROFESÖR: Başka bir sistemden gelen ve farklı bir element yapısına sahip olan bir cismin, manyetik alanı da, dünyadaki elementlerin manyetik alanından farklı olacaktır haliyle. Bu farklılığın yanı sıra, karşı karşıya kaldığı Güneş ışınları, geldiği sistemin Güneşinin radyasyon düzeyinden farklı olması sebebiyle, taşın yapısında bir değişim olması gayet normal, en azından renk konusunda.’’

  KENAN: Okulda öğrendiğimiz kadarıyla cisimlerin rengi, Güneş ışığının bir kısmını yansıtması ve bir kısmını tutmasından kaynaklanmaktadır.  Hacerül Esved taşı da kendi Güneş sisteminden farklı bir Güneş sisteminde bulunduğu için, yansıttığı ve tuttuğu ışınlarda farklı olmaktadır. Ayrıca İngiliz bilim adamlarının açıklamasına göre Kâbe’de muazzam bir enerji alanı bulunmakta ve Hacerül Esved taşı, kendisini ziyaret eden hacıların, tüm negatif enerjisini çekmekteymiş’’

  BAŞKAN: Cennet kavramı burada hayali ve soyut olmaktan çıkıyor (5) duyu ile algılanabilen somut bir gerçeklik kazanıyor o zaman’’

  PROFESÖR: Sayın başkanım; Cennet’in sekiz kapısı olmasının bir manası da burada önem kazanıyor kanaatimce ‘’

  BAŞKAN: Nasıl yani?’’

  PROFESÖR: Bizim şu an, somut bir gerçeklikle anladığımız ve algıladığımız Cennet, Sekiz kapısından biri sadece. Cennet dediğimiz yer, hem Âdem’in yaratılış yeri hemde ölüm sonrası mükâfat yeri…’’

     O sırada Pensilvanya Genetik Araştırmalar laboratuarında:

     Türkiye’den gelen haberlere göre taşın izini kaybetmişlerdi. Özel kuvvetler binası, manyetik olarak son derece özenle korunuyordu. Sıra dışı iki çocuğun beyin dalgaları dahi,bu noktada aciz kalıyordu. Çocukların üzerinde sıra dışı deneyler yapılmaktaydı. Çocukların DNA yapıları farklı olduğundan hastaları iyileştirebilme, kemik kırıklarını onarabilme ve hayvanlar ile konuşabilme özelliklerine sahiptiler. Erkek olan çocuğu, Urfa yöresinde ‘’İSA’NIN DÖNÜŞÜ’’ olarak teşhir etmeden önce, ölülerin bir müddet diriltilmesi meselesini de halletmeleri gerekiyordu. Gerçi bir düzine bilim adamı, bu konu üzerinde yoğun bir şekilde çalışmaktaydılar. Ancak vakit dar olduğu için peşinde oldukları taşa hemen ulaşmaları gerekiyordu.

    ‘’KARA KİTAP’TA’’ yazdığına göre bu taş sayesinde ilk dirilecek olan bir bayandı. Öldürülen Elissa’nın durumu, kitapta yazan kadının tarifine aynen uyuyordu. Elissa, müthiş bir yöntemle Türkiye’den çıkarılmış ve Güney Amerika’daki tapınağın olduğu yere getirilmişti.

    Tapınağın altı, muhteşem bir laboratuardı. Kristal ve içi bir çeşit sıvıyla dolu olan tabutların içinde bulunan cesetler, hiç bozulmadan muhafaza olmuş ve yüzyıllardır uyanmayı bekliyorlardı. (2012) yılında büyük uyanışın gerçekleşmesi gerekiyordu. Bunun için taşın sırrına, mutlaka ihtiyaçları vardı.

    Elissa’yı buraya indirmişler ve kristal tabut içinde hemen muhafaza altına almışlardı. Aldebaran’ın iki tane gezegenin de farklı tarzlardaki yaşamlar, ayrılarak başka dünyalara göç etmişler ve bir kısmı bizim dünyamıza gelmişti. Bu laboratuarda yatan cesetler, gelen bu yabancılara aitti. Elissa’nın kaderi, bu yabancıların dünyamıza getirdikleri yasak bilgilerin olduğu ‘’Kara Kitapta’’ yüzyıllar önce yazılmıştı.

    Ölümsüzlüğün sırrına ulaşmak arzusu, sadece dünya üzerinde yaşayan insan ırkının değil evrensel düzeyde arzulanan bir sırdı. Sırrın büyüklüğü, onu ele geçirmek için yapılabilecek akıl almaz şeylerin de büyük olmasını gerektiriyordu. Binlerce insanın kanı dökülmüş ve akıl almaz vahşetler yaşanmıştı. ‘’Kara Kitabın’’ bilgisine sahip olanların ve ya bu bilgiye ulaşmaya çalışanların yapamayacağı vahşet yoktu.

    Bu kitaptaki bilgiyle yüzyıllar öncesinden ‘’ATLAYICI’’ adını verdikleri bir takım insanlar yetiştirmişler,  tayyı mekânı yapabilmişlerdi. Bilim alanında aldıkları mesafenin temeli bu sıra dışı bilgi kaynağına dayanmaktaydı. Bilim; atom altı âlemde, hızlar ışık hızına yakın, yani saniyede (300) bin kilometre olduğunu ve bu hızla bir saniye içersinde dünyayı üç defa turlayabileceğimizi söylüyordu. İnsanlığa açıklanmadan önce bu olayın sırrı, bu kitapta zaten yazmaktaydı. Fizik vücudumuzun ikizi olan enerji bedenimizin elektronları devir(zikir) sayısı, fizik bedenimizin elektronlarının devir sayısın(zikrinin) yarısı kadardı. Her iki bedenin elektronlarının devir sayısı eşitlendiğinde, uyku denilen durum gerçekleşiyordu. Enerji bedenin elektronlarının devir sayısı, fizik bedenin elektronlarının devir sayısını geçtiği an, tayyı mekân gerçekleşiyordu.

    Ben dediğimiz nefsimizin bineği, bu olay sonucunda enerji beden olduğundan ve enerji beden, kendisine ait olmayan bir âlemde, fizik beden gibi bir takım kayıtlara tabi olmadığından, nefsimiz akıl almaz kabiliyetler kazanmaktaydı. Bilincin, fizik bedenden enerji bedene atlama yapmasından dolayı bu kişilere ‘’ATLAYICI’’ deniyordu. İşte bu atlayıcılar, Kahraman Maraş bölgesindeki helikopter kazasında kullanılmışlardı. Bu kitap,yeryüzüne gelmiş en korkunç büyü ilmini ve saf kötülüğün hazinesini içermekteydi..

Bülent Gökçen

İnsanoğlunun, kendisi ile Rabbi ile ve diğer insanlar ile olan (3) çeşit münasebeti ve ilişkisi vardır. Büyük bir çoğunluk, kendisi ve Rabbi ile olan münasebetinden ziyade diğer insanlar ile olan ilişkilere ağırlık verirler ve bu doğrultuda değer yargıları oluştururlar.

    Bu bakış açısına göre oluşan değer yargıları ile bir kişinin yükselmiş olduğuna veya yükseltildiği yerden, alçaltıldığına hükmederler. Tamamen kendi zan’larında meydana gelen değişimi, sevdikleri ya da yerdikleri insan ve insanların üzerine bir şablon gibi oturturlar.

    Elbette ki dünya hayatı, CELAL ve CEMAL sıfatları arasında bir denizin dalgalanması gibi dalgalanmakta, iniş ve çıkışlar yaşanmaktadır. Bu toplumsal olduğu gibi bireysel manada da böyledir. Herkes farklı tabiat ve karakterde yaratıldığı için, herkesin zahirde ya da içsel dünyasında yönelimleri farklı olduğu için, iniş ve çıkış yaşanacak olan hususlar da farklı olmaktadır.

    Senin bakış açın ile bir kişi, makam ve mevki(maddi-manevi) terk eylemiş olabilir. Bu olaya Rabbin ile olan münasebetinden değil de insanlar ile olan münasebetinden dolayı oluşan değer yargıları ile bakarsan, hiçbir zaman Niyazi MISRİ hazretlerinin şu sözünü anlayamazsın:

     ‘’ Ey Niyazi! (Ben bir gizli hazine idim. Bilinmek ve sevilmek irade buyurdum da bu âlemleri yarattım) sırrını kendisinde bulur ise, O zat, Süleyman’ın tahtını veya Lokman’ın hikmetini ne yapsın?’’

     Buradaki âlemler ifadesi, cüzler halinde tek tek bütün âlemler olduğu gibi, bütün âlemlerin bir nokta gibi CEM edildiği, insan’da olabilir. Cenabı Allah’ın, gizli hazine olarak buyurduğu bu SIRRIN içinde, hem CELAL hemde CEMAL rüzgârlarının savurduğu nice manalar vardır. ‘’Bilinmek ve sevilmek’’ sözünde ‘’BİLİNMEK’’ önce gelmektedir.

    Karşındaki insanda meydan gelen her türlü değişim, Cenabı Allah’ın, gizli hazinesindeki sonsuz manaların seyredilmesi ve bilinmesi içindir. İşte bu husus bilindikten sonra gerçek manada SEVGİ ortaya çıkacaktır.

    Gerçek Allah dostları hiçbir zaman, insanların maddi ve manevi hallerindeki değişimleri, zahiri değer yargılarından oluşan şablon ile ölçmemişler, BİLİNMEK sözünün bir tecellisi olarak görmüşlerdir. Her tecelliyi O’ndan ve O’nun manalarının açığa çıkışı olarak göremediysen EYVALLAH diyemeyeceğin için, gerçek manada secde etmiş olmazsın.

     Süleymaniye camiinde, cemaatin kalabalık olduğu bir namaz vaktinde meczubun biri, caminin içine girerek, caminin giriş kapısın eşiğine, alnını (2) defa secde yapar gibi sertçe vurmuş ve ’’ adam gibi secde yapın lan’’ diyerek çekip gitmiştir. Meydan gelen bu olayın yorum ve manası, herkesin kendi iç dünyasına göre suret bulacaktır efendim.

     Abdülkerim CİYLİ Kuddise Sırruh’un bir sözünü burada zikretmek istiyorum:

     ‘’Cenab-ı Hallak-ı Cihan’ın bir kısım kulları vardır ki, marifeti ilahiye Salih yani anlamaya müsait olmadıklarından, onları Cenab- Hak Celle Celalühu sadece zahiri ibadet ve hizmetiyle meşgul eder.

    Yine Sultan’ül arifin Beyazıd-i Bestami buyuruyor ki: ‘’Emaneti kübrayı marifete (yüksek emaneti taşımaya) tahammülü olmayan zahidleri herkesin bildiği ibadetle meşgul eder. Diğer bir kısım kullar daha vardır ki, hizmet ve ibadetten ziyade marifeti ilahiyyeye Salih olduklarından, onları Hâkim-i Mutlak Hazretleri büyük emaneti yüklenmekle vazifeli eyler…’’

     Ruh’un bir çift gözü vardır, türlü türlü lisanı vardır. Ruh bir beden gözünden bakar âleme, bir de Beka gözünle bakar âlemin ötesinde ki sonsuzluğa. ÂLEM demek, beden gözü ile görülebilen demek, sonsuzluk ise görülebilenin ötesi demek. Arif sonsuzluğu Beka gözü ile seyir eyler ve misallerle,benzetmelerle anlatır..Alim,Arifin anlattığını Alem’de ki mevcut benzerleri ile örneklendirip, insanların idrakine sunar…Alime burada ilim lazımdır, bilim lazımdır…

Ama Arif olana bunları sessiz ve sözsüz anlatacağı CAN lazımdır..

Bülent Gökçen 

Mardin yöresindeki garip salgın, bizimkilerin göndermiş olduğu yılan kusmuğu numunesi, uluslar arası bir ekip tarafından incelenerek, kimyasal bileşimi çözülmüş, damardan enjekte edilerek direkt kana karışan serum şeklinde ilaç olarak geliştirilerek, salgın durdurulmuş ve hastalık tedavi edilmişti. Zorlu ve uzun bir süreçten sonra başarıya ulaşılmış, dünya kamuoyunda Profesör Ahmet beyin, beraberindeki asistanı olarak bilinen Yusuf’un ve Rose’nin isimleri ön plana çıkmıştı.

Dönemin sağlık bakanı tarafından bizzat nezaret edilerek, özel bir uçakla Ankara’ya getirilmişler, Başbakan ile görüştürülerek, Cumhurbaşkanlığı köşkünde, kendileri için hazırlanan, özel bir yemeğe davet edilmişlerdi.

Yemek esnasında, salgının çıkış sebepleri ve tedavi sürecindeki yaşananlar görüşülüp, konuşulduktan sonra Cumhurbaşkanı sözü değiştirerek, Yusuf’a dönmüş ve Filiz hocanın ‘’projesini’’ sormuştu. İlk etapta biraz şaşkınlığa uğrayan Yusuf, bir müddet sessiz kalınca, önüne bir dosya konularak, bakması istenmişti. Yusuf dosyanın kapağını açtığında devletin istihbarat servisinin amblemini görmüş ve kendileri hakkında, ayrıntılı bir rapor hazırlandığını anlamıştı. Söze başbakan devam ederek ‘’Filiz hocanın da istihbarat servisinde görevli biri’’ olduğunu ‘’ancak Dolmabahçe sarayında yapılan deneydeki elde edilen görüntülerin, şu an devletin çeşitli kademelerinde, istihbarat servisi içinde ve ekonomi dünyasında yuvalanmış olan masonları rahatsız ettiğinden, çalınarak Filiz hocanın öldürülmüş olduğunu’’ söyledi.

ROSE: Sayın başkanım; affınıza sığınarak bir şey sormak istiyorum.  Az önceki konuşmalara benimde şahit olmamdan dolayı çekinmediniz. Oysaki anladığım kadarı ile anlatmış olduğunuz konu, oldukça gizli ve devlet sırrı niteliğinde. Bunları benimde duymamdan çekinmeyişinizin özel bir sebebi var mı?’’

BAŞKAN: Rose Hanım; ayrıntıları daha sonra sizinle ilgili arkadaşlar görüşecekler. Bizim, sizin hakkınızda, salgından daha önce malumatımız vardı. Filiz hocanın görüştüğü Âdem Efendi, projenin gelecekte sizin tarafınızdan devam ettirileceğini, sizin önemli bir salgın sırasında, şahit olduklarınız olaylar yüzünden iman edip, İslam dairesine gireceğinizi ve bu proje ile insanlığın önünde yeni bir çığır açacak olan Müslüman bir bilim kadını olacağınızı haber vermiş.’’

YUSUF: Efendim; rahmetli Filiz hocamın evrakları ve deneyde kullanmış olduğu cihazları, halen elimizde mi ?’’

BAŞKAN: Maalesef; Filiz hocanın öldürülmesinin hemen öncesinde cihazla birlikte diğer dokümanlar, tahrip edilerek ortadan kaldırılmış ve çalınmış bulunmaktadır’’

ROSE: Bunları tahrip etmek yerine, almış olsalar daha çok işlerine yaramaz mıydı efendim?’’

BAŞKAN: Hayır yaramazdı Rose Hanım. Zaten projenin gelişme sürecinde, istihbarat servisi içindeki hainler bilgileri bir şekilde diğer tarafa aktarmışlar. Ancak ne bu bilgiler ne de cihaz, mavi kristal olmadan bir işe yaramazdı. Önemli olan kristali ele geçirmekti. Kristal her kimde bulunuyorsa, ondan başkasının bundan haberi olmadığı için başarılı olamadılar.’’

YUSUF: Sayın başkanım; şu an kristalin nerede ve kimde olduğu konusunda elinizde herhangi bir bilgi yok demek ki?’’

BAŞKAN: Bu konuyu, senin çözebileceğini düşünüyoruz delikanlı’’

AHMED: Efendim; kristal şu an bizim elimizde. Âdem efendi, Yusuf’u güneydoğu bölgesine gönderir iken beraberinde kristali de vererek, muhafaza etmesini istemiş’’

BAŞKAN Demek ki niyeti hem kristali korumak hemde sizleri, kader planında bir şekilde bir araya getirmekti.’’

ROSE: Sanırım bunda da gayet başarılı olmuş bulunmaktadır.’’

BAŞKAN: Delikanlı; şu kristalin hikâyesinden biraz bahseder misin?’’

YUSUF: Elbette efendim; yalnız ana konuya geçmeden önce Dolmabahçe sarayında yaptığımız deneyde, bizim çalışmalarımız ve bilgimiz dışında gelişen bir olay olmuştu. ‘’Zaman Kayması’’ denen bir frekans karışımı yaşadık. Ne bizim cihazların nede kristalin manyetik alanından kaynaklanmayan başka bir gelişme oldu. Dolmabahçe sarayının bulunduğu yer itibari ile ya da oralarda bulunan herhangi bir şey yüzünden büyük bir güç açığa çıktı ve birden fazla zaman, üç boyutlu olarak birbirine girdi. Malumunuz olduğu üzere büyük önderimizi, yeşil bir seccade üzerinde, huzuru kalp ile dua eder iken görüntülemiştik. Beraberinde merdivenlerden inmekte olan ve eski dönem kıyafetleri içinde birkaç bayanın görüntüleri ve yemek masasında kalabalık bir ziyafeti görüntüledik. Bir kaç sahne daha vardı ama silik ve dumanlı bir şekilde seçilebiliyorlardı.’’

ROSE: Ayni televizyon yayınlarının birbirine karışması gibi mi?’’

YUSUF: O şekilde de izah edebiliriz ama o kadar sahne içinde sanki bizi görüyormuşçasına kafasını çevirip, masmavi gözleri ile çok uzaklardan ama bir o kadar da yakından, çok yakından bakan biri vardı. Hatta o an bizi gördüğünü ve duyduğunu zan edip ‘’Paşam’’ diyerek selendik. Bizi duydu mu bilmiyoruz ama masmavi gözlerinden akan yaşlar ile son görebildiğimiz ‘’tatlı bir tebessümdü’’ Devamında tüm görüntüler kayboldu. Bu yaptığımız son deneydi zaten, ardından Filiz hocam da öldürüldü’’

Yusuf’un anlattığı son sahne Profesör Ahmed beyin, gözlerinin yaşarmasına sebep olmuştu. Dudaklarının arasından usulca ‘’ sizi duydu delikanlı, hem duydu hem duyurdu’’ sözleri döküldü. Masada bulunanlar profesörün bu sözleri ile birden bire kendilerine geldiler. Rose hanım konuyu anlamış olmaktan dolayı, onaylayan gözleri ile Profesör Ahmed beye, uzun bir bakış attı.

BAŞKAN: Bu mümkün mü Ahmed Bey?’’

AHMED: Efendim bu konuyu Rose Hanım anlatırsa daha uygun olur’’

ROSE: İnsanın beyin titreşimi belli bir seviyenin üzerine çıkarsa yani yüksek düzeyde titreşirse, insanların, hayvanların, elementlerin ve tüm Güneş sisteminin frekans düzeyi ile etkileşime ve iletişime girebilir. Dolayısı ile geçmiş ve gelecek boyutları kapsayacak şekilde algılama düzeyine geçilmiş olur. O anda huzuru kalp ile dua ettiğini ve gözlerinden yaşlar aktığını söylediniz. Muazzam bir konsantrasyon (yoğunlaşma) halini yakalamış birinden bahsediyorsunuz. Böyle bir hali yakalamak ise başlı başına ‘’özel’’ bir insan olduğunu gösterir. Sizin cihazlarınızın ve kristalin dışındaki adını koyamadığınız güç, işte o özel insanın, dua halinde yakalamış olduğu yoğunlaşma seviyesidir’’

Masada birkaç dakika süren bir sessizlik hâkim oldu. Birkaç dakikalığına herkes kendi iç âlemine çekilip, zaman olarak kısa ama bir o kadarda uzun bir muhasebede bulundu. Kimse anlamamıştı rahmetliyi hemde hiç kimse. Ne diyordu? ‘’Biz şahsi şerefimizden bile vazgeçtik bu dava için’’

Kuran’ı Kerim’i, Hazreti Rasulullah’ın (s.a.v.) sözlerini ve Tasavvuf ehlinin eserlerini anlamak için, meseleye ezberci ve taklitçi bir zihniyetle değil, İLİM ve FEN noktasında yaklaşılmalıydı. Atatürk’ün yaptığı en büyük değişimlerden biri de, bunu sağlamaya çalışmak oldu. Ne yazık ki; Kuran’ı anlama noktasında, kendini sabitlemiş olan ve çağın gerektirdiği şekilde kendini yenileyemeyen, bir takım zümrelerce yanlış anlaşıldı ve yanlış ANLATILDI.

Hakikat ehli bazen özden konuşur, bazen kabuktan

Dinleyenler sanır ki; konuşan, konuştuğu gruptan

Kimisi Âlim der, kimisi Arif

Hakikat ehlini anlatamaz, hiçbir tarif

YUSUF: Efendim; Âdem efendi, Demirköy ormanlarında bulunan bir mağaradan günümüze gelir iken beraberinde getirmiş olduğu bu kristali,  (16) yüzyıl içinde yine ayni mağaradan kendi zamanının (3) bin yıl öncesine giderek, tanıştığı bir dervişten almış, anlattığına göre.

İstanbul’daki büyük depremde vefat eden eşi Meryem Hanım ile birlikte girdikleri bu mağaradan geçtikleri farklı bir boyutta, derviş dedikleri biri tarafından yüzlerce kitabın bulunduğu bir yere götürülmüşler. Geçtikleri yolun kenarlarında lahit mezarlar ve yolun sonunda birbirine bakan iki yunus heykeli varmış. Yunus balığı heykellerinin altından geçince karşılarına çıkan ufak bir Mescidin içini aydınlatan ve tavanına asılmış olarak duran mavi bir kristal varmış. Dervişin ikram ettiği kırmızı renkli ekmek ve meyve suyunun ise bir benzeri olmadığını söylüyor Âdem Efendi.’’

BAŞKAN: Yunus balıklarının anlamı ne olabilir ki?’’

AHMED: En doğrusunu Cenabı Allah bilir ama besmeledeki ‘’RAHMAN VE RAHİM’’ olabilir efendim.’’

BAŞKAN: Onları karşılayan derviş kimmiş peki?’’

YUSUF: Dervişin söylediğine göre Âdem efendi ve henüz o vakitler evli olmadıkları Meryem hanım, dervişin soyundanmış. Âdem efendinin anlattığına göre derviş şöyle demiş:

‘’ Evlat; evvela şunu söyleyeyim ki; Sen, benim soyumdansın yani benim torunlarımdansın. Bu hanım kızımız da ayni şekilde benim soyumdan ve torunlarımdandır. Nasıl bir çekirdekten çıkan filiz, dal–budak sarıp, yüzlerce şubeye ayrılırsa insan nesli de ayni şekilde dal dal olup birbirinden ayrılır. Ama zamanla birbirinden ayrılan bu öz, torunların evlenmesi ile tekrar bir araya gelir. Bu arada bu özün, iki ayrı parçası, geçirdikleri bu zaman diliminde kazandıkları maddi ve manevi deneyim ve tecrübeleri de beraberinde taşıyarak birleşirler. Bu birleşme yüz yılda bir ve bin yılda bir gibi, değişik zamanlar neticesinde olur.

Benden ayrılan öz, üçbin yıl gibi bir zaman diliminden sonra sizde birleşecek inşallah. Eğer bu birleşmeden bir çocuk olursa, bu çocuk bütün bu süreçte elde edilen deneyim ve tecrübe birikimlerini kendinde bulur ve hatırlar. İşte bu çocuk, bulunduğu zamanın kutbudur…

ROSE: Peki bu anlatmış olduğunuz Âdem efendinin böyle bir çocuğu varmı ?’’

YUSUF: Ayni rahmetli Atatürk gibi sarışın ve mavi gözlü bir oğlu var Rose hanım’’

ROSE: Ey tanrım yani sizin sözünüzle Allah, Allah’’

YUSUF: Âdem efendi ilk başlarda geçtikleri ya da geçirildikleri yerin farklı bir boyut olduğunu anlayamamış. Sadece geçmişe gittiğini zan etmekteymiş’’

BAŞKAN: Üç bin yıl öncesine gittiğini söylemiştin, bu geçmiş olmuyor mu?’’

YUSUF: İlk bakışta geçmiş bir zaman dilimi olarak gözükse de değil efendim’’

BAŞKAN: Delikanlı hiçbir şey anlamadım, biraz daha açarmısın konuyu?’’

YUSUF: Derviş; ’’ASRİ’’ kavminden olduğunu söylemiş ve Musa (a.s.) bunlar ile özel olarak görüştüğünü anlatmış’’

BAŞKAN: Neden özel olarak, burası çok önemli?’’

YUSUF: Zaten meselenin en önemli noktası burada efendim. Özel olarak görüşmesinden maksat, bu kavmin diğer insanlardan farklı olması ve ayrı bir mekânda yerleşmiş olmasıdır.’’

ROSE: Diğer insanlardan farklı der iken, genel bir cümle kullandın delikanlı. Bu genelliğin içine dünyadaki diğer insanlar girmekte ve bu kavim ile aralarında kesin bir ayrım olduğunu göstermektedir.’’

YUSUF: İsabet ettiğiniz gibi Rose hanım. Bu kavim diğer insanlardan farklıydı çünkü dünya gezegeninden değillerdi, daha sonra gelmişlerdi’’

BAŞKAN: Şu an, Amerikan’ın bütün dünya insanlığından sakladığı ‘’yabancılar’’ gerçeği gibi yani’’

Rose: ‘’Yabancılar’’ gerçeği mi ?’’

YUSUF: ‘’’ASRİ’’ uygarlığının bu Güneş sistemindeki serüveni, dünya gezegeninden önce Mars gezegenindeymiş efendim. Gezegenin yörüngesinde meydana gelen bir sapma yüzünden büyük iklim değişiklikleri yaşanmış, önce buzul çağına ardında müthiş bir ısınma ile meydana gelen sellerin ardından, fiziksel olarak yaşamın mümkün olmadığı sıcak kuraklığa bürünmüştür.

Gezegende yaşayanların bir kısmı dünya gezegenine göç ederek, buraya yerleştiler. Ancak şekil ve görüntü, yaşam şekli ve gelişmişlik düzeyi ile dünya insanlarından farklı oldukları için ayrı olarak bulunuyorlardı.’’

ROSE: Farklı der iken?’’

YUSUF: Âdem efendinin anlattığına göre uzun boylu, saçları omuzlarına dökülmüş, gözleri iri ama bizimkilerden daha çukur olan, sakalları göbeğine kadar uzun ama bakımlı, sarışın bir ırkmış’’

BAŞKAN: Gezegende yaşayanların bir kısmının göç ettiğini söyledin delikanlı, ya diğerleri?’’

YUSUF: Diğerleri der iken, aslında çok az bir kısmı efendim. Günümüzün moda olan tabiri ile söylersek ruhsal tekâmül düzeyi yüksek olanlar, boyut değiştirerek gelmemişler’’

BAŞKAN: Boyut değiştirerek mi ?’’

AHMED: Efendim; Hacı Bektaşi Veli hazretlerinin, kendisinin vefatından sonra kendi cenazesini, kendisinin yıkadığı yazılı tarihte mevcuttur. Bu şekilde daha nice değerli insanların bulunduğunu biliyorsunuz. Ölüm olayının ardından beden formunda yaşamakta olan insan, başka bir forma geçerek, yaşamına devam eder. Ruhsal olarak tekâmül etmiş, Cenabı Allah’ın koymuş olduğu sistem ve düzeni okuyarak gerekenleri yapmış olan biri, ölümden sonraki devam eden yaşamda, ayni bu dünyada olduğu gibi serbest irade sahibi ve tasarruf sahibidir. Diğer insanlar ise ‘’’ kabir azabı’’ denilen sıkıntılı bir süreç ile kısıtlı bir yaşam içerisinde bulunurlar.

Ölüm bir son değil, et ve kemik bir beden formundan farklı bir boyutta, yaşamın devam etmesidir. Bizlerin o boyuta geçmesi ile Hacı Bektaşi Veli hazretleri gibi ruhsal olarak tekâmül etmiş insanların, diğer boyuta geçmesi farklıdır. Her ne kadar görünüşte benzer olsa da! ‘’

BAŞKAN: O zaman Âdem efendinin geçtiği boyutun ‘’BERZAH’’ boyutu olduğunu mu söylüyorsunuz?’’

AHMED: Başkanım; Berzah boyutunun tanımını biraz açarsak, mesele biraz daha anlaşılır hale gelir sanırım’’

BAŞKAN: Buyurun Ahmed Bey, söz sizin’’

AHMED: Teşekkür ederim efendim; Her insanın ölüm sonrası giyeceği enerji bedene, ruh adı verilmiştir. Berzah âleminin şartlarına göre giyeceğimiz bu elbise, bu günün diliyle ışınsal, hologramik bir bedendir.
Bu dünyada et ve kemik olan beden peşin verilmiştir ama berzahta giyeceğimiz ve eskilerin adına ruh dedikleri enerji bedeni oluşturmak ve şekillendirmek bu dünya yaşamındaki süreçte gerçekleşmektedir.

Saffat suresinin altıncı ayetinde, bütün yıldızların, en yakın gökte olduğu buyruluyor. Bu yakın gök denilen âlem, bizim hem fizik âlemimiz, hemde kıyamete kadar tutulacağımız Berzah âlemimiz olmaktadır. ..Ayni surenin (21)ci ayetine kadar,kıyamet sürecinde değişime uğrayacak olan, bu alem tanıtılmaktadır.

Bu âlemin, bu yıldızların ve bu galaksilerin ötesinde, yüksek heyetler, yüce cemiyetler ve Melekler topluluğu vardır. Peygamber Efendimizin (s.a.v.) çıktığı Miraç’ın sınırı, üç boyutlu bu âlemin bittiği yerden başlar. İşte bu sınırdan ötesi, cinlere, her çeşit şeytana ve fethi zulmani sahiplerine yasaktır. Sanıldığı gibi yakın gök denilen ve tasarruf imkânı verilen âlem, dünyanın etrafında, yalnız Ay’ın ya da gezegenlerin yörünge sahasından ibaret değildir. Yalnız Güneş sistemi değil, genel olarak yıldızların bulunduğu cisim olan cümle saha, üç boyut sahasıdır.

Bunların fizik yapısı, üzerinde yaşayan insan ırkları için, bu dünyalarını oluştururken, ikiz yapıları olan manyetik alanları, ölüm sonrası berzahlarını oluşturmaktadır.

Nasıl ki; görünen şu fizik beden, bizim dünyamızı oluştururken, enerji bedenimiz berzah boyutumuzdur. Ayni bunu gibi galaksilerin ve yıldızların fizik yapısı, bu dünyadır ve insanların tasarrufuna verilmiştir. Manyetik alanları yani manyetik ikizleri de, üzerinde yaşayan insan ve cin ırkları için berzahlarını oluşturmaktadır.’’

Bu Güneş sisteminde, dünyanın birinci seması, bize ardını dönmeyen şu Ay’dır. Başka Güneş sistemlerinde bulunan ve üzerinde Âdem nesli yaşayan arzın seması, kendi Ay’ıdır. Dolayısıyla her arzın, berzah boyutları da ayrı ayrıdır.

Lakin her Âdem neslinin Salihleri için, berzah boyutunda, geniş tasarruf ve seyahat imkânları vardır. Makamları, kendi Güneş sistemlerinin manyetik ikizleri olmasına karşın, başka sistemlerin berzahına ya da bu âlemin sınırından öte, melekler âlemine gidebilirler. Yalnız derecelerine göre.’’

BAŞKAN: Müthiş bir açıklama Ahmed Bey, gerçekten’’

AHMED: Teşekkür ederim efendim’’

BAŞKAN: Evet delikanlı; buyur devam et’’

YUSUF: Asri kavminin dünyaya yerleşenleri, dünyada yaşayan insanlardan ilim ve bilim noktasında çok ileri düzeydeydiler. Müthiş bir teknolojileri vardı. Ancak teknik olarak bu kadar ileri olmalarına karşın, ruhsal anlamda pek gelişmiş sayılmazlardı’’

BAŞKAN: Yani, bugünkü biz insanlar gibi’’

YUSUF: Bu dünyadan olmadıkları içinde Musa (a.s.) ve getirdiği şeriata tabi olmadılar ve bildirdiklerine karşı çıktılar. Neticede beddua aldılar. Sonrasında topluca tövbe etmelerinden dolayı uğrayacakları akıbet, yeryüzünden çekilmek olarak değiştirildi. Ancak! İçlerinden aklıselim olan bazıları, daha öncesinde Musa (a.s.) iman etmişler ve getirdiklerine itaat etmişlerdi.

Kavim; iman edip tövbe ettiklerinden dolayı göğe çekilmiş efendim. Şu anda (…) gezegeninde yaşamaktaymışlar. İçlerinden daha önce Musa (a.s.) tabi olanlar ise dünyada bırakılmış. Göğe çekilen kavmin ardından muhteşem bir medeniyet, yüzlerce hatta binlerce kitap ve yazmalar kalmış. Bu kitaplarda öyle evrensel bilgiler ve sırlar varmış ki; yeryüzündeki diğer insanlar, henüz bu bilgilere hazır değillermiş. Bu kitapları, geride kalanlar paylaşarak, dünyanın değişik bölgelerine saklamışlar.’’

BAŞKAN: Değişik bölgeleri der iken?’’

YUSUF: Bu kitapların ele geçmemesi farklı bir boyuta geçiş yapmışlar efendim. Nasıl ki ‘’LEY’’ hatlarının üzerinde bulunan Kâbe-i Muazzama gibi, Mısır piramitleri gibi sayılı yerlerde, başka âlemlere açılan kapılar vardır, Demirköy ormanlarındaki mağarada da farklı boyutlara açılan kapılar vardır. Gerçi Kâbe muazzama sadece berzah âlemine açılan bir kapı değildir, anlaşılması açısından örnek vermiş bulunuyorum.’’

BAŞKAN: Mısır piramitlerinde, Berzah boyutuna açılan kapılar var demek, yani dünyanın manyetik ikizine geçiş yolları…’’

YUSUF: Dervişin bulunduğu boyut, Ahmed hocamın verdiği örnek üzere Hacı Bektaşi Veli hazretlerinin geçtiği boyuttur ki, buradan kendi bedenini yıkamak için uzanması, böyle bir boyutun varlığını ispat niteliğindedir.’’

BAŞKAN: Kristale gelsek delikanlı’’

YUSUF: Kristal, normal olarak yaymış olduğu elektromanyetik alan sayesinde insan beyninin üst düzeyde çalışmasına sebep olmakta, bilinç düzeyinin (3) boyutlu algılama kapasitesinin, ruhsal boyutları da algılayabilecek kapasiteye yükselmesine sebep olmaktadır.

Kristalin diğer bir özelliği ise,  Sirius gezegeninden Mars gezegenine yerleşen bu ırk’ın ‘’zaman yolculuğu’’ yapmak için (12) gezegen ile üzerinde bulundukları Mars gezegeninin, ayni yörüngede etkileşime girdiği dönemlerde kullanılmasıydı. Kristalin mevcut manyetik alanı ile her iki gezegenin manyetik alanlarının ayni yörüngede çakışması, boyutsal olarak zaman yolculuğunu mümkün kılıyordu.

Profesör filiz hanım, (12) gezegen ile Mars gezegeninin, manyetik alanlarının ayni yörüngede çakışması esnasında oluşan manyetik alana benzer yapay bir alan oluşturan cihaz yapmayı başarmış, cihazın oluşturduğu manyetik alan içerisinde kristalin manyetik alanı ile bir boyut penceresi açmaya çalışmıştı.

Tabiî ki cihazın oluşturduğu manyetik alanın enerji seviyesi çok düşük olduğundan açılan boyut penceresinden, ancak geçmiş görüntülenebiliyordu. Cihazın, daha güçlü bir elektro manyetik alan oluşturması sağlanabilirse, geleceği görüntülemek ve zaman yolculuğu yapmak mümkün olacaktır.’’

BAŞKAN: Filiz hocanın üzerinde çalışmış olduğu projenin ayrıntılarını sanırım biliyorsun? Ya da bildiğin kadarı ile yeni baştan başlayacaksınız. Rose hanım; bu projede, devletimiz ve tüm insanlık adına, bizimle çalışır mısınız?’’

ROSE: Seve seve efendim, bu benim için büyük bir onurdur’’

O gece yemekte konuşulanların ardından, yeni bir dönemin başlamasına sebep olacak karar alınmış olmaktaydı. Geçmiş ve geleceğin bilgisine ulaşmak ve boyut kapısı açmak, bunlardan sadece birkaç tanesiydi.

Biz tekrar Pınarhisar da ki gençlere dönelim ve kaldığımız yerden izlemeye devam edelim, buyurun…’’

Bülent Gökçen

(Bu yazı dizisindeki olaylar ve kişiler tamamen hayal kurgusudur.)

Bizimkiler otel odasında, kerpiçten olan taşı, masanın üstüne koymuşlar meraklı gözlerle incelemekteydiler. Şu an için yapabilecekleri pek bir şey yoktu. Taşın nasıl bir sır taşıdığını ya da içinde herhangi bir şey olup olmadığını röntgen cihazı ile anlayacaklardı. Normal olarak üniversitenin laboratuarında yapılacak işlemler ile hangi yüzyıla ait olduğu belirlenebilirdi ama Hasan hocanın demesine göre, bu meseleyi, kendilerinden başka hiç kimsenin bilmemesi gerekiyordu. Kaldıkları odanın kapı zili çaldığında, Kenan kapıya doğru yöneldi

KENAN: Kim o ?’’

DIŞARIDAKİ: Otel hizmetleri efendim’’

KENAN: Ne var, ne istiyorsunuz?’’

DIŞARIDAKİ: Size acil olarak ulaştırılması gereken bir zarf bıraktılar’’

KENAN: Kim bırakmış ve ne zaman?’’

DIŞARIDAKİ: Bilmiyorum, sadece ‘’asmalı kahvedeki adam’’ dersiniz ‘’o anlar’’ dedi efendim.

Kenan ile Elissa heyecanla birbirlerine bakıştılar. Zaten akşamki o garip olay yüzünden huzursuz ve tedirgindiler. Çetin abinin, acele olarak kendilerine ulaştırmak istediği zarfta ne vardı acaba. Normal olarak telefon etmiş olsa daha çabuk ulaşırdı ama adam telefon kullanmıyordu. Elissa başını sallayarak, Kenan’ın kapıyı açmasını onaylayınca, delikanlı kapıyı yarım aralayarak, otel görevlisinden zarfı aldı. Heyecanla zarfı açtıklarında içinden ’’ Tehlikedesiniz, hemen oteli ve ilçeyi terk edin. Sizinle Hasan hocanın orada buluşuruz’’ yazılı bir not çıktı.

Aceleyle, valizlerini toparlayıp otelin önünden bir taksiye bindiklerinde, siyah bir minibüs otelin kapısına yanaşarak içinden iri kıyım (4) kişi inerek, otele girdiler. Girmeleri ile çıkmaları bir olan adamların tekrar minibüse binmeleri ile ilçenin tek çıkış yolunda, bizimkilerin peşine düştüler.

Kenan sürekli arkaya bakarak, peşlerinden kimsenin gelip-gelmediğini kontrol ediyordu. Zira hemen arkalarından otelin önüne gelen siyah minibüsü görmüştü. ‘’Geliyorlar’’ diye söylenince Elissa, korkuyla karışık, gözlerini iri iri açmıştı. Şimdi ne yapacaklardı? İlçenin tek çıkış yolu vardı, nereye kaçacaklardı?

ŞÖFOR: Abi bu minibüs bize sürekli selektör yapıyor, tanıdığınız biri filanmı?’’

KENAN: Yok yok değil, sakın durma’’

ŞÖFOR: Abi kimsiniz, neler oluyor? Tehlikede filanmısınız?’’

KENAN: Eğer bizi yakalarlarsa, akıbetin bizimle ayni olur. Geride şahit bırakmazlar’’

ŞÖFOR: Abi benim(3) çocuğum var, ne yapacağız şimdi?’’

KENAN: Kullanabildiğin kadar hızlı kullanacaksın’’

ŞÖFOR: Abi altlarındaki arabayı görmüyor musun? Bu arabadan nasıl kaçılır?’’

KENAN: Bilmiyorum ama şu an için yapabileceğimiz başka bir şey yok’’

ELİSSA: Hemen polisi ara Kenan’’

KENAN: Oteli terk ederken denedim, telefonlar çekmiyor’’

ELİSSA: Al benimkini dene’’

KENAN: Bütün vericileri kilitlemişler, telefonlar ‘’OF’’ durumda’’

ELİSSA: Şoför Bey, sizin taksinin telsizi yok mu?’’

ŞOFÖR: Var hanımefendi ama telsiz haberleşmesi de kesik’’

KENAN: Bu nasıl organize bir iş yahu, kimler var bizim peşimizde?’’

ELİSSA: Tanrıya şükür araba, elektronik değil’’

ŞÖFOR: Ne fark eder ki hanımefendi?’’

ELİSSA: Eğer elektronik olsaydı şu an bizi kilitler ve hareketsiz durumda bırakırlardı’’

ŞÖFOR: Nasıl yani?’’

KENAN: Arabanın çalışan elektronik aksamının, çalıştığı dalga boyu ile ayni orantıda yöneltilecek başka bir akım sayesinde’’

Bu arada arkadaki minibüs, hızla kendilerine yaklaşmaktaydı. Arabanın tepesinden çıkardıkları ’’mini uydu anteni’’ görüntüsünde olan bir şeyi kendilerine tutuklarını görünce Kenan, şoföre ‘’arabanın kornasına olabildiğince kuvvetli bas’’ diye bağırdı. Şoför ‘’ ne oluyor, neden ‘’ diye sorana kadar başlarının içinde şiddetli bir uğultu hissettiler. Uğultuyla beraber baş dönmesi, mide bulantısı ve şiddetli kulak ağrısı ile dengelerini kaybettiler. Şoför, direksiyonu bırakmış, elleri ile kulaklarını kapamış, acıyla kıvranmaktaydı. Boş kalan direksiyon yüzünden araba yoldan çıkarak, sağ taraftaki arazinin içine girmişti. Kenan, son bir gayretle kornaya doğru uzanıp kuvvetlice basınca, biraz kendilerine gelir gibi oldular. Şoförde kendisini toplamış, tekrar arabaya hâkim olmuştu. Minibüs ana yoldan, bizimkiler ise arazi içinden takip devam etmekteydi.

ŞOFÖR: Abi o neydi öyle?’’

KENAN: Ultrasonic ses dalgaları. Direkt yöneltildiği canlının orta kulak sıvısına etki ederek, dengesini kaybettirir. Bunun bir adım ötesi, beynin hasar görüp dağılarak, ölüm olayının gerçekleşmesidir.

ELİSSA: Arabanın kornasını niye çaldın?’’

KENAN: Bu modellerdeki kornalarda, duyulan sesin bir alt boyutunda, Ultrasonic ses vericisi de vardır. Özellikle sağır olanların, bu dalga boyu (frekans) ile uyarılması hedeflenmiş’’

ELİSSA: İşe yaramış mı bari?’’

KENAN: Bilmem ama bizim işimize yaradı. Kornadan çıkan ses dalgaları ile adamların bize yönlendirdiği ses dalgalarına karşı darbe yaptık ve etkisini kırdık’’

O sırada duyulan bir silah sesiyle, şoför cansız olarak yan koltuğun üzerine uzandı. Gaz pedalının serbest kalmasıyla araba olduğu yerde durmuştu. Artık kaçacakları bir yer kalmamıştı. Siyah minibüsten inen adamların, yanlarına gelmesiyle, yolun sonuna gelmişlerdi.

Adamlar ellerinde silahlarla, arabanın yanına gelmişler ve aşağı inmelerini istemişlerdi. Konuşmalarından ‘’Türk’’ olmadıkları besbelliydi.

ELİSSA: Kimsiniz, bizden ne istiyorsunuz?’’

ADAM: Kim olduğumuz önemli değil Elissa Hanım, sizden ne istediğimiz önemli’’

ELİSSA: Adımı nereden biliyorsunuz?’’

ELİSSA: Biz her şeyi biliriz Elissa Hanım’’

ÖTEKİ ADAM: Kenan bey; ‘’Kutsal Taşı’’ alabilir miyiz?’’

KENAN: Kutsal taş mı ?’’

ADAM: Lütfen bizi uğraştırmayın, taş nerede?’’

KENAN: Burada değil pis herif. İlçenin tek çıkış yolu varken, taşı yanıma alacak değildim herhalde? ‘’

ADAM: Bu kötü oldu özellikle de Elissa Hanım için’’

Adam böyle söyledikten sonra Elissa’nın tam kalp hizasından bir el ateş ederek vurdu. Kızcağız can acısıyla bağıramadan, cansız olarak yere yığıldı. Kenan ‘’Hayııırrr’’ diye bağırarak adamlara saldırdı. Aralarında çıkan arbedede, Kenan’ı iyice hırpalayıp, etkisiz hale getirdiler.

ADAM: Şimdi bizi dinle iyi çocuk; Ortağını geri istiyorsan ‘’kutsal taşı’’ bize getirmelisin.’’

KENAN: Bir taş için mi, bu insanları öldürdünüz?’’

ADAM: Bize numara yapma iyi çocuk, taşın sırrını biliyor olmalısın. Yoksa taşı çıkardığın evdeki ihtiyar kadını öldürmezdin’’

KENAN: Ben kimseyi öldürmedim’’

ADAM: Sahi unutmuşum, senin yerine biz öldürdük. Şu an jandarma seni arıyor. İhtiyar kadını öldürüp, paha biçilmez bu taşı aldıktan sonra ortağını da öldürdün ki taş sadece sana kalsın’’

KENAN: Buna kimse inanmaz’’

ADAM: Bak şuna, nasılda cansız yatıyor değil mi? Ama taşı getirirsen, bir mucizeye tanık olabilirsin’’

KENAN: Nasıl yani ?’’

ADAM: Ortağını hayata döndürebilirsin’’

KENAN: Hayata döndürebilir miyim?  Taşı getirmem için yalan söylüyorsunuz, beni de vurun’’

ADAM: Hayır seni vurmayacağız, çünkü sen, taşı bize getirip bir mucizeye tanık olacaksın’’

KENAN: Nasıl yani ?’’

ADAM: Filistin diyarındaki Matta, Yuhanna’ya gönderdiği emanetler içinde bir mektup ve kutsal toprak vardı. Bu kutsal toprak, restore edilen kilisenin ilk yapımında kerpiç olarak kullanılmış, içine de mektup konmuştu’’

KENAN: Kutsal toprak mı?’’

ADAM: İsa’nın kendi elleriyle yoğurduğu çamurdan bir kuş yapıp, ruhundan can vermesinden sonra artan çamur, Havarisi tarafından kurutularak, özenle saklanmıştır. Aradığımız kutsal taş, bu kuşun çamurundan arta kalan çamurdur. İsa’nın diriltici nefesi bu çamura değdiği için, ortağın da dirilecek’’

Adamlar şoför ile Elissa’nın cesedini, siyah minibüse alarak Kenan’a bir cep telefonu verdiler. Kendisini bu telefondan arayacaklarını söyleyip, hızla uzaklaştılar. Kenan’ın yaşadıklarından sonra  ‘’taş’’ hakkında duydukları daha da enteresandı. Beyni sanki durmuştu, ne yapacaktı? Acaba söyledikleri gerçek olabilir miydi, Elissa’yı geri getirebilir miydi? En iyisi taşı sakladığı yerden alıp Hasan hocanın orada Çetin abiyle buluşmaktı. Arabaya atlayıp, tekrar gerisin geriye yola koyuldu.

İlçeye vardığında otelin önünde bir kalabalık vardı. Polis ve jandarmanın araçlarını görünce, kendisini aradıklarını anladı. Otele giremeyeceği için tekrar geri dönerek Hasan hocanın köyüne doğru yola koyuldu.

Köye geldiğinde ihtiyar ile Çetin abi, onu bekliyordu. Daha kapıdan girerken Hasan hoca kendisine şöyle söylendi ’’  Sana bunu istediğine emin misin, sonuçlarına katlanmaya hazırmısın diye sormuştum, değil mi genç adam?’’

KENAN: Üç kişiyi öldürdüler, Jandarma da beni arıyor’’

ÇETİN: Yanında telefon var mı?’’

KENAN: Adamların verdiği telefon var’’

ÇETİN: Hemen söküp, parçalara ayır onu. Bu arada; taş yanında mı ?’’

KENAN: Otele giremedim, ortalık jandarma ve polis kaynıyor’’

İHTİYAR: Adamlar sana bir şey söyledi mi?’’

KENAN: Taşın kutsal olduğunu ve Elissa’yı hayata döndüreceğini söylediler. Hazreti İsa (a.s.) kendi elleriyle, çamurdan yaptığı kuşun, arta kalan çamuruymuş. Meğer taşın sırrı buymuş’’

ÇETİN: Üzerindeki ‘’sekiz köşeli yıldız’’ kabartmasından anlamış olmalıydın’’

KENAN: Sekiz köşeli yıldız, kayıp ırk’ın simgesi değil mi ?’’

İHTİYAR: Kayıp ırk’ın simgesi olmasına simgesi ama bir manası var be oğlum. Nasıl arkeologsunuz siz?’’

KENAN: Allah aşkına, şu işin aslını anlatın bana ne olur. Hayatım bir an’da kâbusa döndü. Elissa öldü, üstelik cinayet ve tarihi eser kaçakçılığından aranıyorum’’

İHTİYAR: Önce sekiz köşeli yıldızın manasından başlayalım delikanlı. İsa (a.s.) RAHMAN isminin tecellisi ile yaratılmış olduğundan Kudret sıfatı kendisinde tecelli etmiştir. Bu sıfatın zuhur etmesi ile ölüleri bir müddet diriltebilmiş, hastaları iyileştirebilmiştir. Çamurdan yaptığı kuşa ‘’Nefes üflemesi’’ ise kendisinde ‘’TEKVİN’’ sıfatının tecelli etmesidir.’’

KENAN: ‘’Tekvin’’ sıfatının tecelli etmesi mi?’’

İHTİYAR: İnsanoğluna verilen istidat ve kabiliyetler içinde sadece (7) sıfat vardır. Bunlar; ‘’Hayat-İlim-Kudret-İrade-Kelam-Semi-Basar’’ sıfatlarıdır.’’

ÇETİN: Sekizinci sıfat ‘’Tekvin’’ sıfatıdır evlat. Sekiz köşeli yıldız ‘’sekiz sıfata’’ işaret eder.’’

İHTİYAR: Cennet’in (8) kapısı vardır ve cennet, Âdemoğlunun yaratıldığı yerdir’’

KENAN: Kutsal metinlerde ‘’Tanrının, insanı kendi suretinde yaratması’’ olarak geçer, cennet’teki bu süreç’’

ÇETİN: Burada iki farklı durum söz konusu’’

KENAN: Nasıl yani?’’

ÇETİN: Kutsal metinlerde geçen ‘’ tanrı’’ tanımlaması, kulluk ettiğimiz Cenabı Allah için kullanılmamıştır. Kutsal metinlerdeki tanrı ya da tanrılar, bizim gibi Cenabı Allah’ın yarattığı beşerler için kullanılmıştır.’’

KENAN: Biliyorum; Sümer tabletlerinde, bu varlıkların daha yaşlı bir gökyüzünden, yeryüzüne indikleri ve yeryüzündeki insansı varlıkların evrimleşme düzeyinden daha fazla gelişmiş varlıklar olduğu anlatılır. ‘’

İHTİYAR: ‘Altın şehirdekiler gibi yani’’

KENAN: Üniversitede dinler tarihi profesörü olan bir hocam var. Liseye giderken kitaplarını okurdum, üniversiteye başlayınca hem derslerine girdim hemde kendisiyle yakınlık kurarak, çalışmalarında yardımcı oldum. Yardımcı oldum derken aslında daha çok kendisi bana yardımcı oldu. Sümer dilinde ‘’tanrı’’ kelimesinin anlamı “ten-gri” olarak karşılık bulurmuş. Bu kelime ayni zamanda ‘’Gökyüzü’’ manasına gelmekteymiş.’’

ÇETİN: Gökyüzünün kralları’’

İHTİYAR: Şimdi ne yapacaksın?’’

KENAN: İnanın ki hiç bilmiyorum, üstelik taş, otelde kaldı. İlçeye geri dönemem ki taşı alayım’’

ÇETİN: Delikanlı; ben senin yerine taşı alırım, bu işin kolay tarafı. Ama sen bu bölgeden çıkamazsın, bütün yollar tutulmuştur ve bir şekilde yakalanırsın.’’

KENAN: Eğer yakalanırsam, Elissa’yı tamamen kaybederim. Belki adamların söyledikleri doğrudur’’

ÇETİN: Doğru olsa bile, akabinde şahit bırakmayacak kadar akıllı oldukları kesin. Sonuçta sizi yine öldürürler.’’

KENAN: Peki ne yapacağız?’’

ÇETİN: Bilmiyorum, benim de aklıma bir şey gelmiyor ki ‘’

İHTİYAR: Şu dinler tarihi hocan; bu konuda sıra dışı bir bilgiye vakıf. Onunla bir irtibat kursan ve bu konu hakkında yardım istesen?’’

Bu konuşmadan sonra Çetin, taşı almak için ilçeye gider. Kenan ise köyden temin ettikleri başka bir telefonla eski hocasını arar. Kenan, profesörü arar aramaz, adam sanki hazır bekliyormuşçasına hiç konuşmasına fırsat vermeden bulunduğu yeri sorar ve oradan ayrılmamasını, helikopterle aldırılacağını söyler. Kenan şaşırmıştır, zira olayların gelişim süreci ve profesörün, kendisini helikopterle aldıracak olması, çok geniş kapsamlı bir olayın içinde olduğunu göstermektedir.

Çetin’in otelden taşı aldırıp, köye getirtmesinin ardının helikopter gelmiş ve Kenan’ı almıştır. İstanbul’a direkt uçuştan sonra özel bir uçağa bindirilmiş ve Ankara’ya götürülmüştür. Ankara’daki hava alanında hazır bekleyen bir araba ile özel kuvvetler binasına getirilmiş ve binanın yerin altına doğru dördüncü katta, profesör ile buluşmuştur.

PROFESÖR: Hoş geldin oğlum’’

KENAN: Hoş bulduk hocam, ama siz İstanbul’da değimliydiniz? Üstelik özel kuvvetler binasında ne arıyoruz?’’

PROFESÖR: Hepsini anlayacaksın şimdi oğlum, gel benimle’’

Profesör önde, Kenan arkada olmak üzere elektronik göz taraması yapan bir kapıdan geçerek, geniş bir salona girerler. İçeride dev bir bilgisayar ekranının karşısında yuvarlak masa etrafında toplanmış bulunan bir grup insanla karşılaşır. İçlerinden iki tanesi yüksek rütbeli, iki subaydır. Diğerlerini ise tanımamaktadır. Profesörün, Kenan’ı tanıtmasından sonra içlerinden uzun boylu, buğday tenli ve atletik vücutlu, kırk yaşlarında biri ayağa kalkarak, Kenan’a yaklaşır ve ‘’Hoş geldin delikanlı, geçmiş olsun’’ diyerek elini sıkar. Kenan, kendisine gösterilen yere oturduktan sonra orada bulunan Doktor Ömer bey, ayağa kalkarak konuşmaya başlar.’’

DR. ÖMER: Durum sandığımızdan daha hızlı bir şekilde gelişmekte efendim. Genetik bilim sayesinde, insan ırkının yapı taşları DNA üzerinde çok büyük bir değişiklik gerçekleştirdiler. Biyolojik uzuvlardan kalp, göz, kulak gibi uzuvların, biyonik uzuvlara geçişi tamamlandı.  Tek sorun bünyenin bu uzuvlara uyum sağlaması ve beynin bunlara hükmedebilmesi için ‘’CİP’’ yerleştirilmesi.’’

BAŞKAN: Bölge halkının doku örneklerinin toplanması, bu süreç içerisinde bünye uyum sağlayana kadar, organ nakli yapılması gerektiğinden mi ?’’

DR. ÖMER:  Tahmin ettiğimiz gibi, organ nakli yapılması zorunlu. Zira yapılan deneylerde birçok organ çalışmaz ya da çalışamaz duruma gelmektedir. İstedikleri sonucu alana kadar bölge halkının doku örneklerine ve organlarına ihtiyaçları var. Ancak durum sandığımızdan daha da vahim’’

BAŞKAN: Ne şekilde?’’

DR. ÖMER: Bu durumu Profesör Kerim bey anlatsın başkanım’’

PROFESÖR: Bildiğiniz gibi Nazilerin yenilgisinden sonra Güney Amerika’ya göç eden (kaçan) belli bir grup var. Irak’ın işgalinden sonra bu topraklarda öldürülen binlerce bilim adamı, Amerikan ordusu içindeki bu grupların işiydi. Güney Amerika’da yaşayan bu insanlar, çocuklarını başka ülkelerde okutuyorlar ve o ülkelerin hiyerarşik düzeni içinde önemli mevkilerde istihdam ediyorlar.

Bunların Güney Amerika’ya gitmelerindeki en büyük etken, inanışlarına göre Boğa takımyıldızından, bu Güneş sistemine ilk sürgün edilenlerin, kendilerini ölümden sonra uyandırılmak üzere mumyalatıp, dondurdukları büyük tapınağın orada olması.’’

BAŞKAN: Ölümden sonra uyandırılış projesinin, bilgi kaynakları nedir?’’

PROFESÖR: Bu Güneş sistemine gelirken beraberlerinde getirdikleri ya da vakıf oldukları kozmik bilgileri ‘’ KARA KİTAP’’ denilen bir kitapta toplamışlar başkanım. Bu bilgiler, Kozmik âlemin yasaklanmış ‘’BÜYÜ’’ bilgileriydi. Üstelik Irak’taki bilim adamları önce sorgulanıp, tüm bildikleri işkence ve beyin okuma yöntemleri ile kayıt altına alındıktan sonra öldürüldü. İşe yarayacak olanlar ise sağ bırakılarak, Güney Amerika’ya götürüldü efendim.’’

BAŞKAN: Söz konusu olan bu kitap, ‘’Kral HEROD’’ tarafından yaptırılan mabedin altında olduğuna inanılan kitap mı ?’’

PROFESÖR: İsa (a.s.) zamanında, Kral Herod tarafından yaptırıldığı iddia edilen ve İsa (a.s.) yetmiş yıl sonra Romalılar tarafından yıkılan Mabed efendim. Hugues de PAYEN isimli bir frank soylusunun kurduğu söylenen ve (9) kişiden oluşan Tapınak şövalyelerinin altını kazdığı ve bu kitabı aldığı söylenmektedir. Bildiğiniz gibi bu grup (1128) yılında, papa’nın tanımasıyla çok büyük bir güç haline gelmişti (1307) yılında, bu örgüt ortadan kaldırılmak istenmiş ve birdenbire kayıp olmuşlardı. İddialara göre Boğa takımyıldızından sürgün edilenlerin bir kısmı ‘’MERİCA’’ başka bir Güneş sisteminin gezegenine gitmişler, bir kısmı ise buraya dünyaya gelmişlerdi. Şu anki ‘’Yüksek KONSEYİN’’ başkanlığını yapan dokuz kişinin ‘’MERİCA’’ yıldızından buraya geldiği iddia ediliyor. ‘’

BAŞKAN: Bu yüksek konseyin (9) kişi olmasının kendilerince bir sebebi var değil mi ?’’

PROFESÖR: Eski kadim bilgilere göre (9) rakamı ölümü ve yeniden doğuşu simgelemektedir. (9) rakamının bir üstü (10) sayısıdır ve tekrar (1) ile başlamaktadır. Ana karnında kalınan süreç dahi (9) ay ve devamında (10) gündür başkanım.’’

BAŞKAN: Kerim Bey; bize anlatmış olduğunuz bu bilgiler, halen insanoğlunun elinde mevcut olan kutsal kitaplar ya da kutsal metinlerde yazılı olarak bulunmakta mıdır?’’

PROFESÖR: Başkanım; bu bilgiler insanoğluna anlatılan ‘’SANAL TARİHİN’’ ardındaki gerçeklerdir aslında. İnsanoğlu her zaman evrensel müdahalelere muhatap olmuştur. Bu müdahaleler bazen yol gösterici olur iken bazen tam tersi de olmuştur. Kutsal metinlerde ÂDEM SURETİNDE olan Meleklerden ve bu Meleklerin bulunduğu KATTA-SEMADA ifritlerden bahseder. Sizinde bildiğiniz gibi bu ‘’KIRKLAR’’ örgütünün(1950) yılındaki değerli subayı ve maneviyat ehli (…)

‘’ insanoğlunun, bir gün başka gezegenlere gideceğini, kendisinden üstün varlıklar ile mücadele edeceğini ve galip geleceğini ‘’anlatır… ‘’Başka gezegenlerdeki farklı bitkilerden, madenlerden ve zenginliklerin de’’ bahseder.

Bir zaman gelecek Güneşimiz kızıl bir dev olacak ve dünyamızı yutacak. Aynen Yedi SÜREYYA’YI (Ülker) takip eden Boğa takımyıldızı Aldebaran’ın genişleyip, kızıl bir DEV haline gelip, etrafındaki dünyaları yutması gibi. Aldebaran’ın iki tane gezegenin de farklı tarzlardaki yaşamlar, ayrılarak başka dünyalara göç etmişler ve bir kısmı bizim dünyamıza gelmiş.

Bu kadim bilgi bir efsane AMA biz insanoğlu, uzay gemileri yapıp, başka gezegenlere gidebileceksek, başka yaşamları fark edeceksek ve oralarda bizden üstün insanlar ile mücadele vereceksek, BOĞA TAKIMYILDIZINDAN DA bazı yaşamların, bizim dünyamıza gelmesi gayet normal… ESKİDEN DÜNYANIN BOĞANIN BOYNUZLARI ÜZERİNDE OLMASININ MANTIKLI BİR AÇILIMI’’

O sırada odada bulunan sarı renkli zil çalmış ve başkan hızla kapıya doğru yönelmişti. Dönemin başbakanı kapıdan hışımla içeri girerken ‘’derhal ekranı açın’’ komutunu vermişti. Başbakanın gelmesiyle herkes ayağa kalkmış, önemli bir gelişme olduğunu anlamışlardı. Dev ekranda düşen helikopterin haberleri vardı. Urfa yöresinin milletvekilleri, kültür bakanı Özal döneminde bir mağarada bulunan İNCİL kopyasını tekrar gözden geçirmekte olan SÜRYANİCE ve Sümer tarihi uzmanı Profesör AHMED bey vardı. Helikopter bundan birkaç yıl önce düşürülen önemli bir siyasetçinin helikopteri gibi aniden ve bir dağın üstünde düşmüştü. Yine Helikopterdeki bir basın mensubu, defalarca cep telefonu ile aranmış, akabinde helikopter düşmüştü.

BAŞBAKAN: Şu elimde gördüğünüz metin, Profesör Ahmed bey’e ait. İncil nüshasının çevirisini yaparken notları arasında bulunmuş ve sanırım yarım kalmış. Ancak (2000) yılının Mayıs ayında gerçekleştirilen doğumlardaki iki çocuğun, beyin güçlerinin neden bu kadar güçlü olduğuna ışık tutacak nitelikte’’

NOT

‘’Beynimiz bir cevher topudur. Allah (c.c.) (99) diye isimlendirilen esmalarından meydana gelmiştir. Bu manada kâinatın (insan küçük bir kâinattır) kumanda merkezidir, ana bilgisayardır. Fakat bu bilgisayarın standart olarak çok küçük bir yüzdesi kullanabilmekteyiz. Kullanabildiğimiz bu yüzdenin algılayıcıları yani veri girdileri, bizim beş duyumuzun algıladıklarıdır.

Beynimizin diğer bölümlerini devreye sokabilmemiz için şartlanmalardan ve beş duyu girdilerinden de öte yeni girdilerin yani yazılımların, programların yüklenmeleri gereklidir. Nasıl ki; bilgisayarımıza çok kapsamlı bir yazıcıyı bağladığımız zaman, o yazıcının programını yükleyemeden çalıştıramıyorsak, beş duyumuzdan da öte diğer algılayıcılarımızı, beynimizin diğer kısımlarını çalıştırmak için kendimizi güncellememiz, yazılımı yükseltmemiz gereklidir. Bu ise İlim ve amelle mümkündür ve zikir, bu süreci hızlandıran ve beynin açılımını sağlayan uyarıcı gibidir.

Ev telefonlarının eskiden veri girdisi sadece bağlı olduğu kablo iken, bugün cep telefonlarının veri girdisi kablosuz ve uzaydan alınmaktadır. İşte bizim beş duyumuzda, eski model telefonların kablosu gibidir.

Geçmişte bazı kâhinlerin gelecekten haber vermeleri için bir takım ilaçlarla beyinlerinin kısa süreli bilinç açılımının sağlandığı ve ilaçların etkisi ile belli bölgeleri açılan beyinlerin, evrensel bilgi akışından gelen, gelecek ile ilgili verileri alabilmekteydi. Lakin bu bilgileri, ilaçla kimyası değiştirilmiş olan beynin, ne kadar doğru ve hatasız algıladığı tartışılabilir bir konudur.

İnsan dini inancı ne olursa olsun bir takım sırlara, bir takım çalışmalar yaparak muttali olabilir. İnsan Rahmani yoldan ya da Şeytani yoldan yapacağı çalışmalarla başka boyutlara ve âlemlere nüfuz edebilir ya da boyutsal geçiş yapabilir. Biz sıradan insanların bilmediği ya da bildirilmeyen bir savaş hüküm sürmektedir. Bu savaş Rahmani ve Şeytani boyutlarda olmaktadır. Burada edep dairesinde susmak ve sözü ehline bırakmak lazımdır.’’

Bülent Gökçen

     İlçeye geldiklerinde neredeyse akşam ezanı okunmak üzereydi. Biraz sonra yapacakları işin olabilirliğine hem şüphe ile bakıyorlar hemde ihtiyarın anlattıkları karşısında, mümkünat dâhilinde olduğunu düşünüyorlardı. Ayrıca parçaları birleştirdiklerinde Kıyı köy civarında taşlara oyulmuş ‘’Ayonikola’’ manastırı ve bu manastır gibi yeryüzünde taşlara oyulmuş olarak (7) manastır daha vardı. Bu kıyı köy civarına, Hazreti Meryem’in geldiği de söyleniyordu.

    Bu düşünceler içindeyken, ihtiyarın tarif ettiği eve de gelmişlerdi. Tek katlı ve kerpiç işlemeli, bahçesinde kuyusu olan, bölgenin en eski evlerinden biriydi. Evin bahçe duvarları ve evin sıvası gayet bakımsız olduğu halde, bahçesi oldukça bakımlıydı. Bahçeye bakan tarafta, yerden yarım metre yükseklikte ve bir insan boyu uzunluğunda beton çıkıntı uzanmaktaydı. Bu bölgede bulunan eski evlerin hepsi bu şekilde tek tipti. Bu balkon tipi çıkıntıya, yöre halkı ‘’yazlağı’’ adını veriyordu. Tahta kapıdan içeri girdiklerinde ihtiyar bir kadın ‘’yazlağı da’’ oturmuş, abdest alıyordu.

   KENAN: Selamün Aleyküm anne’’

  KADIN: Ve Aleyküm selam oğlum, hoş geldiniz’’

  ELİSSA: Hayırlı akşamlar teyzem’’

  KADIN: Hayırlı akşamlar hanım kızım, hele siz şöyle bir oturun benim biraz işim var’’

  Bizimkiler evin önündeki yazlağıya serilmiş olan kilimin üstüne oturduklarında, ihtiyar kadın abdest almasını bitirip, elini-yüzünü kurulamıştı. Yaşından beklenmeyen bir çeviklikle içeri girip, elinde bir fincan sütle çıktıktan sonra bahçedeki ezan çiçeğinin altına bırakıp, bizimkilerin yanına döndü. Kenan ve Elissa ihtiyarın bu işine bir anlam vermediler.

   KENAN: Teyzecim; bahçendeki hangisi ezan çiçeği?’’

  KADIN: Şimdi altına bir fincan süt bıraktım ya oğlum’’

  KENAN: Neden ki ?’’

  KADIN: Her akşam ezanında, bu çiçeğin altına bir yılan gelir evladım. Allah’ın bu mahlûkatı bu evin sahibidir’’

  ELİSSA: Evin sahibimidir?’’

  KADIN: Yahu, karı – koca ikinizin de bu konuda bilgisi yok herhalde? Büyük şehirlerde doğup, büyüdünüz galiba?’’

  ELİSSA: Yok yok teyzecim, biz karı-koca değiliz’’

  KADIN: Madem karı-koca değilsiniz de elin adamı ile akşam vakti, ne yapmaya gezersin?’’

  KENAN: Teyzecim, biz İstanbul’dan geliyoruz ve ikimizde Üniversitede çalışıyoruz. Burada görevli olarak bulunuyoruz’’

  KADIN: Pekiyi evladım Maşaallah. Benim gibi ihtiyar bir kadını neden ziyarete geldiniz?’’

  KENAN: Yılan için’’

O sırada ezan okunmaya başladığından ihtiyar kadın susmuş ve içinden dua okumaya başlamıştı. Ezanın sesi yankılandıkça, çiçek ağır ağır açmaya başlamıştı. Müezzin sustuğunda ise çiçek tamamen açmıştı. İhtiyar kadın, elleriyle bizimkilere ‘’sessiz olun’’ işareti yaptıktan sonra Kenan hemen yerinden fırlayıp, Hasan hocanın verdiği okunmuş suyu, çiçeğin altına serperek, tekrar yerine oturdu.

Biraz sonra anten gibi bir çift boynuzu olan, alaca renkli ve insan bileği kalınlığında yılan, çiçeğin altına gelerek sütü içmeye başladı. Bizimkiler, yılan sütü tamamen bitirene kadar beklediler. Kenan korkmasına rağmen yerinden kalkarak yılana doğru yaklaştığında, hayvan kaçmak istedi ama Hasan hocanın verdiği okunmuş suyun etkisi ile hiçbir yere kıpırdayamadı. Kafasını çevirip, dikkatlice Kenan’ın gözlerinin içine bakmaya başlayan hayvanın bakışları, Kenan’ın içini donduruyordu adeta. Genç adamın korkudan eli-ayağı titremeye başladığı için geri çekildi.

   KADIN: Oğlum; ne yapmaya çalışıyorsun sen öyle?’’

  KENAN: Teyzecim; biz buraya, bu yılan için geldik’’

  KADIN: Allah Allah ! Ne işiniz olur sizin bu yılanla evladım?’’

  KENAN: Ona bir soru sormamız lazım teyzecim. Az önce serptiğim su ise Hasan hocanın verdiği okunmuş suydu’’

  ELİSSA: Teyzecim; sen her akşam bu hayvana süt veriyor musun?’’

  KADIN: Elbette Hanım kızım’’

  ELİSSA: Peki hiç korkmuyor musun bu hayvandan?’’

  KADIN: Küçük bir kızken çok korkardım ama sonra alıştım. Ona böyle süt ikram ettikçe, bana dokunmayacağını biliyorum. Cenabı Allah’ın mahlûkatına, sevgiyle yaklaştığın zaman sana zarar vermezler kızım’’

  ELİSSA: Sevginin sonuçları bütün yöntemlerden daha keskindir.’’

 KENAN: Ne dedin Elissa?’’

  ELİSSA: Sevginin sonuçları, bütün yöntemlerden daha keskindir dedim. Bir dakika! Bizim soracağımız soruyu, bu teyze sorsun Kenan. Onların arasında, çiçeğin dibine serptiğin efsunlu sudan daha kuvvetli bir bağ var’’

  KENAN: Haklısın Elissa. Teyzecim senin adın nedir?’’

  KADIN: Ümmügülsüm evladım’’

  KENAN: Bak Ümmügülsüm teyzecim. Bizim için bu yılana, bir soru sormanızı istiyoruz’’

  KADIN: Evladım yılan hiç konuşur mu?’’

  KENAN: Sen hele bir sor bakalım, konuşup-konuşmayacağını o zaman görürüz’’

  KADIN: Hay deli oğlan; peki ne soracağım?’’

  KENAN: Üzerinde sekiz köşeli yıldız olan bir taşın yerini soracaksın’’

    İhtiyar kadın, çiçeğin dibindeki yılana doğru yaklaşarak, taşın yerini sordu. Yaptığı şey kendisine çok anlamsız geliyordu ve bir yılanın konuşabileceğine hiç ihtimal vermiyordu. Fakat garip bir şey oldu ve yılan cevap verdi. Ancak yılanın sesini dıştan değil, içinden duyuyordu. Sanki içinde bir başkası vardı ve o başkası içinden, kendisi ile konuşuyordu. Yılan, aradıkları taşın bu evde olduğunu ve kendisinin de bu taşın bekçisi olduğunu söylüyordu. Taş, evin kıbleye bakan tarafın penceresinin altına konmuştu.

    İhtiyar kadın, yılanın böyle sessiz ve sözsüz içinden konuşmasına hayret ederken, taşın yeri konusunda ise iyice şaşırmıştı. Zira çocukluğundan beri evin tek pencereli bu odasında çok garip şeyler olmuştu. En son rahmetli eşi de bu odada vefat etmiş ve odanın penceresinden yeşil bir ışığın, çıkıp gittiğini görmüştü. Bizimkiler, ihtiyar kadının deminden beri hareketsiz durmasına bir anlama verememiş ve korkmuşlardı. Yılan, sorulan sorunun cevabını verdikten sonra serbest kalmış ve dönüp gitmişti. Yılanın gitmesinden sonra kadın tekrar hareketlenmiş ve bizimkilere dönerek ‘’Hadi içeri geçelim çocuklar’’ diye seslenmişti.

    İçeri geçtiklerinde bizimkiler heyecanla, ihtiyar kadının konuşmasını bekliyorlardı. Duvarda rahmetli kocasının siyah-beyaz fotoğrafı asılı duruyordu ve hemen yan tarafında bir pınardan su içmekte olan geyik ailesinin resmi olan duvar halısı asılıydı. Geyiklerden biri başını kaldırmış sanki onlara bakıyordu

   ELİSSA: Teyzecim ne oldu, size bir şey söyledi mi ?’’

  KADIN: Söyledi kızım söyledi ama duyduklarımı bu kulaklarımla değil, içimdeki kulaklarımla duydum’’

  KENAN: İçinizdeki kulaklarınızla mı ?’’

  ELİSSA: Peki size ne söyledi ?’’

  KADIN: Aradığınız taşın, hemen şu pencerenin altında olduğunu söyledi’’

  KENAN: Neden birden durgunlaşıp, dalıp gittiniz?’’

  KADIN: Çocukluğumdan beri bu pencere önünde hep garip şeyler olmuştur ve en son kocam vefat ettiğinde, yeşil bir ışığın bu pencereden çıkıp gittiğini görmüştüm’’

  ELİSSA: Birden vücudumdaki bütün tüylerim diken diken oldu, acaba nasıl bir sırrı var bu taşın?’’

  KENAN: Teyzecim biraz anlatsanıza şu olayları’’

  KADIN: Bundan iki sene önce rahmetliye ölüm çöktüğünde şu karyolada yatıyordu. Rahmetli her zaman başını, pencereden yana verirdi. O akşamda başı pencere tarafında olarak yatırmış, hemen yanı başında Kur’an okuyordum. Bir ara içim geçmiş ve uyuklamışım. Rüyamda pencerenin önünde büyük bir kalabalık toplanmış ve bir kapının önünde bekliyorlardı. Kapının arka tarafında ise rahmetli eşim ve ben vardık. Kalabalığın içinden biri ön tarafa doğru yaklaşarak, kapıyı çaldı. Kapıyı çalan adamın hemen sağ omuzu hizasında yüzünü göremediğim biri daha vardı. Kocam kapıyı açmak için elini uzattığında hemen uyandım. Uyanır uyanmaz, şu pencereden yeşil bir ışığın çıkıp gittiğini gördüm. Bizim bey, Hakk’ın rahmetine kavuşmuş’’

  ELİSSA: Teyzecim rüyanızda gördüğünüz herhalde ölüm kapısıydı ve ardındakilerde eşinizi almaya gelenler ya da karşılamaya gelenlerdi ki rüyanızın bitiminde eşinizin ölümü gerçekleşmiş oluyor’’

  KENAN: Yani rüya ile uyandıktan sonra görülenler, birbirinin devamı o zaman’’

  ELİSSA: Bugün gittiğimiz Hasan hoca denilen adam ne söylemişti Kenan ?’’

  KENAN: Ne söylemişti?’’

  ELİSSA: ‘Bizim uykuda gördüğümüz Salih rüyaları, onlar uyanık iken görüyorlardı.’’

  KENAN:  ÜmmüGülsüm teyzenin gördüğü rüya, uyandığında gördükleri kadar gerçekçiydi o zaman’’

  ELİSSA: İnsanoğlunun ölüm sonrası âleme dair görebileceği şeyler bugün için rüya yoluyla algılanabiliyor ama devamındaki tekâmül neticesinde uyanık iken rüya görür gibi görülecek’’

  KENAN: ‘’Altın şehirdeki’’ yaşayanlar gibi’’

  ELİSSA: İhtiyar haklı galiba, taşlar yavaş yavaş yerine oturuyor’’

  KENAN: Nasıl yani?’’

  ELİSSA: Bu teyzenin, yılanın dilini anlaması ve yılan ile konuşabilmesi, insanın tekâmül ettiğinin bir ispatıdır’’

  KADIN: Çocuklar; söylediklerinizden hiçbir şey anlamadım ama babam her zaman şöyle derdi ‘’ Sevgi âlemlerin ortak dilidir ve Allah, her şeyi sevgi ile yaratmıştır. Sevgi olmadan Allah’a ulaşan merdivenleri çıkmak mümkün değildir. İnsanın çıktığı merdivenin her bir basamağı, onun biraz daha Allah’a yaklaşmasıdır. Bundan sonraki ilk basamak, insanın melekler gibi olmasıdır’’

   KENAN: ‘’ Bundan sonraki ilk basamak, insanın melekler gibi olmasıdır’’

  ELİSSA: İnsanın (5) duyusunun dışındaki duyularının faaliyete geçmesi, kâinattaki diğer varlıkları, bilinç düzeyinde algılamasına sebep olmaktadır. Bu varlıklar içinde Melekleri de duyması ve algılaması gayet normaldir’’

  KENAN: Melekler gibi olması, acaba ‘’DNA’’ yapılarının değişerek, bedenen tekâmül etmeleri de olmaz mı?’’

  ELİSSA: Nasıl yani? Bedenlerin, İsa gibi meleki bir yapıya bürünmesini mi kast ediyorsun?’’

  KENAN: Altın şehirde yaşayanların, ihtiyarın demesine göre (6) harften oluşan bir ‘’DNA’’ yapısına sahip olmaları gibi’’

  ELİSSA: Benim bildiğim bedenen melekler gibi olmak, ölüm sonrasındaki yaşanacak bir süreç. Ancak sizin Evliya dediğiniz ve bizimde Aziz dediğimiz insanların, yaşadıkları tekâmül neticesinde yani tanrıya yaklaşmaları oranında beden yapılarının değişmesi muhtemel’’

  KADIN: Kızım, Evliyaların bedenleri çürümez derler. Toprağa, Peygamberleri ve evliyaları çürütme yetkisi verilmemiştir’’

  ELİSSA: Teyzecim sen ne dedin?’’

  KADIN: Toprağa, peygamberleri ve Evliyaları çürütme yetkisi verilmemiştir dedim kızım’’

  ELİSSA: İhtiyarın dediğine göre ‘’ toprağının kristali (KÜP) şeklindedir ve küpün şekli (4) kenardır’’ Normal insan bedenlerinin ‘’DNA’’ yapısı da (4) harflidir. Toprak ve topraktaki bakteriler, kendi gibi kendinden olanı çürütebilmektedir’’

  KENAN: Açık havada da çürüyen cesetler var. Toprak çürütemez ama açık hava da çürüyebiliyor’’

  ELİSSA: Yahu anlamadın mı? Toprak derken aslında bu dünyayı, bu gezegeni kast ediyor. Burası bir arz ve genel olarak toprak denilen bir yapıdan oluşmuş. Çürütme yetkisi bu dünyaya verilmemiş yani bu arz’a verilmemiş’’

  KENAN: O zaman bu insanların beden yapılarında bir değişim olduğu muhakkak ki, bu dünya şartlarında çürümüyorlar’’

  ELİSSA: Bu değişim her neyse adına melekleşme denilemez bence. Bana göre melekler gibi bir bedene bürünmek, ancak ölüm sonrasında yaşanacak bir olaydır ve bu olay, bu beden ile olmayacak’’

  KENAN: O zaman, bedenlerde ki bu değişimi nasıl açıklayacağız?’’

  ELİSSA: İnsanın, bedenen tekâmül etmesi diyebiliriz ama bu tekâmülün vücut kimyasını nasıl değiştirdiği, bilim adamlarının sahasına girmektedir. Bizim işimiz ise taşı çıkarıp, bulmaktır’’

  KENAN: Haklısın galiba, kendimizi biraz fazla kaptırdık. Ben arabadan alet çantasını getireyim de hemen işe başlayalım’’

  KADIN: Çalıştığınız yer, adını tam diyemiyorum, bu taş ile neden bu kadar ilgileniyor?’’

  ELİSSA: Üniversite, bu civardaki bir kiliseyi tamir ettiriyor teyzecim. Taşların çoğu eksik olduğu için tamamlamaya çalışıyoruz ve bu taş ise kiliseye ait bir taş’’

  KADIN: Ama normal bir taş değil kızım değil mi ?’’

  ELİSSA: Değil teyzecim, onun için kimseye bu olaydan söz etmemen gerekiyor.’’

  KADIN: Söylemem kızım ama taşı çıkarır iken duvara verdiğiniz zararı karşılasanız bari’’

  ELİSSA: Sen merek etme teyzecim. Üniversite bu iş için çok para ayırdı. Sana da bol bol para vereceğiz’’

  KADIN: Yok kızım, öyle çok para filan istemem. Sadece duvarın masrafını karşılayın yeter’’

     O sırada Kenan, alet çantası ile gelmişti. Evin yapısı kerpiç işlemeli olduğu için önce saman ve çamur karışımı olan sıvayı kazımakla işe başladılar. Gece vakti fazla gürültü yapmadan ve aradıkları taşa zarar vermeden, sabaha kadar bu işi halletmek zorundaydılar.

    Dış yüzeydeki yıllardır üst üste vurulmuş olan sıvayı kazıdıklarında, alt taraftan duvarın kerpiçleri ortaya çıkmıştı. Çok heyecanlanıyorlardı, acaba nasıl bir sırrı vardı bu taşın. El fenerinin ışığının vurduğu noktada, kerpiçlerden birinin rengi ve büyüklüğü diğerlerinden çok farklıydı. Bir anda ‘’bulduk’’ diye sevinç içinde kısık sesle bağırdılar. O sırada ihtiyar kadın ’’Buda ne böyle’’ diye tam arkalarını işaret edince, ani bir refleksle geriye dönüp baktılar. Gecenin karanlığında havada asılı duran iki çocuk başı, kendilerini izlemekteydi. Elissa korkuyla bir çığlık attıktan sonra genç adamın ardına saklandı. İhtiyar kadın çocukluğundan itibaren böyle garip olaylara alışık olduğu için pek korkmuşa benzemiyordu. Ama tam olaraktan neyle karşı karşıya kaldıklarını bilmediği için hemen bütün duaları okumaya başladı.

    Havada asılı duran iki çocuk başından biri kız çocuğuydu. Görüntüler daha çok bir bilgisayar simülasyonuna benziyordu. Kenan elindeki fenerin ışığını görüntünün gözlerine doğru tutunca, çocuklar gözlerini kırpıştırdılar. Bu durum, görüntülerin gerçek olduğunu gösteriyordu ama hava boşluğunda iki tane insan başının öylece asılı durması gerçek olamayacak kadar da saçmaydı. Kenan elindeki fenerle, görüntülere doğru yaklaşarak, yerden bir avuç toprak alıp onlara doğru savurunca, topraklar görüntüleri delip geçti. Yanılmamıştı, hakikaten bilgisayar simülasyonu gibi bir şeydi, görüntüler gerçek değildi ama her nasılsa el fenerinin ışığından gözleri kamaşmıştı.

O sırada’Pensilvanya Genetik Araştırmalar laboratuarında olanlar:

     Mayıs (2000) yılında özel bir doğumla dünyaya gelen üç çocuktan bir kız ve bir oğlan olmak üzere ikisi hayatta kalmıştı. Çocuklar bugün için (11) yaşında olup hala bu laboratuarda tutulmaktaydılar. Çocukları dünyaya getiren üç genç kız, doğumdan sonra öldürülerek ortadan kaldırılmıştı. Çocuklar Laboratuar ortamından tamamen beyin güçleri ile dünyanın öbür ucu olan Türkiye’deki Kenan ile Elissa’yı takip ediyorlardı. İnsan bedenlerinin molekül boyutu, atom boyutu ve parçacık boyutu hepsi ayrı ayrı katmanlardı ve kendi içlerinde farklı yasalara sahiptiler. İnsanın bedenindeki bu katmanlardan her hangi birine bilinçli olarak hükmedebilmesi, bir önceki katmanın fizik kurallarına göre ‘’İnsanüstü’’ sayılan bir gücün kullanılması ve açığa çıkması demekti.

    Aslında insanüstü diye bir gücün tanımlaması, şu beden kalıbıyla ve (5) duyu verileri ile yaşayan bilinçlerin ifadesiydi. İnsanın, beden kalıbından da öte ‘’RUH’’ denen asıl varlığı mevcuttu ki, bu ‘’RUH’A’’ ait gücün ortaya çıkması, bedenin sırasıyla molekül, atom ve parçacıklar boyutunun keşfedilmesi ve bu boyutların kendi içinde sahip olduğu yasaların işleyiş sisteminin okunarak, bilinçli bir şekilde beyin gücü ile kullanılması demekti.

    Çocuklar, beyin güçlerini bir radar gibi kullanarak mesafeler ötesinden taradıkları alanları, beyinlerinin görme merkezinde üç boyutlu olarak algılamaktaydılar. Ayrıca beyin dalgalarının ulaştığı mekânlara, bu dalgalar sayesinde kendi görüntülerini ve seslerini de yansıtabiliyorlardı. Çocukların beyin dalgalarını okuyabilen ve beynin görme merkezi gibi üç boyutlu görüntüye çevirebilen bilgisayarın dev ekranında Kenan ile Elissa’nın yaptığı çalışmayı izliyorlardı. Çocuklar bilgisayara bağlı olarak oturdukları koltukların yanındaki görevli, duvardaki taşı taramalarını söylediğinde, çocukların beyninden gelen görüntülerin izlendiği dev ekranda, taşın içinde rulo şeklinde bir kâğıdın olduğu görüntülendi. Görevlinin ‘’ Taşın yapısını ve enerji boyutunu test et’’ komutundan sonra normal toprağın kristal yapısı ile taşı oluşturan toprağın kristal yapısı hemen birbiri ile kıyaslananınca, ortaya ilginç bir durum çıktı.

    Normal toprağın kristal yapısı(4) kenar bir küp şeklinde olmasına karşın taşın toprağının kristal yapısı ise bal arısı peteği gibi altıgen şeklindeydi. Kristallerden yayılan masmavi bir ışık, tüm ekranı kaplamıştı. Cam bölmenin ardında duran ‘’Yüksek Konseyin’’ ikinci adamı ‘’ Tamam; aradığımız taşı bulduk’’ dedikten sonra görevliye dönerek ‘’ koordinatları Türkiye’deki bekleyen ekibe hemen bildirin’’ emrini verdi.

Bülent Gökçen

İnsan; hem maddi hemde manevi(ruhani-hissi) âlemi BİR arada CEM etmektedir. Dolayısı ile bir ayağımız bu dünyada iken diğer ayağımız AHİR tarafta bulunmaktadır. Bir gözümüz(nefsimiz) bu dünyayı seyir eylerken, ruhumuz (Öz’ümüz) kendisinde açığa çıkan ilmin kapasitesince, AHİR âlemleri tefekkür etmekte ve dahi ötesinde Cenabı Allah’ın varlığını düşünmektedir.

    İnsanoğlu sürekli bir arayış içerisinde oradan oraya savrulmakta, kâh afaka yönelip, yıldızlara dokunabilmek arzusu ile yanmakta, kâh enfüse yönelip esma terkibindeki çekirdek isminden(Rabbinden) gönül bahçesine yansıyan nurun sıcaklığı ile ayni orantıda, sıcacık gözyaşları dökmektedir. Bu öyle bir özlem ki; dalından kopmuş bir çiçeğin bir daha hiç kavuşamayacağı halde, koptuğu dalı özlemesi gibi, iki sevgilinin bir daha hiç kavuşmamak üzere ayrılması gibi bir özlemdir. İnsanoğlu, rahmet deryasından halk edilmiş bir damladır.

İnsan ile bu su damlacığı arasında muazzam bir benzerlik vardır. Nasıl ki bu su damlacığı, buhar olup semalarda gezmekte, yağmur olup toprağın yüzüne ve yerin altına inmekte, derelere karışıp akıp gitmekte ve en sonunda deryaya kavuşmaktadır. İşte insan denen esma terkibi, halk edildiği sonsuz esma deryasını özlemektedir. Su damlasının deryaya kavuşmasından sonra nasıl ki artık damlanın varlığından bahsedilmezse, insan denen esma terkibinin, esma denizine kavuşmasından sonra varlığından söz edilemez.

    Bazı insanlar geçmişi yaşarlar ve geçmişte yaşarlar. Bazı insanlar ise geleceği yaşarlar ve gelecekte yaşarlar (!).  Oysaki AN’I yaşayanlardan olabilmek, yukarıda saydığım bütün özlemlerin reçetesidir. Kimisi bir çiçek misali koptuğu dalın hayalini kurar iken kimisi su damlacığı gibi kavuşacağı deryanın hayalini kurmaktadır. Koptuğun dal, kavuşacağın derya ve SEN, hepsi Cenabı Allah’ın ilminde vücut bulmuştur ve bütün oluşlar Cenabı Allah’ın ilminde meydana gelmektedir. Zaman bir hayaldir ve bilincine algılatılan olaylar zinciridir. Ayrılık ve kavuşma bir hayaldir, yüreğine hissettirilen tatlı bir rüzgârdır(nefestir).Bazı rüzgârlar sıcaktır, kavurur ve yakar, bazı rüzgârlar ise adeta canına can katar.

    Balıkların deryada yüzüp, deryadan habersiz olması gibi İnsanoğlu da, Cenabı Allah’ın ilminde ve AN denilen zamansızlığın (sonsuzluğun) içinde (!) her daim Allah ile beraberdir ve insanın zat’ı, hayalindeki bir karakteri nasıl kılıktan kılığa sokuyor ve halden hale koyuyorsa Cenabı Allah’ın Zat’ı da sadece bir hayalden ibaret olan seni(karakteri) kılıktan kılığa sokup, halden hale koymaktadır.

    İnsan bu arayışlarında bir dizi süreçlerden geçmektedir. Bazı süreçler hissi(manevi) olarak yaşanır iken bazıları zahir olan bedenimizin her bir hücresi ile yaşanmakta ve tadılmaktadır. Büyük okyanusların alt tarafında, derinliklerinde muazzam bir akıntı vardır ve yüzeyinde ise esen rüzgârın kuvvetine göre ürkütücü boyutlarda dalgalar vardır. İnsanın zahir bedeni ve bu bedeni ile işlediği fiiller, okyanusun yüzeyindeki dalgalar gibidir. İnsanın derununda, iç boyutlarında ise öyle muazzam bir akıntı mevcuttur ki; yeterli donanımı olmayan, yüzmesini bilmeyen ve rehberi olmayan birinin bu akıntıya kapılıp gitmesi kaçınılmazdır.

    Yüzeydeki dalgalara dayanıklı olan geminin adı Şeriattır. Kişi bu gemiye binerek, zahir bedeni ile zahir âlemdeki mevcut yolculuğunu, selametle tamam eder. Lakin iç boyutlara, derinliklere olan yolculuk için yüzeydeki gemi (Şeriat) ile bağlantılı ayrı bir araç ve donanım gereklidir. Bu donanımların yanı sıra nefes çalışması yapmış olmak, ciğerlerin basınca dayanıklı olması yani kısaca sağlıklı olması şarttır. Bahsedilen bu âlem, her ne kadar kalp olarak tarif edilmişse de bu tarifin ötesinde insanın sırrında, EZEL ve EBED boyutu vardır. İşte bu yüzden, bu boyutların varlığına misal olsun diye, geçmişin anıları ve geleceğin arayışları vardır.

    Bazıları Cenabı Allah’ın EVVEL sıfatına iman etmiş ve bu sıfatın saltanatındaki ESMALARIN terkibinden yaratılmıştır. Bazıları AHİR sıfatına iman etmiş ve bu sıfatın saltanatındaki ESMALARIN terkibinden yaratılmıştır. ZAHİR ve BATIN sıfatlarının durumu da bu hal üzeredir.

KÂBE’NİN (4) cephesine (Evvel-Ahir, Zahir- Batın) yönelmek ve dört cephesine ayni AN’ da namaz kılmak( Hakikat namazı) herkesin nasibi değildir ve nasibi olanlara ise HAKİKAT EHLİ denmektedir. Bu namazın NİYETİ dahi farklıdır ve bu namaz her gün(5) vakitte eda edilmektedir. Dünya arz’ının bir yerinde namaz vakitlerinin biri biterken bir başka yerinde, kesintisiz olarak devam etmektedir. Her daim (24) saat namaz eda edilmektedir. Hakikat namazının imamı,’’Vaktin İmamıdır’’. Bilenler her namaza durduklarında bu ‘’ İmama’’ tabi olurlar (!).

    ‘’HU’’ zikri bu imamın zikridir. Bu zikir NEFESTİR ve öyle bir nefestir ki âlem varlığını bu zikir ile devam ettirmektedir. Tüm esmalar, bir asker gibi bu sultanın mahiyetinde ve emrindedir. Direkt olarak sultan zikredildiğinde, beraberinde tüm mahiyeti ve saltanatı da zikredilmiş olmaktadır. Diğer esmaların her birinin farklı görevleri, hikmetleri, işleri ve SURETLERİ vardır. Mesela maddi ve manevi şifa,’’Şafii’’ isminden gelmektedir. Kalp(mana ehli) ve beden doktorları, bu ismin ‘’ARZ’’ üzerindeki tecelli ettiği suretlerdir. Hastalandığın zaman sultana değil, sultanın emrindeki hekime gittiğin gibi ‘’HU’’ ya da ‘’ALLAH’’ isimlerini zikreder iken mevcut bir rahatsızlığın (maddi-manevi) için bu ismi zikretmelisin.

    Beden hastalığı için doktora, manevi hastalık için mana ehline gitmek, Şeriat’ın gereğidir ve işin zahiri yönüdür. Bu şekilde Cenabı Allah’ın ‘’Zahir’’ sıfatına iman etmiş, Kâbe’nin(4) duvarından birine, cepheni dönmüş olursun. Ancak! Şafii ismini zikretmek bu ismin, batındaki suretine yönelmek demektir. Her ismin, arz üzerinde tecelli ettiği suretler olduğu gibi âlem aynasına bakan yönü itibari ile de bir sureti bulunmaktadır. Bu suretler, beden gözü ile görülebilen bir suret olmayıp, sadece kalp aynasına yansıdığı şekilde algılanabilmekte ve hissedilebilmektedir.

         İnsanın ruh aynasında,  beş duyumuza gayb olan varlıkların yansımaları, zamandan ve algıladığımız mekândan ayrı olarak parlayabilmektedir. Ruhumuzdan direkt olarak kalbimize yansıtılan bu suret,  değişik şekillerde algılanabilir. Ancak! Bir doktorda, Şafii ismi tecelli etti diye doktora olan yönelişimiz tamamen insani ilişkiler içinde ve belli bir seviyede ise Şafii isminin kozmik âleme bakan suretine de farklı bir yönelişimiz olamaz(!).Biliriz ki ruhumuzun bu âleme bakan sureti, bu beden olduğu gibi kozmik âleme bakan bir sureti de bulunmaktadır.

    Esmaların hepsinin belli bir hikmeti ve görevi var demiştik. Hasta olunca Şafii ismine müracat edildiği gibi ibadetlerden zevk almak ve huşu duymak içinde ‘’Metin’’ ismine müracat edilmektedir. İnsanın her gün doktora işi düşmediği gibi esma zikirlerinin de belli bir seviyesi ve süresi vardır. Zahir varlığımız ile istifade ettiğimiz esmalar olduğu gibi, ruhumuzun Beka âlemindeki durumunu güçlendirmek ve nurunu arttırmak için devam edilmesi gerekli olan esmalarda bulunmaktadır. İşte bu esmalar senin ‘’virdindir’’. Mesela GENEL olarak şu (5) esma, Beka âlemine aittir. VEHHAB, FETTAH, VAHİD, EHAD SAMED…

    Kişiye özel olan esmaların durumunun belirlenmesi ise terkibi yetindeki baskın olan esmaların bilinmesi ile mümkündür. Kişi, babasının sulbüyle, ana rahmine akarken, babasında o anda baskın olan ismin özellikleri ile akmakta ve anasındaki baskın olan diğer isimlerle cem olup, terkibi yetinde ya babasından aldığı ya da anasından aldığı isimleri öne çıkarmaktadır. Belli günlerde cima edilmemesi ve kesinlikle besmele çekerek bu birleşmenin gerçekleşmesi, bütün bu işlemleri pozitif ya da negatif olarak etkilemektedir.

    İnsan, Allah ismi şerifinin kapsamındaki esmaların toplamının terkibidir. Diğer mahlûkatta bu isimlerin ancak biri ya da bir kaçı bulunmaktadır. İnsan; terkibinde (varlığının özünde) mevcut bu manalar yani esmalar ölçüsünde yeryüzünde halife kılınmıştır. Ne melek, ne cin, nede başka tür yaratılmışların terkibinde bu esmalar, insanda bulunduğu ölçüde değildir. Ancak! Her insanın, yaratılışında belli esmalar diğerlerinden daha baskındır. Allah (c.c.) hangi ismi, kişide baskınsa, kişi; O ismin özelliklerini otomatikman ortaya koyacak ve ona göre bir yaşam tarzı ve gelişme sergileyecektir. Ayrıca herkesin varlığının özünü-çekirdeğini oluşturan isim tektir. Kişi bu isminin terbiyesinde bulunmaktadır. Bu ismin çekirdek olması hasebiyle insanda açığa çıkan her şey, bu çekirdeğin dallanıp-budaklanmasıdır Kişinin nefsine arif olması, varlığının özünü oluşturan bu çekirdek ismine arif olmasıdır ki bu çok zordur. Çünkü! Nefsini bilen Rabbini bilir sözünce, anlatılmak istenen makam bu makam olup İnsanı Kamillerin makamıdır.

    İnsan bu dünya hayatında bir tutsaktır. Beden ve bedenselliğinin getirdiği şartlanmalar ve bedene özgü kısıtlamalar, bu tutsağı bağlamış olan zincirin halkalarıdır. Evvela bu zincirin halkalarını kırmakla işe başlamak lazımdır. Burada esma konusunu ele aldığımız için diğer hususlardan bahsetmeyip olaya sadece esma (isimler) penceresinden bakacağız. Yoksa bu zincirin halkalarını kırmak sadece esma zikri çekmekle(!) mümkün değildir. Zikir bu süreci hızlandıran çalışmalardan biridir sadece. Burada zikir konusuna da detaylı olarak ele almayıp sadece kelime tekrarı ile yapılan şeklini anlatmaktayız. Yoksa zikir, kelime tekrarından da ibaret değildir.

    Bu tutsaklıktan ve bu esaretten kurtulmak için ilk adım BİLGİYE ulaşmak ve bu bilginin getirisini yaşamaktır.    Bilgi evrenseldir, ancak açığa çıktığı veya tahsil edildiği makamın kapasitesince, kısıtlı olarak algılanmaktadır. Evrensel bilgi, evrene ve evrenlere yön vermekte, mevcut dengeyi dile getirmektedir. Fakat bu bilgi ağına ulaşmak, öyle kolay bir iş değildir. Ulaşabilenler ise bu bilgiyi gizlemekte, kendilerine özgü olarak şifreleyip, kendi aralarında birbirlerine aktarmaktadırlar.

    Senin esma zikri ile yaşayacağın açılımlar, bu evrensel bilgi ağına bağlanma neticesinde olacaktır. Ancak! İlham ile başlayan açılım süreci, devamında o zikrin suretinden, senin bilincine yansıtılan ses ve görüntülerle bir basamak artacaktır. Bu ses ve görüntülerin ait olduğu âlemin enerji(nur) düzeyi, buraya göre çok yüksek frekansta olduğundan ilk etapta vücudun yorgun düşmesi, rahatsızlanması vs. diğer belirtilerin olması muhtemeldir. Gece namazları, riyazet ve vücudu hazırlayan ön zikirler olmadan ve ne gibi haller ile karşılaşacağını, neler yaşayacağını ve neler yapman gerekeni anlatan bir rehberin olmadan bu çalışmanın içine girmek, kişiye faydadan çok zarar getirebilmektedir.

    Bildiğimiz ya da bildiğimizi sandığımız gerçekler, bilgiye ulaştıkça değişim göstermektedir. Bu değişim netice itibari ile senin iman ve itikadını da etkileyecektir. Rehbersiz olarak ulaşacağın evrensel sırlar ve bildiklerinin kozmik âlemdeki bilgilerle yer değiştirmesi, iman noktasından ayağını kaydırabilmektedir. Gerçek tektir ama bu gerçeği algılayan kişinin, algılamasından doğan farklılıklar kişi ve bu kişinin eliyle, toplumları yanıltabilmektedir.

    Daha önce ‘’Zamanın Dokusu’’ isimli yazı dizimde işlediğim üzere bir takım sözler ve sözcükler vardır. Bu sözler söylendiği zaman bulunduğumuz evren ile başka evrenler arasında irtibat kurulabilir, Meleklerden yardım alınabilir ve bir takım görüntüler oluşturulabilmektedir. Hemen yanı başımızda ve iç içe yaşadığımız Berzah âlemine bir kapı açılabilmekte ve o âlemde bulunanlarla görüşülebilmektedir.

    Bütün bu âlemlerle görüşmemizi ve harikulade şeyleri açığa çıkarmamızı sağlayan bu sözler değildir. Bu sözlerle beynimizin ilgili bölümünün uyarılması neticesinde gerçekleşen bir olaydır. İnsan beyni tam bir SIR’DIR. Başından beri bahsettiğim sır, bu cevher topudur ve cevher topunda gizlenmiştir.

    Beynimizde saklı ve kilitli nice kapılar vardır ve bu sözler, bu kapıların anahtarlarıdırlar. Her kapı farklı bir bilincin açılması, her yeni açılan BİLİNÇ ise farklı âlemlerin KAPISIDIR.

    Sözlerimi, teferruata ait meselelerden ÖZ’E doğru çekerek noktalamak istiyorum.

    ‘’KENAN ilinde Yusuf olmak istersen
     Aşk KAZANINDAN doymak istersen
     Önce bir kuyuya düşmelisin ve susuz çöllerde gezmelisin’’

    Aşk kapısında bir ömür gerekir, kovulmak vardır ama yüzünü kara edip dönmek gerekir, Bu yolda bu kapıya eşik olmak vardır. Dayanabilecek misin? Önce eşin- dostun ve ailen üstüne basar. Aşk imtihanı çok zor olduğunu söylüyor âşıklar kafilesinden nicesi. Aşk imtihanı VEFA testi gerektirir. Sevenlerin ve aşkı arayanların imtihanı ağır olur, sevgi arttıkça, aşka yaklaştıkça imtihanın şiddeti de artar, öyle ki gönlünde O’ndan başkasının sevgisi kalmasın, dilin O’ndan başkasını anmasın, Nazarın O’ndan başkasına bakmasın.
Bu işin sözü hoştur ama bir kere yola koyuldun mu vazgeçip geri dönsen de boştur. Vazgeçtiğin an, vazgeçildiğin andır. Allah kaldıramayacağımız yükü bize yüklemesin, bizde talep etmeyelim. Ama Murad ehli vardır, Murad edilen vardır. Eğer MURAD edilenlerdensen ne yapsan, ne etsen seni o ateşe atarlar ve o ateşte yakarlar. KENAN ilinde Aşk KAZANINA düşenlere SELAM olsun"

Mana CAN’DIR. Manası olmayan, varlık sahnesinde varlığını sürdüremez. Her taşın, her rengin ve her sesin bir manası vardır. İnsan sadece değer verdiklerinin sesini duyar, kokusunu koklar. Sesi duyulacak ve rengi koklanacak o kadar çok mana var ki Bilemezsin. Hepsini tek tek koklaman mümkün değil ama neyi koklarsan kokla, hangi sese kulak verirsen ver hepsi tek bir NOKTADA toplanmıştır. İşte o nokta sensin. Önce kendi mananı bulursan ve kendi sesini duyarsan her bir mana sana açıldıkça açılır. Her bir sesi duyar, her bir kokuyu koklar olursun. Taşlarla, ağaçlarla konuşur, manevi âlemin bahçelerinden kokular duyarsın. Dost Meclisinde MUHABBET edilir, sesi senin can kulağına bir meltem gibi iletilir. Sen sanırsın ki aklıma geldi, hayır sadece duydun ve duyuruldun.

DUYANLARDAN VE DUYURULANLARDAN OLMAK DİLEĞİ İLE

Bülent Gökçen

Konumuz insanoğlunun bireysel ve toplumsal ‘’Kurtarıcı’’ beklentisi. Her toplumun kültüründe ve kültürü ile iç içe geçmiş dinsel inançlarının bünyesinde, muhakkak bir kurtarıcı beklentisi bulunmaktadır. Hiç gelmeyen ama geliş tarihi üzerine sürekli hesaplar yapılan bu kurtarıcılar, toplumun kültürünü canlı tuttuğu gibi kültürü ile iç içe geçmiş dinsel inançlarını da canlı tutmaktadır. Bu açıdan bakıldığında, boş bir hayal dahi olsa, faydalı görünmektedir. Bazı faydalar, insanların şu kısacık dünya hayatı için geçerli olsa bile devamında ki sonsuz bir hayat için zararlı olabilmektedir. Kısacık bir ömrü bir hayal peşinde tüketmek, devamında ki sonsuz hayatta, çok büyük bir kayıp ve pişmanlık getirecektir.
İnsanoğlu neden hep bir kurtarıcı bekler ve neden gelecek olan kurtarıcı, genellikle insanüstü özelliklerle donatılmıştır? ‘’İNSANÜSTÜ’’ Bu kelime şeytanın ve şeytanlaşmış insanların, yine insanoğluna karşı kullandığı en büyük bir silahtır. Kim ki; İnsanüstü bir kahraman arıyorsa, bilsin ki; aradığı sadece şeytanın kendisine fısıldadığı yalanlardır, boş hayallerdir. Hakikatinden habersiz olan ve taşıdığı emanetin farkında olmayan, olamayan bu insanlar, ZAN’ larında yücelttikleri her neyse farkında olmadan ona tapmaktadırlar.
Emanet taşımak çok zordur, çünkü taşınan emanetin düşmanı çok olur. İnsan da öyle bir emanet taşımaktadır ki; o emanetin baş düşmanı iblis’tir. Bütün insi, cinni ve daha nice ŞER orduları, bu melunun emrindedir. İNSANIN en büyük düşmanı bu melundur. İşte bu yüzden deccalın(yalancının) ardındaki kuklacıyı iyi görmek lazımdır. Bugün bireylere ve toplumlara sunulan ‘’kurtarıcılar’’ o bireyin ve toplumun deccalı olabilir. Deccalın ilk sözlük manası yalancı diye geçmektedir. Nedir yalancı? Kendini olduğundan farklı gösterip, boş hayaller ve sözlerle kişi ve toplumları kandırandır. Hâlbuki gerçek kahramanlar sessizdir, mütevazı ve tevazu sahibidirler. Sadece söylenmesi gereken yerde, söylenmesi gereken kadarını söylerler ve yapılması gerekeni, zamanı geldiğinde yaparlar. İNSANÜSTÜ değillerdir sadece İnsan olmanın gereğini yerine getirirler. Kim ki; İnsanüstü bir kahraman arıyorsa, bilsin ki; aradığı sadece şeytanın kendisine fısıldadığı yalanlardır, boş hayallerdir.

Peki, hiç kurtarıcı gelmedi mi ya da gelmeyecek mi? Elbette geldi ve gelmektedir. Ama siz nasıl bir kurtarıcı bekliyorsunuz? Unutmayın Hazreti Muhammed’in (s.a.v.) geleceğini müjdeleyen ve bekleyen nice insan, Hazreti Muhammed (s.a.v.) geldiğinde ‘’Bu O değil’’ demişlerdi. Hâlbuki O’nun geleceğini, günü gününe haber veren yine kendileriydi.
Cenabı Allah, Sırat-ı Müstakim üzere yolunuzu ve yolumuzu dosdoğru kılsın ve bizi doğruluktan ayırmasın ve haddimizi aşmaktan dolayı bağışlayıp, gazabından muhafaza buyursun, hayal ve ZAN’ larımızın peşinde koşmaktan da korusun. Cenabı Allah, herkesin Allah’ı ve her zerreden işlemekte ve tecelli etmektedir. Evliya diye yüceltilen İNSAN’DA O’nun aynası, cahil diye yerilen İNSAN’DA O’nun aynası. Aynalardan yansıyan, O’nun sonsuz isimlerinin terkibidir. Kimse kimseyi Evliya diye yüceltmesin, kimse kimseyi Cahil diye yermesin.
Bir kapı düşünün ve arkasında ne olduğu bilinmiyor ama herkes kendi ZANNINCA, kapının ARKASINI HAYAL ediyor. Daha sonra bu insanlardan tek tek kapının arkasına bakmaları isteniyor. Her bakan farklı bir şey görüyor NEDEN?
Çünkü bu insanlar daha kapının arkasına bakmadan, düşünce ve hayallerinde KAPININ ARKASININ resmini çizdiler ve her bakan kendi çizdiği resmi gördü. Size ne anlatırsa anlatılsın, hangi bilgi verilirse verilsin, verilen, verenin çizdiği resimdir hepsi o kadar.
Kimilerinin ZAN’ larında çizdiği resme göre kurtarıcısı şeyhidir, kiminin ise peşinden gittiği lideridir. İnsan olarak hakikatimizi idrak edemediğimiz müddetçe, çizdiğimiz ya da bizim adımıza başkalarının çizdiği, insanüstü kurtarıcılar hiç bitmeyecek ve gelmeyecektir. Oysaki öyle çok kurtarıcı gelip geçmektedir ki, varlıklarından habersiz kurtarıcılar bekliyoruz
Sizde bilmektesiniz ki; sözler bir testinin, içinde suyu muhafaza etmesi gibi mana suyunu muhafaza ederler. Değerli olan testinin kendisi değil içinde taşıdığıdır. Ayni bunun gibi bazı sözler, ab-ı hayat gibi diriltici mana taşırken, bazı sözler ise ahu gibi zehirli manalar içermektedir. Cenabı Allah, bizleri bu tür sözlerden muhafaza eylesin. Kurtarıcı, önce insanın kendisidir, sonsuzluğa açılan kapının mührü, insanın kendisidir. Ötede bir kurtarıcı beklemek insanın kendini hakikatinden perdelemesi demektir. . İnsanı enfüsünden, manadan alıkoyup maddeye, afaka yönelten bir arayış, doğrudan deccalın tuzağına götürmektedir bizi. Affınıza sığınarak her zaman tekrarladığım bir sözü tekrarlayarak, noktayı koymak istiyorum.
Düşünmek, tefekkür etmek, akıl etmek ve anlamaya çalışmak. Cenabı Allah’ın, akıl ve irade bahşettiği birimlerin, yine bu akıl ve irade ile Cenabı Allah’ı bulabilmesi için birer eşsiz nimettir. Her nimetin şükrü, kendi cinsinden olmalıdır. İşte bu sebebe binaen, düşünen herkes ister bize göre müslüman olsun, isterse başka bir inanç sisteminden olsun, düşünerek bu nimetin şükrünü eda etmektedir.
Cenabı Allah, güçlü kitabında her neyi zikretmişse, her neyi önümüze koymuşsa, mutlaka bir sebebe binaendir. İşte bu sebeplerden en önemlisi, düşünmektir. Bugün insanlığın önünde- ki engelleri kaldıranlar ve insanlığa yeni çığır açanlar, düşünenlerdir ve düşündürebilenlerdir.
Hakikat dağının eteklerinde, gecenin karanlığında, biçare olarak gezinen bizlere; elbette ki bu dağa tırmananların ve tırmanıp ta inişe geçenlerin sözleri ağır gelecektir. Eğer biraz olsun DÜŞÜNEBİLSEYDİK, başımızı kaldırır, tepesinde Dolunay’ın parladığı dağa bakmayı AKIL ederdik. Gördüklerimizle ve bize anlatılanlarla bir şeyleri ANLAMAYA çalışır ve anladığımızı yaşardık.
  Bülent Gökçen

    Bak kızım; şu gördüğün beden, insana giydirilmiş bir hayvan postudur. Bu postun ardında şeffaf bir bedenimiz vardır. İnsanın yaşam deney imlediği ilk arz burası değildir. Burası bir önceki arz’dan yoğunlaşarak sürgün edildiğimiz yerdir. Dünya dışında bu et ve kemik beden yoğunluğumuza göre soyut, şeffaf sayılan arz’lar ve bu arz’larda yaşayan şeffaf bedenli bilinçler mevcuttur. İnsanın asıl varlığı, bilinç yapıdır.

  ELİSSA: Bir önceki arz dediniz, yani daha önce yaşadığımız yer ya da gezegen gibi bir yer mi ?’’

  İHTİYAR: Bir önceki arz, bu üç boyutlu cisimler âleminden değildir kızım, onun için gezegen diyemeyiz. Ancak bu cisimler âleminden olan gezegenlerde de yarı şeffaf beden yapısına sahip bilinçler mevcuttur.’’

  ELİSSA: Yarı şeffaf beden yapısına sahip bilinçler mi ?’’

  İHTİYAR: Âdem nesli, cennet vadisinde yaratıldığı an’dan itibaren sürekli yenilenerek, şeffaf bedeni daha da şeffaf hale geliyordu. Ne zaman ki ölümsüzlüğün sırrına merak sarıp, cennet vadisinden indirildi, kademe kademe yoğunlaşarak bu hayvan postuna büründü. Ancak, dediğim gibi bu iniş ve bu sürgün tek bir seferde olmadı. Şeffaf bedeni ile sürgün edildiği başka şeffaf arz’lar vardı. Şeffaf beden daha da yoğunlaşarak yarı şeffaf hale geldi ve başka arz’lara sürgün edildi. Yoğunlaşmanın son haddi yani et ve kemik bir bedene bürünmek ’’aşağıların en aşağısı’’ olarak tarif edilmektedir.’’

  KENAN: O zaman, bu dünya dışında bu beden formunun bir üstü olan yarı şeffaf beden yapısına sahip Âdem’ler mevcut.’’

  İHTİYAR: Elbette evlat; zaten yaratılan ilk Âdem, tek olarak yaratılmadı. İlk yaratılışta Âdem’ler vardı ve her biri kademe kademe farklı arz’lara sürgün edildi. Her arz’ın fizik yapısı, zaman algısı ve şartları değişik olduğundan büründükleri fizik beden farklı, düşüş ve tekâmüllerindeki zaman algısı farklıdır.’’

  KENAN: O zaman hala düşmekte olan şeffaf bedenli ya da yarı şeffaf bedenli bilinçler yani Âdem’ler olduğu gibi, ‘’aşağıların aşağısına’’ bizden önce düşmüş ve tekâmüle yani çıkışa çoktan başlamış bilinçler yani Âdem’lerde mevcut.’’

  İHTİYAR: İşte bu Âdem’ler yani bilinçlerin, dünya üzerinde yaşayan biz insanlara müdahale ettiği dönemler vardır. Ancak bu müdahale, müdahale edenlerin durumuna göre, negatif ya da pozitif yönde olmaktadır.’’

  ELİSSA: O zaman dünyayı bir satranç tahtasına benzetebiliriz ve bu satranç tahtasında karşılıklı oynayan iki gurup ya da guruplar’’

  İHTİYAR: Ha yaşayasın kızım; işte ‘’altın şehrin’’ hikâyesi de tam olarak bu guruplar ile alakalıdır’’

  KENAN: Şer manada mı, Hayır manasında mı?’’

  İHTİYAR: Altın şehrin hikâyesi bizden önceki altıncı hissi kuvvetli olan yani beş duyusu değil, altı duyusu da faal olan bir ırk’a, nesle kadar uzanmaktadır.’’

  ELİSSA: Altı duyusu da faal olan bir ırk’a kadar mı uzanmaktadır?’’

  İHTİYAR: Bizim uykuda gördüğümüz Salih rüyaları, onlar uyanık iken görüyorlardı. Bildiğiniz gibi rüyaların bir kısmı dış uzaydan alınan mesajlar olduğu gibi, iç uzayımızdan alınan mesajlardan da oluşmaktadır.’’

  KENAN: Peki bu nasıl mümkün oluyordu ?’’

  İHTİYAR: Dedim ya; Altın şehrin sakinleri, yarı şeffaf bir beden yapısına sahip olan bir ırk’a aittir.’’

  ELİSSA: Yani beden yapıları bizden farklıydı. O zaman (DNA) yapıları da farklı olması gerekir değil mi? Şey (DNA)’ın ne olduğunu biliyorsunuz değil mi?’’

  İHTİYAR: Şöyle söyleyeyim kızım; üzerinde yaşadığımız şu arz’ın toprağının kristali (KÜP) şeklindedir ve küpün şekli (4) kenardır. Kâbe’nin dörtkenarı vardır ve haç işaretinin de (4) kenarı vardır. İnsan (DNA)’sının da (4) temel harfi vardır.’’

  KENAN: Hakikaten be amca, ayni dediğin gibi. Bugüne kadar hiç böyle düşünmemiştim bu olayı, hakikaten çok enteresan’’

  İHTİYAR: Şimdi gelelim altın şehrin sakinlerine; bu ırk’ın (DNA) yapısı (6) harften oluşmaktaydı ve ait oldukları arz’ın toprağının kristali, bal arısının peteği gibi altıgen kenardan oluşmaktaydı. Âdem’ler Cennet vadisinden sürgün edildiğinde, kademe kademe indirildiler demiştim ya ‘’

  KENAN: Evet’’

  İHTİYAR:  Buraya, hayvan bedenlerinin (DNA) yapısına indirilmeden önceki arz’ımız, ayni bal arısının peteği gibiydi. Bal arısı misali hem özümüz hemde altıncı hissimiz vahye açıktı ve meleklerle irtibat halinde idik. Bugün bizim rüya dediğimiz mesajları, uyanık halde iken alabiliyorduk.’’

  KENAN: Vahiy dediniz ama bildiğim kadarı ile sadece peygamberlere vahiy inmiyor mu ?’’

  İHTİYAR: Peygamberlere inen vahiy ile mahlûkatın kalanına inen vahiy arasında derece farkı vardır evlat. Peygamberlere inen vahiy, Kemal mertebede olanıdır Kuran’ı Kerim’de NAHL suresinde ‘’Biz arıya vahyettik’’ der. İçimizde uyuyan latif ve şeffaf olan Âdem, hala ayni vahye muhataptır. Ancak beynimizin (5) duyu girdisi ve aklın bu verilerle işlem yapması, Öz’ümüzdeki bu Âdem ile aramızda bir parazitlenme oluşturmaktadır. Öz’ümüzdeki bu Âdem, bal arısı gibidir evlat’’

  ELİSSA: İçimizde uyuyan latif ve şeffaf olan Âdem bahsini biraz daha açarmısınız ?’’

  İHTİYAR:    İnsan vehim duygusunu yenebilirse ya da başka bir deyişle kontrol edebilirse, beş duyu algılamasına hitap eden oluşların ve yok oluşların sadece bir hayal ya da rüya olduğunu idrak edebilirse, bu idrak noktasında Hakk’ı müşahede eder ve çokluk gözünden silinir.  Vehmin yani çokluğun kalktığı bir idrak düzeyi, Musa (a.s.) asasının, sihirbazların yılanlarını yuttuğu duruma misaldir. Bu hal zaman zaman her insanda zuhur edebilir ancak çok kısa sürdüğü için asa misali ortaya çıkan bu idrak düzeyi, kovuğuna çekilen bir yılan gibi, bilincinin derinliklerine tekrar gizlenerek kaybolur.

    Erenler bu idrak düzeyine, beden elbisesi içinde uyuyan Âdem adını verirler. Uykuda olan bu beden kalıbı değildir, bu beden kalıbının manyetik çekim alanında uyuyan Âdem’dir. Ne zaman ki uyanacak ya da ölüm denen olayla uyandırılacak, gerçeğin farkına varacaktır. Ölüm denen mecburi uyandırılıştan önce uyananlar, az önce bahsettiğim idrak düzeyini sürekli yaşayacakları için, Musa (a.s.) açığa çıkan Kudret sıfatı, tasarruflarına bir asa gibi verilecektir.

    Ölümden sonraki bir hayatın ve âlemin varlığı olduğu için, bu âlemde uyanınca, bu âlemin fizik kurallarının üstünde bir tasarrufu olur. Bu tasarrufa Peygamberler de Mucize, Veliler de ise Keramet adı verilmektedir.

    Yalnız adı geçen bu Âdem eğer bu dünyada uyanamazsa, ahiretin hangi aşamalarında uyanır Allah bilir. İnsanın bilinci, bu dünya sahnesi kapanırken ne ise, ölümden sonraki bilinci de aynidir. Ancak farklı bir boyut, farklı bir âlem ve farklı varlıklarla karşı karşıya kalacağı için büyük bir korku ve şaşkınlık içinde olacaktır. Cenabı Allah, hepimizi muhafaza buyursun.’’

  KENAN: O zaman elbiseleri ile birlikte yanan o adamın, nasıl yandığını buradan açıklayabiliriz değil mi ?’’

  İHTİYAR: Altın şehrin atmosferinde çok yoğun bir elektriklenme mevcuttur. Bu elektromanyetik enerji yoğunluğunu ancak (6) harfli (DNA) yapısına sahip olan yarı şeffaf ırk kaldırabilir. Altın şehre girdikten sonra yanan insanların ise mevcut (DNA) yapıları (4) harften oluştuğu için ne ortamın yoğun enerjisini, nede bu enerji sayesinde içinde uyuyan Âdem’in uyanması ile bir an’da çıktıkları idrak ve bilinç düzeyini kaldırabildiler. Vücut yapıları, Öz’lerindeki Âdem’den çıkan Kudret sıfatı ile yanıp,kül oldu..’’

  ELİSSA: Vay be amca; demek başka âlemler ve bu âlemlerde başka Âdem’ler mevcut ?’’

  İHTİYAR: Nice âlemler ve bu âlemler de nice arz’lar yaratılmıştır. Yaratılan bu arz’lardan da nice bedenler yaratılmıştır. İşte bu bedenlerden de nice nefisler yaratılmıştır. Yaratılan bu nefislerin her birinin veçhi (yüzü) Külli Ruh’a dönüktür. Beden anne misali, Külli ruh ise baba misalidir. Yaratılan her nefis, bu ikisinin evladı misalidir. Beden, arza benzer ve dişidir. Ruh, suya benzer ki erkek misalidir. Nasıl ki toprak, yaratılışa SIR olduysa, bedenler de nefislerin yani latif insanın yaratılışına SIR olmuştur. Toprak kıvamına getirildikten sonra nasıl buğday ekiliyorsa, Rahimlerde kıvamına getirilen bedenlere de latif insan yani nefisler ekilmektedir. İşte bu nefisler hasat zamanına yani ölüm vaktine değin bu bedenin bağrında beslenip, şekillenmektedir. Annenin karnındaki bebekle nasıl bir bağı varsa, beden ile nefisler arasında da ayni bağ vardır. Annenin yediği, içtiği ve söylediği, duygusallığı ve öfkesi nasıl karnında taşıdığı bebeğe sirayet ediyor ve onu etkileyip şekillendiriyorsa, bu bedenlerin de her bir işi, nefislere yani latif insana etki edip, şekillendirmektedir.

 İsa (a.s.) yaratılışı hususunda Hazreti Meryem, Âdem (a.s.) cismaniye tine misaldir. Hazreti İsa (a.s.) ise Âdem’e üflenen Ruh’a misaldir. Burada Hazret ifadesi kullanmayışımın sebebi Âdem (a.s.) cismani yeti, bu Ruh ile kemal bulmasından dolayıdır. Ayni Ruh’un Hazreti İsa (a.s.) olarak zuhur etmesi, cisimler âlemine zuhur etmesinden dolayıdır. Hazreti İsa (a.s.) yaratılışı bu şekilde olduğu için bedensellikten ziyade cismani yete yakındır. Gözlere görünen bedeni, Meleklerin bedene bürünüp görünmesi gibidir. Bu yüzden kendisine ‘’RUH’’ denmiştir.’’

 Hakk’ın boyutsal olarak görünen ilk veçhi Rahman’dır. Hak ismi de Rahman ismi de Zat’a işaret eder. Varlıklar özleri itibari ile Rahman’a bağlıdırlar. Ancak varlık sahnesinde şekillenmeleri, Rahim sıfatı iledir. Rahman isminin saltanat dairesi içindeki yaratılmışların tümü, Esmalardan müteşekkildir. Her Esmanın manasının suret bulması yani açığa çıkması Rahim sıfatı iledir. Rahman isminin saltanatında Esmalar vardır ama suretler yoktur. Açığa çıkan suretler, bu Esmaların manalarıdırlar ve bu manaların surete bürünmesi Rahim ile olmaktadır.’’

 Bizimkiler, okunmuş su ve haç işaretinin olduğu kâğıdı alarak, Hasan hocanın yanından ayrıldıktan sonra akşam ezanına az bir zaman kalmış olduğundan, hızla tarif edilen eve doğru yol alırlar. Ayni günlerde Türkiye’nin Urfa şehrinde de bir hareketlilik söz konusuydu.

   Yahudilerin, Urfa’da kurmuş olduğu Kadın Doğum hastanesi vardı. Yöre insanına sağlanan ücretsiz muayene ve kontrollerde, hamilelik sürecinde hastaneye kontrol için gelen kadınların, kontrolden geçirilirken kozmik ışınların bir benzeri olan bir ışına maruz bırakıldığı ve doğacak çocukların, daha ana karnında iken DNA’larının programlanıp, zekâ özürlü ya da bir çeşit tekâmüle kapalı bir nesil oluşturulmaya çalışıldığı söyleniyordu. Bunun gibi daha birçok söylentinin aslının araştırılması için Doktor Ömer Bey, bu hastanede görevlendirilmişti.

    Fakat bütün bunların yanı sıra, İsrail’den turist olarak gelen kadınlar, bu hastanede doğum yapmakta ve çocuklarına Türk vatandaşlığı hakkını da kazandırmaktaydılar. İsrail bu hastaneyi, bölgenin geleceğine dönük planların, icra edildiği bir merkez gibi kullanmaktaydı. Doktor Ömer, bu hastanede göreve başladıktan sonra daha da karışık olayların içine girmiş oldu.

    Zamana yayılmış bir şekilde, periyodik olarak İsrailli kadınların bu hastanede doğum yapma oranı artıyordu. Uluslar arası anlaşmalar gereği Türkiye Cumhuriyeti bu çocuklara Türk Vatandaşlığı hakkını vermek zorundaydı.  Ömer doktor bir doğum olayına müdahale ettikten sonra dinlenme odasına çekilirken hastaneye İsrail’den bir yetkili ziyarete gelmişti. Daha birkaç gün öncesine kadar herhangi bir resmi görevi olmayan birileri de gelmiş ve başhekim özenle karşılamıştı. Son zamanlarda esrarengiz ziyaretçilerin artması sıklaşmıştı. Bu hiç iyiye işaret sayılmazdı.

    Ömer bu hastaneye ilk getirildiği gün, başhekimin odasını alıcı bir gözle incelemişti. Elektromanyetik tarayıcılarla tespit edilemeyecek olan yeni bir dinleme cihazını, buraya yerleştirmesi gerekiyordu. Bağlı olduğu birimin, ‘’proje üretim ve geliştirme bölümünün’’ürettiği bu cihaz da, metal alışım kullanılmıyordu. Alaşımında metal olmadığı için dinleme mesafesi de haliyle çok kısaydı. Daha geldiği ilk gün, başhekimin odasında ki akvaryumda karar kılmıştı.

    İlerleyen günlerde akvaryumun temizlenmesi ve suyunun değiştirilmesi esnasında, temizlikçinin dalgınlığından yararlanarak gemi maketinin içine, cihazı yerleştirmişti. Ameliyattan yeni çıktığı için kendine özel dinlenme odasına geçerek, gelenlerin başhekimle olan konuşmalarını dinlemeye başladı.

  YETKİLİ: Bana bak doktor, yukarıdan sıkıştırıyorlar. Hala bölge insanının olası organ nakli için, doku örneklerinin raporunu göndermemişsiniz’’

  B.HEKİM: Uğraşıyoruz efendim ama elimizden gelen bu kadar. Bölge insanı kadınlarını buraya getirmekte ve burada doğum yaptırmakta çekingen davranıyorlar’’

  YETKİLİ: Neden ki ?’’

  B.HEKİM: Bölge insanı müslüman olduğundan, kadınlarını bırakın kendi dinlerinden olmayan birine muayene ettirmeyi, erkek doktora bile götürmeyenlerin sayısı hayli fazla.’’

  YETKİLİ: O zaman kadın doktorlar isteyelim yukarıdan’’

  B.HEKİM: Onu bizde düşündük ama zaten hakkımızdaki yayılan söylentileri biliyorsunuz. Bütün bunların üstüne İsrail’den kadın doktorlar getirirsek iyice şüpheleri üzerimize çekmiş oluruz. Bu işi daha farklı yöntemlerle çözmeliyiz.’’

  YETKİLİ: Şu Ömer doktor, nasıl işimize yarayacak mı ?’’

  B.HEKİM: Ne demek efendim, yaradı bile. Türkiye’nin her yerinden onun ismini duyanlar, atlayıp buraya geliyorlar muayene için.’’

  YETKİLİ: Bize Türkiye’nin her yerindeki doku örnekleri lazım değil, bölge insanının doku örnekleri lazım’’

  B.HEKİM: O zaman bizimkiler biraz daha sıkıştırsınlar, şu doktorlarla ilgili yasa konusunu. Bu sayede yeni mezun doktorlardan birçoğunu burada istihdam edebiliriz ve özel muayeneler sayesinde bu işi hızlandırabiliriz.’’

  YETKİLİ: Tamam ben yukarısı ile konuşurum. ‘’

Bülent Gökçen

Kuran’ı Kerim’in hem zahir, hem batın, hem de Ledünni manaları vardır buyrulmaktadır. Zahir manaların bir kısım sofiler tarafından önemsiz görüldüğü ve asıl olanın Batın manası olduğu ileri sürülmektedir. Ancak zahir ve batın kavramı, kişi ve kişilere göre değişmektedir. Sana zahir olan, bana batındır ya da bana zahir olan, sana batındır. Erebildiğin, idrak edebildiğin ve sana açıldığı kadar,  sana zahirdir, kalanı ise batındır. Oysaki bu tür sohbet ve yazılarımızda öyle çok zahir- batın kavramları kullanmaktayız ki;  gelişi güzel kullandığımız bu kavramlar, meselenin özünden bizi perdelemektedir. Evvela Zahir nedir ve Batın nedir, kavram olarak bunu idrak etmeli, ondan sonra Kuran’ın manalarını bunlarla etiketlemeliyiz.

    Bâtıni manaların hem KEŞİF yollu, hem de tahsil edilen İLİM ve bu İLME dayalı tefekkür sebebi ile kişiye açıldığı malumdur. Tahsil edilerek elde edilen, İlim yollu erişilen mana genelde akla hitap ettiği için, herkes tarafından anlaşılabilir ve kabul edilebilir seviyededir. Ancak KEŞİF yollu erişilen mana ise, keşif sahibinden gayrisi için delil değildir.

    İnsan aklının, tahsil ettiği ilme ve beş duyu sayesinde elde ettiği verilere göre, bir sınırı vardır. İşte bu sınırdan sonra KEŞİF başlamaktadır. Salih rüyalar da bu keşif dairesinde yer almaktadır. Maddi bedenimiz zahir, zihin ve düşünce dünyamız ise batın olarak örneklendirilebilir. Beden olmadan ne düşüncemiz ve zihnimiz bir işe yarar ne de düşünce ve zihin olmadan bedenimiz bir işe yarar. Tabi burada düşünce ve zihin diye verdiğim örneklerin aslında bir İLİM (program) olduğunu söylememe gerek yoktur herhalde?

    Bir kısım Allah kulu, gündüz vakti Zahir ilminden, gece vakti ise Batın ilminden söz ederler. Gece yokluk haline misaldir. Cenabı Allah’ın Zat’ından Zat’ına tecelli etmediği ve hiçbir yaratılmışın vücut bulmadı ama halidir. Bu hali hiçbir yaratılmışın bilemeyeceği, hayal dahi edemeyeceği ve mutlak gayba girdiğini işaret için (GECE) ismiyle insanların idrakine sunulmuştur. İnsanın (5) duyu algısına göre yokluk halinden dünya sahnesinde vücut bulması yani varlık sahnesine gelmesi ve kendini bilmesi onun gündüzüdür, evveli ise gecesidir. Hâlbuki ne yokluk vardır ne de varlık vardır, var olan sadece Cenabı Allah’tır. Bunu böylece bildikten sonra eğer konumuza dönecek olursak,  gündüz –zahir isminin tecellisi, gece ise batın isminin tecellisidir. Bedenimiz de ayni şekilde zahir isminin tecellisi, düşünce, his ve duygularımız da batın isminin tecellisidir. Şimdi diyeceksiniz ki; Batın isminin tecellisi Ruh’umuzdur. Hâlbuki zahir dediğimiz bedenimiz ve batın dediğimiz his, düşünce ve duygularımızda ruhumuzun bir tecellisi, yansımasıdır.

İnsan somuttan soyuta doğru bir algılama ve tanıma kabiliyetine sahiptir. Beden yapımızı tanıdıkça, ruhumuzu da tanıma yolunda büyük adımlar atmış olacağız. İnsanın bedeni, muazzam bir şekilde şifrelenmiş kitaptır. Bu kitabı okuyabildiğimiz ölçüde her iki âlemin sırları bize açılacaktır.

İnsanın beden yapısı, Kuran’ı Kerim gibi peyder pey, harf harf, ayet ayet yazılmıştır.

İnsanın beden yapısının dili, Kuran’ın yazılış dili gibidir. Mana dünyamız yani his, akıl, düşünce ve duygularımız ise Kuran’ın manaları gibi, beden kitabının manalarıdır. Her insanın zahir görüntüsü, Kuran’ın zahir manalarından bir mana, her insanın iç yani mana âlemi Kuran’ın batıni manalarından bir manadır. Hiçbir insan ne zahir olarak ne de batın olarak birbirine benzemediği gibi bundan sonra kıyamete dek gelecek olanlarda birbirine benzemeyeceği için, Kuran’ın zahir ve batın manalarının, nasıl kıyısı ve dibi olmayan bir derya olduğunu varın siz düşünün…!

    Her kavim, Kuran’ın surelerinden bir sure gibidir. Küçük toplulukların her bir ferdi, ayetlerdeki harfler misalincedir. Fertler harfler misalince bir araya gelerek ayetleri, ayetler misalince olan bu topluluklar bir araya gelince Sureleri oluştururlar. Bütün insanlık âlemi ise Surelerin toplamından müteşekkil Kuran’ı oluştururlar.  Senin harf olarak dâhil olduğun ayetin haricinde, başka bir ayetin harflerinden olan biriyle bir araya gelip anlaşman ve uzlaşman sana zor olabilir. Çünkü o başka bir mana ihtiva eden ayetin harflerinden biri sen ise başka bir mana ihtiva eden ayetin harflerinden birisin. Ayni Surenin ve ayni ayetin harfleri çok çabuk anlaşır, tanışır ve DOST olurlar.

Bu sırrı iyi bilesin.

Bülent Gökçen

    Hamdi amca ve gençler böyle konuşurlarken bir anda içeride garip bir elektriklenme hissedildi. Gençlerin vücutları ürpererek, tüyleri diken diken oldu. Hamdi amca yani papaz, gözlerini boşluğa çevirerek ‘’ Hoş geldiniz, geçin şöyle bakalım. Diğer kardeşiniz nerede?’’ diye sordu.

    Gençler, papazın böyle boşluğa konuşmasına bir anlam verememişlerdi ama içerideki elektriklenmeyi de hissetmişlerdi. Odanın diğer köşesinde (3) siluet belirmeye başladı. Siluetler bir insan görüntüsüne benziyorlardı ama insan görüntüsünden ayrılan yerleri belli oluyordu. Hamdi amcanın ‘’ Tamamen insan şekline girin ki, misafirlerimizi korkutmayalım’’ demesinden sonra ortaya biri kadın (3) insan görüntüsü çıktı. Bu üç kişinin gözleri çakmak çakmak bakıyordu ve görüntülerinde, durgun bir suyun hafiften dalgalanması gibi dalgalanma vardı.

    Papaz’ın ‘’ Evet; kardeşiniz nerede’’ diye sormasından sonra gelenlerin içinden kadın olan cevap verdi.

  KADIN: Efendim; Hatay bölgesinde bir saldırıya uğradık. Malum şahsa, uyarılarınızı ilettikten sonra bizim oradan ayrılmamıza izin vermedi. Emrindeki cinleri üzerimize saldı. Yaptığımız mücadele de kardeşimiz şehit oldu. Kahraman Maraş bölgesindeki olayda görev alanlar da oradaydı.

  PAPAZ: Yusuf’un kavminden size yardıma gelen olmadı mı ?’’

  KADIN: Efendim; Nusaybin yöresinde onlarda bir saldırıya uğramışlar. Yusuf’un kavminden çok zayiat verilmiş.’’

  PAPAZ: Yusuf kardeşimize bir şey olmuş mu ?’’

  KADIN: İki eşinden birini öldürüp, diğerini kaçırmışlar efendim’’

    Papaz’ın kaşları çatılmış, yüzünün şekli değişmişti. Hem çok sinirlendiği hemde çok üzüldüğü belliydi. Allah dostları hiddetlenince, Cenabı Allah’ın, Celal sıfatı tecelli ettiği için, güç getirilemeyecek bir heybete bürünüyorlardı. Papaz bir anda ortadan kayboldu ve kilisenin bu küçük odasında, üç insan ve üç cin bir arada kaldı. Önce bir müddet sessizlik olduktan sonra ilk konuşan Hakan oldu

  HAKAN: Şey; acaba tanışsak diyorum ‘’

  KADIN: Merhaba ey insanoğlu, elbette tanışalım. Bizler ‘’’TEYKEL’’ kabilesinden olan cinleriz. Siz insanoğlunun maddi bedenini oluşturan (4) elementten, dördüncü sırada olandan yaratıldık. Yoğunlaşarak çeşitli suretlerde görünür hale gelme özelliğimiz vardır.’’

  HAKAN: Kahraman Maraş bölgesindeki suikastta görev alanlarda, sizin gibi cin taifesinden mi ?’’

  KADIN: Oradaki suikastta ‘’SE’NİK’’ isimli kabileye mensup ‘’İFRİTLER’’  kullanıldı. Bu cinleri kullanan kişi, Hatay yöresinde ikamet etmektedir. Yarı cin yarı insan olduğu için her iki âleme de nüfuz edebilmektedir.’’

  ALPER: Yarı cin, yarı insan mı ?’’

  KADIN: Bunlar iki çeşittir. Erkek cinlerden olursa, kadın ise insan neslinden olursa bu ikisinin çocuğu insan bedeninde ve görünür olur. Erkek insan neslinden, kadın cin neslinden olursa bu ikisinin çocuğu, annesinin mensup olduğu cin neslinin bedeninde olur ve insanların gözünden gayb olur yani görünmez. Çocuğa şeklini veren annedir. Hatay yöresinde ki adamında annesi insan, babası cinlerdendi. Babası ‘’İFRİT’’ soyundan olan ‘’SE’NİK’’ kabilesindendi. Adamın annesi, büyü ilmi ile uğraştığı için yardım aldığı ifritlerle karşılığında cinsi münasebete giriyordu. Yüzlerce ifrit ile beraber olduğu söyleniyor.’’

  HAKAN: Bu cinler mi, suikast olayında görev aldı?’’

  KADIN: Fizik âlem ile Berzah âlemi arasında bir ara âlem var. Gölge ile aydınlık arasındaki ince bir çizgiden ibaret olan bir âlem. Burası zulmanilerin boyutudur. Onlar ne berzahtadır ne de fizik âlemdedir. İşte bu ara âlemi, gizlenmek, suikast yapmak, bilgi toplamak ve dünya üzerinde bir yerden bir yere hızlı bir şekilde gitmek için kullanırlar. Normal insanlardan da özel olarak yetiştirilenler bu ara âlemi kullanmaktadır. Yalnız insanın et ve kemik vücudu, bu ara âlemin şartlarına uygun olmadığı için iç organlarda ağır tahribatlar olmaktadır. Birkaç sefer bu ara âlemi kullanan insanların, organ nakli yaptırması gerekmektedir.’’

  YAHYA: Bize biraz daha bilgi verebilir misiniz?’

  KADIN: Cinler esasen Mars gezegeninin etkisindedir. Dünya üzerinde Mars’ın en etkili olduğu dönem, gün itibari ile ‘’SALI’’ günüdür. ‘’RUH’’ iki kısımdır. Biri ‘’CAN’’ diğeri (…)’dir. ‘’CAN’’ bu bedene, damarlardaki kan ile nüfuz edip, hükmeder. Can’ın aslı ateştir, dolayısı ile kan sıvısının mevcut sıcaklığı, Can’ın ateş olmasından ileri gelmektedir. Kan sıvısına verilen diğer bir isim ise ‘’SIVI ATEŞ’TİR’’  Bu ateşin sıcaklığı artar veya eksilirse, insanın fizik bedeninin hayatı tehlikeye girer.

    Bu ateş, bir çeşit elektromanyetik dalga boyunda bir enerjidir. Nur’un bir alt tecellisidir. Maddenin aslı zulmettir yani karanlıktır. Ruh’un nurunu direkt olarak alırsa yanar, kül olur. Bu yüzden Ruh’un nurunu, bu bedene sirayet ettirecek olan ve santral  ( düşürücü)  görevi yapan CAN’ dır.

    Can, Ay ışığına benzer. Ay’ın Güneş’ten, Nur alış verişi kesildiğinde sönmesi gibi can’ında Ruh’tan nur alış verişi kesilirse söner ve fizik bedendeki hükmünü yitirip, bedenin ölmesine sebep olur.

    Kan sıvısındaki bu ateşe bir çeşit enerji demiştik. İşte bu enerji (içinde nur ihtiva etmektedir) habis cinlerin iştahını kabartmaktadır. Cinlerde enerji bedenli olduğu için insan kanındaki bu enerji, habis olanlar için bulunmaz fırsattır. Vampir diye bilenen insanların bir kısmı yarı cin yarı insan olan habislerdendir ve diğer bir kısmı ise musallat olduğu kişilerin bedenlerine nüfuz ederek, bu insanlara hem cinslerinin yani diğer insanların kanlarını içme konusunda telkin verenlerdir.

    Daha az tehlikeli olanlar ise bir insanın bedenine yerleşerek, kan sıvısındaki, can’a ait olan enerjiye ortak olurlar. Bu insanların mevcut enerjileri yarı yarıya emildiği için hareketleri dengesizleşir, iradeleri zayıflar ve çeşitli hastalıklar baş gösterir.

  HAKAN: Hamdi amcanın sorduğu ‘’Yusuf’’ kim?’’

  KADIN: ‘’Yusuf’’ bir cin padişahının ismidir. Asrısaadet döneminden beri yaşamaktadır. İlk Sahabeler gibi, ilk Müslüman cinlerdendir. İlk adı ‘’ Abdullah el-Hiyem ibni Ehlim Mürre’dir. Müslüman olduktan sonra ismi ‘Yusuf’’ olarak değişmiştir. Mardin yöresinin sakinlerindendir. Alper’in büyük dedesinin, Şehitler köyünden evlenmek için bir kadını görüp gelirlerken, ormanda rastladıkları sakalları göbeğine, saçları beline kadar her tarafı bembeyaz olan ihtiyar bu cin’in kardeşidir’’

  ALPER: Dedemin anlattığına göre, o gece orada gayb ehli toplanmış ve onlara görünen o cin, gayb ehlinin hizmetini gören cinlerdenmiş. Gayb ehlinin toplandığı yerlerin farklı zamanlarda, farklı mekânlarda olduğunu duymuştum. Gayb ehlinin toplantısına, cinlerde katılabiliyor mu ?’’

  KADIN: Bu gayb ehlinin toplantısına cinlerden KEMAL mertebesinde bulunanlar da katılır ki onlara RUHANİLER denmektedir. Toplantının en gerisinde saf olup dururlar. Bu toplantıya ruhanilerin yanı sıra Melekler de katılmaktadır. Gayb ehlinin zat’larının güç getiremediği hususlarda, Melekler ve Ruhanilerden istifade edilir.’’

  ALPER: Anladığım kadarı ile mevcut bir savaşın içindesiniz ve sizlerinde geçirilen bu değişim sürecinde, maddi dünyaya etki etme özellikleri kazananmış olduğunuz aşikâr.’’

    Sözün burasında Papaz, odanın kapısından tekrar içeri gelerek, halkada yerini aldı. Allah dostlarının zat’larında, ruhlarındaki mevcut kudret ve kuvvet açığa çıktığı için dağları, mekânları ve duvarları delip geçebilmektedirler. Ruh’un nuru, zat’larının her bir zerresine nüfuz ettiğinden, şuur ve bilinçlerindeki mevcut perdeler kalktığından bu dünya hayatının bir rüya olduğunun idraki ve MÜŞAHEDESİ içinde olduklarından, diledikleri ayni rüyâdaymışçasına vücuda gelmektedir. Ancak gidişata tesir etmemek ve konulmuş olan Hikmet örtüsünü kaldırmamak için avama karşı dikkatli olurlar. Eğer bizlerinde uyku esnasında gördüğümüz rüya içerisinde rüya gördüğümüzü bilip, bir şeyi dileme imkânımız olsaydı, dilenen her ne ise gözümüzü açtığımızda gerçekleştiğini görecektik. Normal şartlarda hikmet örtüsü altında ve sebepler dairesinde dilenen ve istenilen şey vücuda gelir iken, rüyada sebepler kalkmış yani Hikmet örtüsü kalkmış, Kudret sıfatı açığa çıkmıştır.

  PAPAZ: Sorduğunuz soruya ben cevap vereyim çocuklar. Geçirilen değişim süreci sadece cinler ile alakalı olmayıp, evrenin bütününü kapsayan ve atom boyutundan başlamak üzere galaksiler boyutuna kadar etkili olan bir değişim ve gelişim sürecidir ve varlık âleminde her ne varsa canlıdır. Canlı olmasını, varlık âlemindeki her şeyin Allah’ı hamd ile teşbih etmesinden anlıyoruz. Canlı olan bir şey ancak hamd edebilir ve teşbih edebilir. ‘’HAY’’ sırrı bütün varlıklara sirayet etmiştir.

    Canlı olan hayat sahibi olan her zerre, sürekli tekâmül, gelişim ve değişim halindedir. Yüce Allah bir ayette şöyle buyurmuştur: "Ve cealna

mine’l mai külle şey’in hay-ya I (Her şeyi sudan canlı kıldık."(Enbiyâ, 30). Su ise İLİMDİR ve ilmin nuru (12) kanaldan indirilmektedir. (12) Burç dediğimiz dönemler, ilmin nurunun, atom boyutundan galaksiler boyutuna kadar açığa çıkış dönemlerinin değişim gösterdiği dönemlerdir. Bu değişim, Cenabı Allah’ın nurunu tamamlayacağını bildirmesinin manasına paralel olarak, Kamil mertebeye doğru tekâmül şeklindedir.

    İlmin nuru arttıkça aklın da nuru artar. Aklın nuru arttıkça Ruh’un da nuru artar. Ruh’un nuru arttıkça Zat’ın da nuru artar. İşte bunun gibi manadan başlayan tekâmül, madde boyutunda kendini tamamlar.

    Kuran’ı Kerim’in (16) suresi olan NAHL suresinin ilk ayetinde ‘’Allah’ın emri geldi. Artık onu istemekte acele etmeyin. Allah, onların koştukları ortaklardan uzak ve yücedir. O Subhandır.’’ Buyurmaktadır.

    Kıyamet öncesi ahir zaman sürecinde, kâfirlere inecek olan azabın Hak olduğunu, takdir edilip, Allah’ın bunu vaat ettiğini ama Müminlerin, bunu istemede acele etmemesi gerektiğini ikaz etmektedir. Dönem olarak bu ayetin işaret ettiği dönemin başında bulunuyoruz. Bu dönem Hazreti Mehdi (a.s.) ortaya çıkışı ile kendini tamamlayacaktır.

    Yine ayni surenin (2) ayetinde ‘’ O kendi emriyle melekleri, kullarından dilediği kimseye vahiy ile indirir’’ buyrulmaktadır.  Cenabı Allah, kullarından dilediği bir takım kimselere, bizzat kendi emriyle, melekleri vasıtasıyla vahiy indirir deniliyor. Nitekim Salih rüyalar ve kalbe ilham olunan bilgiler, vahyin şubelerindendir. Bu dönemde maddi ve manevi ilhamlar, gelecekle ya da geçmişle ilgili bilgiler, saklı sırlar ve metafizik istihbarat bilgileri, insanlara rüya, yakaza ve ilham şeklinde bildirilir.

    Bu dönemde, Âdemoğulları suretinde bir takım melekler yeryüzüne iner ve insan suretinde aramızda dolaşırlar.’’

  HAKAN: Efendim sözünüzü kesiyorum ama ‘’ Âdemoğulları suretinde ve İnsan suretinde’’ olmak üzere iki ayrı ifade kullandınız. Bu ikisi arasındaki fark nedir acaba?’’

  PAPAZ: Sanırım bu sorunun cevabını Mustafa Efendi ile yapmış olduğunuz bir sohbette öğrenmiştiniz. Herhalde hatırlayamadınız? Kâinatta,  Âdemoğullarının yaşadığı tek Güneş sistemi ve tek gezegen biz değiliz çocuklar. Güneş sistemi gibi nice sistemler ve Galaksiler mevcuttur. Gün gelecek bu sistemlere ve galaksilere seyahat edilebilecektir. Yalnız Güneş sistemi değil, genel olarak yıldızların bulunduğu cisim olan cümle saha, üç boyut sahasıdır. Bunların fizik yapısı, üzerinde yaşayan insan ırkları için, bu dünyalarını oluştururken, ikiz yapıları olan manyetik alanları, ölüm sonrası berzahlarını oluşturmaktadır.

    Her Güneş sistemindeki ortam, yaşam koşulları, yer çekimi, zaman ve yaşam süreci birbirinden farklıdır. Üzerinde yaşanılan arzın elementleri, bitkileri ve canlı türleri de birbirinden farklıdır. Dolayısıyla oralarda yaşayan Âdem neslinin fizik bedenlerinin yapısı, görüntüsü ve kabiliyetleri de birbirinden farklıdır. Ayrıca sahip oldukları teknolojide birbirine göre farklılık arz eder.
    Bizim fizik bedenimizi oluşturan, dünyamızdaki mevcut elementlerdir. Onların fizik bedenlerini oluşturan yine kendi dünyalarının elementleridir. Yani biz ‘’İnsan’’ ifadesinin içini şu et ve kemik beden ile doldurduğumuz için ‘’insan suretine’’ girerler dedim. Yoksa ‘’İnsan’’ ne bu et ve kemik bir bedendir ne de başka bir arz’ın üzerinde yaşayan Âdemoğullarıdır. Ayrıca ‘’Melek’’ ifadesi tam tasarrufa sahip, ölü veya diri olan evliyaları da içine almaktadır. Başka sistemlerden gelmiş olan veya halen gelmekte olanların ‘’Salihlerine de’’ melek denmektedir. Bu konu, avam tabakasının anlayıp, kaldırabileceği bir konu değildir. Bunu size söylememdeki maksat, artık avam tabakasından olmadığınızı ve buna göre kendinize bir çeki-düzen vermenizi ikaz içindir. Bu son söylediğim bir ‘’Sır’dır ve bu sırrı söylemeye yetkiniz yoktur, bunu böyle bilesiniz.

    Neyse, nerede kalmıştık?’’

  HAKAN: ‘’ Âdemoğulları suretinde bir takım melekler yeryüzüne iner ve insan suretinde aramızda dolaşırlar.’’ Demiştiniz efendim’’

  PAPAZ: İşte bu Melekler, Fetih sahibi Velilerin tasarruf dairesine girerek Müminlerin, maddi ve manevi olarak terakki etmesine yardım ederler. Yine bu surenin (2) ayetinde buyrulduğu üzere, inen vahiy yani ilhamın, ilim kuvvetinin artmasına vesile olacağını, olgunlaşan İlmin, kişileri TEVHİD inancının son noktasına ulaştıracağını, Hakkel Yakin halinin yaşanacağını, Allah korkusunun artacağını ve Müminlerin, İbadet, İlim ve Cihad gibi ameli hususlarda son olgunluk noktasına geleceğini ( insanlara bildiriniz, şu şanlı gerçeği ki) ayet ifadesi ile söylenir.

    Tabi ki, bu ayetlerin Hazreti Peygamberin (s.a.v.) Efendimize ve onun yaşadığı döneme bakan manası vardır. Biz, bizim dönemimize bakan mana yönünü tahsil etmeliyiz.

    Cenabı Mevla, An’dan konuşmaktadır. Aslında vaad edilen her ne var ise bütün bunlar yaratılmıştır ama insanların sebeplere sarılarak çalışmaları neticesinde verilecektir. Cenabı Allah, semaları ve arz’ı hikmet ile yaratmıştır yani sebeplere dayandırmıştır. Kâinat edilgendir, İnsan etkendir, kâinat edilebilirdir, insan edebilir olarak yaratılmıştır. Burada insanın, Cenabı Allah’ın halifesi olmasının sırrı tezahür etmektedir. Sebepler ve hikmetler, insanlar tarafından keşfedilip, çözüldükçe vaad edilenler bir bir gerçekleşecektir.

    İnsanın üstünde (7) yol vardır buyrulmuştur. İnsan (4) ana element’in üçünde (3) yolculuk etmeyi başarmıştır. Havada, toprakta, suyun üstünde ve içinde. Yakın zamanda ise ateşin içinde de yolculuk edecektir. Madde âleminde bir takım bineklerle, yine maddeden çıkan bir takım şeylerle yapılmış araçlarla yolculuk etmektedir ve bu imkânlar daha da gelişecektir. Bu gelişme uzay gemileriyle seyahat etmeye kadar ilerleyecektir. Hoş, gerçi bazı Âdemoğulları bu teknolojinin de çok çok üstünde ama neyse, biz bize bakalım. Boyut kapıları ve ışınlanma, enerji bedenler ile seyahat. Toplam insan üzerinde (7) yol vardır.

    Yine ayni surenin (9) ayetinde ‘’ Yolun doğrusu Allah’ındır. Yolun eğrisi de vardır. Allah dileseydi hepinizi doğru yola iletirdi.’’ Buyrulmaktadır. Tüm gelişmeler ve imkânlara, Cenabı Allah’ın işaret ettiğini ve işaret ettiği istikamette, çalışarak amel etmemiz gerektiğini ve neticeye kesin ulaşacağımızı, yolun doğruluğunu üzerine alarak Cenabı Allah vaad ediyor.

    Ancak Cenabı Allah’ın bildirdiği doğru yolun dışında ( onun eğrisi de vardır) diyerek Şeytani yollardan bu gelişmelerin bir kısmına kapı olduğunu da ikaz etmektedir.’’

   HAKAN: Efendim; bizim mağara arayışımızla başlayan yolculuğumuz, görmüş olduğum bir rüya sonrasında farklı bir renge bürünüp, bugünlere ve sizinle tanışmamıza kadar geldi. İlk zamanlar, bu rüyanın manasını hiç anlayamamıştım.  Hele meczup bir kadının rüyam hakkında yaptığı ilginç yorumu ise anlamam mümkün dahi değildi’’

  PAPAZ: Hele anlat bakalım şu rüyanı, hayır ola….’’

  HAKAN: Rüyamda, Kırklareli’nin sorumlu Kutbunu görerek elini öptüm ve bana 16’nın sırrını araştırmamızı söyledi.    16’nın sırrını, meczup bir kadına sorduğumuzda verdiği cevap çok enteresandı. Cevabı şu oldu:

  ‘’16 asıl 17’dir.1 eklersen 17 eder. 16 kafatasıdır, bunda hayvanla insan birdir.17’de insanla hayvan birbirinden ayrılır’’

  PAPAZ: Hay Maşaallah evlat. Sonrasında bu sözün manasını araştırdınız tabi değil mi ?’’

  HAKAN: Biz meczup kadının bu cevabı istikametinde araştırmaya ve tefekkür etmeye koyulduk’’

  PAPAZ: Neler buldunuz?’’

  HAKAN: 1-) Kuran’daki sıralamada (16)cı sırada Davud (a.s.) vardır. Davud (a.s.),Zahirin gerektirdiği ölçü ve biçimde hükmetmiştir. Hükümde vacip olan, onun zahiri ile amel etmektir. Zaten bir hâkime, kendisine getirilen bir davada zahirden ayrılıp başka bir cihetle hükmetmesi caiz değildir.

  2-)Kuran’daki sıralamada (17)ci sırada Süleyman (a.s.) vardır. Süleyman (a.s.),zahiri-batına yani olaylarda konuyu batıni cihetine çevirerek, ona göre hüküm verirdi.(Bir olayın hükmü yani zahire göre verilen hükmün, batıni ciheti, zahir olduğunda bozulması gerekir.)

       Kafatası, ayni zamanda kâinata işaret eder. Kâinatın yaratılış hikmeti İNSAN’DIR. Süleyman peygambere verilen HİKMET İLMİDİR. Hikmet ise Batının-Zahire çıkışıdır yani zahir ayni zamanda, Batının-zahire çıkmış hali oluyor. Yani 16’nın esas 17 olması Zahirin aslında Batın olmasıdır.16’da yani Zahirde, insanla – hayvan birdir. Fakat 17’de yani Batında insan, hayvandan ayrılır.

    Bildiğimiz gibi hayvan binektir, kendisinden bir süre istifade edilendir, kullanılandır. Kâinat ve şu kullandığımız beden hem bineğimiz, hem kendisinden istifade ettiğimiz ve kullandığımızdır. Kâinatı kullanan(istifade anlamında),üzerinde yaşayan İNSAN’DIR.

    Peki..! Zahir olan şu insan bedenini, yani küçük kâinatı kullanan, onunla zahiri ameller işleyip, ahiret için istifade eden ve onu ölüm anına dek, binek olarak kullanan batın olan insan yani RUH değilmidir. O zaman Hz. Süleyman da açığa çıkan ve kullanmak üzere zahirinde tasarrufuna verilen ilim (RUH) ilmi olmuyor mu? Yani Hikmet ilmi =Ruh ilmi oluyor.’’

  PAPAZ: Yani RUHUN varlığında saklı olan bu ilahi ilim, Zahir olan bedenin tasarrufuna verildiğinde HİKMET ismini alıyor.’’

  HAKAN:  3-)Ayrıca ahir zamanın başlangıç süreci olduğu söylenen Hicri(1430) yılında, Peygamber (s.a.v) Efendimizin doğumlarının (1483) ncü yılına denk geliyor. Bu tarihteki rakamların toplamı (16) sayısını veriyor. Hicri (1430) yılına girerken gökyüzünde ay, Türk Bayrağında olduğu gibi AYYILDIZ oluşturdu ve hemen akabinde Filistin’deki katliam gerçekleşti.’’

  PAPAZ:    Peygamber (s.a.v) Efendimizin doğumundan öncede bir takım alametler görülmüş ve Fil vakası meydana gelmiştir.’’

  HAKAN: Bursalı İsmail Hakkı Hazretleri (bu Zat, İbni Arabî efendimizin eserlerini açıklamaktadır) Âdemi takvim adı altında(tafsilatını eserlerinde bulabilirsiniz)Âdem (a.s.) dünyaya geldiği(ama kaçıncı Âdem) tarihi (6163) olarak açıklıyor ve yine bu tarihe ait olan rakamların toplamı (16) sayısını vermektedir.

    Yine bu Zat’ın İbni Arabî efendimizden bildirdiğine göre Âdem (a.s.) bin (1000) sene yaşamıştır. Hz. Muhammed (s.a.v) Efendimiz (6163) senesinde dünyaya geldi,(6226) senesinde (63) yaşında iken ahirete döndü. Verilen bu tarihlerin hem doğum hemde vefat tarihindeki rakamları toplarsak ikisinin de toplamı (16) sayısını vermektedir.

  4-) İslam şemsi takvimine göre ilk inen ayet İlk Ramazanın 16’sını 17’ye bağlayan gece indiği bilinmektedir. Yine ayni takvime göre son inen ayet, İslam şemsi takvimine göre hicretin onuncu yılında 16 Hutay gününü 17’sine bağlayan gece olmuştur.’’

  PAPAZ: Kuran’ı Kerim (114) suredir. Levhi Mahfuzda (6666) ayettir. Halen elimizde mevcut tilavet okunuşlu Kuran’da (6245) ayet vardır.(421) ayet, Levhi Mahfuz’dan dünyaya inmemiştir Kuran’daki bu ayetlerin rakam toplamı (17) sayısını vermektedir.’’

  HAKAN: Buraya kadar ki; tefekkür ve edindiğimiz bilgiler ışığında, insanın bir tarafının Hak, diğer tarafının halk olduğunu, halk tarafının (16) zahir ve diğer mahlûkatla ayni unsurlardan oluşmaktadır.  Meczup kadının dediği gibi bu noktada insanla-hayvanın bir olduğunu AMA insanın Hak (17) olan tarafı ile batın olup bu noktada diğer mahlûkattan ayrıldığını ve ayrılmakla kalmayıp HİKMET olması babında Halife olduğu sonucuna vardık.’’

Bülent Gökçen 

(Bu yazı dizisindeki olaylar ve kişiler tamamen hayal kurgusudur.)

Marangoz verilen kalıpları hazırlamış olduğundan, dökme taş hazırlama işlemi başlamıştı. Taş yapımında kullanılacak toprak için, bölgenin toprak yapısı uygun olmadığından, civar köylerden birinden, belediyenin traktörü ile toprak getirmek gerekmişti. Kilisenin, bilgisayar ortamında hazırlanan üç boyutlu görüntüsüne göre dört cepheden ve üstten planları çıkarılıp, gerçeğine uygun olarak ölçeklendirildikten sonra, işe koyulmuşlardı.
İşin takibi açısından, Turizm il müdürlüğünün görevlendirdiği bir mimar, görevi devir alacaktı ama Üniversite bir müddet daha kalmalarını istemişti.
ELİSSA: Cam bardakların elimizde patlaması sence normal miydi ?’’
KENAN: Üç bardağın ayni anda patlaması, sence normal olabilir mi ?’’
EŞİSSA: Hiç sanmıyorum, üstelik ihtiyarın gözlerindeki korkuyu gördün mü ?’’
KENAN: Daha önce de korkan bir insan gördüm ama böylesini hiç görmedim’’
ELİSSA: Altın şehre girenlerden birinin, kendi kendine yanmasının, sence de bir açıklaması olabilir mi?’’
KENAN: Bilmiyorum ama bir açıklaması vardır herhalde?’’
ELİSSA: Hatırlıyor musun? Mısır uygarlığında, ruhun manyetik bir kılıf içinde olduğu kabul edilir.’’
KENAN: Eğer bu manyetik kılıf zarar görürse, ruhun enerjisinin kişiye ve çevreye zarar verdiği söylenir. Ne yani bu adamın ruhunun, manyetik kılıfı açıldı ve ruhundaki ateş, kendisini mi yaktı ?’’
ELİSSA: Tamam saçma geliyor ama burada bir açıklama bulmaya çalışıyoruz. Eğer senin parlak bir fikrin varsa, sen söyle’’
KENAN: İnternetten bakalım, belki böyle benzer bir olay vardır’’
ELİSSA: Hadi bakalım’’
KENAN: Şuna baksana, bunun gibi daha bir sürü kendi kendine yanma vakası mevcut. Dinle şunu:
‘’ ’Dünyadaki en büyük esrarlardan bir tanesi de hiçbir sebep yokken yanıp kül olan insanlardır. Evet, bu size çok tuhaf gelebilir ancak yüzyıllardan beri hiçbir sebep yokken durduğu yerde yanıp ölen insan vakaları oluşmakta ve bunun nedeni de bugüne kadar çözülemeyen bir esrardır. İşin en anlaşılmaz tarafı da insanın yanıp kemiklerinin bile kül haline geldiği bir ortamda, etrafta bulunan eşyaların hatta bazı vakalarda yananın üzerindeki elbiselerin bile hiçbir hasar görmediğidir.
1731 Yılında, akşam yatağına yatan ve uykuya dalan bir kadın ertesi günü sabah, odasına kendisini uyandırmaya gelen hizmetçisi tarafından feci bir şekilde yanarak bir kül yığını haline gelmiş olarak bulunmuştur. Odanın her yeri is ve kurum içindeydi ve küller her tarafa uçuşmaktaydı. Fakat yatağından 1,5 metre ötede yanan kadın kül yığını haline geldiği halde ne yatağı ve çarşafları ne de odanın mobilyaları hasar görmemişti. Yukarıdaki olayların benzerine daha yüzlerce misal verebiliriz.’’
ELİSSA: Hakikaten çok tuhaf. Demek ki böyle bir şey var ve burada da bir örneği yaşanıyor’’
KENAN: Hayır tam olarak değil’’
ELİSSA: Fark neresinde ?’’
KENAN: Yanmanın şeklinde küçük hanım. Bizim adam resmen tutuşuyor ve söndürülemiyor. Ne kendisi kalıyor nede üzerindeki eşyalar. Hâlbuki burada yazan yanma olayı, içten içe gerçekleşiyor ve yanan şahsın eşyaları dahi zarar görmüyor’’
ELİSSA: Evet haklısın, öyleyse ne olabilir ?’’
KENAN: Bilmiyorum ama bütün bu işlerin sekiz köşeli yıldız ile bağlantısı olduğunu düşünüyorum’’
ELİSSA: Taşı, Yunanistan’dan gelenler de bulamamış anlaşılan.’’
KENAN: Ne bekliyorlardı ki? Hem bunu bilmeleri lazımdı.’’
ELİSSA: Nasıl bileceklerdi ki?’’
KENAN: Burası inşa edileli neredeyse iki bin yıl olacak ve geriye sadece yıkıntılık kalmış. Yöre halkı yıllarca bu yapının taşlarını kendi inşaatlarında kullanmak üzere söküp götürmüşler. Üzerinde kabartma olan taş, şu gördüğün beldedeki evlerin her birinde de olabilir, daha önce bulunmuş da olabilir’’
ELİSSA: Daha önce bulunmuş olsaydı, bir şekilde ortaya çıkardı ve bu adamlar bunu aramazdı canım.’’
KENAN: O zaman buradaki evlerin birinin duvarında mı duruyor o zaman?’’
ELİSSA: Neden olmasın ki ?’’Denemeye değer’’
KENAN: Haklısın denemeye değer’’
ELİSSA: Öyleyse nerden başlayacağız ?’’
KENAN: Beldenin bütün evlerinin, bahçe duvarlarını gezip kontrol edeceğiz’’
ELİSSA: Bence eski sayılabilecek evlerden başlayalım. Eğer bu evlerden birindeyse, muhtemelen çok eski yapıların birindedir.’’
KENAN: Kendimi birden kutsal hazine avcılarındaki kahraman gibi hissettim, sen ne diyorsun buna ?’’
ELİSSA: Eğer bu olay doğruysa, hakikaten kahraman oluruz o zaman’’
KENAN: Düşünsene; sen ve ben, muhteşem arkeologlar. Ha bu arada seninde benim sevgilim olman gerekiyor ama’’
ELİSSA: Seninle mi? Hayatta olmaz, unut bunu’’
KENAN: Kızma canım, mesela dedik yani’’
Yaklaşık (3)saat boyunca, beldenin eski görüntülü evlerini kontrol etmişler ama bir sonuç elde edememişlerdi. Bu işin böyle olmayacağını anladıklarında Belediye başkanına giderek, beldedeki evlerin, en eskisinden başlamak üzere hangileri olduğunu ve adreslerini istediler. Belediye başkanı, restore olan kilise ile bu evlerin ne alakası olduğunu ısrarla sorgulayınca, kilisenin kayıp taşlarını aradıklarını söylediler. Eğer bu taşlar, evlerin bahçe duvarlarında mevcut ise sökmeleri gerektiğini ve ödenekten parasının da ödeneceğini söylediler.
Bu konuda mutabakat sağlanınca, Belediye başkanı eski evlerin adreslerinin listesini verdiği gibi yanlarına, adresleri bulabilmeleri için bir görevli tahsis etmişti. İki gün boyunca bu işle uğraştılar ama bir sonuç elde edemediler. Zira yöre halkı, bu kilisenin taşlarını en son (50) sene önce evlerinin inşasında kullanmış olduğundan, var olan bahçe duvarları yıkılmıştı. Evler ise kat kat sıva olduğundan, duvarlarında böyle bir taş olduğunu tespit etmek mümkün değildi. Belediye başkanının yanlarına verdiği görevliden ilginç bir teklif geldi.
GÖREVLİ: Kenan Bey, size bir şey söyleyeceğim ama nasıl karşılayacağınızı bilmediğim için, iki gündür tereddütte kaldım’’
KENAN: Eğer aradığımızı bulmak konusunda yardımı olacaksa, söyleyin lütfen’’
GÖREVLİ: Bizim buranın köylerinde Hasan hoca var. Hani sizde buralısınız, böyle tipleri bilirsiniz ‘’
KENAN: Bakımcıya mı gidelim diyorsun yani ?’’
ELİSSA: Bakımcı nedir Kenan ?’’
KENAN: Sahi siz bilmezsiniz bunları değil mi? Şey kâhin gibi bir şey ama çoğu sahtekârdır. Halkın dini duygularını ve saflığını sömürür dururlar’’
GÖREVLİ: Kenan Bey; bu Hasan hoca bahsettiğiniz tiplerden değil. Hem para filan da almıyor. Bizim hanımın bir akrabası, doğumdan sonra hastalanınca gezmedik hastane, götürmedik doktor kalmadı. Şifa bulamayınca bu Hasan hocaya getirdiler. Allah’ın izni ile iyi olup, ayağa kalktı. Hem kayıp olanı da söylüyor’’
KENAN: Elissa ne diyorsun? Gidelim mi ?’’
ELİSSA: Ben çok merak ettim bu adamı, ne olursun gidelim’’
GÖREVLİ: Yalnız, benim sizi oraya götürdüğümü başkana söylemeyin, sonra yanlış anlarlar malum.’’
KENAN: Tamam tamam söylemeyiz. Hele sen bizi bir götür bakalım’’
Hasan hoca’nın yaşadığı köy, (45) hanelik küçük bir yerdi. Ormanlık bir alandan geçtikten sonra, çok yüksek bir tepeden aşağı inilerek gidiliyordu. Köylünün hayvancılıkla geçindiği belliydi. Zira her taraf büyük baş hayvanlarla doluydu. Köy çeşmesinin başında toplanmış olan kadınların yanından arabayla geçerek, kerpiç işlemeli ve basık tavanlı bir evin yanında durdular. İçeri girdiklerinde (80) yaşlarında bir ihtiyar ile karşılaştılar. İhtiyar, evin sokağa bakan odanın penceresinde oturmuş, elinde bir tespihle bir şey mırıldanıyordu. İçeri girdiklerinde görevli selam vererek, ihtiyarın elini öptü. Görevli, ihtiyarın elini öpünce, bizimkiler de öpmek zorunda kaldı. Öpme sırası Elissa’ya gelince ihtiyar ona dönerek:
İHTİYAR: Kızım, sizin adetlerinizde el öpme yoktur ama olsun. Seninde el öpenlerin çok olur İnşaallah’’
ELİSSA: Benim Müslüman olmadığımı nasıl bildiniz amca ?’’
İHTİYAR: Her dinin mensubunun nuru, farklıdır kızım’’
ELİSSA: Nur derken neyi kast ettiniz ?’’
İHTİYAR: Siz buna, bedenin aurası diyorsunuz’’ Hem merak etme, bende size yakın sayılırım’’
ELİSSA: Yine anlamadım efendim ‘’
İHTİYAR: Biz Bulgaristan göçmeniyiz kızım. Türkiye’ye (1915) senesinde gelmiş bizimkiler. Annem, Bulgaristan’da bir papazın kızıymış. Memlekette, Türkler ile Bulgarlar hep bir arada yaşarmış. Annem, babama âşık olunca, papaz olan dedem ‘’olmaz’’ demiş. Babam, annemi de alarak Türkiye’ye kaçmış. Papaz olan dedem çok büyük bir âlimmiş. Öleceğine yakın, Türkiye’ye gelip annemi görmek istemiş ama geri dönememiş ve buralarda ölmüş. ‘Hele söyleyin bakalım, siz niye geldiniz?’’
KENAN: Biz, bir taş arıyoruz da, onun için gelmiştik’’
İHTİYAR: Nasıl bir taş ?’’
KENAN: Üzerinde sekiz köşeli bir yıldız kabartması olan bir taş’’
İHTİYAR: Delikanlı, aradığın şeyin başına neler getireceğini biliyor musun?’’
ELİSSA: Demek böyle bir taş var öyle mi ?’’
İHTİYAR: Var kızım ama bu taşın arkasında başka kimler var bir bilsen?’’
KENAN: Üç ay önce Yunanistan gelenler olmuş, bu taşı aramak için’’
İHTİYAR: Papaz olan dedem, ölürken anneme bu taştan bahsetmiş, hatta resmini dahi çizmiş’’
ELİSSA: O resim hala elinizde mi ?’’
İHTİYAR: Elbette elimde, biz hiçbir şeyi atmaz, saklarız. Bir gün gelir sahibi çıkagelir kızım’’
İhtiyar, oturduğu sedirin hemen üstünde bulunan dolaptan, eski bir kitap indirerek, içini açtı. Dörde katlanmış ve sararmış, eski bir kâğıt çıkardı. Kâğıdın üzerine, büyük bir haç ve haçın ortasına da sekiz köşeli bir yıldız çizilmişti.’’
KENAN: Sekiz köşeli yıldızın, bir haçın ortasında olduğunu söylememişlerdi’’
İHTİYAR: Değil zaten’’
KENAN: Ama buraya böyle çizilmiş’’
İHTİYAR: Dedemin dediğine göre, sırrın tamamı bu şekil üzereymiş’’
ELİSSA: Peki siz bu konuda daha fazla bir şey biliyor musunuz ?’’
İHTİYAR: Tek bildiğim bu taşın ilk sır olduğu. Geride daha üç tane sır var’’
KENAN: Onlar ne olabilir ki ?’’
İHTİYAR: İlk sırrı bulan, bu sırrı çözdükten sonra ikinci sırrı da bulacak. İkinci sırrı da çözdü mü, üçüncü sırrı bulacak’’
KENAN: Peki biz ilk sırrı bulabilecek miyiz?’’
İHTİYAR: Bunu istediğine emin misin, sonuçlarına katlanmaya hazırmısın ?’’
KENAN: Evet istiyorum, sonucundan da korkmuyorum. Hele sen yerini söyle’’
İHTİYAR: Yalnız ne bulursanız bulun, hiç kimseye söylemeyin ama hiç kimseye’’
ELİSSA: Tamam söylemeyiz’’
İHTİYAR: Bahçesinde ezan çiçeği olan bir ev var. Bu çiçek, sabah ve akşam ezanını okurken açılır ve kapanır. Çiçek, ezan okunurken açtığı sırada dibine beyaz bir yılan gelir. Bu yılanı yakalayıp, konuşturmanız için, çiçeğin dibine okunmuş su dökmeniz gerekiyor. Size taşın yerini, bu yılan söyleyecek’’
ELİSSA: Okunmuş su nerden bulacağız ?’’
İHTİYAR: Ben size, buradan vereceğim kızım. Bu arada başka sormak istediğiniz bir şey varmı ?’’
ELİSSA: Ben bir şey daha sormak istiyorum, olur mu ?’’
İHTİYAR: Sor kızım, biliyorsak söyleriz’’
ELİSSA: Kıyı köy denen yerin altındaki altın şehri bulanlardan birisi, kendi kendine alev alıp yanmış galiba. Bu tür veya buna benzer yanma olayları, dünyanın başka yerlerinde de görülmüş. Altın şehrin lanetli olduğu da söyleniyor ancak benim bildiğim kadarı ile İslam dini içerisinde lanet ve uğursuzluk yoktur ve siz böyle şeylere inanmazsınız. Ama ortada olan bir takım şeylerde var. Bu konuda bir şey söyleyebilecek misiniz ?’’
İHTİYAR: Bak kızım, Tanrı yani Allah, insanı ‘’Çift elle yaratım’’ buyurmaktadır. İsa peygamber ise ‘’Tanrı, beni tek el, sağ elle yarattı’’ demiştir. İsa peygamberin yaratılışında letafet vardır yani maddi unsurlardan ziyade ruhanilik baskındır. İsa peygambere ‘’RUH’ denmektedir ki ruhun sırrı, İsa peygamberle maddi âlemde zuhur etmiştir.
Gelelim ‘’Çift elle yaratılan’’ Âdem peygambere. Âdem peygamberin yaratılışının zahirinde, maddi unsurlar baskındır. Âdem’in bedeni, İsa peygamberin bedeni gibi letafet yani ruhani değildi.’’
KENAN: Ruhani derken tam olarak neyi kast ettiniz?’’
İHTİYAR: İsa peygamberin bedeni, tamamen nurdan yaratılmış olan Meleklerin, insan suretine bürünmelerindeki beden gibidir. Âdem’in yaratılan maddi vücudunun iki ucuna yerleştirilen (-) negatif ve (+) pozitif kutuplar vardır. (+) olan kutup, Ruh’a bağlıdır, (-) olan kutup, nefse bağlıdır. Bu iki ucun arasına (7) temel enerji merkezi konmuştur. Karşılığı ise ‘’Nefsin 7 mertebesi olarak’’ isimlendirilmiştir.
KENAN: (7) kat gök katlarına misal gibi değil mi ?’’
İHTİYAR: Zaten âlemler, insanın vücuduna resmedilmiştir çocuklar. Yalnız sır maddi beden de değil, madde bedeni bir elbise gibi giyen Ruh’ta gizlidir. Ruh, titreşim olarak çok yüksek bir frekansa sahiptir. İnsan ruhunda KUDRET sıfatının tezahürü mevcuttur. Ruh’tan çıkan nurun yıkıcı ve yakıcı bir etkisi vardır. Daha iyi anlaşılması için misalen bir örnek verecek olursak, Güneş’in gücünden hiçbir şey kaybetmeden, bir kiraz meyvesinin boyutlarına küçüldüğünü düşünün. İşte bu kiraz meyvesi küçüklüğünde hayal ettiğiniz Güneş’i biraz daha küçültürsek, karşımıza atomun yapısı çıkar. Böylesine muazzam bir gücün elbette bir şekilde muhafaza altına alınması gerekmektedir. İşte bu yüzden, ruhumuz manyetik bir kılıf içindedir. Bu kılıf bir nevi, zat’ımız ile ruhumuz arasında bir perde, bir kalkan görevi görmektedir.’’
ELİSSA: Zat’ımız dediğiniz şey, bu bedenimiz mi ?’’
İHTİYAR: Elbette kızım, ancak bu beden perdesi Âdem’in yaratılışında çok kalın olduğu için ardındaki Ruh’un nuru ve gücü açığa çıkamamaktadır. İsa peygamberin beden yapısı biraz daha ince yani letafet olduğu için, ardındaki Ruh, neredeyse aşikâr olacaktı. Ama insanlar Ruh’un nuruna güç getiremeyecekleri için, yine de bir bedenle örtülmesi gerekiyordu.
KENAN: Az önce atomun yapısını örnek verdiniz ve doğrusunu söylemek gerekirse çok etkilendim. Ben sizi farklı düşünmüştüm ne bileyim’’
İHTİYAR: Zan’larımız yani ön yargılarımız, her zaman yanıltır evlat. Neyse atomun yapısını siz anlatın ben devam edeyim olmaz mı ?’’
ELİSSA: ’Atomun yapısı içinde yani merkezinde çekirdek bulunmaktadır. İşte bu çekirdek, pozitif yüklü oluşu sebebi ile “0” noktasını teşkil eder. Bu özelliğinden dolayı adına“Nötron” denilmektedir. Bu çekirdeğin dış sınırında ise sürekli dönen elektronlar bulunmaktadır.’’
İHTİYAR: Atomun çekirdeğini ruha misal tutarsak, Ruh’dan çıkan ışık demetlerinin âleme Kudret ile yıkıcı bir etki ile yayılması, dışta bulunan ve çok yüksek bir hızla çekirdek etrafında dönen elektronlar sayesinde engellenmektedir. İnsanın hakikatinde bu yapının neredeyse aynısı mevcuttur. Burada atom çekirdeği ile elektronların arasındaki durum ne ise Ruh ile beden arasındaki durum da aynidir ki bunun adına “Fıtrat” denir. “Arş”(Beden)ın koruması ve de “Ruh”un idaresi altındadır.’’
ELİSSA: O zaman herhangi bir şekilde manyetik kılıfın kalkması gerçekleşirse, Ruh’un nurunun önce o kişinin fizik bedenine ve daha sonra çevreye zarar verebilme ihtimali bulunmaktadır değil mi ?’’
İHTİYAR: Çok doğru kızım’’
KENAN: Peki bu manyetik kılıf nasıl kalkar veya herkeste kalkma ihtimali varmı?’’
İHTİYAR: Hangi inanç sistemine mensup olursa olsun, bir takım insanlar rehbersiz ya da ehliyet sahibi olmayan rehberler eşliğinde çilehaneye kapanmışlar ve akabinde kapatıldıkları çilehanede ortadan kaybolmuşlardır. Riyazet ve sürekli zikir sonucu çilehanede geçirilen süreç, 7 enerji merkezinin en üstte yer alan yedinci enerji seviyesine çıkılmasına sebebiyet vermektedir.
Bu noktada ortaya çıkan frekans, ruhun manyetik kılıfının kalkmasına, yanmasına sebep olduğundan serbest kalan ruhun nuru, içten içe fizik bedeni yakıp kül eder. Tabii ki burada içten içe dediysek, ruhu bir mekân olarak bedenin içinde olduğunu kast etmedik. Fizik bedenimizi oluşturan atomlarımız zaten hayatiyetlerini, Ruh’ta mevcut olan ‘’HAYY’’ sıfatının uzantısından almaktadırlar. Yanma dediğimiz olay, atom boyutunda meydana gelmektedir. Fizik beden yanıp kül olur, serbest kalan atomlar aslına döner de, geride hiçbir iz ve emare göremezsin.’’
KENAN: Ama altın şehrin girişini bulan adam, elbiseleri ile birlikte yanmış be amca’’
İHTİYAR: İnsan bir manyetik alan içerisine girdiği zaman manyetik alan, ruhun manyetik kılıfını yok ettiğinden bu tür olaylar meydana gelebilmektedir. Bunu bir insana yıldırım isabet etmesine de benzetebiliriz’’
ELİSSA: O adama, yıldırım mı isabet etmiş demek istiyorsunuz?’’
İHTİYAR: Tam olarak değil ama ona benzer bir şey’’
ELİSSA: Tam anlamadım ama bunun altın şehirle bir bağlantısı varmı ?’’
İHTİYAR: Elbette var kızım’’
KENAN: Biraz daha açık konuşur musun be amca?’’

Bülent Gökçen

1.bölüm

Dünya tarihi bir bakıma, gizli örgütlerin de tarihidir. Dünyanın efendiliğine soyunmuş olan bu örgütlerin, üzerinde ittifak ettikleri ve güçlerini birleştirdikleri bir dönüm noktası vardır. MAYIS 2000 YILI…

Dünya nüfusuna göre bir avuç sayılabilecek olan bu güruh, dünyanın kaderini değiştirmek için ‘’Pensilvanya Genetik Araştırmalar laboratuarında, yerin  (280) metre altında bir araya gelmişlerdi.

Mayıs ayına girilmesine saatler kala, Vatikan’ın ikinci adamı, İsrail’de düzenlenen ‘’ Psişik ve Rasyonel Bilimler, Öğretiler ve Dinler’’ konulu toplantıya katılmak için İsrail’de bulunuyordu. Toplantının tek Müslüman konuğu, İran kökenli ve ‘’El- Ezher’’ üniversitesinde, felsefe profesörü olan (…)’dı. (1999) yılının Ramazan ayında tüm İslam âlemi, bu profesörün açıklamaları ile çalkalanmıştı. ‘’Kuran’ı Kerim’in, beşer kelamı, Hazreti Muhammed’in (s.a.v.) kelamı olduğunu’’ söylediğinde, büyük tartışmalar yaşanmıştı.

Toplantının açılış konuşmasında, toplantıya ev sahipliği yapan İsrail’li bir yetkili ‘’Mevcut Üç İlahi dinin, akılcı olarak yeniden ele alınması gerektiğini’’ dile getirmişti.

Dünya kamuoyunun ilgisi ve dikkati, yoğun bir enformasyon bombardımanı ile bu toplantıya odaklanmıştı. Ustaca bir plan ile Mayıs ayının sırrı, gözlerden kaçırılmış, Pesilvanya’daki Genetik Araştırmalar Laboratuarında ki (3) doğum, heyecanla beklenmekteydi. Dünyanın kaderini değiştireceğine inandıkları doğumu gerçekleştirecek olan (3) bakire, Mardin’den Almanya’ya ve oradan da kuzey Amerika’ya göç eden, seçilmiş (3) Süryani kökenli ailenin kızlarıydılar. Aileler ‘’’Altın Şafak’’ isimli okült bir örgütün de mensubuydular.

***

Doğum yapmalarına sayılı saatler kalan (16) yaşındaki bu (3) bakire, Mardin topraklarında doğmuş, dış dünyadan, hayvansal gıdalardan korunmuş ve özenle yetiştirilmişlerdi. Geçen sene ‘’Kök Hücreden Sperm’’ elde edilmesi ile kızlardan alına kök hücreden, elde edilen sperm ile yine ayni kızların yumurtaları, dış ortamda döllenmiş, Mayıs ayındaki hesaplanan saate göre, rahimlerine konularak gebelik süreci başlatılmıştı.

Kayıp tarihi yeniden canlandıracaklar ve tarihi yeniden başlatıp, dünyanın efendileri olacaklardı. Yüksek Konsey, bu tarihi an’a tanıklık etmek için, doğumun yapılacağı özel bölmenin tam karşısında bulunuyorlardı.

(16) yaşındaki üç bakire, gebelik süreci başlatıldıktan sonra uyutularak, cihaza bağlanmış, özel ilaç ve serumlarla beslenmişti. Yerin (280) metre altında, zaman daha yavaş akmaktaydı. Yerin üstünde (9) ay (10) gün geçmesine rağmen buradaki geçen süre daha kısaydı.

Beklenen vakit gelmişti. (6000) yıl sonra Güneş sistemindeki tüm gezegenler ve uydular, bir ipe dizilmişçesine tek sıra SAF düzeni olmuşlardı. Bu kozmik olayın gerçekleştiği süreç içinde, doğumların muhakkak gerçekleştirilmesi gerekiyordu. Doğumun biri başarısızlıkla sonuçlanmış, diğer iki doğum, bir oğlan ve bir kız olarak gerçekleşmişti.

OLAYDAN (11) YIL SONRA……

İstanbul üniversitesi, arkeoloji bölüm başkanlığı bünyesinde görev yapan Kenan, Pınarhisar bölgesinde onarılarak, restore edilecek olan tarihi kiliseyi incelemek için görevlendirildiğinde çok sevinmişti. Zira görev bölgesi olarak seçilen yer, kendi memleketiydi. Trakya bölgesi; mağaraları, yer altı geçitleri ve Longoz ormanları ile adeta bir kadim uygarlıklar beşiği sayılırdı. Daha oniki yaşındayken bulundukları yörede yapılan bir kazıda, (4700) yıllık bir yerleşim yerinin bulunmasına şahit olmuştu. Kazı sorumlusundan izin isteyerek, toprak taşıma işinde çalıştığını hatırlıyordu. Bu (4700) yıllık tarihi yerleşim yeri gün yüzüne çıkarıldığında, yurt dışından da bir takım kimseler gelerek incelemede bulunmuşlardı. Kenan bu hareketliliğin sebebini o günlerde pek anlayamamıştı. Zira bu yurt dışından gelen ziyaretçilerden sonra kazı durdurulmuş ve bölge kapatılmıştı.

Daha sonra öğrendiğine göre, kazı esnasında som altından, Hıristiyanlığın dini simgesi olan bir Haç bulunmuştu. Oysaki Hıristiyanlığın tarihinin iki bin yıllık olduğu bilinen bir gerçekti. Peki, bu haç, (4700) yıllık bir medeniyetin kalıntıları arasında ne arıyordu? Bu oniki yaşındaki bir çocuğun zihninde yer etmiş ve bu soruyla büyümüştü. Neticede ise arkeoloji bölümünü seçmesine sebep olmuştu.

Üniversitenin kendine tahsis ettiği araçla yola çıkmadan önce Elissa’yı da almalıydı. Pek anlaşamazlardı ama yine de her göreve birlikte giderlerdi. Daha önce bu bölge ve buralardaki kiliseler hakkında doküman araştırması yapmış olduğundan çok şanslıydı.

Bölgeye vardıklarında neredeyse akşam olmak üzereydi ve Kenan’ın ailesinin yanında kalacaklardı. O gece, Kenan’ın eski arkadaşlarından bazıları, geldiğini haber alıp hemen damlamışlardı. Çocukluğu bu arkadaşlarla geçmiş, köşe bucak define aramışlardı.

KENAN: Vay dostum hoş geldiniz’’

ARKADAŞI: Esas sen hoş geldin hayırsız, Ulan ne arıyorsun ne de soruyorsun’’

KENAN: Tanıştırayım, ortağım Elissa’’

ARKADAŞI: Merhaba efendim hoş geldiniz’’

ELİSSA: Hoş bulduk sağ olun’’

ARKADAŞI: Duyduğumuza göre, Pınarhisar’daki kiliseyi onaracaklarmış, yoksa sende onun için mi geldin?’’

KENAN: Yurt dışından muazzam bir kaynak aktarımı var bu konuda. Adamlar Trakya bölgesindeki tarihi yerlerin gün yüzüne çıkarılması ve restore edilerek dünyaya tanıtılması için çok para harcıyorlar çok’’

ARKADAŞI: Desene size de gün doğdu. Bu sayede bol parayı da buldunuz?’’

KENAN: Yok be dostum ne parası? Hiç bize koklatırlar mı? Neyse siz ne durumdasınız, herhangi bir gelişme var mı?

ELİSSA: Sizde mi arkeoloji ile ilgileniyorsunuz?

ARKADAŞI: Yok be hanımefendi, biz daha çok hazine ile ilgileniyoruz ama buda arkeoloji sayılır herhalde?

ELİSSA: Nasıl yani ?’’

ARKADAŞI: Siz nasıl toprağı kazıp bir şeyler arıyorsanız, bizde sizin gibi toprağı kazıp, define arıyoruz’’

ELİSSA: Ama beyefendi bu ayni şey değil ki, Sizin yaptığınız düpedüz korsanlık. Hem biz tarih adına, bilim adına çalışıyoruz, siz ise tarih hırsızlığı yapıyorsunuz’’

KENAN: Burada duracaksın hanımefendi. Bir zamanlar bende, onlar gibi korsandım. Eski mesleğime laf söyletmem’’

ELİSSA: Tamam işte kendi ağzınla itiraf ettin. Ben sana her zaman söyledim, sen arkeolog değil resmen korsansın’’

KENAN: İltifatın için çok teşekkür ederim güzel hanım’’

ELİSSA: Ukala şey’’

ARKADAŞI: Bana baksanıza siz, kavgayı bırakında söyleyeceklerimi dinleyin’’

KENAN: Hayırdır önemli bir şey mi var?’’

ARKADAŞI: Bundan üç ay önce, Yunanistan hükümetinden bu kiliseyi birilerinin ziyaret ettiğini söylüyorlar’’

ELİSSA: Dediğiniz gibi olmuş olsa, bu konuda bilgimiz olurdu’’

KENAN: Resmi bir ziyaret değil herhalde, öyle olsaydı Elissa hanım’ın dediği gibi bilgimiz olurdu’’

ELİSSA: Siz nereden öğrendiniz?’’

ARKADAŞI: Bu bölgede Vatikan’a çalışan daha doğrusu onların adamlarına rehberlik yapan biri var..Üsküp kalesine düzenlenen bir geziye katıldığımızda karşılaştık. O zaman anlatmıştı.’’

KENAN: Çetin’i geçen sene vurmadılar mı?’’

ARKADAŞI: Vurdular vurmasına da herif ölmedi. Bir müddet ortadan kaybolduktan sonra gene ortaya çıktı.’’

ELİSSA: Bu Çetin dediğiniz adamı kim veya kimler, niçin vurdular ki?

ARKADAŞI: Bu herif kıyı köyün altındaki, altın şehrin girişini biliyor ama kimseye söylemiyor. Herifi vurdular gene söylettiremediler’’

ELİSSA: Kıyı köyün altında, altın şehir olduğunu ilk defa sizden duyuyorum. Tipik defineci hayali gibi geldi bana’’

KENAN: Hayal filan değil küçük hanım, bu bölgedeki herkes bu konuyu bilir ama hikâye gözüyle bakarlar. Bugüne kadar Kıyı köyün altındaki altın şehrin girişini bulan (4) kişi oldu. Bu dört kişiden üçü feci şekilde öldü. Hatta biri durup dururken alev alıp yanmaya başlamış ve tüm çabalara rağmen söndürememişler. Dördüncü adam ise Çetin abi.  Altın şehre girip çıktığı söyleniyor. Adamın hiç ailesi yok, hepsi ölmüş’’

  ELİSSA: Nasıl yani ?’’

  ARKADAŞI: Altın şehre girip çıktıktan sonra, ailesi topluca ortadan kaybolmuş. Her şey bir gecede ve ansızın gerçekleşmiş. Bütün olanları görmüş ama kimseye anlatmamış, ayni altın şehrin girişini anlatmadığı gibi’’

  ELİSSA: Belki ailesini filan kendi öldürmüştür ve gömmüştür ya da ne bileyim onu terk etmişlerdir. Muhakkak bir açıklaması vardır.’’

  KENAN: Elissa, adamın sadece ailesi değil ailesi ile birlikte içinde oturdukları ev de ortadan kaybolmuş. Çetin abiyi bulduklarında, evin bomboş arsasında öylece donmuş bir vaziyette oturuyormuş. Adam uzun süre konuşamamış bile’’

  ARKADAŞI: Kekemeliği de o günlerden kalmış zaten’’

  ELİSSA: Peki bu olayı kimse araştırmamış mı, bir açıklama ya da bir sonuç elde edilememiş mi ?’’

  ARKADAŞI: Bu çetin ağabey (70) yaşında ihtiyar bir adam ama çok gence taş çıkartır. Bizim gibi ömrü define aramakla geçmiş. Defineci birinin sözlerine pek inanılmaz ve ciddiye alınmaz. Çetin abi o günden sonra bölgeye araştırma yapmaya gelenlere rehberlik yaparak hayatını kazanmaya başlamış. Kendisinin söylediğine göre Vatikan’dan gelenlere çalışıyormuş. Adamlar kendisine düzenli bir maaş bile bağlamışlar.’’

  KENAN: Çetin ağabeyin telefon numarası var mı elinde?’’

  ARKADAŞI: Hayır yok, adam telefon taşımıyor zaten. Üsküp’ün asmalı kahvesine takılır çoğu zaman. Ararsan belki orada bulursun’’

 ERTESİ GÜNÜ

 Kiliseye vardıklarında, yanlarına belediyeden de birini almışlardı. Kenan daha önceleri de bu kiliseye gidip gelmişti. Burası akşamları sarhoşların makamı olurdu ve bu yüzden de pislik içindeydi. Belediye başkanı, beldeye maddi gelir olsun diye kiliseyi ve çevresini temizletmiş, birde bekçi koyarak ziyarete açmıştı. Yöre insanı tarafından pek gelen giden yoktu ama yurt dışından çok ziyaret eden oluyordu. Buranın tarihi pek bilinmemekle birlikte ilk inşa edilen Kiliselerden biri olduğu söyleniyordu. Her tarafı defineciler tarafından delik deşik edilmişti. Elissa  ‘’Korsanlar’’ diye söylendi.

KENAN: Ne dedin pek duyamadım?’’

ELİSSA: Korsanlar dedim, baksana şuranın haline. Kazılmadık yeri kalmamış’’

KENAN: Hakikaten, ortalığı berbat etmişler, bu sefer haklısın korsanlar demekte’’

ELİSSA: Buranın neresini restore edeceğiz ki? Sağlam bir yeri kalmamış. Hem yapının taşları çok eksik’’

KENAN: Bölge halkı zamanında ev yapmak için taşların çoğunu söküp kullanmış’’

ELİSSA: Mecburen dökme taş kullanacağız’’

KENAN: Belediye başkanına söyleyelim de bize çalışacak adam ve marangoz bulsun.’’

ELİSSA: Hadi o zaman yanına gidelim’’

Kilisenin üç boyutlu fotoğrafları çıkarılıp, bilgisayar ortamında eksik yerleri tamamlanmıştı. Kullanılacak dökme taş sayısı hesaplanıp, şekil ve ebatları da belli olduktan sonra, marangoza kalıplar ısmarlanmıştı. Kalıplar imal edilene kadar (2) günlük bir süreleri vardı. Üsküp’e giderek asmalı kahvede, Çetin abiyi bulmaları gerekiyordu. Şansları varmış ki adam oradaydı. Uzun boylu ve atletik bir yapısı vardı. Yüzünde derin acıların bıraktığı izler olmasaydı (70) yaşında bir ihtiyar olduğunu anlaşılmazdı. Kenan ile Elissa, kahveye girip Çetin abinin masasına oturduklarında, insanlar şaşkınlıkla kendilerine bakmaya başlamışlardı. Zira bölge halkı, kahvehaneye bir kadının girmesine alışık değillerdi

KENAN: Çetin bey merhaba efendim, oturabilir miyiz ?’’

ÇETİN: Buyur oğlum ne demek, sizde hoş geldiniz hanım kızım ‘’

ELİSSA: Hoş bulduk efendim, adım Elissa’’

KENAN: Çetin bey; benim adım Kenan. Siz beni tanımazsınız ama ben sizi tanıyorum’’

ÇETİN: Buyur Kenan oğlum size nasıl yardımcı olabilirim? Ha bu arada ne içersiniz? Hanım kızım; siz ne alırsınız ?’’

ELİSSA: Sıcak bir çay iyi giderdi Çetin Bey’’

ÇETİN: Oğlum, bize üç tane çay verir misin ?’’

KAHVECİ: Hemen geliyor Çetin abi ‘’

KENAN: Çetin bey, bizler İstanbul üniversitesi arkeoloji bölümündeniz. Vize’de bulunan kilisenin restorasyonu için geldik.’’

ÇETİN: Benden ne istiyorsunuz ?’’

KENAN: Arkadaşlar, sizinle Üsküp kalesine yapılan gezide karşılaşmışlar ve onlara Yunanistan’dan bu kilise için bir heyet geldiğini söylemişsiniz’’

ÇETİN: Doğrudur, hatta rehberlik görevlerini de ben yaptım’’

ELİSSA: Çetin Bey; Yunanistan hükümetinden gelenler, resmi bir görevle gelmiş olsalardı bizim de haberimiz olurdu. Bunların ne için geldiğini ve nereleri incelediğini biliyor musunuz ?’’

ÇETİN: Hanım kızım, ben bilmem öyle resmi ya da gayri resmi görev filan, herifler geldi, kiliseyi gezip inceledi ve gittiler’’

KENAN: Onları ben gezdirdim demiştiniz, restorasyon için mi inceleme yaptılar’’

ÇETİN: Hayır sanmıyorum, adamlar bir taş arıyorlardı’’

KENAN: Nasıl yani, sadece bir taş için mi gelmişler ?’’

ÇETİN: Bakın bu adamlar, üzerinde sekiz köşeli yıldız kabartması olan bir taşı arıyorlar’’

ELİSSA: Kayıp ırk’ın simgesini mi arıyorlar?’’

KENAN: Sekiz köşeli yıldız, Atlantis’in simgesi ama bu kilise ile ne alakası var ki’’

ÇETİN: Adamlar kayıp ırktan filan bahsetmediler ama bu taşın İsa’nın sırrı ile alakalı olduğunu söylediler’’

KENAN: İsa’nın sırrı mı? Bu kilisede mi ?’’

ELİSSA: İsa’nın (12) havarisinden birinin Rum diyarına geldiği söyleniyor Kenan. Bu kilisenin tam olarak yapılış tarihi belli mi ?’’

KENAN: Hayır tam olarak belli değil sanırım’’

ÇETİN: Adamlar, Hazreti İsa’nın göğe çıkarılmasından (8) sene sonra Süryani lisanı ile yazılan bir İncil’den bahsettiler’’

ELİSSA: Bu (12) Havariden olan Matta’nın yazdığı İncil. Ama bu Filistin’de yazılmıştı.’’

ÇETİN: Yok yok, zaten adı geçen İncil burada değilmiş. Bu bölgeye yani Rum diyarına gelen Yuhanna adında bir havariymiş. O günkü ismi Efsus olan Rum şehrinde Yuhanna İncil’ini derlemiş.’’

ELİSSA: Ben bu işten hiçbir şey anlamadım ki ?’’

ÇETİN: Hanım kızım olay gayet net’’

ELİSSA: Nasıl yani ?’’

ÇETİN: Filistin diyarındaki havari yani Matta, (4) öğrencisine birer tane mektup bırakmış. Dikkat ederseniz Hazreti İsa’nın göğe çekilmesinden sonra ilk İncil’i derleyen bu havari. Yalnız bunun yazdığı asıl kitap kayıpmış. Şu an Matta incili diye okuna gelen kitap, bu havari’nin vefatından sonra inananlarının derlediği sözleridir.’’

KENAN: Gerçek İncil’in, Süryani lisanı olduğu zaten biliniyor ama öğrencilerine bıraktığı mektup neyin nesi ?’’

ÇETİN: Bu mektupların, aslında Hazreti İsa’nın vasiyeti olduğu söyleniyor’’

ELİİSA: Matta’nın kendi elleri ile Süryani lisanı üzere yazdığı İncil nüshasının kayıp olduğunu söylediniz’’

ÇETİN: Evet Hanım kızım, ancak nerede olduğu bilinmiyor’’

KENAN: Matta’nın öğrencilerine bıraktığı mektup, Yuhanna’ya ulaşmış mı peki ?’’

ÇETİN: Hayır ulaşmamış. Efsus şehrine gelen öğrencisi Yuhanna’nın öldüğünü görünce kendini gizlemiş. Zaten Yuhanna’nın talebelerini de çok işkence etmişler. Matta’nın öğrencisi, şimdiki Vize diyarına gelerek yerleşmiş. Gizliden gizliye İseviliği yaymak için çalışmış.  Vefatından sonra, evinin olduğu yere bir  kilise yaptırılmış. İşte sizin restore edeceğiniz ve kilisenin tarihi böyle bildiğim kadarı ile’’

ELİSSA: Taşıdığı mektup da ne vardı acaba ?’’

ÇETİN: Yunanistan’dan gelen  adamlar, sekiz köşeli yıldız kabartmalı bir taş aradıklarına göre, bu mektubun, aranan taşla bir alakası vardır herhalde ?’’

KENAN: Adamlar, kalıntıları iyice aradılar mı ?’’

ÇETİN: Yanlarında elektronik cihazda vardı. Daha önce hiç böylesini görmemiştim. Cihaz nereye tutulsa, tutulduğu yerin içini dışını bir güzel gösteriyordu’’

ELİSSA: Dur bir dakika; bu kilisenin inşasında kullanılan taşlar, bu civardaki taş ocaklarından çıkarılan taşlar. Ancak aradıkları taş, yekpare bir taş değil demek ki   Eğer öyle olsaydı, taşların içlerine bakmazlardı’’

KENAN: Bizim yaptığımız gibi dökme bir taş kullanmış olabilirler ve mektup, bu taşın içine gizlenmiştir o zaman’’

ELİSSA: Ama sekiz köşeli simge, kayıp ırk’ın simgesi. Matta’nın öğrencisinin bu simgeyi kullanmasındaki sebep neydi acaba ?’’

ÇETİN: Belki de taşıdığı mektubun üzerinde böyle bir simge vardı’’

KENAN: O zaman iş daha karışıyor demektir. Bizzat Hazreti İsa’nın havarisi, bir diğer havariye gönderdiği mektuba, niye böyle bir simge koysun ki? Hem bu mektubun Hazreti İsa’nın vasiyeti olduğunu söylüyorsunuz. O zaman bu simgenin hikayesi Hazreti İsa’ya kadar uzanır.’’

ELİSSA: İsa’nın, Matta’ya söyledi ama diğer havarilerin bilmediği şey ne olabilir’’

ÇETİN: Bilmiyorum kızım ama adamların peşinde oldukları yüzyılların sırrı bu olsa gerek’’

ELİSSA: Yunan hükümetinin görevlendirdiği kişiler, bu işin peşindeyse anlattıklarınız galiba gerçek olabilir Çetin bey’’

ÇETİN: Gerçek ne demek kızım, ömrümü verdim ben bu işlere’’

ELİSSA: Akşam Kenan’ın arkadaşları, başınıza gelen üzücü olayları anlattı Çetin bey. Bunlardan bahsedip, sizi tekrar üzmek istemem ama Kıyı köydeki, altın şehre girdiğiniz doğrumu ?’’

ÇETİN: Hiç girmez olaydım kızım, orası lanetli bir yer. Ailemi kaybettim onların yüzünden’’

ELİSSA: Çetin Bey; onların yüzünden dediniz, yoksa altın şehrin içinde yaşayan birileri  mi var?’’

ÇETİN: Bu konuya hiç girmesek hanım kızım ‘’

ELİSSA: Özür dilerim ama anlatılanlar ve anlattıklarınız o kadar detaylı ve gerçekçi ki, sormadan duramıyor insan. Sizin bu kilise ve mektup hakkında, bize anlattığınız şeylerin hepsini, Yunanistan’dan gelen adamlardan öğrenmediğinizi düşünüyorum. Birçoğu, zaten kendi bilginiz dâhilinde olmalı sanırım’’

O sırada üçünün de ellerinde bulunan çay bardakları kendiliğinden patlayıp tuz-buz olmuştu. Çay bardaklarının patlamasıyla Elissa çığlık atmış, Çetin ise birden bire oturduğu yerden ayağa fırlamıştı. Bu olay karşısında kahvede olanlar da ayaklanmış, ortamın tansiyonu birden bire yükselmişti. İhtiyar adamın gözlerini korku bürümüştü. Elissa ve Kenan, ihtiyarın gözlerindeki korku ifadesine şaşkınlıkla bakıyorlardı.

ÇETİN: Bu konuda hiç konuşmamam lazımdı hiç, anladınız mı? Her an takipteyim, beni hep takip ediyorlar, ağzımdan çıkan her bir sözü biliyorlar. Konuşamam kahretsin, konuşamam işte’’

İhtiyar bu şekilde söylenerek, hızla uzaklaşıp gitti. Elissa ve Kenan ise, ihtiyarın arkasından birbirlerine öylece bakakaldılar. Elissa’nın patlayan cam bardak sebebi ile eli yaralanmış olduğu için kahvehanede bulunan ecza dolabından eline pansuman yapıldı. O gün daha fazla bir şey öğrenemeyeceklerini anladıkları için, arabalarına binip uzaklaştılar.

İKİ GÜN SONRA

Bülent Gökçen

Kalabalık turist grup uğurlandıktan sonra, Papaz onları iç tarafta olan bir odaya aldı. Odanın kıbleye bakan tarafında büyük bir haç işareti bulunmaktaydı. Gençler bu haç’ı görünce, şaşkınlıkla birbirlerine bakıştılar. Papaz, gençlerin şaşkınlığından istifade ederek, önce üstündeki cübbeyi çıkardı. Cübbenin altında bembeyaz bir elbisesi vardı. Haç’ın altında ise beyaz bir koyun postu seriliydi. Odanın üç duvarı sırasınca, içi saman ile doldurulmuş minderler bulunmaktaydı. Gençleri, minderlerin üstüne oturması için buyur ettikten sonra kendisi de, haç’ın altındaki koyun postunun üstüne, bağdaş kurarak oturdu.

  PAPAZ: Hoş geldiniz gençler’’

  GENÇLER: Hoş bulduk efendim’’

  HAKAN: Edirne’den size selam getirdik efendim’’

  PAPAZ: Selamınızı aldık ve başımızın tacı yaptık yarenler. Sizlerden, Âdem efendinin, ummanın kokusu gelmektedir.

  HAKAN: Edirne’deki mübarekte ayni kokuyu duyduğunu söylemişti. Bu nasıl bir kokudur ki, her mübarek bu kokuyu almakta ve tanımaktadır?’’

  PAPAZ: Âdem efendinin yani ummanın kokusu, üç bin yıllık bir kokudur. Ayni kokunun bir eşi, şu an kendisi ahirette olan hanımı Meryem annemizden de gelmektedir.’’

  HAKAN: Âdem efendinin eşi Meryem Hanım, İstanbul’daki büyük depremde şehit olmuş. Ama kabrini sormak aklımıza gelmedi’’

  PAPAZ: Âdem Efendi, eşinin mübarek vücudunu,(16) yüzyıla geri götürüp, kendi toprağına defnetti çocuklar.’’

  YAHYA: Rahmetlinin kokusu, geçmişten mi gelmektedir?’’

  PAPAZ: Şu haç’ı görüyor musunuz ?’’

  ALPER: Elbette efendim’’

  PAPAZ: İnsan, yatay ve dikey iki doğrunun tam olarak kesiştiği noktada durmaktadır. Durduğu nokta itibari ile bir taraf EVVEL yani geçmiş, diğer taraf AHİR yani gelecek, bir taraf BATIN yani gizli, kapalı, örtülü, bilinmeyen veya henüz bilinemeyen, diğer taraf ise ZAHİR yani bilinen, görünen ve duyulandır. Aslında ne geçmiş vardır nede gelecek, ne gizli vardır nede her şey olduğu veya göründüğü gibidir. Sen durduğun nokta itibari ile bunların tanımını yaparsın.

    İnsan bulunduğu noktadan, dikey olarak yükselirse, bütün bu saydıklarımız yukarıdan baktığın zaman bir bütün olarak görülür ve algılanır. İşte o zaman geçmiş ile geleceğin kokusunu da duyarsın, bir takım işlerine de vakıf olursun’’

  HAKAN: İçeri girdiğimizde haç’ı görünce önce çok şaşırmıştık. Meseleye hiç böyle bakmak aklımıza gelmedi bu güne kadar.’’

  HAKAN: Şaşırdığınızı biliyorum çocuklar. Zaten buraya gelmenizin sebeplerinden biri de bu zaten’’

  ALPER: Nasıl yani?’’

  PAPAZ: Yani benden öğreneceğiniz hususlardan biri de bu haç’ın sırrıdır. Sizinde bildiğiniz üzere insanın bedeni (4) unsurdan meydana gelmiştir ve dolayısı ile haç işaretine benzemektedir.  HAVARİYYUN mertebesinde olan Veli’ler, RUH’ un beden haç’ına çakıldığını söylerler. İnsanın cevheri yani ruhu, ateş-hava-su ve toprak çivileriyle mıhlanmıştır. Mutmainne makamında, ruh beden çarmıhından kurtulup, diğer üç mertebede göğe yükselir denmektedir.’’

  YAHYA: Az önce ‘’ Havariyyunlar’’ dediniz. Biraz açıklar mısınız?’’

  PAPAZ: Asıl olarak Hazreti İsa (a.s.) ilk iman eden (12) kişiye ‘’Havariyyun’’ denir. İsa (a.s.) bu (12) sahabesi, İsa (a.s.) getirdiği dini yaymak için dünyanın dört bir tarafına dağılmışlardır. Hazreti İsa (a.s.) meşrebi üzere olan Veli’lere de ‘’Havariyyun’’denir. Bu Velilerin sayılarının (12) kişi olduğu söylenmektedir.

    Birde her dönem Hazreti Meryem’in meşrebinde kadın bir Veli bulunmaktadır.  Hazreti İsa (a.s.) meşrebinde olan (12) Veli ki bunlara Havariler de denmektedir, bu hazreti Meryem makamında olan kadın Velinin etrafında toplanmaktadırlar.

   Bu Velilerin tenleri ve elbiseleri beyazdır. Hazreti Meryem’in makamında olan kadın Velinin de başındaki, başörtüsü de beyazdır. Bu (12) Havariyyun denen Velilerin kerametleri, Hazreti İsa (a.s.) gibi hastalıkları iyileştirme ve ölüleri diriltme şeklindedir. Tıp bilgileri çok yüksektir Bu veliler bilgi sahibi olmadıkları bir konuda kendilerine soru sorulduğunda, soru sorulduğu anda, cevabı Rableri tarafından kendilerine ilham edilir. Kim ki bunlara rastlar ise hayır sorsun, hayrı talep etsin.

    Ahir zaman sürecine girildiğinde, Hazreti İsa(a.s.) hangi kavme gelecekse,o dönemin Hazreti Meryem makamında olan kadın Velisi, o kavimden olur..Yalnız kendisine Fetih müyesser olana değin bir önceki, ahirete intikal etmiş olsa da göreve devam eder..Bu Velilerin ahiret hakkında çok teferruatlı bilgileri vardır..

   HAKAN: Havariyyun mertebesinde olan Veli’lerin, bilgi sahibi olmadıkları konu hakkında soru sorulduğunda, cevabı kendilerine ilham mı edilir?’’

  PAPAZ: Çocuklar; bütün kitaplar ilk sözleşme kapsamında bilinmiştir ve istidat gaybında saklıdır. İlham edilir derken, bir manada, sorulan soru sayesinde hatırlar demek istedim. İnsanın aklı CEM makamına yükseldikçe ki bu makama Kur’an’i akıl denmektedir. Bu yükselişte çıkılan her bir merdiven, maddeden manaya ve ilk sözleşme zamanına bir yolculuktur. Nasıl ki; Kur’an Öz’den göze, manadan maddeye peyderpey nüzul olduysa, insan’da Kur’an’i akla yükseldikçe, istidat gaybında saklı olan ve ilk sözleşme de tahsil edilen TEVHİD İLMİNE ve manalarına vakıf olmaktadır, yani kendi kitabını okumaktadır.

    İnsana Öz’ünden yani Rabbinden her daim elçiler gelmektedir. Akıl baliğ olduğu günden itibaren suretten manaya olan tekâmül süreci içinde bu elçilerin tebliğleri, zahirden kendine yansımaktadır. Henüz daha Öz’ündeki SESİ yani tebliği duyacak kıvama gelmediği için, uyarı ve tebliğleri kendisine iletecek zahir suretlere gereksinim duymaktadır. Ancak! İlmi, İrfanı arttıkça, manaya doğru tekâmül ettikçe, zahirdeki suretlerden, Öz’ündeki SESLENİŞE yönelecektir.

    Bu sese yönelişi (5) duyu algısından oluşan dağlar gibi veri tabanını sarsmaya, bildiğini ZAN ettiği meseleler değişim göstermeye başlar. Öz’ünden yani Rabbinden gelen elçiler, ona gerçeği açıkladıkça ve kişi bu SESE kulak verip yöneldikçe, Hakikat deryasından, kıyıya vuran dalgaları hissetmeye başlar.

    Bu dalgalar kıyıya vurdukça (5) duyu algısına dayalı dağlar misali bilgiyi de eritmeye başlar. Bu bilgi yığını eriyip, Hakikat deryasının sularına karıştıkça, sular yükselmeye başlar. İnsan, bu ilim deryasında yüzen kayığa benzer adeta.

    Bilincinin açılmasıyla semadan yağmur misali manalarda yağmaya başlar. Öz’ünden yükselen mana deryası ve bilincinin açılmasıyla yağmur misali yağan mana yağmurları adeta NUH TUFANINA benzer. İlk anlarda, akıl bütün bunlar olurken acze düşer, panikleyerek bu tufanda boğulacağını sanır.’’

  HAKAN: Efendim; benim Çorlu’da bir Mustafa abim var. Bir ara bana ‘’SAD’’ deryasından bahsetmişti. Kendileri M. İbni ARABÎ efendimizin yolundandır’’

  PAPAZ: İşte bahsettiğim bu deryanın adı ‘’SAD DENİZİDİR’’. İnsan bu denizi, cismani yetiyle geçmektedir. Bu deniz, insanın ruhudur. İLHAM edilen her bilgi, göz ve kulakla tahsil edilen ilmin her bir şubesi, aslında ruhtaki bilginin kademe kademe açığa çıkışıdır. Ancak bu açığa çıkışlar! Cismani yetimizin algı düzeyi ve boyutu ile algılanmakta ve deneyimlenmektedir. Çok az insan, yaşadıklarının perde gerisinin farkındadır.

    Bu denizdeki mevcut potansiyelin, Hikmetin ve ilmin açığa çıkışı, dalgaların kıyıya vurması şeklindedir yani KUVVEDEN-FİİLE çıkması için bu suyu çepeçevre saran suyun zıddı olan bir mekân lazımdır. BU kıyı ve bu mekân cismaniye timizdir

     İnsan kesinlikle cisimler âleminden değildir. M. İbni ARABÎ efendimiz, İnsanın, KAF dağının dibinden akan bir nehir olduğunu da söyler. Yani bedensellik ve beş duyu boyutunda hissettiğimiz her bir olayın ardında öte âlemlerin, ruh’ta cereyan eden bir takım hadiselerin sırrı ve manası gizlidir.

    İnsanın Allah’ı tanıması, önce cismani yetimize hitap eden başka bir insanın cismani yetiyle olmaktadır. İnsanın AŞK’I tanıması, önce başka bir insanın cismani yetine âşık olması ile BAŞLAMAKTADIR. Bütün bunların asıl sebebi, ‘’SAD’’ denizinin dalgalarının kıyıya vurmasıdır yani ruhta cereyan eden bir takım olayların, cismani yetimizde açığa çıkışıdır. İnsanların çoğu, bedensellik boyutunda kaldıklarından, nefislerini bedenleri ve bedenlerinin ihtiyaçları ile özdeşleştirdiklerinden, perde gerisine vakıf olamazlar.

 ALPER: Efendim;  cismani yetimizin, ruhumuzda cereyan eden bir takım hadiselerin açığa çıkışına mekân ve tecelli yeri olduğunu söylüyorsunuz. Bu ise bedensel yapımızın, ruhumuzdan izler taşıması anlamına gelmektedir. Bir insanın bedenine bakarak, o insanın ruhu hakkında bilgi sahibi olmamız mümkün mü acaba?

  PAPAZ: İnsanın siması yani yüzü, iç dünyasının sergi yeridir, Ay’ın Güneş’in ışığını yansıttığı gibi, ruhun nurunun yansıma yeridir. Ancak! Ay tutulması hadisesinde olduğu gibi dünya, Ay ile Güneş’in arasına girdiği vakit nasıl ki Ay’ın yüzü karanlığa bürünüyorsa, bir takım insanlarında tasavvufta anlatılan dünya misali olan nefisleri, ruhları ile yüzlerinin yani Ay’ın arasına girdiği için, siması karanlıktır yüzlerinde nur’un ışığı bulunmamaktadır.’’

    HAKAN: Efendim; Gözlerin, ruhun penceresi olduğu söyleniyor. Bu pencereden bakıldığında, acaba içeriden bakanı görmek mümkün olur mu ?’’

  PAPAZ: Bir insanın gözlerine dikkatlice bakıldığı zaman, Göz penceresinden dışarı sızan ruhun nuru, yine bakan kişinin ruhu ile algılanabilmektedir. Ancak dediğim gibi Ay tutulması misali nefis tutulması olan bir insanın gözlerinden hiçbir şey göremezsiniz. Görüp göreceğiniz sadece nefsinin narı yani negatif enerjisidir.

    Mevlana hazretleri gözler hakkında şöyle demektedir çocuklar:

 ‘’Ey gözlerde gizlenmiş olan İsa, sende şu gök kubbenin üstünden bir görün, gözümün önüne gel’’

 Bu sözü ile Mevlana hazretleri, gözbebeğinden bakan ruhun sırrını dediği gibi İsa (a.s.) sırrını da demiş olmaktadır. Hani içeride demiştim ‘’ İsa peygamberin beden yapısı biraz daha ince yani latif olduğu için, ardındaki Ruh, neredeyse aşikâr olacaktı. Ama insanlar Ruh’un nuruna güç getiremeyecekleri için, yine de bir bedenle örtülmesi gerekiyordu.’’

    İnsanların İsa (a.s.) tanıması için önce kendi gözbebeklerinin ardından bakanı tanımaları lazım. Kendimizde olanı tanıyamadıktan sonra, onun zahirdeki tecellisini tanımak ve anlamak mümkün değildir. İsa (a.s.) ruhun sırrı, apaçık aşikâr oldu ama Yahudiler, ruh ilminden yoksun olduğu için O’na düşman kesildiler ve gerçek İseviliği dejenere ederek bugünkü Hıristiyanlığa dönüştürdüler. Şu altında oturduğumuz haç işaretinin de anlamını değiştirerek, sözde Hıristiyanlığa yamadılar.’’

  ALPER: Gerçek İsevilikte, kiliselerin olmadığını öğrenmiştim. Bu kiliseler dahi Yahudilerin bir çeşit uyarlamasıdır değil mi ?’’

  PAPAZ: Yahudiler görkemli yapı ve Mabedlere, Süleyman (a.s.) zamanından itibaren düşkündürler. Adına dünyanın dört bir yanında kiliseler yapılmış olan St. Paul ya da esas ismiyle Saul, Hıristiyanlığı başlatan aziz olarak bilinir. Hıristiyanlığın doğuşu ve yayılışındaki rolü büyüktür ve aslen Yahudi’dir.

    Hıristiyan kaynaklarında İsa (a.s.) kardeşi olarak geçen James isimli bir İsevi’nin öldürülmesine şahit olmuştur diye bilinir. Aslen İsevilere yapılan suikastlardan sorumludur. Yeni bir suikast için Şam diyarına giderken güya göklerden İsa (a.s.) sesini duymuştur ve büyük bir değişim geçirmiştir. Şam’da üç yıl kaldıktan sonra Kudüs’e geri döner ancak gerçek İseviler arasında kabul ve itibar görmez. Daha sonra Tarsus ve Antakya civarında verdiği vaazlar ile yeni bir İsa portresi çizer. İşte bugünkü Hıristiyanlık adı altındaki sapkın inancın temellerini atan bu kişidir. Neyse bu konuyu incelemenin bizce fazla bir önemi yoktur. Nasılsa bütün bunlar, gün gün aşikâr olmakta ve gerçekler ortaya çıkmaktadır.’’

    Tahrif edilmemiş gerçek İncil’de, Mevlana hazretlerinin dediğine göre Hazreti Peygamberin (s.a.v.) anlatıldığı bölüme gelince, İncil’i okuyan Hazreti İsa (a.s.) kavmi, sevap kazanmak için o bölümü öper ve yüzlerine sürerlerdi. Hazreti İsa (a.s.) kavmi, ‘’AHMED’’ isminin yüzü suyu hürmetine sığınarak, kötülüklerden korunurlardı.

  YAHYA: ‘’AHMED’’ isminin sırrı ne ola ki acaba?’’

  PAPAZ: Hazreti Muhammed (s.a.v.) ismiyle görünen, beden gözü ile görünendir. AHMED ismiyle görünen ise kalp gözü ile görülebilendir.’’

  HAKAN: Nasıl yani? Hazreti Peygamberin (s.a.v.) efendimizin iki bedeni mi vardı?’’

  PAPAZ: ‘’Semalarda AHMED, yerlerde MUHAMMED’’ kasidesini bilirsiniz değil mi çocuklar?’’

  HAKAN: Elbette efendim’’

  PAPAZ: Muhammed (s.av.) dünya tarafında yer alır iken,’’AHMED’’,ahiret tarafında risaletini sürdürüyordu. Hazreti Peygamberin bazı sözleri yani hadisleri ‘’AHMEDİ’’ hüviyetiyle söylenmiştir, bazı sözleri ise ‘’MUHAMMEDİ’’ hüviyetiyle söylenmiştir. Birine HADİS diğerine ise KUDSİ HADİS denmektedir. Kuran ayetlerinin ve peygamberimizin sözlerinin her birinin manasında bir nur mevcuttur. Kuran ayetlerindeki nur, Cenabı-ı Hakk’ın Zat’ından gelmedir ve öncesizdir. Çünkü! Allah kelamı öncesizdir.

    Kudsi(Rabbani) hadiste bulunan nur, ‘’AHMEDİ’’ hüviyetten, Rasulullah (s.a.v.) Efendimizin ruhundan gelmedir. Ruh Mele-i A’la’dan gelmedir. Mele-i A’la ise Cenabı-ı Hakk’ı en iyi bilenlerdir. Dikkat ederseniz burada çoğul bir kelime ‘’Bilenler’’ kelimesi kullandım. İstanbul’daki Âdem efendinin elindeki ‘’ZAMANIN DOKUSU ‘’ isimli Kitapta şöyle yazmaktadır:

    ‘’ Yaratılan bütün âlemler, Ahmedi Nur’dan, kürecikler yani zerreler halinde yansıyan saf nurun, bir gül goncası gibi açılmasından meydana gelmiştir. Bu Ahmedi Nur, nokta içinde noktadır. Yansıması bir, algılanması farklıdır. Tüm zaman ve mekânlara yansıyan AHMED’İN, dünyada son peygamber Muhammed (s.a.v.) olarak algılanması gibi.

    ‘’AHMED’’ isminin açılımı şöyledir: AH-AD ve SA-MED yani İhlâs suresinden. Bunları hatırlıyorsunuz değil mi?’’

  YAHYA: Evet efendim… Hatta derler ki; Kuran’ı Kerim’de sadece ihlâs suresi inzal olsaydı, tek başına yeterdi.’’

  PAPAZ: İhlâs suresi, İncil’e bedeldir. Ayetülkürsi, Tevrat’a bedeldir. Fatiha suresi ise hem İncil’e hemde Tevrat’a bedeldir. Besmele ise bütün hepsine bedeldir çocuklar.

    Şimdi gelelim içinde bulunduğumuz dönemin sırrına ki, sizlerde bu dönemde görev alacak olanlardansınız. Bir mağaranın sırını araştırmak için çıktığınız yolculukta, hem manadan hemde zahirden yetiştirilmektesiniz. Âdem efendiden, Mustafa efendiden, Edirne’deki mübarekten ve benden aldığınız derslerden sonra buradan gideceğiniz Hazreti Meryem makamındaki kadın Veli’den alacağınız ders ile göreve hazır hale gelmiş olacaksınız ve gelmesi beklenen o büyük ve kutlu insan ile tanışacaksınız İnşaallah. Hazreti Meryem makamında olan Meryem Bacının sırrını, siz daha önce öğrendiniz zaten: Hani Yunus Emre gibi bir dağın sırrından dem vurmuştu?

Bir dağ ki; erenlerin mekânı
Sır içinde sırdır, her bir yanı
Kim bilirse cem oldukları An’ı
Oradadır, iki cihanın sultanı

Üstünde korku, kol gezer
Bir sır ki; bu korkuyla kendini gizler
Nefsini pak edene, görünür izler
Söz içinde söz, Mana içinde mana gizler

Gençlerin tüyleri diken diken olmuş ve gözleri, yaş ile dolmuştu. ‘’Allah’ım! Bu ne büyük lütuf ve ne büyük ihsandı? Günahlarının yüzüne bakmadan onlara, kapıları ardına kadar açmış ve nurun ala nur olan sırlarını saçmıştı. Aradıkları mağara, adeta ASHABI KEHF MAĞARASI olmuş, Ashabı Kehf misali DOSTLARI ile DOST olmuşlardı. ‘’Dostlara dost olmak ne güzeldi Allah’ım, sana şükürler olsun Allah’ım, sen ne büyüksün Allah’ım, sana şükürler olsun, sana şükürler olsun, sana şükürler olsun Allah’ım’’ Gençlerin, o pırıl pırıl gözlerinden yaşlar dökülürken, Papaz söze devam eder

PAPAZ: Çocuklar; Murad eden vardır, Murad edilen vardır. Seçen vardır, seçilen vardır. Sizlerde Meryem Bacı’nın elinin uzandığı, Murad edilenlerdensiniz ve aramıza hoş geldiniz. Herkesin tenhalarda anıldığı bir isim vardır. Tenhalarda bendenize söylenen isim ise Hamdi’dir.’’

ALPER: Yahya arkadaşım bir gece vakti, Meryem bacının hikâyesini anlattıktan sonra şöyle demiştim, hatırladığım kadarıyla:‘’ Kardeş; bu gece anlattıklarınla, bizi aldın ve başka bir zamana yolladın. Sen anlatırken; bazen Meryem oldum, bazen Selman. Meryem olup Selman’a, Selman olup Meryem’e âşık oldum. Sanki kabire konan Meryem ve başucunda mektubu okuyan Selman, ben oldum. Bu gecenin sessizliğinde, gözyaşlarına ve aşklarına ortak oldum ve zaman perdesi kalkıp, onlarla dost oldum.’’

YAHYA: Sen böyle söyleyince, bende şöyle demiştim. ‘’ Sen bir de bizim gibi; Remzi amcanın kelamından dinleseydin, yanıp tutuşurdun herhalde. O anlatırken herkes kendini tutamayıp, gözyaşlarına boğulmuştu. Ama anlatacaklarım bu kadar değil. Bir de Remzi amcanın tanık olduğu bir olay var.’’

PAPAZ: Hay Maşaallah ve mübarek olsun Remzi amcaya. Meryem bacıdan nasiplenen, nice nasipli kullardan biriymiş. Delikanlı; Remzi amcanın dilinden, o gece anlattığın olayı bir kez daha anlatır mısın? Senden Rahmetli Remzi amcayı, Remzi amcadan da Meryem bacıyı dinleyelim…’’

YAHYA: ‘’Toprağın yeşile boyandığı ve dalların, çiçeğe dolandığı bir bahar akşamıydı. Sanırım nisan ayının son günleriydi. Orman bekçiliği yaptığım bu günlerde, yine her zaman ki gibi, Meryem bacının kabrinin yanı başındaki, eve girip yatmıştım. Yatmadan önce, gece serin olduğu için ormandan topladığım odunlarla ateş yakmıştım. Gece ilerleyen saatlerde, ateş sönmüş olduğundan, üşüdüğüm için uyandım. Baktım ki, dışarıdan ışık geliyor. Merak edip cama yaklaştım. Gördüğüm manzara karşısında hayretlere düştüm. Mezarın az ilerisinde, bir çınar ağacının dibinde, gayet nurlu bir takım kimseler oturmuş, sohbet ediyorlardı. Ağacın her bir yaprağı, bir kandil gibi ışık saçmaktaydı. Sohbet eden bu insanlar, Türk bayrağında olduğu gibi hilal şeklinde dizilmişler ve ortalarında, başında ak yazması olan bir kadın oturmaktaydı. Bu halleri ile Ay yıldızı anımsatıyorlardı. Sesleri gayet net geliyordu. Varlığımdan haberleri olmadığını düşünerek, camın kenarında, onları dinledim. Başındaki, parlayan ak yazmasıyla, kadın şunları anlatıyordu:
‘’Batın zahir ile tamam olur, Zahir ise Batın ile kemal bulur. Cümle âlemlerin sırrı, insanın manasına yazılmıştır. Bu mananın tamam olması için, beden kalıbına asılmıştır. İnsanın beden yönü ile diğer mahlûkattan ayrıldığı husus, bu mana ile kemal bulmasıdır.
Beden bir kitap, manası ise bu kitabın sözleridir. Kitabın değeri, içindeki sözler ile ölçülür. Lakin sözler de bir kap misalidir. Sözlerin taşıdığı manaya, mana içinde mana denir. Lakin bu mana da, taşıdığı sırra göre bir kap sayılır. Sır ise bir kapıdır ve bu kapının açılmasıyla, kişiye Fetih müyesser olur. Bu kapının, iki tokmağı vardır. Biri CELAL, diğeri CEMAL’dir. Kişi hangi tokmakla bu kapıyı açarsa, Fetih, tokmağın taşıdığı sıfat üzere olur.
Âşıklar, aşk ile yanıp, külleri savrulduğu için, Fetih yapılacak varlıkları yoktur. Âşıkların bizatihi kendisi, kapının ardındaki sır’dır. O yüzden; âşıklar ile bu âlemde, SIR açıkça ortadadır. Lakin insanlar, nefis perdelerinin ardından baktıkları için, bu SIR, ayni zamanda saklıdır. Güneş bütün nuruyla ayandır ama körler için gecedir. Gece ise, kişiye bir perdedir. Perde ise dışarıdan değil, içeriden açılır.
Allah’ın bir takım kulları vardır ki; gökteki yıldızlar gibidir. Nefisleri, zulmet perdesi ile örtülüp, karanlıklar içerisine gömülen kişilere, ayni yıldız misali, bu kulların ışığı değer. Bu ışığın değmesi ile kişi, karanlıklar içerisinde olduğunu idrak ve fark eder. Eğer bu ışıktan istifade eder ve yönünü tayin ederse, selamet bulur, gecesi aydınlanır, nur olur.
Cenabı Allah, âlemi ervah’ta, ruhları kendi nefislerine şahit tutmuştur. Allah’ın öncesiz olan sözünün şiddeti ile ruhlar dehşete kapılıp, üzerindeki hicap örtüsü kaldırılınca, verdikleri cevap üzere üç kısım olmuşlardır.
Bu üç kısımdan, Muhabbetle cevap verenler, o âlemde mertebe mertebe olmuşlar. Leyla ile Mecnun, Meryem ile Selman, Mürşit ile Mürid, Gül ile Bülbül, o günde birbiriyle tanışmış, aşinalık kazanmışlardır.
Eğer bir bölgeye, ahir zaman sürecinde, bu Muhabbet ehli ruhlar inerse yani iman ehli ve Hakikat bilgisi artarsa, o yerin durumu, bu hal üzere bağlanmış olur.
Ahir zaman bir süreçtir ki; Ay yıldızın manası ile kemal bulur. Bu diyarda, evliya zümresi çok olur ama deryada yüzen balıklar misali, niceleri deryadan habersiz olur.’’

PAPAZ: ‘’Ahir zaman bir süreçtir ki; Ay yıldızın manası ile kemal bulur. Bu diyarda, evliya zümresi çok olur ama deryada yüzen balıklar misali, niceleri deryadan habersiz olur.’’ Çocuklar; anlatılan bu olayı, Remzi amca gibi yakinen görmek ister misiniz?’’

HAKAN: Elbette efendim’’

Papazın sırtını verdiği duvarın üstündeki haç’ın dört ucu, merkeze doğru kapanmaya başlayınca gençlerin bakışları, duvara yöneldi. Bakışlar bu haç’ın hareketliliğine yönelince Papaz gözden kayboldu. Gençler, korkuyla karışık bir heyecana kapıldılar. Haç’ın uçları, merkeze doğru kapanarak önce Kâbe gibi  dört köşe bir şekil oluşturdu. Sonrasında Kâbe gibi olan şeklin kenarları da kendi içine kapanarak bir nokta şeklini aldı. Bu nokta adeta, bir insanın göz bebeğine benziyordu. Göz bebeği misali olan bu nokta, bir kara delik misali kendi içinde dönmeye başlayınca, önce odada bulunan her şeyi ve devamında bütün kâinatı içine çekiyordu sanki.

Gençlerin bedenleri titremeye başlamış, sanki ölüm hali gelmiş gibi canları boğazlarına dayanmıştı. Odadaki eşyalar, tuhaf bir şekilde değişim göstermekte ve gözden kaybolmaktaydı. Sonra birden bire odanın ortasında öylece oturan bedenlerine bakmaya başladılar. Bedenleri hareketsiz durmakta ve gözleri korkuyla, duvardaki noktaya bakmaktaydı. Yeni bedenleri ile noktanın içine doğru, sonsuz bir hızla çekildiler adeta.

Ormanlık bir alanda ve bir mezarın yanı başındaki eski bir evin içindeydiler. Yahya, camdan bakan Remzi amcayı hemen tanımıştı. Remzi amcanın baktığı camdan bakacaklardı ama buna gerek yoktu. Görmek için cama ihtiyaçları yoktu ve bakışları duvarı delip, ardını görebiliyorlardı. Ayni rahmetli Remzi amcanın anlattığı gibi bir çınar ağacının altında AY YILDIZ misali toplanmışlardı. Ağacın her bir yaprağı, dolunay misali ışıl ışıl yanıyordu.

Sonra birden Meryem bacının hemen sağ tarafında oturan Papazı yani Hamdi amcayı gördüler. Bembeyaz elbiseler içindeydi ve başını kaldırıp kendilerine bakmaya başladı. Bakışları, gençlerin bakışları ile çakışınca, göz bebeklerinin siyahını gördüler. Gözbebeğindeki siyah noktaya bakarken, kendilerini odanın ortasında, Papazın yani Hamdi amcanın, gözlerine bakarken buldular. Her şey eski haline dönmüştü. Hakan’ın sorduğu sorunun cevabını da, Hakkel Yakin şeklinde almışlardı böylece. Ne sormuştu Hakan : ’’ Efendim; Gözlerin, ruhun penceresi olduğu söyleniyor. Bu pencereden bakıldığında, acaba içeriden bakanı görmek mümkün olur mu ?’’

HAKAN: Efendim; ben daha önce bir YAKAZA şeklinde, üçümüzü bir mağaranın ağzında ve bir kadının karşısında, namazdaki oturuş şekli ile görmüştüm. Az önce yaşadığımız hadisede bu kadının Meryem Bacı olduğunu fark ettim. Yakaza halinde gördüğüm kadın ile az önce gördüğüm kadın ayni kişilerdi’’

PAPAZ: Peki; o yakaza halinde sana bir şey söylendi mi ?’’

HAKAN: Tam olarak söylendi denemez, sadece gönlüme bazı sözler döküldü’’

PAPAZ: Deyiver o sözleri bakalım’’

HAKAN: ’’Geçmiş yok olmuyor geçmiş her zaman var. Orada, daime mevcut ve aynen gelecekte.’’

PAPAZ: Az önce geçmişten bir sahneyi yaşadınız ve oradaydınız. Demek ki geçmiş yok olmuyor çocuklar. Peki, bu yakaza halinde gördüğünüz hadiseyi hiç düşündünüz mü, birilerine sordunuz mu ?’’

HAKAN: Ben Çorlu’daki Mustafa abiye sormuştum’’

PAPAZ: Nasıl açıkladı ve ne cevap verdi?’’

HAKAN: Anlattığım yani sorduğum hadisenin iki değişik manası ve açıklaması olduğunu söyledi.

‘’ Bir kişi, herhangi bir şeyi iki gözü arasına getirir ve gönülden onu geçirirse, Ruh bu gönülden geçirilen şeyi, surete büründürür. Herkesin mağarasında bir dervişi vardır Bu derviş onun ruhudur. Lakin ruh, kişinin nefis mertebelerine göre surete bürünmektedir. Kimine aksakallı ihtiyar, kimine ise ak yazmalı bir kadın olarak kendini göstermektedir.
Zahir ve Batın olarak isimlendirilen cümle âlemler, yine insanın zahirinde ve batınında mevcuttur. Her ne var ki; bir kitapta toplanmış ve bu kitabın son sayfasına bir nokta konmuştur. İşte bu nokta insandır. Eğer bu noktadan içeri girilebilirse ki; ayni zamanda bu nokta mağaranın ağzıdır, girişi dar ama içerisinin derinliği ve açılımı sonsuzluğa uzanır.
Bu sonsuzluğun içerisinde geçmişte vardır, gelecekte vardır. Tüm kitaplar ve hazineler bu noktanın ardındadır. Mağaranın yani bu noktanın arkası, derinliğine ulaşılması mümkün olmayan, genişliğine erişilemeyen, çok derin ve geniş bir âlemdir.
İnsan bir MABEDDİR, insan bir Camidir.(7) frekans ve (33) şerefeli, Özle ve Ruh ile cem olan insan, bu manada camidir. Ruhumuz bizim özümüzdür. Bu öz, kendisine teslim olanın hastalığına doktor, ilim arayana mürşit, sır arayana derviş olur. Erenlerin sözü ile ruh, beden mabedimizin imamıdır.
İşte bu Ruh tarafından günlük, hatta anlık liyakatimize göre olaylar şeklinde, simgesel olarak bazı Sır’lar yazılıp gönderilebilir. Olaylar, fizik-metafizik olarak gelişebilir.
Evrende her şey bilgidir. Her birim, bütünün yansımasıdır. Dolayısıyla bütünün içindeki bilgiler, uygun yöntemlerle ya da direkt olarak birimden açığa çıkabilir. Birim bu bilgiyi algıladığı duyu organları sayesinde, üç boyutlu olarak hayal melekesinde suretlendirir.’’

PAPAZ: Maşaallah ne güzel anlatmış ve açıklamış. Evet delikanlı; ikinci yorumu ve manası neymiş?’’

HAKAN: O gördüğüm kadının, bizlerden çok önce gelip geçenlerden, Cenabı Hakk’ın rahmetinin eriştiği bir kimse olduğunu söylemişti. Devamında ise şöyle demişti: ‘’ Böyle kimseler ahiret yurduna sefer edince, dereceleri nispetinde bir takım görevlere tayin edilirler. Kudret yurdunda bulundukları için, biz hikmet yurdundakilere nazaran, tasarrufları daha güçlüdür. İşte bu kişiler Allah’ın rahmetinin ulaşması dilenen kişilere, kudret yurdundan el verirler.
Allah’ın kaderinin bir cilvesidir ki; gördüğün Salihlerden olan o kadın, aşk merdiveni ile arifler makamına çıkmış bir Veli’dir.
Allah’ın bazı kulları, ezelden basiret sahibi olarak gelmiştir, anadan âlim olarak doğmuştur. Allah’ın bazı kulları ise, ezelde takdir edilen sürenin sonunda, noktanın arkasındaki âleme vukuf edebilmiş ve o âlemin, kendisine sunulan tesirli şarabından içmiştir. O âlemden görülenler söze sığmaz, ölçüye vurulmaz.
Bulut nasıl ki; yağmura işaret ederse, bu gördüğün şeyde size erişecek, çok büyük rahmete işaret eder.’’

PAPAZ: Kardeşim Mustafa Efendinin son sözleri, her şeyi apaçık anlatıyor zaten. Aslında ilk müjdeyi size, Mustafa efendi vermiş ama açıklamasını lütfedip, bendenize bırakmışlar. Mustafa efendiyi çok severim, canım kardeşimdir benim. Dünyaya gelir iken ayni kapıdan geçmiş, ruhlar âleminde ayni safta el bağlamış ve ayni halkada yer almıştık. Bana, Hazreti İsa (a.s.) sırrı verilirken ona Muhammedi sır verilmişti. Görev ve mekânlar ayrı ayrı takdir edilmişti. Selam olsun, mekânlar ve zamanlar ötesinden dost olduğum kardeşime’’

Papaz böyle selam edince, çok yakından ama çok çok uzaktan bir ses yankılandı, iç âlemlerinde. Şöyle diyordu ‘’ Selamınızı aldık ve başımızın tacı yaptık efendim’’  Bu sesin ardından Papazın yüzünde tatlı bir tebessüm belirmişti. Gençler, çok yakından ama bir o kadarda uzaktan gelen sesi tanımışlardı. Mustafa efendinin sesiydi.

YAHYA: Efendim, Hakan kardeşimizin gördüğü yakazanın manasını anlatıyorsunuz’’

PAPAZ: Sizin yakaza halinde ve bir mağaranın önünde, Meryem bacının önünde namazdaki oturuş şekli ile (3) kişi olarak SAF olmanız, İSRA SURESİNİN (3) ayetinin manasına işarettir. Bu ayette Cenabı Allah, çoğula yani genele hitap ederken: ‘‘’Ey Nuh’la beraber gemiye taşıyarak kurtardığımız kimselerin soyundan olanlar’’ ifadesi kullanmaktadır.  Şu anki insan nesli, o tufandan kurtulanlardan türemiştir. Nuh (a.s.) üç oğlu vardı ve (3) oğlundan üç nesil türedi.

Ahir zaman sürecinde vuku bulacak büyük tufandan, büyük fitneden yine Nuh (a.s.) gibi, inananları ve kendine tabi olacak olanları kurtaracak olan ZAT geldiği zaman, tufanda gemiye binenler gibi, bu Zat’ın ’ın karşısında saf saf olup, ona tabi olanlar kurtulacaklardır İnşaallah.

‘’Ey Nuh’la beraber gemiye taşıyarak kurtardığımız kimselerin soyundan olanlar! Doğrusu o çok şükredici bir kuldu’’ (İsra suresi/3)

Burada dikkat çeken çok önemli bir husus vardır. Ahir zaman da, insanları Nuh (a.s.) gibi tufandan kurtaracak olan Zat, evvelinde (Kutsal Tabutu) bulup çıkaracak ve gerçek Tevrat’ı, insanlara açıklayacaktır. Böylece Yahudilerin, Allah’ı ve Peygamberini bırakıp, batıla saptıkları ve batıldan bir takım kimseleri vekil edindikleri ortaya çıkacaktır. Söz konusu ayetten bir önceki ayette, Cenabı Allah, Musa (a.s.) verilen kitaptan ve onu İsrail oğulları için hidayet rehberi kıldığından bahseder, ne tevafuk değil mi?

‘’Musa’ya da kitap verdik ve beni bırakıp başkasını vekil edinmeyiniz diye onu, İsrail oğulları için bir hidayet rehberi kıldık’’ (İsra suresi /2)

En doğrusunu Cenabı Allah’ın bilmesi ile beraber, (32 ya da 33)üncü Miraç döneminde bulunuyoruz.  Cenabı Peygamber (s.a.v) Efendimiz,(33) defa Ruhani Miraç etmiştir. (34)cü Miracı, hem bedenen, hemde Ruhen olmuştur. Bu Miraç hadisesinde, Muhammed (s.a.v) ile AHMED, cem olmuştur. Yani Finale yaklaşmış bulunuyoruz.

Lakin Hazreti Muhammed (s.a.v) Efendimizin (17)ci surede anlatıldığı üzere, yaptığı esas Miraç hadisesi öncesinde, ne büyük sıkıntılara maruz kalındığını, bir takım Yecüc kılıklı heriflerin, Mecüc’lere (kendi döllerine) iki cihan Sultanını, taşa tutturduğunu da biliyoruz.

Hazreti Muhammed (s.a.v.) Efendimiz, üstü başı kan olmuş ve öylesine üzülmüştü ki; (Allah’ım; acizliğimi Sana şikâyet ediyorum) diye, Cenabı Allah’a niyaz eylemişti. O’nun üzüldüğü kendisi değildi, taşların isabet ettiği yerlerden akan kan, kendi kanı değildi.

O’nun üzüldüğü, ahir zaman sürecinde, finalden önce yani (32 ya da 33)üncü Ruhani Miraç dönemine denk gelen bir dönemde (KARDEŞLERİM) dediği insanların, uğrayacağı ağır sıkıntılardı. Onların yüreklerine ve bedenlerine isabet edecek olan taşların, akıtacağı kanlaraydı. İşte bu sıkıntılardan sonra Ümmeti Muhammed’e (17)ci suredeki MÜJDE ve ilahi yardım gelecek, Ümmeti Muhammed, Ay Yıldızın bayrağı altında, mana ve madde olarak MİRAÇ EDECEKTİR.

Sizler buradan sonra Meryem bacı ile görüştükten sonra, büyük bir fitne başlayacak çocuklar. Diyarbakır’da, halkın dini duyguları istismar edilerek ve bir takım cahil ve sözde Müslümanlar da kullanılarak, hatta gözdeki gözlük misali, manevi ve ilim gözü kör olan gerçekleri göremeyen ya da görmek istemeyen bir cemaat ya da tarikat da, kullanılarak bir Fitneye sebep olunacak. Ne yazık ki; bir zamanlar, devletin makamlarında bulunmuş ve görev yapmış olan kişilerde bunların yanında ve bu olayların içinde olacak

Diyarbakır’da vuku bulacak fitnenin, bu seferki İLK MALZEMESİ ne yazık ki; DİN ve TARİKAT eksenli olacak. Metafizik güçler, bu fitnede AŞİKÂRE görev alacaklar.

Bu metafizik güçler, daha öncede Kahraman Maraş’ta, bir yarenimizin, Şehit edilmesi harekâtında görev almışlardı. Lakin Hakkâri dağlarında, Konya ovalarında ve Şırnak dağlarında, karakol kuran manevi ordu, Kahraman Maraş tarafında bir şey beklemediği için, olaya müdahale edilemedi. Sanırım; kader bazen TASARRUF’UN önüne geçebiliyor…

Bu bahsettiğim yerlerde kurulan manevi ordu karakolları, Diyarbakır’da beklenen fitnenin büyümeden engellenmesi için hazır bekliyorlar İnşaallah. Tekrar bu karakolda görev alan komutanı selamlıyorum Efendim. Cenabı Allah mübarek Türk Milletini ve cümle İslam âlemini muhafaza buyursun… ÂMİN

CAHİLLİK, İLAHİ İHANETE DÖNÜŞTÜĞÜNDE NE BEKLENİR Kİ.

Bülent Gökçen 

(Bu yazı dizisindeki olaylar ve kişiler tamamen hayal kurgusudur.)

Mana, söz kalıplarının, Öz’ün saklandığı suretlerin ardına öyle bir gizlenmiştir ki Şems’i Tebrizi hazretlerinin dediği gibi’’Bir mağara içine saklanmış ve dışarı çıkmayan kaplan ‘’ misalidir.

Nice sırlar vardır ki aşikâre söylenir anlaşılmaz, sırrı sır edip gizli söylesen, hiç anlaşılmaz.

Sözün muhatabı ayrıdır, Öz’ün muhatabı ayrıdır.

Gözyaşının manasını anlamayan kişiye, nice manaları sarıp sarmalayıp, söz olarak versen ne olur?  Manayı fark edemeyen biri için sözler, içinde ruh bulunmayan cesetler gibidir. Karşıdaki sanır ki; bu sözler birer ölüdür. Onun zevklendiği cesetler misali, nefsine ve arayışlarına güzel gelen sözlerdir. Hâlbuki! Asıl zevk, ruh âleminin manasına erebilmektir. Yani işlerin ve bu işleri deyiveren sözlerin manasına erebilmektir.

Mana kapısını nice çalarsın da açan olmaz.  Aşk ile bir kez baktın mı âleme, nice kapılar açılır ve güzel sözler meydana saçılır. Hâlbuki! O güzel sözler, o kapılardan hep saçılmaktaydı ve o kapılar hep açıktı, sen göremiyordun. Aşk ile gördün, Aşk’ gördün.

 Gerçek Âşıklar suskundur ve durgundur, ölü denizler gibi. Ama enfüslerinde öyle bir fırtına kopmaktadır ki, eğer zahire çıkıp, rüzgâr misali esmiş olsaydı âlemler yıkılırdı. Âşık konuşmaz dostlar çünkü Âşıktan konuşan maşukudur.  Aşığın sireti, maşukunun sureti olduğundan âşıktan duyulan sözler maşukundandır, maşukunadır. Aşığın sevdalandığı, sevda beslediği kişi aşığın mana âleminin sultanı olmuştur. Ayni Şems’in, Mevlana Hazretlerinin mana dünyasının, Güneş’i ve sultanı olduğu gibi.

İki Gönülü birbirine çeken ve cezbeden, bir bütünün surette ayrı düşmüş cüzleri olmalarındandır. İki gönül birbirlerinde yine birbirlerini görürler ve gördükçe de erirler dostlar erirler. Bu sevdanın hararetinin eritici olması Gönülden yansıyan hakikattir, Hak’tır. Eğer bu sözüm ağır gelirse şöyle söyleyeyim: ‘’Gönül bizatihi Hakk’ın kendisi değildir ama Hak’tan da ayrı değildir.’’ Suret Leyla olsa da, manası Hak’tır.

Zahirde Güneşimiz ve Şems’imiz tek amma mana âleminde nice Güneşler ve Şems’ler var dostlar. Maharet bu Şems’lere gönül verecek, ben sende Hakk’ı gördüm diyecek Mevlana olmakta.

İnsanın nefsi, bedenselliğinin etkisi ile öyle çok hatalar ve isyanlarda bulunmaktadır ki, gönül gözlerimiz sessiz sesiz ağlayıp, nefsin bu işlerinden dolayı Hakk’a niyaz edip, bağışlanma dilemektedir. Gönlümüzün bu niyazını Hak Teâlâ duyduğu gibi Meleklerine de dinletmektedir. Ey kişi; ne zamana değin gönlünün sesini duymamak için gönlünün sesine kulaklarını tıkayacaksın?

Bilmez misin ki beden kulağını tıkayana sağır, gönül kulağını tıkayana kâfir derler, niye mi?

Duyduğunun üstünü örttüğü için dostum evet örttüğü için.

Nice Aşk’ın sözünü edip, diline Mevlana’yı ve Şems’i dolayanlardır vardır da ne söylediğinden ne de adını zikrettiklerinden haberi vardır. ‘’Sen benim Şems’imsin’’ der, ‘’ben sende Hakk’ı gördüm’’ der, der ama duymak istediğinden başkasını duyunca ‘’küstüm’’ der. Hani Şems’indi, Hani onda Hakk’ı görüyordun ve duyuyordun, ne oldu? Madem Hakk’ı görüyordun da Hakk’ın sözlerine niye küstün? Duymak istediklerini söyleseydi’’HAK’’ olacaktı ama farklı konuşunca ‘’SEN’’ mi oldu? Bilmezmisin Mevlana, Şems’e az yalvarmadı, az sızlanmadı?

İnsanın gönlünde gerçek Aşk olduktan sonra, gerçek Aşk’ın kime ve kimin suretine büründüğünü bildikten sonra, hala suretlerin ızdırabını çekenlere yazıklar olsun. Bilmezmisin ki gerçek Aşk, iki cihan sultanının Hazreti Muhammed’in (s.a.v.) suretine bürünmüştür. Sen hala suretlerden bir surette takılıyorsan?

Her açılan kapının ardında ‘’O’’ vardır. Eğer kapı kapandıysa ardında sadece boşluk vardır. Bir gönül ki, kapısını açmışsa sana, uzatıp gönlünü bakıver, kim var kapının ardında? ‘’O’’ her an yeni bir Şan’dadır, her han yeni yeni suretlere bürünmektedir. Kapalı kapılar ardında aradığını bulamazsın çünkü HAK, o kapıyı kapatmıştır sana. Var git açık kapılar ara dostum.

Gerçek sevgilinin merhameti ve sevgisi coşarsa, sana nice kapılar açar. Suretlerden, manalardan ve dünyalardan nice kapılar açar. Açar ama açtığı bu kapıların biri sadece AŞK kapısıdır. Arayışın ve aradığın suretse suretlerin kapısına meyledersin, aradığın mana ise manalara meyledersin. Eğer AŞK’I arıyorsan, sana ÂŞIK olana meyledersin. Bilmezmisin ki o sultanın sözünü şöyle der:’’Dün dünde kaldı cancağızım, bugün artık yeni şeyler söylemek lazım’’ Dünü bırakamadığın müddetçe, sonsuzluk yolculuğunda yenilenemezsin, kanatlarını çırpmadığın müddetçe sonsuzluğa uçamazsın. Yapılan her tövbe dün için değil midir? Dünde bırakıp ta ağladıkların için değilmidir?  Rabbim önce Âdem’i gönderdi ardında nice Nebileri gönderdi. Hepsi Rabbinin eliydi ama suretler değişti, mana değişti. Bak Aşk’ın sultanı Mevlana ne diyor, dinle ve anla?

 ‘‘İçimizde senin aşkın el çırpmada, yüzlerce başka âlemler yaratmada, göklerden de dışarıda, ötelerde yepyeni yüzlerce asırlar meydana gelmede.’’

 Gerçek sevgilinin kokusunu duymak için, sana söylenen sözlerde O’nun kokusunu koklamak için Mevlana’nın dediği gibi gönlü uyanık bir CAN bulman lazım, ondan sonra da CAN’ından CAN bulman lazım. Ölüden can bulamazsın ve ölüye de can veremezsin. Ölünün arkasından ağlayanlar kendine yazık eder. Diri canların hem sözleri hemde bakışları, yüreğindeki yarayı iyi eder. Ölüden tabip olmaz dostum.

 Eşyaya vücut veren ve kullarını rahmeti ile imtihan edip yine rahmet eden Cenabı Allah’a hamdolsun. O Allah ki tüm ilimleri ve âlemleri Besmelede cem etmiş, bu Besmelenin başına da kulunu nokta eylemiş. Her ne var ki noktadan başlar ve noktaya uzanır.

Nice zamandır Özümüzde Hakk’ı ararız, Özümüz Hak’tır deriz, deriz ama bu sözleri Özümüzden habersiz söyleriz. Oysaki Özümüzden kasıt nefsimizdir aradığımız ve tanımaya çalıştığımız nefsimizdir. Nefsimiz Rabbimizdir, Rabbimizi bilene kadar. Bu sözüm kimilerine ağır gelebilir ama işin gerçeği maalesef böyledir.

Nefsin her bir hali, anlatıla gelen bütün geçtiği mertebeleri, senin idrakindir, enfüste ve afaktaki seçimlerinin belirleyicisidir. Yani seni bir müddet alnından çekip götüren nefsindir. Tasavvuf ehli, nefsin halini (7) mertebe olduğunu ve yedinci mertebeden sonrasını ‘’HİÇLİK’’ olduğunu anlatır.

HİÇ olmanın bir manası da, İÇ ve DIŞIN BİR olmasıdır, enfüs ve afak anlayışının CEM olmasıdır. Hakk’ı özünde arayanlar hala nefsiyledir, Hakk’ı afakta arayanlar da hala nefsiyledir. Oysaki Hakk’ın hem özümüzde hemde afakta vücudu mevcuttur. O’nu görmek için İÇ ve DIŞ aramak, kör ve ama birinin Güneşe bakması gibidir.

HİÇ olanın bakışında ve müşahedesinde, ne İÇ vardır nede DIŞ vardır, ne Zahir vardır ne de Batın vardır, sadece ve sadece ‘’O’’ vardır. Hiç’lik makamı CEM makamıdır, tüm isimlerin toplandığı saltanat ve taht makamıdır yani RAHMAN isminin tecellisine mazhar olmuş ve bir kara delik gibi tüm Esmaların manalarını, kendinde CEM edip nokta olmuş kulun makamıdır.

Bir zamanlar, zamana tabi olmayan, zamanın tabi olduğu iki Güneş var idi Biri bir müddet, zahir âlemin Güneş’i oldu ve insanlar, soğuk bir kış günü üşüyormuşçasına etrafında pervane oldu. İnsanları aydınlatan ve ısıtan bu Güneş, kendini ısıtamıyordu, kendini aydınlatamıyordu ve eksik olduğunu bildiği bir şeyleri arıyordu. Bir gün mana âleminin Güneş’i çıkageldi. Biri zahir âlemin Güneş’i, biri Mana âleminin Güneş’iydi.

Biri bütünün İÇİ diğeri ise bütünün DIŞIYDI. Biri Âdem’in toprak bedeni biri bu toprak bedene üflenen Ruh’un kendisiydi. Şu et ve kemik bedenden müteşekkil beden âlemimizin varlığı, bir kara deliğin çekim gücü misali, Ruh’un çekim gücü ile ayakta durabilmektedir. Vade dolduğunda bedende ki uygulanan çekim gücü, hücrelerimizin her birinden çekilerek beden için hayatiyet son bulacaktır.

Mana âleminin Güneş’i ayni Ruh misali, diğer Güneş’in manasına aksetti ve bir kara delik misali o Güneş’i, özünden kendine esir etti. Dışarıdan bakanlar Mevlana’yı gördü, İçeriden bakanlar Şems’i gördü. Oysaki ne Şems var ortada nede Mevlana. Sadece Cenabı Allah’ın, HAK isminin tecellisi olan Güneş vardı..Alemde Hak isminin yazılış şekli Güneş’e misaldir der.

ERENLER..Cümlesine selam olsun.

Bülent Gökçen

Tahsin, ailesine kavuşunca onların yanına taşınmıştı. Annesi ile babası gayet varlıklı insanlardı ve bahçe içinde, iki katlı villa’da oturuyorlardı. Yetimhane köşelerinde geçen çocukluk, barlarda fedailik, cezaevi ve askerlik derken terhis olmasının ardından Necati amca ile tanışınca, hayatı çok kısa bir zaman diliminde hem maddi hemde manevi olarak değişmişti. Önce manevi anlamda bir değişim geçirmiş, Şebnem sayesinde aşk’ı tatmış ve akabinde her yetimin özlemi, hayali olan ailesine kavuşmuştu. Tahsin bütün bu olanlara hala inanamıyordu. Sanki çok önceden yazılmış bir senaryo vardı ve kendisi, Necati amca, Şebnem kısaca herkes bu senaryonun içindeki oyunculardı. Kimisi rolünün farkında iken kimisi farkında olmadan rolünü oynuyordu.

Ya kendisinin rolü neydi? Şebnem’e bir eş, kavuştuğu ailesine evlat, olursa çocuklarına bir baba olmak mıydı? Evet, hepsi ama hepsi rolünün bir parçasıydı. Ya diğer parçaları neydi bu hayat rolünün? Çoğu insanın görmediği, göremediği şeyleri görmüştü. Mesela Yemliha denen yarı cin yarı insan olan sarışın ve mavi gözlü güzel kız, bu hayat rolünün neresindeydi? Hızır mescidinde oturduğu (16) sıranın anlamı neydi? Kabri başında, ailesi ile kendisinin buluşmasının takdir edildiği şehit arkadaşının rolü neydi? Geride kalan ihtiyar babası ile küçük kızının ve genç karısının rolü neydi? Evet neydi?

Bu düşünceler içinde gözlerini yumdu ve içinden bir ses bekledi. Hani daha önce olurdu, Necati amca sessizce gönül kulağına fısıldardı. Ama bu sefer kimse fısıldamadı ve hiçbir ses duyulmadı. Sonra birden kapalı olan gözlerinin derinliklerinde, sanki sonsuzluğa uzanan tatlı yeşil bir renk gördü. Renk, kendi etrafında dönüyor ve kendisine içine çekiyordu. Bıraktı kendini, yüksek bir yerden aşağı bırakırcasına. Devamında yeşil renk, tatlımsı sarı bir renge büründü. Bu seferde sarı rengin içinde uzun bir yolculuk yaptı. Merak ediyordu, acaba arkasından ne çıkacaktı?

Çıka çıka nurani, tül bir perdenin ardından, bir çift güzel göz çıktı. Gözlerin ikisi de kapalıydı ve çok güzel bir yüzün gözleriydiler. Bayan gözlerine benziyorlardı ama yüzü tanıyamamıştı. Gözlerin açılmasını istedi,içinden sessizce..

Simsiyah göz kirpikleri hafiften kıpırdar gibi oldu ve göz kapakları yarıya kadar aralandı. Aman Allah’ım! Masmavi ve çok parlak ama çok parlak bir ışık çıkıyordu gözlerden. Tahsin ömründe hiç bu kadar parlak ve derin mavi bir renk görmemişti. İçi titreyince, gözler tekrar kapandı. Tahsin tekrar gözlerin açılmasını istedi,içinden sessizce..

Bu sefer göz kapakları tamamen açılınca masmavi bir ışığın yayıldığı yine masmavi gözler aşikâre çıktı ortaya. Tahsin bu gözlere bakmaya güç getiremeyip ‘’ALLAH’’ diyerek bağırdı ve gözlerini açtı. ‘’Aman Allah’ım! Ne oluyor?’’ dedi kendi kendine. Kalp atışları hızlanmış, heyecanla karışık bir titreme sarmıştı vücudunu.  Kalkıp abdest aldı ve iki rekât namaz kıldı. İkinci rekâtta Fatiha suresini okur iken, gördüklerinin ne olduğu söylendi, gönül kulağına.

İlk gördüğü yeşil renk,AKLIN rengiydi. İkinci gördüğü sarı renk, NEFSİN rengiydi ve son gördüğü o gözlerdeki mavi renk, RUH’UN rengiydi. ‘’Aman Allah’ım!’’ dedi yine kendi kendine. Yoksa gördüğü ruhumuydu? O gözler ruhunun gözlerimiydi? Eğer öyleyse çok güzeldi ama bir o kadarda heybetliydi ki, bakmaya güç getirememişti. Ama neden bir kadın simasına benziyordu, ruhun siması?

Tahsin o gece bir rüya gördü. Rüyasında bahçesinin içinde türbe olan bir camiye gitmişti. İnsanlar akın akın, türbenin ziyaretine geliyorlardı. Öylesine kalabalık bir ziyaretçi akını vardı ki, neredeyse adım atmaya yer yoktu. Türbeye gelenler yanlarında küçük küçük kız çocuklarını da getirmişlerdi. Kalabalıktan sıkılan küçük çocuklar, sırayla ağlamaya başlamışlardı.

Tahsin, caminin giriş kapısının yanındaki ağaçların altındaki banklardan birine oturdu ki, kalabalık seyrekleşince, türbeyi ziyaret edebilsin. Ağaçların dallarına, caminin saçaklarına ve türbenin çatısına kumru kuşları konmuştu. Ziyaretçilerin çoğu kadınlardan oluşmaktaydı ve önünden geçerken hiç biri Tahsin’i fark etmiyordu bile. Neden sonra ağlayan kız çocuklarından biri, annesinin elini bırakarak Tahsin’e doğru yaklaştı ve tam önünde durup, yaşlı gözlerle öylece Tahsin’e bakmaya başladı. Küçüğün yaşlı gözlerine bakınca, ona bir şeyler vermek istedi ama üzerinde de hiçbir şey yoktu ki.

Sonrasında bütün kumru kuşları, hep birden havalandılar ve öyle bir kanat çırpmaya başladılar ki, her kesin dikkati,  bir anda kuşlara yöneldi. Kuşlar havalandı, havalandı ve gökyüzünde küçücük bir daire oldular. Sonra içlerinden biri hızla Tahsin’e doğru süzülerek gelip, başının üstünde kanat çırpmaya başladı. Kuşun gagasında bir tane Gül vardı. Sanki Tahsin elini uzatsın da avuçlarının içine Gül’ü bıraksın istiyordu. Tahsin önce tek elini uzattı ama kuş, Gül’ü bırakmadı. Tahsin daha sonra iki elini birden uzattı, dua eder gibi. İşte o anda kuş, gagasında taşıdığı Gül’ü, Tahsin’in avuçlarının içine bırakıverdi.

Kalabalığın şaşkın bakışları altında, ağlayan küçük kıza doğru Gül’ü uzattı. Kız çok sevindiği gibi, ağlaması da kesilmişti. Gül’ü aldığı gibi annesinin yanına koştu. Bu seferde diğer çocuklar, Tahsin’in önünde sıra oldular ve ‘’bize de’’ diye haykıran gözlerle, beklemeye başladılar.

Tahsin, tekrar bakışlarını, gökyüzüne çevirdi ve kuşlara bakmaya başladı. Kuşlar sırayla Tahsin’e doğru süzülüyorlar ve başının üstünde daire çizip, dua eder gibi ellerini uzatan Tahsin’in avuç içlerine, gagalarında taşıdıkları Gülleri bırakıyorlardı. Avuçlarının içine düşen Gülleri, sırasıyla bekleyen küçük kız çocuklarına veriyordu Tahsin.

Sonrasında ne annesi nede yanında bir başkası olan küçük bir kız geldi, Tahsin’in yanına. Saçları dağılmış, gözyaşları yanaklarına akmıştı. Simsiyah göz bebekleri ile ne kadarda masum bir şekilde Tahsin’e bakıyordu. Beklediler ama kuşlar gelmez olmuştu. Tahsin, gökyüzüne doğru baktı ama hiç kuş yoktu, haliyle küçük kıza verecek Gül’de yoktu. Delikanlının yüreği acıdı ve öylece bekleyen küçük kıza, kollarını açarak sımsıkı sarıldı.

Kalabalık kaybolmuş ve sarıldığı küçük kız, birden büyümüştü. Kendilerini birden türbenin içinde buldular. Sarıldığı kıza bakınca Şebnem olduğunu gördü. Öylesine sımsıkı sarılmışlardı ki, iki vücut, tek bir beden olmuştu sanki! Türbenin içi yemyeşil ve bir çiçek bahçesiydi. Karşılarında birden Necati amcayı gördüler. Birbirlerine sarılı olduklarından utanarak hemen ayrıldılar. Necati amca, iki adet kırmızı Gül vererek, tekrar ellerini birbirlerine bağladı. İki sevgili göz göze gelmişti tekrar ama bir araya gelen gözler değil RUH’ lardı.

Tahsin, telefonun çalmasıyla bir anda bu güzel rüyadan uyandı. Arayan Şebnem’di.

ŞEBNEM: Aşkım; rahatsız ettim ama sabahı bekleyemedim, kusura bakma. Seni seviyorum hemde çok seviyorum’’

TAHSİN: Belli belli, bunu söylemek için gecenin bir yarısı uyandıracak kadar çok seviyorsun’’

ŞEBNEM: Aşkım; cevabın bu kadar değil herhalde?’’

TAHSİN: Başka ne demem gerekiyor ki ?’’

ŞEBNEM; Çok kötüsün, hadi ama!’’

TAHSİN: Tamam, tamam bende seni çok seviyorum hem öyle çok seviyorum ki uyandırdığında, gördüğüm rüyada sana sarılmıştım. Uyandırmasaydın az daha dudaklarından öpüyordum kız. Biraz bekleyemedin mi ?’’

ŞEBNEM: Gerçekten beni rüyanda mı görüyordun?’’

TAHSİN: Dur kız niye bağırdın hemen öyle? Niye şaşırdın ki, göremez miyim, yasak mı ?’’

ŞEBNEM: Aşkım, hiç yasak olur mu? Şaşırdım çünkü! Bende seni rüyamda gördüm ve rüyanın tadı ile hemen seni aramıştım’’

TAHSİN: Anlatsana kız?’’

ŞEBNEM: Hayır önce sen anlat’’

TAHSİN:Rüyanın bütününü sabahleyin anlatırım ama rüyanın sonunda bir çiçek bahçesinde birbirimize sarılmıştık ve..’’

ŞEBNEM: Dur dur, gerisini ben anlatayım. Sonra babam gelince utanıp ayrıldık. Sonrasında babam, bize iki tane kırmızı Gül verip, ellerimizi tekrar birleştirdi ve göz göze bakarken uyandık’’

TAHSİN: Uyandık !’’

ŞEBNEM: Aşkım anlamadın mı? Bu rüya değildi, ikimizde ayni şeyleri gördük. Bu başka bir âlemde, ruhların bir araya gelmesiydi. Babam anlatırdı ama hiç yaşamamıştım. Seninle ilk defa yaşadım bu olayı. Ben seni çok seviyorum ve beni hep ama hep sevmeni istiyorum’’

TAHSİN: Kız ben seni bu dünyada seviyorum, gördüğün gibi ruh’a ait âlemde de sarıp kucaklıyorum. Daha nasıl seveyim? Deli miyim seni bırakır mıyım hiç? Sen benim canımdan bir parçasın be aşkım. Hiç insan, canından, canının bir parçasından vazgeçer mi? Rabbim; ilk ve son aşk’ım eylesin seni’’

ŞEBNEM: ÂMİN, aşkım âmin.’’

Tahsin ve Şebnem’in hayatları, birbirlerini bulmalarının ardından çok değişmiş adeta yeni bir hayata başlamışlardı. Necati amcanın tasarrufu ile Tahsin’e manevi aşı yapılmış ve bu aşı tutarak çok kısa zamanda yeşermişti. Şebnem ise konmak için, kendine yeşil bir dal arayan kuşlar gibiydi. Tahsin’in gönül dalına yapılan aşı ile yeşeren gönül dalına konuvermişti güzel kız.

Gerçi senaryo, ilahi bir el tarafından çok önceden yazılmıştı. Tahsin, daha önce cezaevinde kaldığı günlerde görmüştü Şebnem’i. Gözleri sürmeli, bembeyaz bir güvercin olarak ama nerden bilirdi bu güvercinin, ömründe hiç gitmediği bir şehir olan Kahraman Maraş’ta, güzel bir kız olacağını. Hayat sürprizlerle doluydu hemde öyle sürprizler ki Şebnem’i, hayatının aşkını bulduğu gibi ömründe hiç görmediği ailesini de bulmuştu beraberinde. Bilenler ne demişti? ‘’Rabbim neylerse güzel eyler, Arif olan An’ı seyir eyler’’. Evet, dostlar; Tahsin’in terhis olduğu an’dan itibaren hep beraber seyir eyledik. Bazen, Necati amcanın eski günlerine uzandık, bazen ölüm ötesi hakkında kapının arkasına şöyle bir baktık, bazen soframıza cenabı Allah’ın çeşit çeşit yaratmış olduğu Meleklerden birini konuk aldık, Hızır mescidinde oturup ders aldık, Yemliha denen sarışın ve mavi gözlü, cinlerden olan bir kızın, Tahsin’e olan aşkına şahit olup, anlattıkları hakkında adeta donup kaldık. En sonunda Necati amcayı da bir kabire bırakarak, emaneti teslim aldık.

Batın ehli olan bir insanı bulmak, onunla dost olmak, ilminden istifade etmek, bir insana çıkabilecek en büyük ikramiyelerden biridir. Lakin! Batın ehli olan insanlar, gizli bir hazineye benzerler. Onların sözleri de, görünüşleri de zahir göz ile bakanlar için yanıltıcıdır. Herkes, içinde hazine gömülü viranelerin yanından geçer, herkes yerin iki metre altında bulunan bir küp altının üstüne basıp geçer ama sadece nasiplisi, o altını fark ederek, çıkarmaya çalışır. Bazen de Batın ehli biri çıkar, sana bakar ve elinden tutar. Sen hiç fark etmesen de üzerine bastığının, üzerine bastığın seni fark eder. Fark edenlerden ve fark edilenlerden olmak dileği ile biz hikâyemize kaldığımız yerden devam edelim, İnşaallah.

Bülent Gökçen

Sohbet kısmına ara verilmiş ve bu yöreye ait ‘’tandır’’ ekmeği denen sıcacık ekmek eşliğinde yemekler yenmişti. Vakit öğlen olduğu için yemekten sonra öğlen namazı eda edilecekti. Profesör Ahmed Bey, türbedara imam olmasını teklif ettiğinde türbedar şöyle karşılık verdi:

‘’ Doktor bey; ben Şafi mezhebindenim, siz ise Hanefi mezhebindensiniz. Kâbe’de diğer mezhepler, Hac boyunca Hanefi mezhebine uyarak, onu taklit ederler. İmamı Azam Ebu Hanife’nin mezhebine ait biri olduğu zaman, cemaatle kılınan namazlarda ona uymak gerekir. Buyurun siz imam olun’’

Profesör Ahmed beyin imamlığında öğlen namazını eda ederlerken, Rose ise dışarıda, evin diğer sakinleri ile vaktini değerlendirmekte idi. Bölgede, fakirlik gözle görülecek kadar aşikârdı. Ama bu fakirliğin ve terörün yıllarca sömürdüğü, yıprattığı insanları çok candan, samimi ve mazlumdular. Rose bu insanları seyrederken, bu zor koşullar altında bile hallerinden memnun olduklarını, var olanla yetindiklerini görünce, İsrail ve Amerika’da yaşadığı lüks hayatı geldi gözlerinin önüne. Bir kendine baktı, birde bu insanlara baktı. Kendi hayatı ne kadar da yavandı ve gereksiz bir sürü şeyle doluydu. Hayatında gereksiz olan şeyleri düşününce, hepsinin sırtında yani bilincinde birer yük olduğunun farkına vardı. Oysa bu insanlar ne kadar da hafiftiler. Kadınlar kaçak çay demlemişlerdi ve namaz bittiği için, bizimkiler Rose’yi tekrar içeri çağırdılar. Sohbet kaldığı yerden devam edecekti.

 TÜRBEDAR: Cenabı Allah, kâinatı yarattığı zaman yarattığı her bir şeye kendine has lisan, kendine has ilim takdir etmiştir. Bizim lisanımız gibi, bizim ilmimiz gibi hayvanların, taşların ve ağaçların dahi lisanları ve ilimleri vardır, değil mi doktor bey?’’

AHMED: Haklısınız efendim, canlı cansız her şeyin bir dili, ilmi ve bu ilimle Rabbini bilmesi vardır. Her şey sevilmeye layıktır, her şey insana sevgi ile hizmet etmektedir. Lakin insan denen varlık öylesine zalim, öylesine gaddar davranmaktadır ki, cenabı Allah’ın yarattığı hiçbir şey ama hiçbir şey insanın bu davranışını hak etmiyor maalesef. İnsanlık olarak sevmesini öğrenemedik, paylaşmasını öğrenemedik, şükretmesini öğrenemedik, öğrenemedik’’

TÜRBEDAR: Nasıl ki insanın bir Hakk’a bakan yönü birde halka bakan yönü var ise yaratılmış her şeyin böyle iki yönü vardır’’

ROSE: Cansız olanlarında mı ?’’

TÜRBEDAR: Canlı ya da cansız hepsi ‘’Varlık’’ adı altında birleşir. Varlıklar, canlı ve cansız diye iki türlüdür der büyüklerimiz. Bu denilenlerden cansız olanların iki yüzü vardır. Bir yüzü Yaratana dönüktür ki bu yüzü ile O’nu bilirler, ibadet ederler ve ona ümit bağlarlar. Diğer yüzleri, biz insanoğluna dönüktür. Biz, onların bize bakan yüzünü gördüğümüz için bizim nazarımızda, cansız hükmündedirler.

YUSUF: O zaman bu cansız varlıkların dili ve ilmi, Yaratanlarına dönük olan diğer yüzünde mevcuttur. İnsan da, Hakk’a bakan yönü ile bunlara baktığında o lisanı duyacak ve o ilmi bilecek midir ?’’

TÜRBEDAR: Cansız varlıkların dillerini, beden kulağı ile değil, zat’ımız ile duyarız evlat. Mesela yeryüzünün bir ilmi vardır ki bu ilimle üzerinde seni taşır, bu ilimle bilir ve tanır. Bütün bu dediklerimin açılımı, insanların idrakine ve istifadesine fen ilmi ile sunulmaktadır.’’

YUSUF: İstanbul’daki Âdem efendi, ÂLİM ve NUR esmalarının, insanda açığa çıkışı ile insanın, İlahi ilme bağlanacağını ve bu ilmin dairesinde diğer mahlûkatın lisanlarına ve ilimlerine vakıf olabileceğini söylemişti’’

TÜRBEDAR: Eyvallah! Zaten zat’ımızla duyarız dememde ki kasıt, varlığımızın, Cenabı Allah’ın esmalarından oluşmuş bir yapı olmasından dolayıdır. İnsan ayni aşureye benzer evlat. Ama her aşurenin içine konanlar ayni oranda değildir. Bunun gibi bazılarımızda, bazı esmalar baskın iken bazıları zayıftırlar.’’

AHMED: Çorlu’daki Mustafa abi şöyle derdi: ‘’Herkes esma zikri veremez. Zikir vermek, bir doktorun ilaç için reçete yazmasına benzer. Sana esma zikri verecek olan kişinin, senin terkibinde baskın olan esmalar ile zayıf olanları bir görüşte anlaması ve bilmesi gereklidir, ayni hastasını bir görüşte anlayan doktor misali’’

TÜRBEDAR: Eyvallah! Doğru söylemiş doktor bey. Allah, ondan razı olsun ve ilminin bereketini arttırsın.’’

AHMED: Âmin efendim, Allah razı olsun’’

ROSE: Bir takım isim ve kelime tekrarlarının, insan beyinlerinde sebep olduğu açılım neticesinde, cep telefonu misali başka varlıklarla veya mesafe olarak uzak olan biriyle irtibata geçtiğini ve konuştuğunu biliyorsunuz. Sanırım anlatmaya çalıştığınız bunun gibi bir şey?’’

AHMED: Tam olarak değil ama bir bilim adamı olarak, konuya yabancı değilsiniz.’’

TÜRBEDAR: Aslında bahsettiğimiz her şey HAKİKAT dairesinde yer almaktadır. Ama sahip olduğumuz bilgi, bakış açımız ve kapasitemiz bu hakikati algılama da farklılık algılatır. Bu farklılığın en etkili seçici unsuru,İMAN’ dır. İman ise inanmaktır ve bu inanç doğrusunda hikmetleri doğru anlamaktır.’’

ROSE: Hikmet ?’’

TÜRBEDAR: Hikmet ikiye ayrılır hanımefendi.

1-) İlmin hikmeti

2-) Yapılan işlerin hikmeti

İlim, hakikatleri ve onların gerektirdiklerini anlamaktır. Marifet ise bu ilimle öğrendiğinin zihninde şekillenmesidir. Hikmetine ermek için illa beden gözü ile görmek lazım değildir. Zaten beden gözü her şeyi göremez, göremeyeceği içinde burada en etkili seçici unsur İMAN olmaktadır’’

AHMED: Maşaallah mahfuz amca, ne güzel anlattın. Hay ağzına sağlık, Allah razı olsun.’’

ROSE: Bir bilim adamı olarak beden gözünün gören değil, görmede bir araç olduğunu biliyorum. Esas görme olayı, beyinde gerçekleşmektedir. Gözler birer tarayıcı ve alıcıdır. Görme işlemi elektromanyetik dediğimiz dalga boyunun, gözler tarafından beyindeki görme merkezine iletilmesiyle, iletilen bu frekansın burada çözümlenmesi sonucu oluşur.’’

AHMED: Keza duyma işlemi de böyle gerçekleşmektedir. Ancak beyin, göz ya da kulak olmadan da görüp duyabilir. Yeter ki o dalga boylarını algılayıp, çözümleyecek hücreleri açılmış ve faal olsun’’

ROSE: O zaman siz Müslümanların, manevi göz dediğiniz olay, bizim beden formundaki algılama kapasitemize göre soyut bir kavramdır. Ancak her şey kendi boyutuna göre somuttur ve o boyuta göre bir işleyiş sistemi ve açıklaması vardır.’’

TÜRBEDAR: Ha yaşayasın hanım kızım, ağzına sağlık ne de güzel dedin. İnsan kendini geliştirdikçe ve ilme yönelip, zikir çalışması yaptıkça beyninde bir takım açılımlar olur. Az önce örnek verdiğin cep telefonu misali, kablosuz yani (5) duyusuz başka âlemlere ve AN içinde bulunan geçmiş ve geleceğe bağlanarak bilgi aktarımı yapabilir.

Bu bilgi aktarımı, kişinin kapasitesine göre söz, ses ya da görüntü olarak değişebilmektedir. İnsan, Cenabı Allah’ın yeryüzünde yarattığı halifesidir ama cümle âlemlerin Öz’ünü, Öz’ünde barındırmaktadır. Bu sebeple, Cenabı Allah’ın müsaade ettiği ölçüler içerisinde nesneleri, zamanı ve mekânı etkileyebilmekte ve üzerinde tasarruf edebilmektedir.

Melekler, yaratılışlarındaki esma terkibinin elverdiği ölçüde tasarrufta bulunur iken Halife olan insan, varlığındaki mevcut esmaların açılımı ile Melekler üzerinde dahi tasarrufta bulunabilir. Burada tecelli eden İRADE, insandan açığa çıkan Allah’ın iradesidir. İnsan, cüzi iradesini Cenabı Allah’ın iradesine teslim ettiğinde oluşlar ve açığa çıkışlar hep Allah’ın iradesidir.

Eğer insanın varlığında mevcut olan yani açığa çıkan irade,ALİM ve NUR esmaları ile tasarruf edebilirse,İlahi ilme bağlanarak mevcut olan NUR’ dan, KUDRET sıfatı ile bir şehri bile ortaya çıkarır veya gayb edebilir.

AHMED: On İkinci yüzyıl evliyalarından olan şeyh Abdül Aziz Debbağ hazretlerinin, El İbriz isimli kitabında okumuştum bu hadiseyi’’

TÜRBEDAR: O bahsettiğin, kendi zamanın fetih ehli zat’larından ve kendi zamanının Gavs’larındandır. Böyle Fetih ehli birçok Veli, sırrını ahir zamanda görev alacak olanlara verilmek üzere, kimseye devretmeden emanet bırakmışlardır. Ahir zaman sürecine girildiğinde ki girildi, bu sırlar dağıtılmaya başlandı. Lakin uyanış ve sırların açılması yavaş, yavaş, alıştıra alıştıra olmaktadır. Dağıtılan bu sırlar ve seçilen insanlar, bir şekilde bir araya gelmektedirler. Kimisi arkadaş olarak, kimisi birbirine âşık olarak, kimisi çeşitli nedenlerle bir araya toplanmaktadır. Her şey önce ilan edilir ve sonrasında bir şekilde duyurulur. Ne ilan edenin haberi vardır bu işten, ne de duyuranın haberi vardır bu işten.’’

YUSUF: Nasıl ilan edilir, mesela?’’

TÜRBEDAR: Bazen bir hikâye olur,  bazen bir ecnebinin çektiği film olur, bazen görülen rüyalarla olur. Ne hikâyeyi yazanın, ne filmi çekenin, ne de rüyayı görenin haberi vardır. Uyanık olmak lazımdır.

Cenabı Allah, kullarıyla (3) türlü konuşur. Birincisinde, ağzından çıkanın haberi olur, dinleyenin haberi olmaz. İkincisinde, dinleyenin haberi olur, söyleyenin haberi olmaz. Üçüncüsünde, ne söyleyenin ne de dinleyenin haberi olur. Derler ki! Neye niyet edersen, onu duyarsın ve illa yüzüne söylenmesi gerekmez.’’

YUSUF: Mahfuz amca; bu görev alacak olanları kim bir araya getirmekte ve görev dağılımı nasıl yapmaktadır ?’’

AHMED: Mustafa abinin sohbetlerine iştirak ettiğim günlerde meczup Raşid abinin bu konuda anlattıkları hayli ilginç. Mahfuz amca; müsaade edersen Yusuf’un bu sorusunu ben cevaplayayım?’’

TÜRBEDAR: Buyur doktor bey’’

AHMED: Âlem de besmelenin sırrını tastamam üzerinde CEM eden kullar vardır. Bu kullar her devrin Çoban yıldızıdırlar. İşte bunlar, her geceye ve gündüze ayrı ayrı olmak üzere besmelenin sırrını üçe bölerek, üç ayrı kişiye paylaştırırlar. Besmelenin paylaştırıldığı bu kişiler, farkında olmadan, maddi ve manevi olarak birliktelik oluştururlar. Fakat bu birliktelik o günün ve gecesinde, o bölgede besmelenin sırrının tamam olması içindir. Yoksa o bölge varlığını sürdüremez.